837 resultaten.
Een twee -zonder mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 pak je kameel
twee kruiken
één voor links
en de andere
voor rechts
gevuld met vloeistof
van eigen maaksel
en trek de
woestijn
in lief
zonder mij
met je ogen
vol zand
in ‘t dorre
land
en laat
het schone
argeloze
bloeien groeien
tussen de koeien
van het lage land
in het
met dauw bedekte
gras vredig
dwalen
op ongerepte…
Dijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 en asfalt mij bedekte, afsloot
toch bleef ik kijken
tussen 't splijten
hoe joggers sjokten
fietsers renden
en hoe kastelen de horizon verfraaiden
ik zag dat alles
tussen kieren
lag daar als een korrel
tussen mieren…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Het kleine veld vol statige graven
bedekt roerig, maar vergaan verleden,
wil ons met hoop op leven hierna laven.
Deze plaats mag ieders denken verbreden,
opdat Aards bestaan en Hemelse gaven
zich liefderijk en vrijuit aaneen smeden.…
GLAS ROEPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Haastig verkeer snelt
's avonds over de weg
langs de zwarte bosranden
van landgoed Olterterp
bestuurders werpen wellicht
een vluchtige blik
op de rossige gloed
die hun hart voor een ogenblik
wil opwarmen
dat glanzende raam
bedekt vriendelijk
eervol zwoegen en zweten
aangenaam samenzijn
vingers vol fijne tastzin
kneden en persen gerechten…
wat ik doe in mijn flu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 ook
in de winterdag in mijn eigen luiheid te baden
in zekere zin kom ik tot niets
al wat langer bekend bij mijn batterij
ik bedoel hier die van de geruisloze fiets
die heeft weet van het feit dat ik
veel over de tijd uit kan spreiden
nu is het me echter gegund
daar de ballonnen met vocht zijn bedeeld
en mijn adamsappel met roest lijkt bedekt…
Lente kriebels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
661 De aarde in de perken is bedekt met mos,
hier en daar pluk ik alvast wat los.
Ook de struiken moeten worden gedaan,
zeker die, die wat hoger staan.
De overhangende tak daar achter moet ik afzagen,
maar eerst permissie aan de buurman vragen.
Ik moet de bloembakken legen,
ik moet de paden snel vegen.…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 De schrijver Herman Melville
eindigt zijn verhaal van
de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren…
Een beetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
759 Toch net niet
Niet helemaal
Meer moet het niet zijn
Soms wat karig, ietwat kaal
Teveel water, haast geen wijn
Niet genoeg om van te leven
Teveel uiteindelijk voor de dood
Te weinig om iets weg te geven
Dun bedekt maar net niet bloot
Te schamel om het uit te delen
Of om helemaal af te staan
Een beetje gaat al gauw vervelen
Omdat je niet vol…
Waan
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.169 Een gebruiksvoorwerp, een brok in mijn keel
Het vogeltje spreid zijn vleugels en vertrekt
Weer even heb ik gevoeld, heb ik geleefd
De donkere wolk die de zon bedekt
Zou het vogeltje nog ooit aan mij denken
Het vogeltje, dat nu ergens anders zweeft
Voor het vogeltje, één klein moment uit zijn bestaan
Voor mij, een sterk gevoel, de zoveelste…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 Pijnlijke momenten van verdriet
stille passanten die zijn uitgereisd
Al mijn wensen vallen in het niet
Alles is los
mijn hoop is vergrijsd
Mistig uitzicht op het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 Die hele kleine groene sprietjes
morgen weer bedekt met dauw.
Het leven van vergeet-me-nietjes
en de hemel weer zo prachtig blauw.
De dag bracht zoveel mooie dingen,
ik laat ze in gedachten weer passeren.
En morgen zal ik opnieuw genieten
en zoveel nieuwe dingen leren.
Het heelal, door God geschapen
laat ons beseffen dat we leven.…
en dan zal ze komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
989 Een hemelsblauwe vlag wappert schaduwloos
en bedekt de wereldtuin met vers floraal dons.
De etherische geur raast door menig libido
en verspreidt het ‘long hot summer’ syndroom.
Winterjassen opgeborgen in plastiekhoezen,
en laarzen in kartondozen onthaasten op zolder.…
Reizen maakt je formalist
gedicht
2.7 met 6 stemmen
11.091 .
------------------------------------------
Uit: 'Stof bedekt niet', 1991.…
Zakkewassers!
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
725 Op de oever, bedekt met modder en notenolie,
wentelen zich twee Heidi’s vol verlangen naar de zon.
Plotseling duiken de mannen de groene diepte in,
een mandarijneend en een kwartel achterlatend.
Met geloken ogen baden de vrouwen in het licht,
niet vermoedend wat er boven hun fraaie hoofdjes hangt.…
Martje helpt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.013 Kleren maken de man meer mans
is als een koe maar wel nu los van geslacht
Bij de eerste indruk wordt voor je gedacht
Je krijgt gewoon geen tweede kans
Zijn dames die bijstand trekken
al blij er enigszins bedekt bij te lopen
van eindjes die ze zelf aan elkaar knopen
Ze gaan af bij gesprekken
Hun lot voelt bij werkgevers gecast
in hun oude…
Teken van leven.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 Ik houd van live-muziek, gitaren
ruig maar plinkieplonk mag ook
ik houd van drumstellende stokjes
de indruk van te korte rokjes
badend in schemering en rook
en kuis bedekt door lange haren.…
Geen westerstorm bij deze sunset
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
551 De zon zie ik een ogenblik
beweegloos langs de oever
bedekt met kruiend ijs opstaan
en er slaan geen doggen aan.
Er komt geen storm.
Er komt vandaag geen storm.
Zon keerde weer met trager gemoed
( iets wat de maan
straks rijzend ook weer doet)
zo vrij en onverveerd met stoute moed
neder op het water
met ‘n overheerlijke gloed.…
Toen gij zijt heengegaan
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.391 En 'k heb uw stap aanhoord, heel lang
wegdomlend in de sneeuw, die 't al bedekte,
en plotsling nesten tranen mij de wang,
terwijl ik de armen naar U strekte.…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 bloesemblad
zo zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen
alsof u mij bedekte…
BOARNSTERHIM ADEMT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 verhalen van de geschiedenis
der beminde Friese grond
begeven zich tussen wandelaars
krioelend en vol verrassing
tenslotte zijn ze verloren
boven het knipogende Pikmeer
dalen doelloos kringelend neer
vinden _ langzaam verdwijnend
geborgenheid en bemoediging
bij zachtzinnige klapperzeilen
die vergane lucht
herboren als blanke avonddamp
bedekt…
Oost Indische kers
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.010 Hij staat in 't zonlicht, in een vloed van bloemen,
't Verwarde kluwen van zijn kers te ontvlechten,
En zorgzaam, wijl de hommels hem omzoemen,
Helpt hij een stengel om zich vast te hechten,
En iedre nieuwe, rood getroste slinger,
Die hij bevrijdt van wie zijn bloei bedekten,
Betast hij zoekend met voorzichtge vinger,
En stoort de blinde…
Het is nog te vroeg.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 zwaaien van hun kraaienvleugels
sissend in hun taal door vooruit
gestoken snavels van geel kraakbeen
Geen eenling die vredig liggen gaat in
het nachtelijke blauwzwart van een weiland
de zwerm zoekt hun heiland van de slaap
wat nog donkerder wordt in het maanlicht
van vervoering, het vriest, het kraakt onder
de regen van felle sterren bedekt…
- Klaarlichte dag -
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.333 Gemarkeerd, de standaardvorm
in het rozenperk, bijzonder
ter nagedachtenis
een plek met veel liefde
rozen en rozen bedekt
afscheid...
ooit ontmoeten mensen teksten
getypte of gespelde woorden
elkaars liefde bloemen lezend
in vergeefse pogingen, rozen..…
het neerhalen van het vliegtuig
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
504 opgewassen tegen het trage luchtruim
klimt het vliegtuig langs klauterpaden
richting het afgeschoten raster, de hoogte
eigenwijs oneindig, aan boord enkel vertrouwen
en de dood was nog niet geschonken
afgrijzen bedekt met brandend vlees, de geur
van vernietiging en valse verklaringen, niemand wist
en niemand deed, doch nu het schreien…
de uitkijktoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 de sneeuw heeft het landschap bedekt
met witte massa’s bevreemdend bevlekt
het zien maakt mij droef te moede
alsof het wit het kwade behoedde.…
IS
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
536 Wie zondigt wordt geslagen, totdat zijn bloed het lichaam bedekt.
Wie steelt verliest een hand.
Wie ontucht pleegt wordt gestenigd.
De oude kunstschatten worden vernietigd.
Elke beschaving volgt een cyclus
En kent
Geboorte, bloei, verval en dood.
Nu heersen de barbaren
En niemand weet
Wanneer de zon weer opkomt...…
ongewild celibatair
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
958 Ik ben al zo lang zonder vrouw
dat ik vergeten ben hoe een vrouw
er poedelnaakt uit ziet
niet echt vergeten natuurlijk
maar toch behoorlijk kwijt
dat wat zo subtiel kan zijn
een tepel met ijsklonten prikkelen
of je tong in alle bochten wringen
de zwarte paardedeken bedekt het
ik zie in alle vrouwen enkel nog
levenden uit decadente schilderijen…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Paars-rood kleuren de hortensia's de tuin,
die is bedekt met gevallen blad.
Koolmezen, roodborstjes en vinken,
klampen zich aan een vetbol vast,
die ik in de appelboom gehangen had.
In de vroege ochtend warmt de zon,
de wit berijpte bomen.
Alles lijkt in brand te staan zonder vuur.…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…
Extra large
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 wind gedragen op een monstergolf
‘men wenschte vruchteloos een haven in te slaen
eer 't staetschip deerlik strandde’
drenkelingen op de vloedlijn van voorbijheid
liggen als kadavers klaar voor een feestmaal
zalig verklaard door het schaaldierengilde
met sterren beloond door de microbenbond
bezorgde gezichten (nu wel met mondkapjes bedekt…