Alle inzendingen over donker

6829 resultaten.

Sorteren op:

De laatste straatsteen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Ik ga lopen, Totdat ik de laatste steen heb geraakt Laatst kijk ik achterom Naar de toekomst die is stukgemaakt Die donkere wolk in je hoofd Treft me als bliksem met je woorden Ik hoor de echo van je woede Iets wat mijn liefde heeft verdoofd En wat doet het pijn Maar mij laat het koud En ik hoop dat ik je liefde vergeet Wanneer ik uit…
LovelyDay21 januari 2015Lees meer >

Triest

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 704
Ik zie slechts wolken Dik en donker, dreigend ook Jij ziet nergens vuurtjes branden O, maar ik zie ergens rook Hoor jij weer de vogels fluiten?…
Wendy Nipas1 februari 2015Lees meer >

Lieve Bjarne

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
We zaten lange tijd bij elkaar op school je wist het niet, maar jij was mijn idool er was niets mooiers dan in jouw ogen kijken maar ik durfde niets te laten blijken jij was geen homo en dat wist ik wel ik zat dikwijls niet lekker in mijn vel dan verlangde ik naar jouw lieve mond jij was zo donker en ik zo blond nooit durfde ik het jou te…

Mijn onrust zoekt in december doel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
December lichtjes in een donker bos. Schaduw houdt mij niet gevangen. Ik richt mij op vanuit het mos. Het nieuwe jaar doet mij verlangen. Onder een dennenboom houd ik stand; hoewel wat groen reeds in mij verdorde. Ver verwijderd van het vijandig land ben ik niet bang voor de oude woeste horde.…

De vroege graven.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Een donker wolkje gleed maar aan haar rand voorbij. Ach, de zomernacht, van 't maanlicht mat doorschemerd, is zo schoon! 's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon, Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit, En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.…

L1CHT-SPEL1NG.

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 868
Het noodweer week, en onderdoor de donkere, zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen gezonken in de vroege middag, blonk er 'n reep wit-blakende zonne-hemel heen! De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten van 't schemeren, waar zij de kern van was; 't wit licht slaat binnen!…

Neeeeee

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Een donkere vent stond aan mijn jas te rukken 'k dacht: nog even en die is aan stukken Toen werd ik woest en zo vreselijk kwaad blijf van mijn jas af, vuile onverlaat! Mijn knie belande in zijn kruis krimpend lag ie op de grond ik vervolgde mijn weg naar huis ben wel benieuwd wat ie van mijn knietje vond.…
An Terlouw22 augustus 2016Lees meer >

Fantasiefestijn onder de zeespiegel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Ik heb mijn donkere kleding afgeworpen. Ik ben de zee ingegaan. Ik ben naar zijn diepte gedoken, ergens in de koele oceaan. Ik heb mij met de stroming mee laten voeren; en ik ben buiten bewustzijn geraakt. Ik heb zonder het te weten een reis naar de bodem gemaakt.…

De krekels en de wandelaar

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.110
Ik voelde mij alleen in 't donker, Een sterretje had plezier En lachte met zijn fijn geflonker Door de oude wijze vlier, - - Alleen de krekels riepen: Kom hier! kom hier! kom hier!…

Luna

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Vredeloze nacht, donker boek vol duistere verhalen, tong vol van kracht, snijdend gevloek in vergane talen. Oh vuur van verterende vlammen, poëtische bron van furie en razernij, ontbrand al uw geheimen tot in ontvouwing en krijs verdoemenis tot waar u reikt.…
Dani Vlijm17 december 2017Lees meer >

oude vrienden van weleer

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.336
onze talenten benutten en uiten gingen onze eigen weg We bleven in ons hart kornuiten Dikke maten die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten niet te evenaren zouden we onze levens doorleefd bevaren Met wortels diep in de aarde gewroed we hebben in alle ernst en humor de dood in het leven ontmoet We waren van voor die donkere…
ebba21 februari 2018Lees meer >

Vijf minuten

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
Ik heb mijn vader vaak zien sterven In donkere nachten Vanuit mijn bed Stilletjes naast hem Dromend en wakend De tijd weer even Stopgezet Zachtjes zeg ik Dat het goed is Hij niet meer moet vechten Mee mag gaan Los van dit bed Ik droom nog vaak Dat ik aanwezig ben Wanneer zijn ziel wordt uitgezet 1 keer niet Nee, toen geen dromen…
Hookie27 maart 2018Lees meer >

Marco Ambizioso

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 757
Maar wie laat nu mijn Opus Vier in donkere tremolandi ontsporen?' 'Uw indruk. Doelbewust onthul ik Fier ontvlámmende Spaanse Galliarden...'…
K.Bladzij3 december 2018Lees meer >

Gure dag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
vroege duisternis in deze dagen de wind is guur, de dag maar kort nog even voor het weer kerstmis wordt weersvoorspelling voorspelde geen paradijs regenen, stormen vandaag en morgen overal om mij vluchtig wolkenspel versieren de dag met enkel grijs guur schraalt de wind donkere dagen worden volop verlicht de lichtjes krijgen met kerst…

Wij zijn geen vreemden,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
van de realiteit waarvan de kleur naar een vrije keus van denken zich langzaam sluit, worden ook de witste vleugels besmeurd, ongecontroleerd in de thermiek van twijfel, omhelst door pure paniek, tegenstelling van elke diagnostiek, terugblikkend door het matglas van verlaten schimmen, een ongeblust verlangen achterlaat onnodig donker…
Pama27 maart 2019Lees meer >

behouden huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
wonen in een kasteel met voor iedere vlucht een opgehaalde brug alleen de kroongetuige van het water onder de oude brug dicht met kroos van donkere wakken geweken om daar lang herinneringen vast te houden verdiepen of in de traag schemerende watervliezen te verliezen thuis komen achter gesloten muren met kleine vensters…

jacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.022
ik vraag om een huid van vacht zo ruw en stug als van een rendier zie me als een hongerige hond draaf door een woud door het donker lichtvoetig alsof vogels me dragen kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand weggevaagd door de wind onzichtbaar voor handen die het stof uit mijn vacht willen vegen mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Annelie David14 december 2020Lees meer >

Het oude kerkhof

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Het geheel was donker beschaduwd door eeuwen oude zware eiken, lang geleden eens geplant in een grote kring. Waar de geur van het roemruchte verleden maar niet wilde wijken en nog zwaar boven de verzakte graven hing. Moeizaam las ik de nauwelijks leesbare namen van oude adellijke families, leenheren van het omliggende land.…
Ruud6 januari 2021Lees meer >

NOOIT MISSCHIEN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Oh, hoe heb ik op U gehoopt en nooit misschien Heiland, om bij U te verkeren toen ik verlaten werd in donkere nachten Heb je de trek van de ganzen gezien zo hoog in de lucht en dat zij gakkend zingen?…
frits29 december 2021Lees meer >

schitterende mooiigheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 706
nu graag zeggen wil als rode rozen fluistert jouw passie die zich als pure liefde ademen laat in jouw nooit eindigende toewijding voor elk in jouw hart gesloten mens met ware vriendschap als de sleutel houden jouw armen mij stevig vast met de onvoorwaardelijke loyaliteit die alleen echte liefde verklaren kan in zonnige zowel als donkere…

Hypatia

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
Niet weggestopt in een donkere kamer? Hoe is het, Hypatia, Om zó helder te denken? Je vader voorbij te streven? Dat hij plaats maakt voor jou? Luister, Hypatia, Voel je het kloppen van je hart? Als men in het atrium rekenkundig probeert te vatten wat je zegt? Als je uitweidt over de vereniging met de Ene, God?…
J.Bakx11 juli 2023Lees meer >

HET VALT

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Onaantastbaar is het donker van het zinken, ongenaakbaar hoe het rotten zinkt in grond, onweerstaanbaar is de lust dat het er voelt. Het sijpelt van begane grond naar diepe zee. Het brengt de dingen zilt in lome golf teweeg. Het woeden barst en parelt, woelt in zand. In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.…
Dirk Vekemans23 september 2023Lees meer >

Daar bij die molen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Een molen in rust een met het polderlandschap een bewaarde schat Wanneer tijd is gekomen dat het prachtige blauw van hemel vermeerdert waar zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
CB31 januari 2024Lees meer >

Een nieuw gedicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
en dorstig drinken uit de oneindige woordenrivier in deze geschreven liefdesaffaire ben jij de onovertroffen held waar de stilte van de avond gedachten eenzaam maakt jij verschijnt glorieus in nieuwe brieven uit Niemandsland waar de mannen zwijgen over jouw liefde de geheime liefde laat diepe indruk na je keert terug in het donker…
mobar2 maart 2024Lees meer >

in ons hart leef jij

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 439
ons doen en laten wortelt wat verdriet was, is nu dankbaarheid voor alle momenten die jij gaf en geeft jouw lach, jouw stem, jouw stille kracht zij leven voort in wat we delen in wat we doen, en in wie we zijn jouw foto hangt niet slechts aan de muur zij is diep ons geheugen geprent een levend beeld van liefde en licht dat straalt op donkere…

Klanken van het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 448
Ach, wie kent het niet, het niet meer kunnen verbergen van een donkere reis, en waar de geest de ijzeren ketenen wil doen smelten. Op een dag zal het moment, stap voor stap, gevuld zijn met bevrijdende adem. Zeker, men weet ervan, maar de cocon omringt ons.…

Waar takken ademen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
Diepe wortels zoeken hun weg door donkere aarde, houden me vast als de wereld beweegt. Ik buig mee met de opkomende wind en ervaar hoe kwetsbaarheid geleidelijk kracht wordt. Zonnestralen dansen op de regen die zacht van de bladeren glijdt, een tedere stroom van licht.…
CB6 september 2025Lees meer >

In het afnemende seizoen

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 350
De donkere natte grond ademt zwaar onder de druppels van de nacht, en in de grijze schemering ruik ik het ijle spoor van gevallen eikels, een geur die echoot van dagen die ik nauwelijks heb gezien.…
CB20 november 2025Lees meer >

Zeearend bij dageraad

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 370
en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede stilte zonder zucht aan elke punt, als vingers zo groot vormen zich veren door wind en thermiek ontbloot zij lezen stroming, licht en tijd in oude stille zekerheid donkere…

Nachtelijke ruimte

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 324
niet door iets voortgebracht maar vrij, een stroom die rustig verder wacht zij ziet de kamer in gedempt licht een glas, een bord, een leeg gezicht van dingen die er gewoon nog zijn de tijd beweegt zich klein en fijn zij eet, zij drinkt zij blijft nabij de adem stroomt haar rustig bij en soms toch in diezelfde nacht komt donker…