7668 resultaten.
domweg gelukkig op de Prinsegracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.415 Bloem
(Domweg gelukkig in de Dapperstraat)
natuur is voor tevredenen of legen
en dan: wat is natuur in deze stad
een eilandje met bomen en wat gras
gelegen in een grafelijke plas
een toekan op een winderige pier
een doek van Potter met een dooie stier
een koningspinguïn in een schimmenrijk
twee turkse tortels in de Schilderswijk…
Lentedromen
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
988 Bomen gaan botten,
Het nieuwe groen geeft je hoop.
Weelderige bloemen groeten jouw rust,
Je geniet van deze oogstreling, heel bewust.
Je schept de geuren in je hand,
Stofwolken verdwijnen in het zand.
De zon beweegt zingend in je woorden,
Schaduwen gaan weer in de aarde wonen.…
lente maakt liefde vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 maan
dromen achter ramen
prinsen witte paarden
februari de droom ontwaakt
sluimert nog in mutsen
dikke sokken lange rokken
mannen tranen vries in gutsen
ziet licht in neev’len
kristallen fonk’len
schel de ochtendzon
kwetterflirt van vogelen
maartse vrij
hun baar in ei
kwaak van breedsmoelkikkers
hemels gezang uit ijle luchten
bomen…
Het kind in mij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
889 van mijn ziel
is er niets meer, wat mij nog aan mijn kind zijn bindt
Soms dartelt nog het kind in mij,
het speelt, lacht en het huilt
ik was in mijn kind zijn nog vrij
In de slaap moegespeeld en levensvrij
dan gaf ik mijn dromen ruim baan,
luchtkastelen bouwend op de maan
Met verwondering keek het kind in mij
naar de hemel, bloemen en de bomen…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
De verkiezingen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
993 met beloften gaat overboord
we hebben gestemd, kunnen niet meer terug
de mooie praatjes worden stilaan gesmoord
de politici alias de Haagse artiesten
snelden zich als gekken door het land
waar ze de kroeg bezochten of samen fietsten
voor as-'t-ff-kan 'n foto in de krant
Donner begaf zich rappend in de muziek
en Bos toonde ons al zijn bomen…
" IJsberen "
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
655 regen,
marcheert over een druilerig perron
op een ver en lege horizon gericht
gedachten boemelen naar een bleke zon
de passagiers tot niets verplicht
stramme ijzers smelten samen
tot slechts een optisch bedrog
in synergie een plan te beramen
met losse eindjes in hun zog
de teugels strak in toom
in trage cadans verdwijnt
langs biels en kale boom…
beroepsdeformanten
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
838 Vallen de kastanjes
uit zwiepende bomen
zie je blaren vergelen
moet het licht vroeg aan
bij onrust en windrukken
hoog boven in het spant
emoties die los komen
om de mens te bedrukken
herfst is thans in het land
Speciaal dichters tellen
naar verhouding dan velen
voltijds zwaar aangedaan
onder de hyper emotionelen
Gaat ergens een tak…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
Vinden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 vaal is het vluchtige water
dat boven mijn zintuigen vloeit
bruidssluiers lonken voor later
twee zielen voor eeuwig geboeid
trage roodgloeiende stromen
veroorzaakt door liefde en smart
dringen in rustloze dromen
waar telkens het lot wordt getart
bottende, bloeiende bomen
symbolen van eenheid en kracht
fluist’ren van dat wat gaat komen…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 In de verte is even de kustlijn te zien –
een lichte plek tussen de bomen
geeft als baken de weg aan in de nacht
binnenkort, misschien eerder dan verwacht,
zullen daarlangs de vogels weer komen.…
gaan we naar de knoppen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
790 we dromen
steeds weer nieuwe
blaadjes aan de bomen
takken die ontspruiten
bloemen die zo heerlijk
ruiken in het lente Zijn
ik ben het zat
ik wil pijn en liefde
van echt zomeren
weer hitte voelen
in mijn botten en al
gaan we naar de
knoppen het virtuele
hebben we gehad
wil je voelen en lachen
om je gekke smoelen
als ik…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 Toen is een zoetheid en een licht gekomen,
Zo blond en stil als ’t bloeien van de bomen
Over een wei in zonnig groene wallen.
-------------------------------------------
haren: scherpen
kienspaan: fossiel hout…
Nieuwsgierig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.130 Vertel, vertel het nu toch snel
Een mes, een bom, een oude bel?
Geld, een steen, een eierschel?
Ik weet het niet, ik geef het op
Playmobil, een zakje drop?
Nee, het is iets dat je moeilijk raad
Het is een brokje aluminiumhydroxide-magnesiumcarbonaat…
de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
903 Je ziet de natuur, de bomen het bos
de slootjes de struiken de prachtige heide.
Ruik al die geuren de planten het mos
en geniet van de rust die hen ons bereiden.
Bezin jezelf mens en geniet ieder uur
maar probeer er vooral van te leren.
Besef dat we een zijn want ook wij zijn natuur
Behoed haar en blijf dit geschenk altijd eren.…
Romantisch Rusland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
674 laat mezelf spreken
Niemand houdt me tegen
ik ben trots op de eeuwigheid
een eenzame rots in de bergen
Wat de Brit in zijn parketten hal voelt
bij tea time kan ik
maar ervaren wanneer ik
buiten ben, niet meer kan voelen
finesse met een warme kant
gewoon sec, zonder melk of honing
daarvan genieten is een kunst grand cru
zelfs de bomen…
Geestelijke Apocalyps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 demotiverende tendens
worden wonderen ontkend
door het arrogante weten
en van wispelturige goden
is ook niets meer te vrezen
Bij geluk hoort ontzag dat
ontstaat als men onwetend
de grote wereld gade slaat
dat weten gelukkig maakt
is niet zo vanzelfsprekend
Geestelijke apocalyps een
somber toekomst gevoel
slagveld van dode bomen…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 ontmoeten
waar dromen en sprookjes
elkaar begroeten
in een leugen vol met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten
onzin praten
oneindige verhalen
bomen…
Rozen in je haar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
697 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden hun rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
draaiden zich naar licht
zag hun richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
Vogels in de lente
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
781 Ik zie ze nestelen in de hoge bomen
Ook in de struiken en in de heggen
Waar ze straks hun eitjes gaan leggen
Waaruit dan jonge vogeltjes komen.
In de lente komt alles weer tot nieuw leven
De bloemen en planten groeien en bloeien
Elk jaar weer blijft het mij bijzonder boeien
Dank Heer, voor al het moois mij gegeven.…
Zo eenvoudig, zo mooi
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.641 Een huisje, zo eenvoudig en mooi
door grote bomen omgeven
daar hebben we vijf dagen vertoefd
en genoten van een heel ander leven
En elke morgen werden we gewekt door
een concert wat recht uit de hemel kwam
vogels die zongen met allerlei klanken
en ieder van ons even apart nam
Het was alsof ze ons wilden vertellen
dat er in hun leven geen…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 Als ze danst, wordt de beweging universeel,
de aarde, sterren, bloemen, alle stromen
alles wordt in haar wezen opgenomen,
betreedt met beide voeten elk werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart…
Thuis en ergens anders.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Vanuit een heerlijk verwarmd huis, beker senseo erbij,
kijkend uit mijn raam naar een prachtige dag,
zie ik de laatste nevel uit de bomen verdrongen worden,
een dun laagje rode gloed achterlatend.…
De wind en de liefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 Zacht zucht de fluister van de wind
over moeder aarde
het stormt niet
maar een warme glans
van liefde
bouwt bruggen en kastelen
vriendschap
straalt van noord oost naar zuid west
ze vangt het op met beide handen
haar voeten dansen vrede
ze wil dat verder dan over de horizon
fluisteren tot waar
nu nog de bomen kaal van tak
in de wortels…
Duistere omhelzing
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
722 Huizen plassen
door een wassen herinnering
het schilderij dampt
onbestaande geschiedenis
bomen wortelen
in de modder van een doods bestaan
de kunstenaar had daar
een sloot door zijn aderen lopen
de wind van het voortglijden
was een grens overgestoken
vergeelde randen spraken over verandering
de één vouwt zijn handen
om zoveel vakmanschap…
De boekhouder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.108 De bomen en de daken en de lucht
zijn net als vroeger, toen hij nog niets miste.
Hij denkt, en schrikt van zijn eigen gedachten:
Ik wou dat het nog oorlog was, en zucht
en boekt: Vermeulen, debet, zeven kisten.
foto:Het Refugiéhuis te ’s-Hertogenbosch; de boekhouder…
AAN DE LINDEBOOM
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.612 Ringsom rijzen hoge en grote,
zwart en zwaar
getakte boomen, naast die lieve
linde daar.
Diepe schaduw schieten ze en een
donkergroen
gewelf zij om het wezen van die
linde doen.
Wees gegroet mij, nauwlijks uit de
morgendoom
erkenbaar Lieve-Vrouwke, aan de
lindeboom!…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt.
Oranje sterren regenen door de spasmes van
zijn takken. Er is geen rust in het heelal.
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 Het zwaard achter de boom
tweesnijdend als het is
hoef ik niet mee te dragen
het baant zijn eigen weg.
Het hout is niet ver weg
daar wachten zeven wachters
om moeder op te halen,
de draagster van het woud.
De dansers rond het vuur
zij hoorden oude woorden
die hen de kern doorboorden
ze wisten wie zij was.…
Onbekommerd
gedicht
3.3 met 19 stemmen
9.328 Onbekommerd toont Amsterdam
haar rotte gebit, haar aan aardgas
stervende bomen, haar onrein water
waarin de zon zich weerkaatst.…