14956 resultaten.
Haiku's # 9
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
657 Modeontwerpers
proberen steeds iets
ouds te ontdekken.
Zij breit spelden
op zijn mouw waar
geen aap uitkomt.
Voor eeuwig jong -
de cosmetische industrie
vaart er wel bij.
Facelift -
haar gezicht blijft
in de plooi.
Duurzaam
is een groen woord
dat goed verkoopt.
Op straat
ligt een stille plas
te spiegelen.…
LENTELACH
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.691 De winter weent, de lente lacht,
de kluizekens gaan open;
en 't blad, dat zich te bergen placht,
komt kraakfijn uitgekropen.
't Is al zo klein en al zo nipt,
zo netjes en zo nuchter;
en 't meesje dat er tussen wipt
het fladdert nog zo schuchter.
Een vlinderlucht waait vleiend zacht
om al die tere levens.
De winter weent, de lente lacht…
PROEF MAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
422 het smaakt fris
groen zacht vredig
en toch krachtig
warm vurig rood
het heeft iets verbetens
in zich proeft zuur
ik voel eenzaamheid
verlatenheid en het zwart
dat geen uitweg bood
en toch een stille verbondenheid
een unieke textuur
god man waar heb je
het toch over
is het een kookboek
iets over een wijn?…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 ik klauter op, veeg het hars, schors en aarde
van m'n knieen, m'n broek, m'n schoenen, m'n shirt
voel me nog meer verbonden met 't groen door de geur
dit moment, dat mag best voor me herhaald worden
voor die mooie natuur wil ik best een moord doen!…
Onze GROENE wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Groen en rood en blauw.
Alle kleuren samen.
Alle regenbogen.
Wat we nu samen doen
bepaalt onze toekomst.
Hoe we samen kiezen,
bepaalt wie of wat
we morgen zijn.
Onze wereld van later,
begint dagelijks hier.
NU! Vandaag!
Opnieuw.…
Ei,ei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
843 Een karretje op de zandweg reed,
't was in het groene dal,
in 't stille dal,
waar kleine bloempjes bloeien overal.
Klein vogelijn op groene tak,
zingt daar zijn lustig lied,
terwijl in 't schommelend wiegje,
het wonder is geschied.
Ei,ei, 't was in de Mei, ja, ja.…
Ingehouden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
740 groene oase houdt haar adem in
zij wacht op de streling van de zon
die hen zal doen blozen, kleur bekennen
in deze groene wereld
specht moedigt torretjes aan
om tevoorschijn te komen
zodat zijn honger gestild zal worden
in hoeveel bomen hij zal moeten boren
weet niemand…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 behagen
berispt door de chaos en de storm
terug naar het begin
de eeuwige rivier
op zoek naar de zee,
de mens bestaat in zijn droom
van hoop en dood
keer op keer mag het geluk aangereikt
of gevonden worden, steeds overeind
komend, al is het steeds schaarser gekleed
geen verzet,
geen noodzaak tot actie,
geen keuzes: simpel wachten op groen…
Een zonnige dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 de weerspiegeling
van plekjes blauw tussen groen
spelend in water…
ga liggen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 ga liggen
in het groene groene gras
en kijk naar de blauwe lucht
en kijk
en kijk
en voor je het weet
val je met een zucht
naar boven
in de blauwe blauwe lucht…
De kracht van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
472 Groen omhelst de ziel
de aarde ademt stilte
het hart wordt weer zacht…
scheppers hemels paradijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
258 scheppers hemels bloemenparadijs
ze strekken
de stelen in het
verbloemen
van groen
ooit was de knol
getransformeerd
tot dure bol na het
samengaan van
aparte genen
geen opzet maar
gewoon onder
gods oog
werd even nog
een nieuwe trits
erbij gelegd
de kweker was blij
maar vergeet nooit
hoe haar handen de
knol gekoesterd…
2 mei 2026
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
191 een houtduif strijkt als
een Russisch vrachtvliegtuig neer
in de achtertuin
hapt als ontbijt in wat groen
en klapwiekt weer weg…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Wind ruist door het blad
groene heuvels in het zicht
stilte op de weg
Langs het stille pad opent
het landschap zich in brede ademslagen
van gras en licht, waar elke bocht een vertraagde
gedachte wordt en de heuvels hun oude rust naar voren brengen.…
Natuurschoon
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
593 Lakens
bleken op de groene velden,
lakenvelders breken
in pinguïnkleur
het groen.…
eenzame nachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.047 verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachtte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand die me troosten kan
of me in de armen sluit
zoals alle nachten
voel ik me oud…
Oud in nieuw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
844 doe weg
verbrandt
verwrongen takken
verzuurde naalden
hinderlijke steken in de rug
tot asflarden
verleden tijd
vergetelheid
o denneboom...
verknal
verdrink
verdring gedachten
gebalde vuisten
woordloze hel
godloze duisternis
teruggeworpen
op jezelf
gedane zaken...
te vlot
een toost
ondoordachte woordenvloed
spons over het…
Geruwde wol
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 het schoteltje
bewoog op geruwde
wol wel geen grote
uitslagen het
kopje was nog vol
de houten
planken kierden
en de warmte
kraakte alle
kanten heen
zo ontspon zich
een licht gevecht
om wie er nu
de precieze
aandacht trekt
tot oma zich uit de
fauteuil verheft de
koektrommel
luchtigjes opent
met goedgeefse trek…
bankje
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.637 iets in mij gelooft
dat ik duizend jaar zal worden
of minstens toch de helft
maar zeker wel een kwart
en dat ik dan nog steeds
geniet van onze liefde
minstens met mijn geest
maar zeker met mijn hart
iets in mij gelooft
dat ook jij zolang zal leven
of minstens toch zo lang
als dat ik leven mag
en dat wij dan nog steeds
hier op dit bankje…
Oud hout
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.110 gebarsten lagen
van loodzwaar verven
gescheurde nerven
van oud hout
dat soms hoorbaar kreunt
van heimwee naar woud
dat ook in stormen dreunt
als één van hen gebroken
ter aarde komt en zucht…
Haar oude handen
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.904 Haar oude handen
die altijd
hadden gewerkt
lagen nu stil
in haar schoot
Ze had het zelf
niet eens gemerkt
zat in haar stoel
en sliep naar de dood…
dementie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.097 Opgesloten in eenzaamheid,
vervlogen herinneringen,
vergeelde foto's.
Een verdwaalde traan
volgt de lijnen
op haar gezicht.
Met een zucht
die haar hele leven beslaat
kijkt ze in de stoffige kamer.
Het klokje aan de wand
vertelt haar grijnzend
dat ze weer niet zijn gekomen.
Langzaam,
met door reuma aangestaste passen,
loopt ze de gang…
dan liever oud
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.054 m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen:
haren groeien niet meer overdadig
rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig
de broekriem heeft het punt bereikt van knappen
waar is nou die godenzoon gebleven
de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen
en zal mij weldra tot een knieval nopen
toch heb ik de moed niet opgegeven
er dagen mooie feeën…
oudje
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
855 Eenzaam hoopje mens
grijs van de zorgen
ik wens
je een onbezorgde morgen.
waar geen pijn is
of verdriet
geen gemis.
lieve kleine vrouw
ik zie in je ogen
grote trouw,
nooit gelogen.
een sprankje hoop,
op nieuwe vrinden
en ik hoop,
dat je ze zult vinden.…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
De Oude Visserman
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.141 Op de kade
aan de haven
staat een oude visserman
weemoedig te staren
naar de eindeloos
deinende zee
in gedachten vaart hij mee
op de golven
meters hoog
om zijn laatste reis te varen
tot de hemelboog.…
Zomeravond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
885 Hij schuift haar stoel onhandig aan, met een vertederende lach
ze drinken koffie en genieten zichtbaar, van hun oude dag.
Hij knoeit, zij kijkt hem even met gespeelde boosheid aan
en poetst het vlekje van zijn das, hij laat haar maar begaan.…
De laatste asbak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
872 Het heeft drie, nee vier putjes
een nog vast te klinken klok
een oud kompas voor de ziel
slierten rook dralen er ten hemel
als signalen voor de oppergod.…
Over
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.957 Een tijd lang bleef ik hangen,
in alles wat ik had.
Tot ik iemand tegen kwam,
en je zo ineens vergat.
Een tijd lang niet aan je gedacht,
zelfs niet voor heel even.
Want op mijn roze wolk,
ben ik aan jou voorbij gedreven.
Maar nu de wolk verdwenen is,
Denk ik steeds vaker terug aan toen.
Ik zou de tijd terug willen draaien,
en alles nog…
Wim
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.705 Wim zat zo stil te werken
Hij tekende een spoor
een spoor met zeven wagens
Maar dat was moeilijk hoor
En weet je wat hij heel vergat
Toen hij zo stil te werken zat
Dat hij een glas naast zich had staan
die moe met melk had vol gedaan
Ziezo het spoor is klaar
Nu gauw eens drinken gaan
maar 't glas lag om en poesje
Keek Wim ondeugend aan…