968 resultaten.
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 niet uit de weg gegaan
heb de buien laten komen
in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten
zijn bevroren…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend in
Schijnbaar ademloze schoonheid
Boven de kustlijn van mijn leven
Door hun god'lijke bewegen
Ben 'k niet langer bevroren…
Lapsus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 vanochtend ben ik ontvangen in een
milde, sombergekleurde dag
het nachtelijk denken is geklaard, terwijl
gewrichten en pezen nog bevroren zijn
in onvolmaaktheid schemert het besef
dat mij in een sprakeloze tuin vervlecht
ik ken geen schrift dat eenduidig is
van taal en begrip en zonder verwarring
louter van zwijgende symbolen, afgesproken…
DOODSDRIFT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Hij wenst voor De Creaor te verschijnen
Met het geheim waarmee hij is geboren
Hij deed zijn zware arbeid naar behoren
Maar de melancholie wil niet verdwijnen
Hij zoekt soelaas in middelen en wijnen
In liefde, schrijven, reizen en ontsporen
Begeeft zich op glad ijs en raakt bevroren
Start stil de bouw van het zichzelf omheinen
En dodelijk…
Tot stilstand gebracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
642 Het leek wel alsof Titatovenaar ons
tijdelijk had bevroren. Door de opbolling
dacht ik aan zo'n maandlap, maar hoe dan ook,
ik voelde geen seksuele aandrang, maar wel
een enorm respect.…
Feeëriek tafereel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
503 de zon wist
witte randjes
van de ruige vorst
die de bloemen omgeven
in een laatst overleven
nog is er geen wind
wel een tintelfrisse kou
die van de dauw
kristallen maakt met
duizend twinkelingen
alsof de tijd
heeft stilgestaan
ik wilde voor
de bloemen gaan
heb daarvan afgezien
jou geroepen
je kwam op blote voeten
over het bevroren…
Het is die ster
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.002 Het is die ster
die licht
over de wit bevroren aarde
en klaart
het ganse heelal.
Het is die ster
die vonken van liefde
werpt naar de maan
zodat huizen en straten
en pleinen verlicht staan.…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.
Nog een klik —
en ik stond daar weer,
dit keer als pixelstof,
als error in cc.
Had ik maar nooit geklikt,
nooit vergaan.
Had ik maar bij 't oud gebleven —
Misschien had ik dan,
misschien had ik ooit echt bestaan?…
Ballade aan de Zomer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
936 Het water dat bevroor evenals mijn lach.
Bevroren emoties, gevangen in ijzige kou.
Gerimpeld door tranen, kouder worden met de dag.
Maar ik weet dat je een me denkt, ik denk ook aan jou.
Nu kijk ik naar buiten, en met een diepe zucht.
Verlang ik naar jou, want ook deze tijden gaan voorbij.
Als de zon weer bovenaan staat, hoog in de lucht.…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
Kerstglans
netgedicht
3.2 met 242 stemmen
55.662 katoen gepluis
het sneeuwt er thuis
een kinderwens
in flinterdun glas
flits, fliksem
flonker lichten
aan en uit pinken
in de donkerste nacht
als de nachtwacht
galmt met glazen
dronken stemmen
't papier geritsel
met scheuren frutsel
en flits, flits
het kiekjes monster
verzamelt ogen wonder
en ah's en oh's
nu nog enkel
wat bevroren…
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Zonder inhoud
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.116 Machtige woorden, zo leek het
uitgesproken met daadkracht van weleer
gevormd en opnieuw gewogen, nog een keer
weggezonden, blank en schijnbaar onbesmet
Weerkaatsend langs het pas gestolde bloed
over een nieuw geslagen wond
als bevroren echo’s in de morgenstond
hangt aan de wand genageld mijn overmoed
Verscheurd als spottende knapen
trillen…
Vertrouwen
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
2.020 Niet kunnen geloven in liefde
Was voor mij zo bekend
Het niet durven openstaan
Al de woorden die je hebt gezegd, ik hoorde ze niet
Je laat me ontwaken, laat me voelen
Mijn oren horen de woorden van je liefde
Met jou durf ik het misschien wel aan
Hiervoor ben ik zoveel pijn gedaan
Bevroren trof jij me aan
Je armen om me heen gaven me warmte…
Land van verre oorden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
788 Weilanden met resten sneeuw
en honderden grazende ganzen
verlangen van duinen, wind
en eindeloze zeestormen
gebakken vis in zilte lucht
en als je verhuist
blijf je niet bij me
maar gun je het zo
meer dan dat ik
me jou mag gunnen
land van bevroren tranen
ijzingwekkende glimlach
kunstwerken op gebouwen
ik blijf van je houden
ook al…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig het ritme
van de akkoorden van het leven
uw vingers het klavier bespelend
Wat een moed om
uw handen in bevroren…
Ook in het paradijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 Alsof ze iets te verbergen hebben
- winterbomen met in gure wind wandelende takken -
gesluierd in de wiegende vrieskou
geworteld in winterbeelden
ruw behangen met
de dood in nerfstructuur
aan hun schenen ligt nu loos en
gesteven in wolkenzweet
de afgeworpen zomermode
een hoogzomerse heerlijkheid vergaat
in de stilte van het bevroren…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
winters landschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 een bevroren vijver
weerkaatst het licht
ongeremd terug
richting hemel,
een schilderachtig
tafereel van jewelste
versiert mijn gezicht.
winter wonderland
heerst,laat volop genieten,
deze pure schoonheid
van landschap
in wintervorm
wordt voor eeuwig
op mijn netvlies
gebrand!…
de stilte voorbij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 als de stilte valt
in 't voorbijgaan
is het moeilijk op te tillen,
bevroren is je gestalt'
je wilt het zo graag pakken
omhelzen en... en zoveel willen,
in een ontvankelijke houding staan
doch je ontwaart enkel lamme takken
en het luchtledige is niet te verslaan
op dat moment heb ik weet
van het bestaan
je voelt geen binding met
het…
Winterfolklore
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
458 ‘t Is alles foetsie tot aan het ontwaken
Voorlopig is het Winterwonderland
Zijn pandemie en wanbeleid bevroren
Vanuit zijn werkplek in de Catshuistoren
Ziet een premier met ogen roodomrand
Een regiment van sneeuwpoppen verrijzen
Oranje neuzen die één kant op wijzen!…
Schrijfparadijs
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 Schrijft u in het midden
Van uw eigen cabine
The entrance forbidden
Bewaakt door een schildwacht
Een links en een rechts
Een die op u lijkt
U aanbidt en begrijpt
De ander een deurpost
En toegang gelijk
Tot uw privé retraite
Uw schrijfparadijs
U sterft van de koude
In 't Huyze Behouden
Als op Nova Zembla
Op ramen de bloemen
Bevroren…
Nooit vergeten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 Een taart in ijs bevroren
in het slechtste geval.
Afgeleverd in een stille zwarte nacht
Vadertje Poetin, the Hunter himself,
hem vergeet je nooit.…
Mentaal manipuleren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
514 Hij was een man van fifty schades of grey
Zo had ze tot haar spijt moeten ontdekken
Hij raakte haar op zeer kwetsbare plekken
Hij was een gaslighter, zij prooi in spe
Hij was een man van vijftig tinten grijs
Zo had ze spijtig moeten concluderen
En steeds opnieuw wist hij haar te bezeren
In hem bevroren vlakten, gletsjers, ijs
Zijn…
vonken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
654 op haar hondensnoet
geen parachute die haar terug bracht
noch een zachte dood
als hij de vrachtwagen hoorde
rende het paard als een dolle door de wei
het wou mee mee mee
naar de wereld in haar wonder licht
toen het winter werd wist de winterjuffer
als geen ander de vorstschade te omzeilen
haar wezen te transformeren
naar een bevroren…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
Een vlaag aardedonker
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
1.945 Noordenwind zwiert fladder vlerken
aan `t plooigespannen hemelkleed
waar ze door zuchten zwellend sterken
in vlagen snikkend kinderleed
Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken
wervelend, dolend door de natuur
waar kalme wateren woelig breken
met het zonlicht in het laatste uur
dat in schemering met stormen vecht
die bevroren verdrinken…
zonder groen blijft het bladstil
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.011 krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme
de lucht is kil, dunnig
vlaagt een koude wind, maar
zonder groen blijft het bladstil
nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler
het leven trekt zich terug
diep in de warme huizen, vorst
zal snel het zomers leven kuisen
er is geen dood in de bevroren…