35281 resultaten.
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 We lopen door de duinen
heen, het is lang geleden,
dezelfde lucht, dezelfde
golven, dezelfde halmen,
knikkende zeepaardjes in
de wind, daarbuiten de zee
waant zich alleen, dezelfde
kinderen hand in hand, maar
anders, wikkend en gewogen
op het inwaarts land,
blootgesteld aan kritisch
zand, daarboven de zeewolven,
grijs van de tijd…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
Ongewis
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
579 verstrengeld door liefde lezen zij elkaar
in de weerspiegeling van de zee
maren in de wolken zonneklaar
blijkt dit nu allemaal passé
hij leest zijn pijn in haar ogen
blaam kruipt op vanuit zijn ziel
probeert hij ze kussend te drogen
wat eens solide was nu zo schriel
lijkt deze magie doorbroken
nu hij vaker in cirkels praat
's nachts…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt mee met het stille lied,
dobberend op het waterblad
langs slingerende beekjes,
kronkelende rivieren naar zee en oceaan.
Zo werd ik, als kleine levensdruppel,
deel van dat ene grote universele verhaal.
Mijn blik dwaalt niet meer...…
Radio langs de zeelijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
728 Zo zijn er liefhebbers van zee en zand
en zijn er liefhebbers van gras
en kent de liefde meerdere wegen
dan ik voor mogelijk heb gehouden.
Voor Ajax ben ik nu, al heeft voetbal
me altijd stierlijk verveeld.…
Scheiding
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.530 Ik lag op het strand en keek naar de mooie zee.
De golven namen het zand mee.
Kleine kindjes bouwden zandkastelen.
Ik keek om me heen en zag er velen.
Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren,
En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen.
Zo stom vind ik het van mijn ouders,
Dat ze gingen scheiden.…
Lege dozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 Van de zee altijd gehouden, van stormen
bliksems die in het water slaan
het verdomde zand dat er overvloedig lag
Even in de godin van de Stille Zuidzee
geloofd, met haar de liefdesdaad verricht
Het was niet de bedoeling dat jij met
de tienduizenden zou verdwijnen
even luchtigjes als de containers
de radeloze schepen overvallen zonder…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren heeft geen zin
Voorbij het laatste lied
Ze doen hun ogen niet dicht
Kijkend naar de zon, zee…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 Als vrijheid grenzen kent
of schuivende markeringen
zoals tussen zee en zand
demarcaties of vage randen
zachte zomen of brede boorden
obstakels als rotsblokken
op weg naar wenkend licht
hoe vrij en onbelemmerd
reikt vrijheid dan nog?…
Van je wicht.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
785 Ons bootje was haast gezonken door de woeste stormen
De zee was heftig, de golven hoog en krachtig, akelige vormen.
Mijn ziek brein maakte hem tot mijn grootste vijand
De grijze, vervormde nevels trokken op en ik werd iemand.…
De ploegers
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.296 Dan komt het tot een draaien,
de wijde zee van klei weer in.
De paarden houden even in.
De lange manen waaien.
De hoge koppen nijgen
zich neder tot de zware klei.
De luie modder zijgt opzij.
En de twee mannen zwijgen.…
Lage streken*
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.526 Onaanhoorbaar de klank
van mijn coryfee, die zo rank en blank
de zee met tranen van onschuld doorwoelt.
De waterspiegel die daardoor stijgt, toont
omkijkend wat de machtigen niet baat.
In kracht gewonnen is het resultaat
dat Hij lage streken oningetoomd
met een rechtvaardigheidsgolf overstroomt
en haar gelouterd weer wegzwemmen laat.…
LENTE
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
626 LENTE
de natuur opent zich
alles krijgt kleur en geur
dieren ontwaken, rekken zich uit
de warmte lokt al enigszins
het tsjilpen, zoemen en kwetteren
vult gelukkig weer de lucht
enthousiasme alom, herleving
de zomer tegemoet, heerlijk positief
eigenlijk gaat alles toch te vlug
snel zijn we er aan gewend
vrije tijd zoekt de zon en de zee…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het strand gaan
en naar de grijze zee…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare aarde bezwaar in,
ontegenzeggelijk
ook al ligt verzamelde regen als versteende zee…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Golven van herinnering zijn geen zee te machtig,
zij kennen geen paniek en bewaren alle rust.
Omdat stroming voorbij de kromming begint
en geleidelijk aan mildheid wint.
Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
THE TORCH
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 Zij zorgt ervoor dat het niet dooft
Het vuur dat wordt verspreidt, hij met
Zich meetorst als hij reist, hem door
Het stormen leidt
Zij lijkt gemaakt van sterrenstof
Zo helder is haar licht, samen
Met haar wil hij terug, zoekt hij
Gods Aangezicht
Dat danst als goudvonk op de zee
Boven meer en rivier, in heuvelland
Als van smaragd; edelsteen…
REPOS-AILLEURS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.908 Als de baren u vervaren,
Op de onstuime zee,
Laat de hoop uw geest bedaren,
Op een stille ree;
Schoon de noodstorm u onthutst,
Elders rust.
Pelgrim, door de dorre zanden,
Van dees rampwoestijn!
Laat de dorst uw keel verbranden,
Doet de tocht u pijn,-
Eéns wordt al uw leed gesust,
Elders rust.…
oorlog en vrede
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
722 toen was het voorbij
en weer vrede
ik stond machteloos tegenover
de politie en de liefde en kreeg
gedachten in mijn hoofd
het gevaar zat in mijn eigen hoofd
en ik kon er niets aan doen
maar ze stuurden pillen
en mama en pi en toen was het
vredig stil in mijn hoofd
ik wist het immers ook wel
dat het achter de dijken veiliger is
en geen zee…
Aubade
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Je slaat verrast een zonsopkomst gade
boven een vlakke en diep blauwe zee,
je geniet van zo'n prachtige aubade
en die muzikale stilte, sleept je mee.
Niets van dat feest is mij teloor gegaan
en dat bracht bij mij heel wat teweeg,
de horizon leek volop in brand te staan
terwijl de zon dit hellevuur langzaam ontsteeg.…
mijn wederkerigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 lees mij nu mijn haven
de kade kruist en schepen onbemand
de zee gadeslaan die hun dood heeft
voorbereid, geen stelsel dat weent
geen gesel die stopt, het is de martelaar
in mij die in zijn deemoed
de paden kiest die nog nimmer
zijn gegaan
wie vlagt mijn finish nu de streep
is weggekrijt door rijm en tijm, de geur
van applaus heeft de straat…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers, de doodsgedachte voelde zo zalig
En het meisje nam hem warmtevol mee
Hij zal zich voortaan in dankbaarheid baden
Daar waar niemand hem ziet, in een kalme zee…
De boom die tussenbeide kwam
gedicht
1.0 met 1 stemmen
6.821 .
------------------------------------------
Uit: 'Zo is de zee', 2001.…
Onschuldig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
704 Zo onschuldig
met je stralende lach
met je zee blauwe ogen
jij zorgt er voor dat ik je mag
Je ogen vol pret
je handjes zo grijpbaar
je voetjes zo speels
je zoektocht al klaar
Zo aanwezig
zo blij
zo dankbaar
zo vrij
Je hebt geluk
er zijn er veel die om je geven
knuffels, liefde en aandacht
een prachtig leven
Wordt maar een stoere…
GROTE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Samen kijken naar de hemel
een ster uitzoeken
die boom past bij jou
dat jaargetijde hoort bij jou
dat eten maak ik voor je klaar
dat land is echt jouw land
dat landschap is jouw favoriet
de zee heeft aantrekkingskracht
samen filosoferen over alles
die steen hoort bij jou
die vogel trekt jou aan
dat gerecht hoort bij jou
jouw aantrekkelijkheid…
Ik moet wel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 Wat schreeuwt het hart
in een oceaan van teleurstelling
een zee van angstige verwachting
een vijver van piekende hoop
Het schreeuwt van hulp
en alsjeblieft wat begrip
misschien een beetje hulp
een duwtje in de rug
Niet de overweldigende depressie
van slagende anderen
en angst om achter te blijven
waar de rest maar verder spoelt
Ik…
Zorro zingt voor de regen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
5.550 Rivieren
proberen zich de zee te herinneren
en het rood
droogt op handen.
Regen,
waarom ben je een douche voor het groen
als je zijn leven kunt zijn?
He regen,
waarom val je op regen?
----------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 Doelloos dwalend over ‘t strand
langs grijze zee van eeuwigheid.
Ik deemster weg in ijle dromen
fantoom tussen de fantomen.…
Voetstappen in het zand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 wind ontbladerde
zong kale takken
tegen een strak
blauwe lucht
ik huisde
niet meer thuis
verbleef achter
gesloten luiken
de wereld buiten
ordende zich
in verder sluiten
gaf mij geen gezicht
zelfs het roepen
van mijn naam
liet ik zeilen strijkend
zonder aan te leggen gaan
ik dobber rond
want het tij is dood
de zee droogt op…