744 resultaten.
Diep geworteld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 Ze bekoren mij met weemoedig schitterende
bloesempracht, met geur van herkenning
bij menig vertrouwde, maar lang
niet meer gehoorde
woordklanken.
Niemand
die het ooit ziet of hoort,
niemand die merkt wat het met me doet.
Mag ik dit toestaan aan mijzelf? Ja dat mag.
Sterker nog, er is niets mis mee,
dus het kan!…
Depressie genezen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 Godverlaten is de weg naar leegte
Waar niets niemand nog bekoren kan
Enkel huiver, ankerloze, kille wanhoop
Stuurloos in een wrak of de schim ervan
Geen behoefte, geen interesse, niets
Gemis van wat er is maar niet deelachtig
Radeloos verdriet, schuld en spijt
Eenzaam zichzelf al te machtig
Dan is daar het inzicht, laat het gaan
Laat…
Het roodborstje zingt als een kleine vorst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Niets kan dit mensvriendelijke vogeltje
verstoren bij de gave van zo'n melodieus
muzikaal juweel, waarmee ze de mensheid
het hele jaar door weet te bekoren.…
Nostalgie van muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 De huidige muziek kan me niet bekoren,
het is meer geknars en gekleun
ik wil gewoon oude bekenden horen,
niet dat oeverloze soms harde, gedreun!
Uitzonderingen zijn er voldoende,
maar die pakken niet mijn ziel,
dat zijn er veel teveel hetzelfde,
vandaar dat ik daar toch niet voor viel!…
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Manen later tot een grens gekomen
tref ik een park dat mij
door de inrichting niet kan bekoren,
het licht te strak bevroren.
Ik kies in het wilde weg
zelf een andere kant...…
Sint Barbara en Floris V
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 Die konden haar, zo wisten zij tevoren
In al haar levensdagen niet
bekoren
Ook Floris kon zich later
amper storen
Die liet - Oostindisch doof -
nooit van zich horen
Zijn lans brak in de Slag
der Gulden Sporen
't Werd stil op 't Muiderslot
en 't gouden koren...…
Vogelgriep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Het nachtelijke zwart
maakt plaats voor ochtendgloren
Het haantje achter in de tuin
die laat zich alweer horen
Terwijl de wekker naast mijn
bed nog niet is afgegaan
Ik wil er nog niet uit
en trek de dekens tot mijn oren
De herrie die dat haantje maakt
kan me deze morgen niet bekoren
Nee sterker nog, het liefst
draai ik zijn nekje om…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik ben een dichter die verkeerd geboren is,
dit holle landschap kan mij niet bekoren;
de rijen wilgen mogen geen naam hebben,
de afwezigheid van een verscheidenheid
aan vogels en insecten is een direct gevolg
van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 Verzwonden schijnt de smart, wijl 't treurspel ledig staat
en klucht of boert alleen nog hart en geest bekoren.
Ach! ieder ding heeft thans zijn zin verloren!
't Woord is de mom der gedachte. Sombre haat
zweeft in de zoetste lach der vriendschap op 't gelaat,
en door een spotwoord voelt men teedre liefde boren.…
Kras
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.423 Slepend gaan zijn passen
over het zanderige pad
de winterse schoonheid
van het bos kan hem zelfs
vandaag niet meer bekoren
schouders iets opgetrokken
het hoofd naar beneden
beide handen in de zakken
maar verstoken van warmte gaan
zijn stappen trager en trager
niemand die hem wijst op
de kleurrijke paddenstoelen
half verscholen achter…
Dichten op mijn laptop
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.892 het moment een stapje achterop te raken
Springend en wandelend van van de ene tik tot meer
Zo eens een weldadige rust of een geïrriteerde halt
Zo’n groot plezier lijken ze te hebben daar
Gniffelend zonder geluidjes om de kunsten die ze tonen
De koontjes van mijn duimen lijken roderig verliefd
De lettertjes, wat leegtes, laten het zich bekoorlijk…
DE ZEE
poëzie
3.3 met 12 stemmen
5.119 Maar sidderend belijdt
Elk leven, hoe verfijnd
En schoon ’t in ’t licht verschijnt,
De wankele kortstondigheid
Van zijn bekoorlijkheid
Voor de geweldige eentonigheid van ’t grootse
En de onsterflijke lieflijkheid van ’t doodse.
--------------------------------------------
uit: Eerste verzen (uitgave 1947)…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Roze tongen verzoenen het verlorene;
de verwrongen wijzers
(tik-tak tik-tak tijd)
grijs groen blauw
de ogen van de vrouw
bekoorlijk blootgegeven passie
korenmolen korenbloemen korenvelden
wilde koren zingen luider luider
(tik-tak tik-tak tijd)
er ligt een glinsterende sluier over de dagen
de schaterende vlinders
de grappige papaverbloemen…
DE LIEFDE OVERTREFT
poëzie
2.8 met 13 stemmen
4.188 gij, uit godlijk zaad geboren,
Kon, om uw luister, ’t Hoofd der Englen zelfs bekoren:
Gij kwam, in zijn persoon, op ’t zondig aardrijk neer.
Geloof en Hoop! dat u en Mens en Englen loven!
Gij, Liefde! gaat hen verre, oneindig ver te boven;
Gij, gij wordt toegejuicht van aller Englen Heer.…
Vitaal
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
810 ik droom van je naar behoren
in streel je zonder woorden
niets kan mij verder nog bekoren
dan jouw verborgen slotaccoorden
jij bent de droom van vele mensen
die zich rondom schoonheid wensen
maar voor de effecten zijn bedacht
je weet het nooit wie nu weer lacht
maar ik alleen raak je van binnen
ik hoef mij daar niet op te bezinnen
je bent…
Láska (liefde)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
477 Toen ik jou daar in het gras
had gevonden, begon ik mijn
eerste zonde, mijn hart was
verpand, door liefde overmand
overviel het mij daar te stonde
mijn muze was toen geboren
kon haar met mijn muziek bekoren
hoe ik haar ook schreef, in mijn handen
wreef, voelde ik me toch verloren
jouw leven was daar, ik hunkerde almaar
van jou in mijn…
Dezelfde passen ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Te gewillig liet ik mij verleiden,
in een bekoorlijk, tevens gevaarlijk
spel, ik was te gretig, te roekeloos,
ook al wist ik dat wel, ben daarom
de zwakste schakel van ons beiden.…
Hedendaagse tijd..
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
859 Je bent zo puur, wat klein en fragiel,
met zachtheid behandelen, zegt mijn ziel,
trillend geef ik jou aan, in wat ik wil,
jij maakt mijn leven een hemels verschil,
Overal wij samen, weet jij mij te bekoren,
fluisterend de mooiste woorden in mijn oren,
ik wil en kan gewoon niet meer zonder jou,
ja ik beken, je bent waardig dat ik jou hou.…
Tweede NIEUWJAARSDAG
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
859 mijn boek, welke zich al enige keren
van m’n hand heeft verplaatst naar de vloer
door een steeds weer opdoemende slaapattack,
kan me niet méér bekoren dan een slappe
appelflap die ik zie liggen onder de vitrinekast,
bestoven met poedersuiker of maanden oud stof.…
Zoekend dansen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Getuige van haar diep gevoelde heimwee,
die onaantastbaar woelt,
resoneert het verhaal van blindelings zoeken naar schoonheid in metaforen,
die het leven tot verhaal en mythe,
tijd en thema bekoren.
Tijd,
de tijd bestaande uit weefsel door haar zelf geweven.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Ieder jaargetijde kan bekoorlijk zijn,
maar het mooiste is wel de zonneschijn
met de warme lange zomerse dagen.
waarin mens en dier zich mag behagen…
in winters landschap dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 een wandeling in ochtendgloren
is zo gezond voor lichaam en geest
wat kan ik de natuur bekoren
en de winter nog het meest
ik trek mijn longen vol met vrieslucht
zodat alle bacteriën kunnen sterven
wees gerust dit is geen klucht
want gezond kom je van zwerven
ik slenter doelloos door de velden
vele akkers zijn mooi wit bevroren
ja, een…
kareltje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 zeventien jaar
grote kleine vriend
die ons begrijpen kon
zoals wij jou begrepen
deelden wij lief en leed
op jouw korte pootjes
deftig driftig stappend
met je natte neus in de wind
was puur jouw vriendschap
zacht schattig en bekoorlijk
jou medeleven en geduld
blaffend of zwijgend
in jouw mandje naast ons
of knuffelend op schoot…
jou proosten wij - van harte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
936 het vieren van jouw jaren
is als een goed glas wijn
dat jong nog van jaren
lenig ook en soepel smaakt
het verlangen wakkerend
bruist zij lente in het leven
dat fruitig en verlokkend
mensen min bekoren doet
stevig zacht en romig ook
als de tijd en het lief leert
dat niet tot de rand gevuld
altijd het glas kan zijn
krachtig en vol…
Rivier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 Het lonken van de bekoorlijke bedding zo lang weerstaan.
Veelvuldig in de rivier geweest – ontelbaar vele keren.
Onvermijdelijk voorbestemd ten onder te gaan.
Menigeen zal zich in haar verliezen – telkens weer.
Sporadisch resten aangetroffen – amper enkele keren.
Hoe zelden komt de bedding droog te staan.…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een reprise haalt
maar een falende-redactie-vergadering
daar de waardering onder leden keldert
hier geldt evenzeer de wet van het doek
de zoekende hitte van de felste volgspot
tot en met de doorlooptijd van problemen
de lemen muren waardoor actrices horen
wie zij bekoren…
Andermaal
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.276 Toch kon z'n dikke lijn
een slank persoon bekoren.
't Was op een eetfestijn.
De vreter vrat zich rond
aan spullen van de slager
en riep met volle mond:
'M'n God, wat ben je mager!'
Sindsdien is hij geen vreter
Hij valt nu langzaam af.
Bij God gaat alles beter,
zo leest men op z'n graf.…
Het troostconcours
gedicht
2.4 met 33 stemmen
31.629 - Het kon de jury niet bekoren.
O wat het allemaal niet deed:
een doedelzak, een hangbuikzwijn,
een heroïnehoer van vijftien jaar,
het hoofd van een gestorven meisje
met nog confetti in het haar.
En het plezier van obers voor hun dienblad
om zowat vijf voor middernacht.…
De uiverkorene
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
704 opgeleid als heelmeester
maakt nu zieken genezend
hun pijnen steeds weer opnemend
kruipend in hun ziel bevechtend hun koorts
ontneemt hij hun gloed hij brandt als een toorts
geleerd te incasseren
kan en mag de pijn hem niet deren
een ellendig wreed bestaan
al wat hem toekomt is respect geschoten wild en wat faam
welke hem niet doen bekoren…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 eeuwig lijkt zij hier te waken
de vrouw, haar verhaal, de kentering
een gouden cirkel, tomeloos verlangen
naar het meer op de gulden schaal
schepen vol graan, dieper glanzend
dan goud bij volle maan konden haar
niet bekoren, met een stuurse blik en
gebiedend woord smeet zij de lading
één twee drie in Godsnaam overboord
de zee verslond…