18346 resultaten.
Een land stroomt traag de herinnering in.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
989 In dieper adem speelt de zon met schaduw
langszij een buizerd in fluwelen lucht
voor mij dwaalt een dal groen overladen
een gedrapeerde toonzaal omringt de beek
Mijn oog kijkt op een levend ver verleden
uitgerust kleurt ontluikend de sleutelbloem
herinneren trekt met hondsdraf mij het dal in
verliefd leiden zwaluwen mij langs deze wegen…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
700 Er liep een man op een verharde weg.
Hij liep daar snel en overdacht zijn leven.
Hij zag het als een pasgeknipte heg;
steeds recht en mooi. Daar liep hij, 't hoofd geheven.
Er liep een man op een heel oude weg.
Hij liep daar traag, 't verleden in zijn ogen.
Hij zag het als een wildgegroeide heg;
verkeerd en slecht.…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
Speelfilms
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
868 Op het zilverwitte scherm
had jij het lichaam
van een naakte God
en ijverde jij wederzien
of wederhoren
want jij was
voor de film geboren,
jij plakte dromen
achter gekalkt behang
tijdens een tocht naar rivieren
naar een droom
ver weg van hier
in de jungle
tussen de wurgslangen
haperde de weg terug
zoals in andere speelfilms
toen ik…
HET PAD
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
755 indringend, diepe indruk achterlatend
alles is helder en duidelijk
tot ik nog meer wil weten
onverstaanbaar, ver weg
zwaait hij glimlachend
roepend: kom, gerust weer terug!…
De ster
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.858 Ik zou die ster graag aanraken,
maar hij staat zo heel ver weg.
Ik denk dan steeds die ster,
die ster dat ben jij.
Zo heel ver weg,
maar toch ook heel dichtbij.
Wij konden je niet meer bezoeken,
dat kon je niet meer aan.
Maar als ik nu naar boven kijk,
zie ik jou glinsterend staan.…
Faustiaanse Opera
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.282 Veel te bang om weg te rennen
veel te klein te blijven staan
in een huis dat niet van hem was
maar van onbegrepen liefde
Liever hield hij hier zijn mottengang
in nissen tussen steen
en bedekte hij zijn potten
om een schande te vergeten
leefde hij het eerstgenoemde
in vanzelfsprekend weten
ook al was dat nu verborgen
en van engelen ontdaan…
Zwerver en elven
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.309 - Van verbroken beloften
Blijven wij buit
- Niets, niets is op de
Wegen vooruit.…
mijn droom met de rode fiets
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
731 fietsenstalling
haar ogen diepgroen
als zij mij een knipoog geeft
of onhandig tegen het zonlicht in kijkt,
ze glimlacht wel naar me
ik wil vragen of
ik haar haren
aanraken mag,
haar gouden lokken
draaien met haar gedachten mee
ze is een denker
ze loopt langs me
zegt 'hoi' maar
in gedachten is ze dichtbij en
streel ik een haarlok
weg…
Verjaardagsvers
gedicht
2.8 met 102 stemmen
28.449 En als ik weer tot daar was
de ogen waarmee je het woord ‘lieveling’ zei,
keek of het niet veranderde
op weg naar mij.
En toen je naast de weg lag in de wei,
wat had je allemaal niet gebroken,
je benen, je ribben, je ogen, mij.
Je zei nooit wat, je zei het altijd met je ogen,
zoals je daar lag, te zieltogen,
te zielogen.…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een weg…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Hij droomt van diep blauw water
Mensch
op weg naar heuveltop
schreeuwt in cadans
van voet voor voet
dat hij het landschap is.
Boven
mag hij één seconde
kijken.
Dan slaat
hagel
zijn ogen dicht.
Weg van de zee.
Omlaag.
Omlaag.
Daar
hoort hij enkel maar gekerm.
Een vissenlied
vol blauw verdriet.…
Kerstnacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.147 Ik bleef er heel
de weg naar huis naar staren en raakte niet meer
kwijt: het raadsel van wat ruimte is en tijd.…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Donker is de nacht die overgaat in de dag
Waar het licht aarzelend tevoorschijn komt
Het licht dat zoekt op donkere plekken
Zoekend naar mensen die durven luisteren
Die het licht zoeken om in te zijn
Die de zachte stem horen die ze vraagt
Te komen en het licht te ontvangen
Soms vanuit het licht komen de Engelen
Om het licht te dragen en weg…
Veiliger haven ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 Het glijdt uit de gedachten
in het ruime water, de ziel
waarvan de kiel al vroeg werd
neergelegd, gebreeuwd door
jarenlange boeien, brullend in
een wisselend tij en waar een
scheepsadem aan de wallenkant
z’n stemgeluid langzaam en
gestaag z’n weg laat vloeien.…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 genegenheid, vriendschap gingen hun weg
nadat leugens tevoorschijn kwamen en ik
ze zag in het troebel licht van uw ogen
ik hou niet van mensen zoals u
zich voordoen als was u het antwoord op
ieders vragen, het altijd glimlachen als
een Boeddha…u bent verwerpelijk.…
Ikzelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
516 .....de diepte in,
ver weg van de oppervlakte, want oppervlakkig...…
100 jarige oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
772 Hij zonk weg in het slijk.
Het water spoelde het bloed wat weg
Een beetje gezicht was zichtbaar
Maar helaas niet meer herkenbaar.
De moeder kreeg een brief zoals alle andere moeders
Uw zoon is gesneuveld aan het front
Hij heeft gevochten voor zijn vaderland.…
Pleinvrees
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 tussen fleurige parasols
die als tropische eilanden
op het vroege marktplein drijven
en terwijl zwierige banieren
oranje prinsen bezingen
sterft er een kind
een rijzige gestalte wandelt
- ogenschijnlijk zonder om te zien -
met de handen in de zakken
de beschaduwde steeg binnen
weg van het plein
Het is God!…
stoer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 Zo werd ik aan de kant van de weg gezet.
Mijn karkas begint stilaan weg te teren.
Grote zweren krijg ik op mijn lijf.
Vandalen sloegen mijn ogen stuk
Kon zelfs geen regen meer smaken.
Zo verging ook mijn gebit,
Tussen bladeren, onkruid en slib.…
Najaarsintermezzi
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 wie weet wat het is
wat het voelt hoe
de pijn bijt schrijnt
de zee mij slaat
ik val ik spring
waar is de grond
versteend verstijfd
ik drijf ik stik
op de wind
ik ben
waar
ik
was
weg
II.…
De laatste tint grijs
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
527 het geheim van
het ultieme paren is niet
komen maar die energie vergaren
door een leven lang op
talloze manieren over de weg naar
het moment suprême te dromen
samen schil voor schil
het intens genot te pellen
door het eindeloos uit te stellen
mee te gaan in fantasieën
waar dominantie onderdanig is
pijn als lust en vuur wordt ervaren…
Natuurlijk schilderij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 Op een avond, op weg naar huis.…
Vakantiegangers Versus Vluchtelingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
716 Gulzigheid kenmerkt de zonaanbidder; een
Zonnesteek is nooit ver weg, pech lijkt een van
De zegeningen voor de vakantievluchteling
Vertrouwd met de bekende weg.
Hoe groot kan de tegenstelling wel niet zijn met de
Syrische en Afrikaanse vluchtelingen van overzee.
Luxe dromen hebben hun niet doen komen; wie zij
Zijn nemen zij met zich mee.…
ZONDAG
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.188 Het is om ’t even,
Als het maar kloppen kan en slaan
En wonderbare wegen gaan.
’t Is zondag even.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt rake stukken leven van het verlies
dat nog niet is geteld, het bindt de hoop
aan het geknaag dat in het duister de weg…
Doodverklaard
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
696 (voor Clinton Young)
In Texas zijn ze nog steeds de weg flink kwijt
en denken ze zonder pardon en goede rechtsgang
een vermeende moordenaar koelbloedig te kunnen
lynchen.
Alles wijst erop dat Clinton niet de moordenaar
was, maar zijn valse maten met valse verklaringen.…
Wat te wensen als mensen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
397 Niet alles gaat via rechte wegen met ferme tred
leven zegt je regelmatig, kuilen in de weg opgelet.…
Corona in China
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 mogen wezen
voor hen is viering
van Nieuwjaar
nog niet geweest
En evenmin voor
keizerlijke zaten
achter de hoge
rode muren
der Verboden Stad
Minuscule luizen
kruipen met hun
monsterlijke ziekten
als parasieten
door wijde poriën
van pauwen
Als levende have
van erf tot markt
vernietigend
inwendige lucht-
en andere wegen…
Zeven ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
466 te wanen
in zeven verloren jaren,
waar de Odyssee eindigde en
begon, komt het antwoord uit
de zevende bron en zal de
mooiste schaduw je altijd
begeleiden, maar een week
heeft maar zeven dagen om je
op de eerst komende dag opnieuw
naar de bekende weg te vragen…