6892 resultaten.
Het kruis van Juliaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
441 ~Goddank dat jullie er nu zijn,
ik weet niet waar ik moet beginnen,
rond acht komt de visite binnen.
Dan wordt er toch van mij verwacht
dat alles in de puntjes is,
met koffie cake een glaasje fris.
Sigaar en neut moet er ook staan
dat zei die nog vlak voor het gaan.~
~Maar Ma, Pa is al acht jaar weg,
dat ben je toch nog niet vergeten?…
Onder de kurk
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
582 Jawel tien flesjes Duvel, maar wel binnen één uur tijd
Bij iedere gelegenheid weet ik wel te bedenken
wat voor de inspiratie nodig is om in te schenken…
We blijven naakt?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
476 het maakt niet hoeveel we schreien,
met de data en vernuft, een laagje vernis
tranen verzachten niet de dorstige tijd
grootste gilde uit een levende geschiedenis
geverfd door en uit de welling van een traan
met de afmeting van een oceaan, dichtbij
binnen handbereik bij ons vandaan, ironie
van een pelgrim die z’n plek onderzoekt, de
ziel…
Verlichting
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
585 er zit een wonderlampje binnen in ons mensenhoofd
dat zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
en als dat licht schijnt gaat ons derde oog voorzichtig open
dan straalt een innerlijke zon die alle pijn verdooft
er zit een infrarode gloeidraad in ons mensenhart
die zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
een warm…
Zoveel en toch
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 Toch lach je, telkens weer
alsof de zon ied're dag schijnt
maar ik weet, als geen ander
dat je van binnen weg- kwijnt.
Neem de schouder die ze je geven
pak 'm met twee handen aan
want je zult zien met meer mensen
zal alles veel makkelijker gaan.
De regie hou je zelf.…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Hoe woorden langs haar lijf sluipen,
geen binnen-geluid,
en in ieder Panorama verliest ze weer zichzelf,
stervend in haar eigen beeltenis gevangen,
nederig, ongrijpbaar geconfronteerd met elk onuitgesproken verlangen.…
Klein huiselijk geluk op vier poten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
551 Het zal zijn hulp dan geven,
waarvoor geen andere deskundige behoeft
te worden binnen gehaald.
Belangeloos en onbetaalbaar wordt
door het huisdier vriendschap met
liefde betaald. Een levenslange auto-
didactische relatie, die zonder koude
drukte uitmondt in een warme sensatie.…
gezeten in een treincoupé
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 kijk ik naar buiten
de bloemige wolkenpartijen
een roerloze bomenrij verre
paarden achter prikkeldraad
blijft mijn blik binnen hangen
aan slapende reizigers
een bellende dame zonder
blad voor de mond
een heer wrijft met een
mobiel over zijn grijze baard
open en dicht gaat zijn mond
open dicht open dicht
kaak of kiespijn allebei…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Bemost is het balkon, mijn oog
komt tot de rand, keert naar binnen.
Voortaan is het zondagmiddag.
De heer ziet onze tranen niet.
Luchtreclame ronkt af en aan
met een boodschap voor de buren
die de luiken trillen doet.
Ik ga de trap af.…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 Stilte van de nacht
heeft me ijverig gemaakt
nu ik niet meer bang ben
om met mijn ziel te spreken
ik voel hoe je weer bij me bent
in angstige ogenblikken van onschuld
vernederd door de ongeduldige meute
die niets anders ziet dan eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen…
Muze van Büch
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 (voor Marianne Verweij)
Als jongeling met lange haren wist Boudewijn
Büch bij jouw gezin binnen te dringen, zwaar
romantisch en verslaafd aan hasj en wijn,
maar nog meer beneveld door zijn verwarde geest.
Je had hem tekenles gegeven en sindsdien tekende
hij het liefste jouw naakte lijf, als woelbeest,
maar hij rekende echter nooit af.…
Soorten thuiskomst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.228 Maar ramen stonden op een kier;
de ochtend bracht een bries van zilte golven, vroege
soep en jonge koffie bij ons binnen. Zo woei het daar
dat het wel leek of er geen uur verliep en wij
nog kansen hadden, honderd soorten ergens.
Toch gingen wij er weg om bijtijds thuis te zijn,
of het nu vloed of laag tij was.…
In halfslaap
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.830 In halfslaap deinde een zee mijn kamer binnen
(de vierde wand ontbrak) in iedere golf
hield zich een mens verborgen, die pas in de branding
zijn hand opstak. Red mij!…
Ballade van de alfahulp 3
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.477 Binnen schemeren de rode lachjes op elke stoel en
vensterbank, sommige poppen ongekleed, hun romp van stro
een distel in een porseleinen babyhoofd, geen enkele
hulp wil vast bij haar, wij hopen op jou.…
Voortschrijdend gebaar.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 opgehaald
in gedichten waarin de betekenis leeft dat
alles een sleutel heeft, vaak onvindbaar
in het sleutelgat van haar geschiedenis
geselecteerd in onmacht of onvermogen,
gevat in eigen speling, de vreugde in het
kleinste wordt de liefde ingeleid, wat niet
in protest op een hoop laat vegen door
afgunst, haat en onzichtbaar vaag,
binnen…
De grootste grap?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
514 Al zijn we sneller worden dan het licht
technisch komen we dichterbij Venus en Mars
gedreven door de sexy stroming in van wind
joeg een meteoor het mensdom aan
geperst uit de opwelling van een traan
met de afmeting van een oceaan, dichtbij
binnen handbereik ver bij ons vandaan, ironie
van een dakloze die z’n plek nog zoekt, de
ziel heeft…
Dode grutto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en met jouw mooie oogjes
keek je mij nog even aan
Daar lag je dan
en ik bewonderde jouw kleurenpracht
de veren die jou warm moesten houden
je lange snavel voor de wormenpikkerij
je woog haast niets
je voelde zo zacht
je was zo teder
Daar lag je dan
en ik overwoog jouw leven
al kon ik er niets van weten
er schoten me taferelen te binnen…
Altruïstisch?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 Ze heeft geschoolde ouders en
een blanke blond gelokte pop,
dat wreekt want haar huid is getint
ze kwam van overzee als adopté
haar klas - en leeftijd genootjes
verhaalt ze dat alleen mensen
in kleur en uiterlijk verschillen
maar van binnen stroomt het
zelfde bloed, net als zaagsel
van ieders knuffelbeer al is
die meestal geel, maar…
Wat na corona
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 Zullen we ons binnen een jaar of twee dan nog herinneren
hoe we dachten ten tijde
van corona?
Of zal het virus nog slechts
een verre herinnering zijn
en blijft vooral de
eindeloze lente in eigen tuin ons bij,
bekroond gecoroneerd zeg maar
met een barbecue voor de overlevenden?…
Wespenleed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
460 of het moet al zijn
dat heerlijke zoet
in die fles
waar je wel
naar toe vliegen moet
onweerstaanbaar
naar binnen daar
vliegen moet
naar buiten weer
kom je nooit meer
wat je ook probeert
je krijgt
kleverige vleugels
plakkerige poten
onmachtig
verdrink je, stik je
tussen al je soortgenoten
wat een dood en
wat een leed
als je dat
maar…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 straten
En luisterde naar een geweven cadans
Als vermoeid van overpeinzing werd ik
Bevangen door deze industriële dans
De straten ademden een zacht dreunen
Een mechanisch kreunen van staal dat leefde
Het wrong zich gestaag in mijn genen
Dat een ritme in mijn hartslag weefde
De donkerte was met mijn lot begaan
Vol eerbied bogen gevels naar binnen…
Stilstaan op een grens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
538 dove mus
als blinde odebode
en kijkt met open ogen
recht in andermans gezicht
Onder de kerstboom
van mijn moeder zit Jetje,
mijn lieve engelbloem
ze is een reizende ziel
en spreekt de taal van het hart
We zijn even alleen en in
haar apocalyptische zucht
hoor ik 'Nooit meer slaaf,
nooit meer slavin,
nu is het feest van binnen…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 onvoorwaardelijk de liefde
die hen eens samenbracht
scheen door zonovergoten
in hun zo gelukkige jaren
naast ook ruzie en venijn
die weer verdieping bracht
waar eens het samenzijn
onvoorstelbaar genot was
kroop langzaam kruipend
als het einde van de dag
bij een zonsondergang
schim en schaduw binnen
het fundament knagend
met duistere…
ZWARTE DAGEN VAN MIJN LEVEN
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.288 zo jong werd mijn hart doorboord
door ‘t trauma van ‘n noodlottige dag
wie had mijn angstkreet gehoord
en wie die mijn pijn van binnen zag?
hoe kon ik die zwarte dagen doorstaan
met een bloedend en verscheurd hart
wanneer alle lichten waren uitgegaan
niets meer van ’t leven werd verwacht.…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 binnen is de innerlijke kou zacht gedempt
in de ruim geschikte meubelen en het licht van
de schemerlamp verheven tot een gewend geluk
dat avonden lang als de stilte van traag zwemmende
vissen in de groene schemer van het aquarium hangt.
in onwrikbare gewoonte dragen de gordijnen diep het kroos.…
Polderluchtkastelen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
506 rechterzij
Wij denken niet maar zien wel duizend dingen
De kolderbolder rolt van oor tot oor
Wij horen wel maar luisteren niet meer
Versterkt in schedel gaat silence teloor
Van engelen die in gebeden zingen
Wij denken niet maar horen zonder stem
Van 't water van een zuiver rein geweten
Naar wat eerst waar leek blijkt nadien toch fake
Van binnen…
gastvrijheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
557 van ruimte
maar het samen maken ervan
een plek waar jouw verhaal
naast het mijne mag bestaan
zonder haast, zonder oordeel
gastvrij ben ik
wanneer ik jou zie, echt zie —
in je stilte, in je woorden
in dat wat je niet zegt
maar wel laat voelen
en jij,
als je dan blijft staan
niet weglacht, niet wegkijkt
maar ook mij uitnodigt
om binnen…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ze zeggen: schiet op, doe
iets met je tijd — maar de mijne stroomt
traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand. Ik wil
blijven waar niemand nog kijkt, waar adem zich spreidt en fluistering hoorbaar wordt.
Dus nee, ik schuif niet opzij.
Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik
eindelijk echt besta.…
Als alles binnenkomt
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
642 Alles stroomt binnen
stilte die ik niet kan delen
hart zwaar van geluid
In de stilte van mijn
binnenwereld beweegt alles tegelijk,
alsof elke emotie een snaar raakt die blijft trillen. Ik vang wat
ongezegd blijft tussen mensen, alsof mijn huid niet alleen voelt, maar ook luistert.…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 lijven garend
bakkend van verlangen
waar mijn handjes niet heen gleden
toen ik haar rug insmeerde
over die randjes
daar worden vandaag
op háár kantoren
de hoge scores
aan lage schaven en blaren gevoeld
en door het gekletst natuurlijk
tegen elkaar
tussen de dijen en de billen
terwijl de barbecue nog heter werd
van buiten naar binnen…