6829 resultaten.
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar de toekomst die is stukgemaakt
Die donkere wolk in je hoofd
Treft me als bliksem met je woorden
Ik hoor de echo van je woede
Iets wat mijn liefde heeft verdoofd
En wat doet het pijn
Maar mij laat het koud
En ik hoop dat ik je liefde vergeet
Wanneer ik uit…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?…
Lieve Bjarne
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
662 We zaten lange tijd bij elkaar op school
je wist het niet, maar jij was mijn idool
er was niets mooiers dan in jouw ogen kijken
maar ik durfde niets te laten blijken
jij was geen homo en dat wist ik wel
ik zat dikwijls niet lekker in mijn vel
dan verlangde ik naar jouw lieve mond
jij was zo donker en ik zo blond
nooit durfde ik het jou te…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 December lichtjes in een
donker bos. Schaduw houdt
mij niet gevangen. Ik richt
mij op vanuit het mos. Het
nieuwe jaar doet mij verlangen.
Onder een dennenboom houd ik
stand; hoewel wat groen reeds in
mij verdorde. Ver verwijderd van
het vijandig land ben ik niet bang
voor de oude woeste horde.…
De vroege graven.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.172 Een donker wolkje gleed maar aan haar rand voorbij.
Ach, de zomernacht, van 't maanlicht mat doorschemerd, is zo schoon!
's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon,
Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit,
En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Het noodweer week, en onderdoor de donkere,
zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen
gezonken in de vroege middag, blonk er 'n
reep wit-blakende zonne-hemel heen!
De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen!…
Neeeeee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Een donkere vent stond aan mijn jas te rukken
'k dacht: nog even en die is aan stukken
Toen werd ik woest en zo vreselijk kwaad
blijf van mijn jas af, vuile onverlaat!
Mijn knie belande in zijn kruis
krimpend lag ie op de grond
ik vervolgde mijn weg naar huis
ben wel benieuwd wat ie van mijn knietje vond.…
Fantasiefestijn onder de zeespiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Ik heb mijn donkere kleding afgeworpen.
Ik ben de zee ingegaan. Ik ben naar zijn
diepte gedoken, ergens in de koele oceaan.
Ik heb mij met de stroming mee laten voeren;
en ik ben buiten bewustzijn geraakt. Ik heb
zonder het te weten een reis naar de bodem
gemaakt.…
De krekels en de wandelaar
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.110 Ik voelde mij alleen in 't donker,
Een sterretje had plezier
En lachte met zijn fijn geflonker
Door de oude wijze vlier, - -
Alleen de krekels riepen:
Kom hier! kom hier! kom hier!…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Vredeloze nacht,
donker boek
vol duistere verhalen,
tong vol van kracht,
snijdend gevloek
in vergane talen.
Oh vuur van verterende vlammen,
poëtische bron van furie en razernij,
ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing
en krijs verdoemenis tot waar u reikt.…
oude vrienden van weleer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 onze talenten benutten
en uiten
gingen onze eigen weg
We bleven in ons hart kornuiten
Dikke maten
die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten
niet te evenaren
zouden we onze levens
doorleefd bevaren
Met wortels diep
in de aarde gewroed
we hebben in alle ernst
en humor
de dood in het leven
ontmoet
We waren van voor
die donkere…
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 Ik heb mijn vader vaak zien sterven
In donkere nachten
Vanuit mijn bed
Stilletjes naast hem
Dromend en wakend
De tijd weer even
Stopgezet
Zachtjes zeg ik
Dat het goed is
Hij niet meer moet vechten
Mee mag gaan
Los van dit bed
Ik droom nog vaak
Dat ik aanwezig ben
Wanneer zijn ziel wordt uitgezet
1 keer niet
Nee, toen geen dromen…
Marco Ambizioso
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
757 Maar wie laat nu mijn Opus Vier
in donkere tremolandi ontsporen?'
'Uw indruk. Doelbewust onthul ik
Fier ontvlámmende Spaanse Galliarden...'…
Gure dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 vroege duisternis in deze dagen
de wind is guur, de dag maar kort
nog even voor het weer
kerstmis wordt
weersvoorspelling voorspelde geen paradijs
regenen, stormen vandaag en morgen
overal om mij vluchtig wolkenspel
versieren de dag met enkel grijs
guur schraalt de wind
donkere dagen worden volop verlicht
de lichtjes krijgen met kerst…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 van de realiteit
waarvan de kleur naar een vrije
keus van denken zich langzaam sluit,
worden ook de witste vleugels
besmeurd, ongecontroleerd
in de thermiek van twijfel,
omhelst door pure paniek,
tegenstelling van elke diagnostiek,
terugblikkend door het matglas
van verlaten schimmen, een
ongeblust verlangen achterlaat
onnodig donker…
behouden huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 wonen in een kasteel
met voor iedere vlucht
een opgehaalde brug
alleen de kroongetuige
van het water onder de
oude brug dicht met kroos
van donkere wakken geweken
om daar lang herinneringen
vast te houden verdiepen
of in de traag schemerende
watervliezen te verliezen
thuis komen achter gesloten
muren met kleine vensters…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Het geheel was donker beschaduwd
door eeuwen oude zware eiken,
lang geleden eens geplant in een grote kring.
Waar de geur van het roemruchte verleden
maar niet wilde wijken
en nog zwaar boven de verzakte graven hing.
Moeizaam las ik de nauwelijks leesbare namen
van oude adellijke families,
leenheren van het omliggende land.…
NOOIT MISSCHIEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Oh, hoe heb ik op U gehoopt en nooit misschien
Heiland, om bij U te verkeren
toen ik verlaten werd in donkere nachten
Heb je de trek van de ganzen gezien
zo hoog in de lucht en dat zij gakkend zingen?…
schitterende mooiigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 nu graag zeggen wil
als rode rozen fluistert jouw passie
die zich als pure liefde ademen laat
in jouw nooit eindigende toewijding
voor elk in jouw hart gesloten mens
met ware vriendschap als de sleutel
houden jouw armen mij stevig vast
met de onvoorwaardelijke loyaliteit
die alleen echte liefde verklaren kan
in zonnige zowel als donkere…
Hypatia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
473 Niet weggestopt in een donkere kamer?
Hoe is het, Hypatia,
Om zó helder te denken?
Je vader voorbij te streven?
Dat hij plaats maakt voor jou?
Luister, Hypatia,
Voel je het kloppen van je hart?
Als men in het atrium rekenkundig probeert te vatten wat je zegt?
Als je uitweidt over de vereniging met de Ene, God?…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Onaantastbaar is het donker van het zinken,
ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond,
onweerstaanbaar is de lust dat het er voelt.
Het sijpelt van begane grond naar diepe zee.
Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg.
Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Een molen in rust
een met het polderlandschap
een bewaarde schat
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van hemel vermeerdert waar
zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 en dorstig drinken
uit de oneindige woordenrivier
in deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
waar de stilte van de avond
gedachten eenzaam maakt
jij verschijnt glorieus
in nieuwe brieven uit Niemandsland
waar de mannen zwijgen over jouw liefde
de geheime liefde laat diepe indruk na
je keert terug in het donker…
in ons hart leef jij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
439 ons doen en laten wortelt
wat verdriet was, is nu dankbaarheid
voor alle momenten die jij gaf en geeft
jouw lach, jouw stem, jouw stille kracht
zij leven voort in wat we delen
in wat we doen, en in wie we zijn
jouw foto hangt niet slechts aan de muur
zij is diep ons geheugen geprent
een levend beeld van liefde en licht
dat straalt op donkere…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Ach, wie kent het niet, het niet meer kunnen verbergen
van een donkere reis,
en waar de geest de ijzeren ketenen wil doen smelten.
Op een dag zal het moment, stap voor stap,
gevuld zijn met bevrijdende adem.
Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons.…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Diepe wortels zoeken
hun weg door donkere aarde, houden
me vast als de wereld beweegt. Ik buig mee met de
opkomende wind en ervaar hoe kwetsbaarheid geleidelijk kracht wordt.
Zonnestralen dansen op
de regen die zacht van de bladeren glijdt,
een tedere stroom van licht.…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 De donkere natte grond
ademt zwaar onder de druppels van de
nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van
gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 en wijd
draagt hem in trage
majesteit
geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar
zijn vleugels openen de
lucht
in brede stilte
zonder zucht
aan elke punt, als vingers
zo groot
vormen zich veren
door wind en thermiek
ontbloot
zij lezen stroming, licht
en tijd
in oude stille
zekerheid
donkere…
Nachtelijke ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
324 niet door iets voortgebracht
maar vrij,
een stroom die rustig
verder wacht
zij ziet de kamer
in gedempt licht
een glas, een bord,
een leeg gezicht
van dingen die er
gewoon nog zijn
de tijd beweegt zich
klein en fijn
zij eet, zij drinkt
zij blijft nabij
de adem stroomt
haar rustig bij
en soms toch in
diezelfde nacht
komt donker…