2333 resultaten.
Avond
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
544 Zacht dringt de avond het versleten landschap binnen.
De verschoten velden worden stilaan vaag.
Een late kraai krast enk’le korte zinnen.
Maar uit de nevel komt geen antwoord op zijn vraag.…
Wat doet 't er toe?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Over werelden kan ik niet vliegen
landen bezoeken gaat niet meer
stil kan ik nog zitten mijmeren
genietend van landschap en winterweer.…
carte postale
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 een verregend landschap
door beslagen ogen
diep tranendal
van zilte zee
waar vage dromen
aan de haal gaan
met het drijfvermogen
en juist daar stijgt
dan de waterspiegel
ver boven n.a.p.…
Marokko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
610 Fez is een mooie stad
en Marrakech en Ouazazad
en zie daar omheen
de bergen trillend
in de Marokkaanse zon
en de bussen die zich
een weg banen
door het landschap
en in die bus
vrouwen en kinderen
die vragen om water…
Woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Soms huppelen ze zomaar
door het landschap
en vang je ze moeiteloos
met het kleinste vlindernetje.
Dan weer heb je
de zwaarste wolvenklem van doen
om de buit binnen te halen.
Toch ben ik dolletjes op woorden…
… en zij soms ook op mij.…
Teder hart
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
469 Je kwam in mijn landschap wonen
zoals een droom in een teder hart
de rebellen gevangen genomen
een kind gered in hoge nood
goud gekregen als beloning
en trouw die volgde na de dood.…
uren van gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 ik herinner me
de kersenbomen
in bloei
langs de weg
de zon die
al het groen van
het korenveld
verzamelde
het schaduwspel van
licht en donker
in het weidse
ademende landschap
in deze uren van
gras herinner ik
hoe helder
sprekend alles was…
zachte krachten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
430 lege dagen
het stille blad
van de boom
zwijgen op
het bankje in
een verlaten
landschap
verdwenen dorpen
dichtgetimmerde
luiken oude
knotwilgen aan
de drooggevallen
sloot
de zachte krachten
winnen zij?…
Tranen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 Voel hoe je lichaam
nat wordt
als je deelneemt
aan het landschap
in de regen…
Werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 Mistig landschap
Intens verlangen
Aan jou denkend
Verbrande wangen.
Dwaze gedachten
En tot mijn spijt
Versplinterd door
Werkelijkheid.…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair
verstild…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ik kijk de tuin in
en hoewel de boom verstild
zie ik dat een blad soms trilt
is het een vogel, welke?…
Wilgen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag
een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had
wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
In gedachten verzonken
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
1.654 Als bomen hun takken versieren
zangvogels zich laten horen
de eerste slakken aansporen
raak ik in gedachten verzonken
als bermen bedekt met klaprozen
verstilde harten doen opbloeien
samen met elkaar verzoenen
raak ik in gedachten verzonken
als weelderig uitgestoken halmen
hun warmte de dag laat gloren
dringt hun betekenis door…
Brug
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 Je hebt een smalle brug gemaakt
tussen het landschap en jouw dromen
en het landschap van jouw waanwereld
toekomst scharniert met ruwe werkelijkheden
machinerie van dolle economische welvaart
welzijn van pure natuur in het nauw gedreven
verleden rekent af met arme onschuld
allemaal betalen we de hoge rekening
zonder natuur is er nauwelijks…
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 ik heb mij een
plaatsje geschilderd
op een groot doek
een wat
verstild tafereeltje
ergens in een hoek
heb de tijd
in kleuren stil gezet
vogels vliegen in gebed
het klein prieeltje
ademt rust drukte
wordt lommerrijk gesust
een integer zonnetje
schijnt schaduw
langs het lenteblad
ik zit aan
tafel met mijn
stoeltje op het…
gefluister
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
2.499 kom terug
jij kleine vlinder
kom terug uit de verte
de manen zijn dood
zoals het dansend lichaam
in mijn dichtersdroom
verstild, afwezig
de wind vergeten in
de graven rondom mij
ben je daar, mijn vlinder
of twijfel je nog
door de kus die ik je gaf
slaperig, de avondgod
diegene die nog wenen moet
om het antwoord van de sterren…
Sappho
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
846 vrouwelijk duister
met verstilde dromen
van bitterzoete liefde
waaruit zij haar leven leefde
zij sloot de ogen
van haar minnend hart niet op
in parelachtig zwijgen
terwijl de tijd verder schreed
openbaarde zij
wat achter haar ogen leefde
vrouwvriendelijk
op poëtische wijze
deels op papyrus
onderwees zij die ruimtelijkheid
over…
Ik wou zo graag
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 doen
ik wist dat ik iets nodig had
geen euro’s, dollars, geen miljoen
niets waar ik mensen mee kon kopen
dat wist ik zeker, niets van macht
maar iets dat dieper ging dan hopen
iets dat met liefde werd verwacht
ik wist zozeer dat ik het wilde
zo heel intens, dat wat ik miste
steeds meer ging aanvoelen als pijn
een knagen dat maar niet verstilde…
Thuis is in het hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
740 We zijn gereisd
over bergen
en door dalen
langs wijngaarden
en door oude dorpen
verstild in de zon
We zijn gereisd
samen in het hart -
thuis van alle dagen
en nachten
En de tijd verstreek -
wegen vergleden -
en wij verstreken
De avond viel
en de boomkrekels zwegen
De nacht kwam
en in de diepe slaap
tijd en lichaam vergeten…
Zweefden de sonnetten
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
726 zag letters
dansen op papier
de polonaise van het
vrije vers gaf veel vertier
statig zweefden
de sonnetten hun vaste pas
door lettergrepen tellen
wisten zij wanneer de wende was
de limerick en puntgedicht
toverden een lach op mijn gezicht
krachtig als kastelen zwierden
in herhaling de rondelen
en in pastel
op het witte vel
verstilde…
uit het hoofd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 verstilde liefde
lichamelijk stopteken
verkramptheid verstilt
verdraaide liefde
liefdestralen naar buiten
waar draait het echt om
verdreven liefde
de kernwaarde als drijfveer
waar drijft het naar toe
verbonden liefde
de basis om te geven
puur verbondenheid
verdwenen liefde
verloren door hoofdzaken
verlangen naar rust
verdwaalde…
Veranderd perspectief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 VERANDERD PERSPECTIEF
Hier zou ik tevreden kunnen zijn
de bomen kraken, suizen en ruizen
bewogen door een zuidwestenwind
het langzaam draaien van de aarde
Rustend zacht in de volle ondergrond
op het vochtig zachte, gouden zand
jij bent verstild tot minimale gebaren
de tikkende stiltes van een distelvink
Hier kan ik gelukkig zijn met blazen…
WACHTEN OP EEN HEMELS BERICHT
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
806 De nachten worden koud en guur
De winter nadert in verstilde straten
binnen zijn mensen aan het waken
met in hun hart een brandend liefdesvuur
een Kind wordt eerstdaags geboren
dat op aarde zijn tempel zal bouwen
om ons met hoop en vertrouwen
nieuwe kansen in het leven te tonen
de derde kaars wordt nu ontstoken
en helderder wordt steeds…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
kille ziel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.042 fijne sneeuw
bedekt mijn ziel
en het pure
bevriest me
fijne sneeuw
bedekt mijn gezicht
en bevroren tranen
worden onzichtbaar
fijne sneeuw
bedekt het landschap
en het pure
maakt me gelukkig
- even -…
Zelf
gedicht
3.4 met 48 stemmen
20.619 Wij moeten eerst wennen
aan dit stralende landschap
van vroeger en later,
van lichtende tijd
zonder nu.
----------------------------------
uit: 'Zo kon het zijn', 1999.…
hebben & houden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
775 vertedering
zit in het landschap
waar je warm voor loopt
geluk is dikwijls niets meer
dan een mooie droom
die werkelijkheid is geworden
daarom maak ik een foto voor later…