7174 resultaten.
voor Antonie Kamerling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Eens was je jong
En straalde jouw zon
Straal dan nu… jij gekke diamant
Je ogen zijn zwart
Zoals de gaten in de lucht
Straal dan nu… jij gekke diamant
Gevangen in je wereld
van jong en onwijs
de wind waait koud
kom op voor het recht van je eigen gevecht
te vreemd als legende als martelaar als eenling
maar kom op en lééf!…
twijfel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
600 Net een zwarte hemel zonder sterren.
Bedachtzaam zijn
want tegenslag ligt op de loer.
Het kan ook vastberaden zijn
Zonder erg of pijn
Op uw strepen staan
en de zebra verslaan.
De boot brengt je misschien
naar een veilige haven
maar daar is waakzaamheid niet overbodig
Bedrog ligt op het droge.…
De held van Labbertong IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ‘Ach Nel, hij ging zijn boekje elke keer te buiten
Ik snap dan ook die man in ’t zwart gewoonweg niet
Hij floot voor ieder wissewasje razend snel
En trok na ieder commentaar steeds aan de bel
Terwijl hij na een doodschop verder spelen liet
Oké, ik ging mijn boekje mogelijk te buiten
Ik had me achteraf veel wijzer moeten uiten
Me laten…
Een verband over de situatie van afghanistan
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
688 Zwart of Wit ?
Rood of Groen ?
Welke Kleur is onafhankelijk voor u?
Een stuk van welke kleur?
Welke vlag?
Wat moet ik hangen op mijn huis ?
Om me jou te doen herkennen als een burger
Welk symbool?
Moet ik hangen op mijn dak
om je te doen begrijpen dat mijn kinderen geen terroristen zijn
Vertel het
Wat moet ik doen?…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 O minnaars, door dit najaar ondermijnd
zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout
maar staan als stammen, van hun kroon ontzet
met smalle handjes, spin- en bladernaakt
en loven, liefkozen en spelen wel en
wentelen en strelen, eindeloos verstekt
het tedere instinct, dat, winters al verpopt
verstopt, hergeven paradijs verbeidt:
maar ai…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 in mijn hart
sluit de zomer en serveert slechts nog
brak water – het sterven nadert en de zon
sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte
het verstilt, de zwarte…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 In ver-zicht
een slapende zwarte brabander
onder traag heen en weer wiegende slierttakken
van een treurwilg.
Zo eenzaam en verlaten in weiland.
De vochtige ochtendkoude
laat zich voelen tot op mijn huid,
een rilling.
Ver weg op d' achtergrond
geroezemoes van verkeersgeluid.…
Mist
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 kale takken botten druppels
als witte saffieren
een ekster zeilt binnen
geruisloos, uit het niets
landt op een tak, elegant
met goede manieren
zittend kijkt hij rond
en kijkt ... hier mist iets
zijn veren tooi is wit zo zwart
zijn scherpe oogjes glimmend hard
spichtig nu op mij gericht
ongedurig draaiend links en
rechts…
Sneeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.432 De zwarte bomen springen uit!
-----------------------------------
kuien: vlokken
speieren: schitteren
tenemaal: opeens…
En toch
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.447 al lichten ze op in het schijnsel
van de vroeg geboren ochtend
al wemelen zij rond
haar zwart en wit gesokte voeten
zij ziet haar woorden niet
al groeien ze in schaduw
tegen muren
uit ogen van mensen
de kwispelstaart van een hond
en de grijns van haar lapjeskat
zij zwemt in woorden
woorden als zachte strelingen
woorden glad als…
Aardvorm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Er was een aardworm
die vanuit zijn z’n diepe hol
naar de oppervlakte klom
en dacht ik heb voldoende
zwarte grond gezien, tijd
voor wat ontspanning met
een boven vrouw misschien?…
Dicht mij weer open
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.868 * Voor Hilly Nicolay *
Dicht mij
als een open wonde
Lijm de kille aderlating
met het kader dat verschijnt
Dicht dit uitzicht
uit mijn ogen
verder weg dan lichterlaaie
boe geroep of schone schijn
Dicht de waarheid als een loper
wat zich uitrolt over zee
Bloedkoralen, anemonen, zwarte parels, schelpenruis
Neem mij mee in beproefde…
herdenking slavernij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
740 150 jaar geleden schafte Nederland de slavernij af
voor zwarten wel te verstaan
De slavernij voor blanken bleef gewoon bestaan
De boerenknecht, z’n vaar en moer
waren erfslaaf van de hereboer
Een arbeider in de katoenfabriek
stierf uitgemergeld aan een koliek
Z’n vrouw moest hoereren om niet te creperen
en de kinderen, zo had God verkozen…
Als het goud is verwond
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
816 Facet in de glorie der zomer,
stilte beroofd zinloos vreugde
Staren in geheimen van oudsher,
het blad dat de wind verheugde
De ontbering van warmte,
bij nachtelijke koude zeeën
Marteling van geloof in alle,
grijpt elk contact buiten leven
Herkenning van oude magie,
als verwarring van de grens
Dromen lijkt een pijnlijk fobie,
eeuwig zwart…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Als we beiden de verste sterren gadeslaan
gepriemd op het zwarte canvas van de kosmos
wordt de afstand driedimensionaal overbrugd
en kom je zwijgend uit het niets vandaan, in
elke hand de contouren van ons verhaal,een
aubade aan de tijd waarin ik berust en ademhaal.…
Requiem - Ons Landschap
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
937 Lieve,
Door dit landschap hebben we ons bewogen
van de wortel naar de bloem en weer terug
Hier het vocht in ons gezogen om je te voeden
Onze aarde bezaaid en weer doorploegd
In dit landschap hebben we je laten leven
Van de wijde lucht zo wankel op je beentjes
Reikend naar het voorjaar bloeiend lentegras
Dat voor paarden zwart en wit ontembaar…
't Is stil in de polder.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 Zwart staan de molens
stil tegen de lucht
te wachten tot morgen.
't Is stil in de polder.
Ergens brandt nog licht
en tussen de wolken
toont de maan zijn gezicht.
't Is stil in de polder.
Het land is in rust.
Lieflijk de omhelzing:
de hemel die de aarde kust.…
Eigen grondgebied?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 ze is de energiebron van mijn
verslaving bijeen vergaard, ik
leef in het verdict van wit en zwart.
En wat heb ik ontdekt? Het zoeken naar dat
resultaat is tot eigen grondgebied verklaard.…
4 muren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
930 Gekleurd en blank of zwart/wit
zijn leven als een film voorbij
Gevangen, maar uiteindelijk vrij
Robbeneiland brak hem niet
van prisoner tot president
vrijheidsstrijder die u was, blijft, bent
Na zevenentwintig jaar
4 muren, geen wrok en geen haat
bij zo'n leider had de wereld baat
Hij streed zijn strijd, werd presi-
dent en vocht voor…
De Straatzanger
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
567 De straatzanger, iedereen kende hem
Hij wandelde van straat naar straat
In een stemmig, zwart, oud gewaad
Hij zong met harde vibrerende stem.
Met zijn wandelstok gaf hij de maat aan
Bij hoge tonen ging de stok omhoog
Bij lage tonen naar beneden, met een boog
Hij kon bij tijd en wijle enorm tekeergaan.…
Was mijn oude jas wel versleten?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
471 Seconden gaan te rap om
in uren te sparen, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
een wiel met wit en zwart garen
waarin we ons in vluchtigheid
ontmoeten en misschien dan
zwaaien we wel naar elkaar.…
Geen tijd
gedicht
4.3 met 23 stemmen
23.646 Gul werd er door de munten een wond in het zwarte doek geschoten
en ineens wist ik weet, en goed, hoe laat het was.
oorzaak en gevolg bedienden zich van zichzelf.
Halfweg wachtte ik op de voorlaatste tram van de stad.
Volgende keer beter - of was één sprong meer dan zat?
---------------------------
uit: 'Witte adel', 1991.…
Pallieter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Het leven is niet zwart.
Ja Pallieter, vrije vogel,
trek de ketting van mijn poot.
Open onze kooi en schreeuw:
VLIEG dan! Leef toch groot!…
Bij de terugzending van een dichtstuk
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.264 Het braaksel kan doorzichtig wit zijn, maar ook nog herkenbare zwarte eitjes bevatten.…
Verklärte nacht
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.205 Je fosforescerende vlinderhanden verschikken de lucht
Als je tegen me praat of slapen op het zwarte kleed.
Ik raak ze dagelijks aan. Hun levenslijn weet hoe ik heet.
Hun doorzichtige aders verbergen de loop van mijn lot, de vlucht
Van ons bloed dat het wit van je wangen verandert in vlekkend verlangen.
De tuindeur waait open.…
Voor de lieve lezer
gedicht
5.0 met 3 stemmen
6.934 Maar de poëzie die wil zeggen
dat ons aller broeder de mens is
een ellendige broeder,
een koude zuster,
een slaande aarde -
en wellicht ook een verre zon van liefde,
maar deze alleen te bezichtigen middels
een zwart glaasje in het oog geplant,
die poëzie
eet u snel tegen, nietwaar?…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 in het holst van de nacht
drijft een bootje stuurloos
stroomafwaarts
naar het onzekere onbekende
als maanstralen priemen
door een gat tussen de wolken
verbleekt de nacht
tot onwezenlijkheid
want maneschijn is schijn
weerspiegeling
die terugkaatst op het zwarte water
op de linkeroever blaffen honden
op de rechter huilen wolven…
Sage
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Ik volg de zwarte rokken
in mijn drang naar veiligheid -
onbekommerd.
Bij klanken van Chopin
breekt de stam in tweeën -
bevrijdend.
Domme slaaf van dikke torens
en zij rijgt mij aan haar mes -
genadeloos.
Ik kan de pijn niet helen,
het is groter dan mijn hart -
doodsbedreiging.…
Mijn verlangen ...' Ik wil je '.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.029 Het was van kanten fijn
tot wit, zwart, fluwelig satijn.
Lonkend kwam zij naderbij
tot ze fluisterend zei:
"Al ben ik nu zo dun, doorzichtig, sensueel gekleed,
Ik wil mijn wangen laten vangen
door de streling van jouw dijen,
elk stukje van jouw lijf ontbloot,
en mijn gelaat alleen nog kijkt naar mooi...…
Erudiete asielzoekers
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
578 We hebben ons grandioos vergist in
de motieven van de vluchtelingen, we
zijn opgehitst door laffe tweedrachtzaaiers
en vastgeroeste zwart-wit-denkers. Er werd
ons voorgespiegeld, dat zij allemaal toneel
speelden, maar dat was een grote leugen.
Zij stelen niet, zij zijn juist besteeld.
Ik ben om.…