Alle inzendingen over water

9414 resultaten.

Sorteren op:

Getijde IV*)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.968
Ik heb het allemaal zelf bedacht: de dansen, het water, de auto, het ijs. Alleen jou, jou heb ik niet bedacht. Jij was uit de doorzichtige tijd gekomen misschien zoals ik, misschien anders. Jij had een miljoen jaar wereld als een eierschaal achtergelaten en daar sta je boven op het bestaande een vlinder in de winter.…

sensueel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
zo snarig dat ze zong in de muil van de nacht het was haar heldere stem die me lokte naar de oever van die kant waar de zon zich baadt in het water van erbarmen ze was rijper dan menig vrucht die ooit in mijn handen bloeide groener dan twee lentes op een dag maagdelijker dan wat een man zich kan wensen en lieflijker dan het ontwaken…
elze27 november 2017Lees meer >

aalscholver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
zompig waren de hectaren zomers groen en winters kaal waar stads de mensen lonkend rij aan rij nu huizen staan ooit daar lag zijn kolonie waar in bronsgroen vederpak kruiend op de wind gericht hij zijn gedachten droogde kronend zilverig zijn manen kon hij genieten van zijn vangst die uit rijk toen het water nog zijn gehaakte snavel viste…

bevlogen acryl op papier

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 540
Een lijn uitgesmeerd de zon brandt strepen geel in de plasjes tussen het gras een lijn in figuur ijle zwaan getrokken er bovenop met vegen van Pruisisch blauw het vermoeden van diep water in een grote cirkel eromheen v- vinkjes in omber met paletmes een sperwer duikt plots mijn blad binnen veegt het omber door het groen van ’t gras een…

Doorweekt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
de aarde is al weken verzopen er rijdt geen boer over het land het enige wat je ziet is water verrotte gewassen en een krant soms zijn er kinderen die spelen of ploetert een hond in het zand het weer oogt zeer mistroostig zoals het huisje aan de waterkant ik wil er wel door blijven lopen maar het is modder die mij plaagt die blijft zuigen…
Wijnand Raben20 februari 2018Lees meer >

Bergen op Zoom, anno 2018

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
stuwt verlangen en drift aan het langste eind te branden beiden wakkeren de hoop aan, echter het water noch het vuur komen tot aan hun droge lippen, schone lucht en een niet verloren wal zorgen voor verademing langs haar boszoom, De Peperbus overziet, is standvastig, blaast niet hoog van de toren, strooit op tijd.. om te weten dat…
Rob van Tol30 december 2018Lees meer >

Ankerplaatsen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
zacht kabbelen de woorden voort warmen zich in belangstelling alsof ze nog nooit zo expliciet zijn gehoord de toon verbindt onderliggende gevoelens die langzaam aan komen drijven uit ankerplaatsen in stilstaand water ver van de geul waar gisteren en vandaag nog kolken met de vaart van het wereldnieuws en de regio’s nog op…
wil melker17 januari 2019Lees meer >

de nevelbrug

hartenkreet
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 760
het klare water zo zacht kabbelend, zocht kronkelend zijn weg naar zee. zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee, de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.…
Jonhy Donovan17 februari 2019Lees meer >

Zal helledood zijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
nu de grove korrel het fijne zand is verdwenen in duinen die al de benen hebben genomen hier brokkelt alles af dat zachter is dan rots tot ruïnes van muren die eens de winden keerden bescherming boden aan de kleine oase nog vegeteren de laatste bomen tussen overlevend struikgewas rond de plas die er was er komt geen water…

Uit het niets ontstaan?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Onvoldoende water, om harten te voeden, onmacht strijdt in mij. Gedachten zijn klei, uit het niets geschapen, het model blijft vrij. Dorst naar klare wijn kippenvel in ware taal, de fontein ben jij.…
Pama9 mei 2019Lees meer >

De gezanten van Athene

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
De gezanten van Athene in hun comfortabele rijtuigen demokratisch ontdaan van opsmuk zijn voornaam van onvermogen om een besluit te nemen, verdeeld door al de nuances van het verstand Ze zullen moeten wachten want we hebben nog geen nieuws van onze informanten We besprenkelen de geit met lauw water, ze bibbert niet dus de god zal niet…
Zywa28 juli 2019Lees meer >

Wachters op geluk

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Geluk is als water dat rustig stroomt. Geluk verschijnt na zware storm. Bestel geluk en niemand levert. Geluk is teer en zacht als dons. We kunnen geduldige wachters worden. We kunnen doen door niets te doen, zoals buigend riet dat doet. Riet dat buigen kan laat zien dat buigen wijzer is dan barsten. Dat storm ruimte maakt voor zon.…

Mijn ziel zoekt het zoete leven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
We zijn ons eigen publiek van ons is de stad, de fontein speelt mijn toneel, het mag niet maar de nacht is warm en ik heb er zin in Marcello komt de trappen af hij kijkt liever, maar toch bukt hij zich, zet zijn schoenen naast het glas melk en stapt het water in Strelend vouwt hij zijn handen om mijn hoofd, nog zonder me aan te raken…
Zywa31 januari 2020Lees meer >

Gebarentaal

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 670
Er kwam een schip voorbij gevaren het grootzeil bollend in de wind doorkliefde moeiteloos het water als maaksel van een spelend kind toen twee matrozen op het dek voor even oogcontacten met mij deelden, zag ik een vrouw aan 't roer zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog ik groette haar terug, zij wist dat dit gebaar een vorm van zegen…

passie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
hoe zijn handen het orkest meenemen naar bergen ravijnen wolken en water gesloten ogen de plooien in zijn gezicht de diepste lagen voelbaar maken hoe hij de smalle handen op het hart legt het koor smeekt om elk woord te bezielen de lange armen langs het schrale lijf hangen terwijl zijn hoofd zachtjes wiegt heen en weer hoe…
J.Bakx1 maart 2020Lees meer >

Vriend zonder vader

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
De ziekte van jouw vader schilderde heimwee aan zee papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld de aftakeling, zijn dementie het verliezen van zijn geest toen de planeet verkoos te zwijgen, ademde jij onzekerheid, zocht naar veiligheid, maar de dichtgetimmerde waarheid had geen spijkers op laag water, slechts onbeminde…
mobar28 maart 2020Lees meer >

In het lichtend ochtendgloren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 651
In het lichtend ochtendgloren als de zon zich vleiend zacht laat zien en onzichtbare wind rimpelingen maakt op het water waarop het zonlicht sterren strooit en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater de takken van de bomen geknopt maar nog niet in vol ornaat getooid steken ze af als afgedankte penselen tegen het blauw van de hemel…

Verbonden met elkaar

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
het water slaat schuimig de glimmende puntige keien van de rotsen, hongerige meeuwen vliegen voorbij boven de onwankelbare bergen de rode stekende en de barmhartige liefdevolle witte zon tot de einder de zilveren golfjes verlicht het hoopvol vergezicht met 't hemelicht op blauwe zeeën opgenomen in de zuivere lucht met balsem van de genezende…

Even iets en dan zwijgen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 695
Echo van stille schaduw van de zomerdag nu in de luwte jouw stem weer herinnert aan de heimwee van jaren in de wildernis toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek bij de boom, die treurde aan de waterkant waar de dode vis lag vol met vliegenlarven probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen omdat ik een zwaan zie landen op het water…

Zeebloem

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 513
landschap kantelt een beetje in weemoedige dromen uit het verleden aan lager wal, tussen het schip en de kade er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt over vrede, genezing en uiteindelijke genade wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst wat golft, schuimt en nadert is nog meer water…
mobar6 maart 2021Lees meer >

Een Paasbericht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 387
Het groen dat nu nog teer en jong zich kleurt wordt sterker, water stroomt vanuit de tempel en zal allen laven. Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei zal ergens nog te vinden zijn, maar enkel vrede, dieper dan de zee.…
Adeleyd4 april 2021Lees meer >

DE DAHLIA'S

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
nog voor mijn lippen woorden konden vormen 'niet hier spelen' riep jij alleen maar als een getalenteerde bloemist gaf je voedsel en water je wist precies hoeveel en je won keer op keer terwijl ik steeds weer stierf in mijn bloei ik weet niet eens meer wat voor kleuren jouw bloemen hadden…

Waterkuil

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
vertrekken tezamen Ze schrijden met slepende benen manmoedig maar moeizaam Ze hebben de hoeden van hoger gezag op Hun sleepbenen reiken naar achteren, langer en dunner Hun schouders zakken steeds schuiner naar voren Ze vallen, de hoge pijphoeden kruipen vooruit met armen zwaaiend en maaiend door slap wordend zand dat vermoddert tot water…
Zywa29 november 2021Lees meer >

simpel geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
uitdagend, speels en wijs brutaal soms en toch lief overdag stoeien we wat beleven een simpel geluk hij loopt weg, keert terug met onschuld in zijn ogen zijn lichaam is in de nacht een warm, beschermend schild ik streel zijn zachte vacht waarin mijn tranen drogen ‘s ochtends wekt hij me duwt zacht tegen mij aan vraagt voedsel, water…

Een Paasbericht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 383
Het groen dat nu nog teer en jong zich kleurt wordt sterker, water stroomt vanuit de tempel en zal allen laven. Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei zal ergens nog te vinden zijn, maar enkel vrede, dieper dan de zee.…
Adeleyd10 april 2023Lees meer >

Liefdesspel

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Al een poos zonder lucide dromen was ik mijn lichaam met warm water schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg een trein uit het verre Noorden brengt ons verse dromen het is de tijd voor zoete pret ik wil puur zijn voor wat komen gaat nu mijn dromenland ons samenbrengt in het mysterieuze spel van de liefde al lang geen fantasie meer doop…

IJskappen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Groepen mensen trekken leiders aan geven hen macht, en die macht trekt mensen aan In nieuwe tijden smelt de macht Aanhangers haken af Het peil daalt weer Zo stuwen en duwen de massa's de wateren der welvaart op en neer alsof het hen overkomt Ver weg beweegt de zee mee brengt daar droogte of vloed en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Zywa3 mei 2023Lees meer >

een andere wereld

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 603
poëzie tast naar die ene dode dat verwaarloosde kerkhof de vergeten oorlog die jij niet vergat zij mijmert bij de muur van gestapelde stenen waaraan de wijnstruik zich vastklemt poëzie gaat over haar woekeren overal heen de liefde van planten voor het wachten op water en licht zij vraagt om toegang zoekt woorden om te kneden te…

Een reis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Ga met me mee Naar die verre woestijn We begraven je verdriet Als we daar zijn Ga met me mee Met je zorgen voor later We gaan naar een meer En smijten ze in ‘t water Ga met me mee naar dat verre oord Pak al je angsten We gooien ze daar overboord Ga met me mee We reizen almaar door Naar het begin van je wereld Waar je de paniek…

voorheen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
elke dag is het een beetje warmer in de kamer die geurt in besloten kring de planten krijgen water bij elke aanwezigheid geen lucht, daarvan is niet genoeg zweet staat op de muur gemaakt van stof en stiksels op verstomde kasten staan snuisterijen uit zelfgemaakte landen dieper dan een boom wortelen kan klinkt hier schuld en twijfel…