177428 resultaten.
depressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 Je zegt dat iemand
een 'depressie' heeft
denk je aan grijs landschap
Mont Ventoux in de mist,flarden
maar twijfel gerust daar aan
het is eerder iets wat je vernietigt
iets wat uit de diepte opduikt
en je verslindt, 'hersenetende amoeba'
bijna niets mooier
dan door half zichtbare la...
Bij elkaar
gedicht
3.3 met 20 stemmen
17.218 In het begin niets dan witte hitte jij en ik.
Steeds weer moest de liefde minstens
een Chinees vuurwerk van de zinnen zijn,
een alternatief uitspansel bijeenbemind -
o, die hoogmoedblaf van jonggelieven.
Inmiddels is de streng van jou naar mij
door louter compromis aaneengeregen
en met de ...
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
...
Jack van Gelder
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
896 Bijzonder dat Jack aanschuift bij Matthijs,
Waar hij de week daarvoor besloot te vluchten.
Wie even stil was hoorde Jack verzuchten:
“Van Nieuwkerk is tenminste wel goed wijs”.
Wat na die show beklijft van Jack van Gelder:
Dat Bergkamp scoorde was volkomen helder.
De nachtbraker
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 Etmalen zonder dagen,
nachten zonder slapen
maken de avonduren langer
en mijn dromen zo kleurloos.
Een te leeg gevoel
maakt mijn maag van streek
en mijn hoofd overvol.
Teveel van alles
maakt mijn hart gevoelloos.
Dan dwaal ik weer af naar gisteren.
De toekomst knipoogt schalks.
Te...
spoorloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 het spoor loos
zocht ik de bron
de wortels van mijn bestaan
die plakkerig als stroop
bleken te kleven
langs het zwarte git
van wegen die mijn vader baande
zijn vruchten rijpten
negen in getal
in het vrouwelijk schoon
waarlangs ruiende drift
zijn potlood sleep
als strepen van krijt
op ...
aangespoelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
592 als een bruid zo lieflijk en pril
van verlangens gestrekt
op een strand van scherven van glas en
schelpen en vogels verlamd
met de ogen al starend uit
andere tijden achter de dagen
door omstanders belangeloos de haren gestreken
de handen gevet en verbonden
en de dorre benen van kleding g...
Verstild moment
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
778 Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan
dat alle bomen hun bladeren verliezen
dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen
het is zo'n moment
dat niemand weet hoe het te stoppen
de bodem is drijfzand
je grijpt je geliefde bij de hand
drukt hem stevig vast
maar hij lijkt weg...
Koude gaten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
577 De kou stroomt weer binnen
door de gaten die de dood
in het leven heeft geschoten
Je weet dat door die gaten
ook warmte naar binnen kan
Maar soms ben je de kunst
van het leven gewoon kwijt
Joost Zwagerman
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
823 Het hoofd had geen ruimte meer
na het schrijven, het vele sterven
van bekenden, wrange handen buiten
die voordeur. Schaduwen gedrenkt
in pek, omgeven door honden
met twaalf witte tanden: het tikken
van de verwelkte klok vol minuten,
het hissen van wind rond de deurbel.
Dan maar de stap n...
Kinderlokker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Hoe spoorloos moet je zijn,
hoe vervreemd van fatsoen,
als je kleine kinderen
dit soort dingen aan kunt doen?
Hoe zonder normen,
zonder waarden, zonder
sowieso iets van moraal,
kun je zoiets uithalen.
Sluit 'm op, gooi de sleutel weg,
want dit soort kerels
mogen niet loslopen.
Hoe intens verdrietig Joost KON niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
814 Depressies werden hem fataal,
hij kon niet meer,
sprak soms nog een taal:
ben blij als ik tien over tien nog haal.
Hoe open was hij,
hoe intens ziek en moe.
Hoe triest is het te weten,
dat eigenlijk iedereen en
niemand echt heeft geweten,
dat hij uit puur zelfbehoud,
de laatste...
weg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 weg ben je
zoals mist voor de zon verdwijnt
aan het licht komen schimmen
die velen denken te herkennen
het maakt niets meer uit
weg ben je
Voor Elodie (zeven jaar na haar dood)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
648 Elodie, ik kende de kleur van je dagen niet
was die oranje, paars of zwart?
Ze zijn ooit rozerood geweest
zoals die van mij, eens
ze werden zwarter dan zwart, inktzwart
toen ik getuige was
en je mij ten afscheid "schat" noemde
VALS LICHT
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
652 Begaafd, vertaald in vele landen
Joost Zwagerman, kenner van kunst
Bij Magere Hein zeer in de gunst
Want hij nam zelf het heft in handen
Een onheilstijding, ingeslagen
Slaat diepe kraters in een ziel
Raakt menige Achilleshiel
Oudtestamentisch zijn de plagen
Die dan je teisteren en hoe
J...
grensland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 ze komen benauwend dichtbij
de witte bladzijden die ze
in haar handen houdt
aan de zijlijn meandert
het sjoemelend hart
door het grensland
tussen verzinsels en
splinters van de niet
te vangen werkelijkheid
op gepaste wijze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 ik deed een kleine stap naar links, opdat
de duif mij niet zou zien
zijn lichte buikje stootte zacht
tegen het glas
ik- beschermvrouwe der duif,
zoek vrede in een mooi moment
mijn tuin bloeit roze nog zolang het
zomer is
een kleine bel luidt onmiskenbaar
aan de buitenlamp
de schijn b...
Chronisch ziek zijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
809 Het leven is het leven waard
al is het vaak ook erg lastig
vrolijk kijk je de wereld in
maar somberheid is machtig
Vreugde bij geboorte
verdriet bij de dood
blijdschap om van alles
dagen wegen soms als lood
Je hebt jezelf gemaakt
tot wie je nu bent
Alleen die ziekte
daar raak je nooit...
TUIN....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een hof,een tuin
onkruid,kruiden
kruipen door en langs
groene grond
Ze geuren
na een zomerse bui
na mist,na dauw
door zonlicht aangeraakt
Ze maken het
...bont
een overvloed
aan bloempjes,bloemen
Niet allen
ken ik bij naam
kan ik
zomaar benoemen
Door de Schepper
zijn ze
voo...
Joost
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 hij komt niet meer
we zaten te wachten, wachten op hem
de tijd die we zaten was roerloos, het licht
maakte het notitieblokje tot een
onbeschreven vondeling
hij komt niet meer, iemand zonder
klank in de stem had afgebeld
Joost mag weten wie het was
Sombere dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
592 De deuren staarden
me koud en grijs aan
door een kleine kier
glipte het groen stiekem
naar binnen
dankbaar voedde ik
mijn ogen en hart totdat
de deur het
met een harde klap ontnam.
Zintuiglijk vermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Met ogen wijd open gesperd
Star kijkend en niets zien,
Oren goed open,
Donderend lawaai -
Hoor niets, doof voor alles
Om me heen,
Strek mijn vingers uit,
Stel bloot mijn huid
Om te voelen,
Maar voel niets,
Ik verlaten door alle gevoel,
Voedsel zorgvuldig langs
Mond en tong,
...
Liefde Met Bubbels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Een inbreker breekt soms
In het vertrouwen het meest,
Dat niet gedeelde geheim
van een persoonlijke feest.
Die gesloten fles champagne
Tot het einde toe bewaard;
Die zich pas opent voor wie
Het geheim zich openbaart.
In bubbels geschonken en
Met liefde gedronken breekt
Er iets bij de in...
Zoetjesaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 (Haiku’s)
een wesp komt sluipen
vlijt zich op het bladerdek
zijn wapen in rust
het lijfje vol zoet
heeft vandaag genoeg gehad
van plagerijen
Interlude
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 er onttrekt zich nooit ook maar één dag
aan de strengheid van kalendercijfers
gelukkig hebben we een schrikkelhuid
van vel over been, een pas op de plaats
opnieuw werpt het voetlicht een kronkelende
schaduw over stenen vloeren zonder zon
we zien de straat die zich uitrolt tot platte
n...
Zee van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 Zwemmen in zeeën van tijd,
in water dat eeuwig vloeit.
Waar geen te laat bestaat,
daar is het nooit te vroeg.
Oceanen zonder nieuw begin,
kennen ook geen eindigheid.
Waar water lijkt stil te staan,
maar door de tijd verglijdt.
Zwemmen naar verre horizonnen,
waar momenten ons leven lere...
Straatrumoer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Joost Zwagerman; 1963-2015
Als één van de Maximalen* streefde hij naar meer
vitaliteit in onze poëzie
levenskracht die van de strofen mocht
druipen, zeker en immer voor eeuwig in het licht
In 't slot van jouw leven
de afronding reeds waar nabij
was jij overtuigd
steeds minder aan h...
poezie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 bij poezie
denk ik eerder
aan woorden
dicht bij de bodem
vlak boven het water
of diep er in zie je
opeens een meerval zwemmen
je weet niet wat dat betekent
als je dat niet weet
weet je eigenlijk niet veel
terwijl de wind waait
over onrustig water
herhaal elke mooie zin
blij...
Bevlogen genie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
718 (voor Joost Zwagerman)
Na eenenvijftig jaren ging je overstag
en zette je een punt achter je schrijven,
nooit meer toon je ons die uitbundige lach,
zul je ons nog meevoeren in je overdrijven.
Je kende de wrede keerzijde van het succes,
de donkere poel waarin kunst geboren wordt,
het gevec...
Menswaardig leven.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Op een dag komt er een
ommekeer die het hart opent
als een roos.
Dan zullen vrede en vrijheid
werkelijkheid zijn.
Terwijl velen zonder ellende
en pijn door het leven kunnen gaan.
En onderwijl staat men voor het
recht van een menswaardig bestaan.