3941 resultaten.
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
Winterse kou...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
926 open water passeren
door de lucht in zwermen
Schaatsers blazen
warme ademwolken
in snijdende winterwind,
die wangen rood
laat blossen
De lage zonnestralen
toveren kleuren in
bladerloze bossen
Ogen stralen met
intensiteit,
handen kleumen
omdat het hart zo
warm aan het worden is
Want ik hou, ik hou
ik hou,
ik hou van
deze winterse…
De winter is voorbij.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
515 'Als iedereen nou de
bladeren van de bomen
zou zien als vallende
dollars dan zouden we
geen crisis kennen',
zei de buurman.-
In 't lentelicht bezien
klonk het heel poëtisch.…
winter van ongenoegen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
708 ligt alles te tochten in wachtkamers
het ligt er vol scheurprenten' plakboeken
het koude frisse overtrekt
al het rot verschoont zich in een permafrost
en ik speel survivorman in de lente
in mijn leeggevroren moestuin
met aanmaakstokken en hittekuilen
boormachines en overhangen van zomerstapels
maar nog liever geef ik er de brui aan
deze winter…
Winter in mijn hart
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.736 Alleen, alleen
laat mij met rust
laat mij bevriezen
Aan de winterse kust
Ga weg, ga weg
Laat mij alleen
Laat mij nou maar
Ga nou maar heen
De kou, de kou
Laat het vriezen
Laat het mij doden
Mijn leven verliezen
Want alleen de sneeuw
Is net zo koud van binnen
Als ik ben wanneer ik
een hartje wil winnen…
winter in Twente
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
586 januari 2010
met oostenwind
over de
Deldeneresch...
bevroren tranen
in de bedding
van mijn wangen…
De leesbaarheid van de winter
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
1.046 Buiten neemt
de stilte vorm. Gewoon
door te staan in het nog koude licht. Ik zwijg
en wrijf vermoeid mijn handen in onschuld. Verzadigd.
Zoals bleke wangen in een landschap. Het breken
tot bronnen. Tot de rivier zelf. Een voortbestaan.
Ik zoek een dichter zonder dood. Om dit beeld
vast te leggen. Mijn liefde in een niet verzonnen verhaal…
Putteke Winter
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Dit is wat de matten der aarde voelen
in koelen bloede van het weer:
de eenzaamheid der kristallen,
die als een vacht aan de grond vastgroeit
de sneeuwschuivers der viervoetigen,
de snuiten, de poten, de staarten
de aangeslagenheid van het klimaat,
haar vallen, de put in haar ogen
de angst der binnenblijvers
en het glijden der gelukuitbuiters…
Koning Winter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 bijtend, ijl, knisperen
in regenboogstralen, Winter.…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan
om een bad te nemen in zwart en grijs
gaan de dagen een verbond aan met de nacht
en zal het een vroege winter zijn.
Zal ik de lampen vullen met olie
de kruiken met water en vragen om wijn.
Of zal ik vertrouwen en
hopen dat er morgen sneeuw zal zijn.…
Koning winter
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
781 De kou kruipt omhoog
van mijn teen naar mijn voet
schijnbaar ontembaar
als barwinterse vloed
die zich comfortabel nestelt
rondom de broze botten.
Zo venijnig en kil;
met deze vorst
valt nauwelijks
nog te spotten.…
WINTERSE OPBLOEI
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 Dichte stormwolken
tinten weiden en boszomen
zwaar, donker, plechtig.
Het rivierschip keert:
fors - stervend klinkt een dwergstorm
over pakhuizen.
Er blaast geen wind, maar
boomblaadjes schudden, klappen:
vogels strijken neer.
's Morgens krabt mijn vrouw
ijzel van de bushalte:
tijden komen weer.
Morgennevel ruist.
Nadert langzaam…
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Schrijven op zolder,
opgevrolijkt door vogels
onder dakpannen.
Over de bouwplaats
vol machinegeraas waait
rijpe kuilvoerlucht.
Aan de jachthaven
bloeit, hoekig - in spiegelbeeld,
een oud-franse tuin.
Kaal, stram bos glanst verwarmend
vol oranje lichtkransen.
Japanse bloempjes
hangen doods over een koud
lieveheersbeestje.
Milde…
winterse rozen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
855 roodglazuren rozen
groeien in koude nachten
geliefd in haar seizoen
haar lippen bleek en wangen koud
zo rook ik haar winter
als een geurmelodie
en haar geruis van bladeren
als een zacht geraas…
Winterse nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 de nachtelijke weidsheid
neemt haar plaats
geen maan
geen sterren
koud
iets van de Noordpool
hangt in de lucht
net als vlokken zeeschuim
in de mist
denkstreepjes flitsen
voorbij mijn ogen
tot de morgen
de wolken opengeeuwt
al blijft de mist der stilte
nog wat hangen…
Officiele winter?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
541 De zomer is niet meer,
de winter is er wel,
de tijd is er ook niet meer,
het uur telde wel twee keer.
De kippen van de leg,
de koeien vol met melk
de mens is even van slag
omdat het uur der waarheid
omgezet werd in wintertijd.…
gedachten in de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 en weer gaat de storm liggen
schuiven wolken voorbij
het spiegelbeeld van oceanen
neemt regen mee naar verder
hoe zie jij wind
zie je letters zie je bomen of
zie je bladeren door
onzichtbare handen voortgeduwd
waar zal je over schrijven
als de straat koud en grijs
van grauwe regenwolken
geen schuilplaats meer biedt
als op winteravonden…
Vroege winter.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
652 De winter is nu echt gekomen
en heeft ons vroeg verrast.…
Onstuimige winter
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
822 de winter dicht zegevierend
op de volheid van stemming
die zijn verband is met het jaargetijde
door alles te geven
op grote schaal
de kracht van de natuur
ontboezemd zijn witte schoonheid
prachtig besneeuwd
zodat alle ogen op haar gericht zijn
dat wordt door lief en leed met elkaar gedeeld
overal in ons land...…
Winter in Holland
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
496 [Haiku]
Besneeuwde wilgen
daarboven drijven ganzen
een wig in de lucht.…
Winterse lucht
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
569 Met een bewonderende zucht
staar ik naar de winterse lucht
die met een voorzichtige zonnestraal
in mijn geliefde Park Frankendael
een lach op mijn gezicht laat verschijnen
waardoor de ijzige kou even lijkt te verdwijnen.…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 ik heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde…
Zijn winters kleedje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
593 een koude wind
streek langs mijn hand
maar ik voelde jou ontluiken
in het zachte bed
van zwarte aarde zag ik
het kleine blad ontspruiten
verscholen tussen mos
dat nog zijn winters kleedje had
ontkiemt al lente in het bos
ook in het fluiten
van de vogels zijn
de speelse rollers niet te stuiten…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 De kim wordt wreed, de golven tuimlen wild,
Van mild en groen, spoorslags hardgrijs en grauw;
Eén nacht waarin de wind door 't luchtruim rilt,
Dan, als een plotselinge dood, de kou.
Om rotseilanden zonder boom en gras,
Liggend verlaten in het oeroud ruim,
Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas
Van 't snel opschietend, snel verwelkend…
de winter overslaan
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
571 de herfst is mooi en warm
kleurt in tinten rood en
zwamt hier en daar in stoelen
een elfenbankje voor mijn lief
ik zou zo graag
de winter overslaan
direct door naar de lente
met dat onmetelijke groen
in miljoenen nuances
niemand in de kou laten staan…
Winter 2
gedicht
2.8 met 9 stemmen
7.735 langzaam glijden hier de uren
in een bestaan waarin het spreken
al bijna onmogelijk het lachen
ongehoord is het zwijgen
een ziekte
een bestaan waarin de nachten
wakend worden doorgebracht wachtend
op wat niet komt dromend van
rumoerige trottoirs en teder
geruzie onder de bruggen
langzaam sneeuwt de voortuin vol en
een vreemd…
VORSTLOZE WINTER
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 De vijver van het verlaten landgoed
ligt eenzaam en donker, streng omgeven
door oude, kale bomen, die triest leven
onder een grijze, gerafelde hoed.
Hun geboetseerde stammen zijn bebloed
met verleden, dat zich nòg wil geven
aan des adels gestorven bevelen,
slechts droevig verzinkt, maar steeds schimmig woedt...
De hoge takken, dicht op elkaar…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Zoals bomen hun blad verliezen,
ik, uit niets meer heb te kiezen,
vertel ik jou
bevangen door, te lange, winterse kou
met bevroren, pijn in mijn stem
waarbij ik al mijn blad verloren ben;
"jij was eens de zon voor mij"
maar het juiste weerspiegelde pad in zee;
in het begin keek je nog met me mee,
liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…
Winters lierdicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
710 Toen het witte hemelbedgordijn
werd neergeslagen
mij alreeds naar buiten had gedragen
mocht ik de allereerste zijn
die jou betrad
vergat de tijd
door alle maagdelijkheid
wat was het lang geleden
dat ik al dit schoons met een voetkus
mocht ontkleden…
Friesland in de winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.160 Zilver als zeven sloten en zwart als de kou van de winter.
Met een liefdevolle bloeddruppel van je erin.
Als je liefde schonk.…