Alle inzendingen over zee

7279 resultaten.

Sorteren op:

WEERZIEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Liever steeds voortkruipen over die begroeide rotsen aan de zee, waar spattend schuim halm en struik doet druipen. Aan takken snuiven, als een speurende ree. Het boompje siddert van reisgrage stuipen; bruisend water bezingt echter vaste stee.…
Han Messie14 februari 2015Lees meer >

Kind in mij

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 460
Ik mag dan veel hebben gelezen, veel meegemaakt en uitgeschakeld, als een engel in de zee gezwommen, de duisterste uithoeken van de hel hebben gezien, de zon ingeslikt, er nu uit zien als een dikke beer, die met een ademzucht kan weren, met een grijze haardos, die bol staat van de vlooien en het roet, ik zal hem nooit van mij afslaan het…

Op de oceaan.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven, Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen; Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen, In wisslend spel van schittren en verstuiven - En in de branding van dat stage schuiven, Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, - Tot indigo en brons in grijs verdwijnen, Om zilvren kuiven weer omhoog…
Jan Veth27 januari 2016Lees meer >

Wolkenbede

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
handen uit jouw grijze olieverf verplaats mijn blanke blik naar zwarte horizonnen mijn sombere blos opent geen lentewegen ik knip geen lintjes van de volmondige maan: In vragen blijf ik wonen, zonder antwoord of postzegel voor de onzichtbare brief die ik je nooit heb gezonden; Wolkenbede neem mijn handen uit droeve zachtheid van jouw hemelse zee…
mobar9 juni 2016Lees meer >

Aan het bed van de dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Dwalen, en niet verdwalen zo spreekt zijn stem, zachtjes een beetje bedeesd, in korte zinnen klinken zijn woorden, en ik luister aandachtig naar wat hij te vertellen heeft hij vraagt me naar de zee ik vertel hem over golven meeuwen boven de einder en spelende gedachten ik laat hem foto’s zien hij pakt mijn hand in de zijne die uit…
mobar5 augustus 2016Lees meer >

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
het schuimen van de golven zand dat waaide, spelende kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij, eindeloos vakantie droomde een behaaglijk leven: aan de kust onder helderblauwe hemel maar er lag geen zee…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Mijn vluchtige vrijheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
lege plekken in onze toch rijke geest ooit was er een intens contact met alles wat leven materie en verschijnen had maar onze werkelijkheid is zintuiglijk verschraald in onze hersenen zijn die talenten nog niet verdwenen voel hoe de eerste stromen door de neuronen van onze vingers glijden in elkaar tintelend begroeten ik zie zee…
wil melker25 november 2016Lees meer >

Wachters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
tuimelen in de mond van dolle hond met schuimkoppen rond de mond dan verlangen we naar wachters op de muren om te schuilen tegen hun kloppend hart als buiten licht en duisternis elkaar bestrijden angst zweet dat uitbreekt in het wanhopige lichaam uitgeblust komt tot rust aan de zoete kust met haar oneindige vrije horizon waar zee…

ROEMERSWALE

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Daar ligt, zo klinkt een sage van weleer, Een rijke, trotse stad in zee verdronken. En waar de gouden torenspitsen blonken, Daar kabbelt rustig thans het blauwe meer. Des avonds zit de visser mijm'rend neer. 't Is als werd van het goud, daar lang verzonken, In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...…

Vlinder

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Ooit, zei de rups Dan zwem ik de wereld rond Ik zal duiken, ik zal plonzen Geen nood meer hebben aan een grond Ik zal spetteren en drijven Me met de eb mee laten gaan Langzaam zal ik dan verdwijnen Aan de horizon vol maan Maar toen de rups, gehuld in zijde Almaar droomde van de zee En zijn lichaam transformeerde Nam zijn cocon zijn dromen…
Mae10 april 2017Lees meer >

GESPREK

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 952
En alle zorg en alle wee Verzonk in uwer liefde zee. Gij had geen woorden en gebaren, Het licht, dat fonkelde in uw haren, De glans die in uw ogen lag, Uw klaarheid wàs: de nieuwe dag, De milde zon, de frisse winden, 't Onwrikbaar aan elkaar verbinden Van morgenkalmte en avondvreê, Van stervens- en geboortesteê.…

schijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Dood, met mantel en hoed getooid je zit ons te dicht op de huid je snijdt recht door zee in harten en illusies je zet ons met twee voeten op de grond Dood, dagelijks marcheer je in maskerades voorbij in doorwaakte nachten fileer je onze zielen tot op het bot als een speelbal kantelen we in de tollende wind Dood!…
J.Bakx29 september 2017Lees meer >

De negende

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
achter de haag, en de struik zit de man bij een raam, dit laatste nog enkelvoudig van laag gevolgd door het voorhang de rookrijke vitrage, te lang vallend op het tapijt, die de vloer mogelijk behaagt hij is in zijn donker theater van de eeuwigheid in spe, wachtend daarop ruist iets gelijk aan tonen uit een zee dieper in de kamer…

Beesten en mensen.

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Het water geve uit het slibberige vee, Het moet toch t’ zijner tijd vervuilen in de zee. De lucht belaste ik met vogelen te krielen, Want in de brede lucht verdwijnen hunne zielen. Maar ‘t hoofdstuk schort er nog, de mense, die dit al Als koning onder ons alleen beheersen zal.…

De boom huilt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Als de boom huilt Omdat de aarde wordt vervuild Tranen Om dat wat uitsterft Omdat de mens de aarde bederft Consuminderen Voor onze kinderen Zodat zij later In een schone zee kunnen zwemmen We moeten Het vernietigen van de natuur Afremmen Hand in hand Iedereen Geen uitzonderingen Geen een Samen moet een nieuwe betekenis krijgen Samen…
ebba27 november 2017Lees meer >

mis je elke dag een beetje meer…

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 785
stuk voor stuk het is pas wanneer ik me eenzaam voel dat denken aan jou me compleet verrast alsof al het water van de zee opnieuw in één keer terug naar mij vloeit… weet je ik mis je… elke dag een beetje meer!…

Een vage vrouw.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
Ze was een vage vrouw en niemand die wist wat ze nou eigenlijk echt wou ze hield altijd alles voor zich ze was nooit eens heel erg duidelijk, nooit open altijd omgaf ze zich met mist ze was een vage vrouw toen er iemand kwam die zei ik hou van jou vond zij dit eerst wel prachtig en genoten zij zeer godallemachtig van zon en zee en strand…
Peterdw.15 februari 2018Lees meer >

Vermogensrecht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Vluchtig vlieden ongekooide gedachten mee vanuit een zee. Flarden om te zeven, over leven prevelden zij een en ander. De dag is helaas niet om te kopen om de nabije toekomst anders te dopen. Leg de minuten maar op het hoofdkussen. Het liefst leg ook ik alles in de kelder weg uit het zicht in weckflessen met elastiek.…

Stille uitbarsting

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Beeld van heldere nachten aan de kustlijn met geluid van deining door de zee en water dat in haar voetafdruk stroomt. Met wapperende haren tegen de wind in zie ik haar tranende ogen van geluk liefdevol veegt mijn duim de druppel weg.…

Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
grift in poëzie iets van zijn geest voor de mensheid tracht te behouden in liefde vertolkt Eenzaam maar niet alleen als allerlei drukte nabijheid verhinderen ondanks het lichamelijk van elkander gescheiden zijn bewust van ' t gevoel verbondenheid Als hij allerlei herinneringen in zich levend voel worden de aardse dampen, de woeste zee…

De toekomst is nu

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Was er veel wat leefde zonder geluid dat sprak alsof ik de zee betrad zonder zeewaardig fregat. Ja zelfs gedachten die mij niet toebehoren vloeien vaker dan eens, al wens ik echt niets te horen, vaker dan eens zacht in ook mijn oren.…

RIVIER "LEVEN"

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 394
Tenslotte treft het drukke water de zee, wordt moeizaam opgetild, weer hard neergegooid, verstilt spoedig, vloeiend golvend en gedwee. De Hemel vorst: Jezus' zonneschijn strooit genade rond, neemt Diens geliefden mee; brandend is Satan van zijn macht berooid.…
Han Messie9 februari 2020Lees meer >

Ouder worden

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen, een journalist kent talloze sneue en blije verhalen. Ook van jou heeft het water dromen meegenomen, maar toch koester je nog immer een handvol idealen. Al laat je lichaam het soms lelijk afweten, bovenin als in een vuurtoren straalt toch je geest.…

Dolen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
Te voet door berg en dal gekomen beladen met ons toebehoren, bereikten wij vermoeid als op, de oever van de zee die vredig glad door zilver maanlicht werd beschenen en wenkte, dat vanavond lopen over water ons werd toegestaan zó uitgenodigd verbleven wij een volle tijd en hielden ons voldoende staande met vissen die in ons gespannen net…

Luister lief

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Zoals ooit in oktober ons samenzijn bij zee, we brachten samen mooie herinneringen schelpen, oud eikenhout en een zeester blootvoets al juttend naar huis weer mee. Durf om je heen te kijken, nog even niet te wijken.…

Herfst

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
Herfst Je hing al even in de lucht Een frisse bries bij het openen van de tuindeur Het gele blad op de vlucht Eerst 1 en dan Als een gele zee golvend in de lucht Hoe mooi die geheimzinnige mist In het ochtendgloren op de fiets Het vocht hangt aan mijn wimpers En ik geniet Hunkerend naar een avond kaarslicht Geen jonge herten dartelend…
Judith5 oktober 2020Lees meer >

We blijven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
We blijven onverstoorbaar naamloos omdat we zwijgen geringe afstand van de kust zee in alles wat hoorbaar is rust dichterlijk bij mijn hart gaat weer terug om aan te zwellen in mijn nachten bij haar volmaakte duinen tussen haar billen in het holst van de nacht wanneer we samen zijn met de maan naamloos omdat we zonder bezitten zand…

wolken van de Noordzee

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 794
De zee ligt altijd te schuimbekken, achter een paar buildings lelijke bouwkranen, maar er zal nooit een kokosnoot op je kop vallen, want je bent niet in Bali. Ergens tussen de grijstinten lagen de zeeklassen van toen, de vakanties van ooit, de zalige dagen met felgekleurde windmolentjes.…

Laat de mensen slapen.

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
In Marioepol en Odessa, dicht bij de Zwarte Zee leven mensen in vertwijfeling, ach we hebben geen idee van hun donkere gedachten als ze ’s avonds slapen gaan Of ze ’s morgens als de stad ontwaakt nog überhaupt bestaan. In Moskou woont een slachter, die geen kritiek verdragen kan.…