1130 resultaten.
De lange weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De weg verloren, maar zonder zorgen
Een uitweg leek een plaag
Je lijk net niet geborgen
Het verdiende nooit gekregen pak slaag
De angst van weer een morgen
Geen voedsel in de maag
Wanneer je van minuut tot minuut leeft is het leven traag
De vechtlust niet langer zichtbaar, te verborgen
Het duister is als een deken om je heen
Kan de maatschappij…
Sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
856 De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar,
en kreukelen de deken van satijn.
Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar,
en houdt het tafereel zijn extra schijn.
En kijkend door het kader van het raam,
zie ik een wereld, maagdelijk en rein,
ervaar ik vrede en intens geluk.…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
946 Langzaam rolt een dromerige stilte haar deken
over het bedroefde woud. Tezamen
met een koele wind
rilt ze in de nevel van het dal.
Een zwarte vogel tuurt
in de diepte van de nacht, verscherpt
zijn blik. Een eenzame ster licht even op.
Druppels doorschijnen een bleke maan.
Het is even eeuwen ouder
doch schimmen komen en gaan.…
Witte trots..
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.996 In sneeuwwit gekleed
Zweeft de koning over de aarde
Trots siert zijn koude gezicht
Zacht strelen zijn witte handen
Over de witte deken van sneeuw
In sneeuwwit gekleed
Strekt de koning zijn armen uit
Om zijn koude vuur van sneeuw te geven
Trots kijkt hij naar de witte aarde
Ondeugende pretlichtjes in zijn ogen
In sneeuwwit gekleed
Plaagt…
Dapper
gedicht
2.3 met 70 stemmen
32.935 Van kwaad is beddengoed
zich niet bewust
en koude slaapt niet graag
onder een deken.
Het is de mat die
met de wereld vergeleken
veel te klein is als begin,
en zelfs met mij er middenin,
een beetje knelt.…
Half acht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
682 Met mijn hoofd onder de deken,
Wacht ik op dat ene teken
Waardoor ik 's ochtends op moet staan
En ik weer naar school moet gaan.
Ik heb vannacht heel diep geslapen,
Languit liggend in mijn bed,
Dromend van de grootste pret,
Word ik nu wakker met veel gapen.…
Het laken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 het laken
is strak noch glad
wel wit, smetteloos wit
ik dek jouw laatste dag toe
en denk aan gekleurde slopen
ja slopen, het schrijnt
als in mijn hoofd dreunt
slopen, slopen, slopen
slopen met een vrolijk randje
een bloemetje of wat streepjes
met een rommelig nog warm
verfrommeld kusjeskuiltje
het laken is strak noch glad
wel…
Ballade dans
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
617 ik stuur je
pepermunt rozen
als een ballade dans medicijn
op lichte voeten en oren
is een souvenir
voor jou
(is geen prullaria)
nee, is meer dan dat
ik dicht het je toe in een poëem
vanuit mijn hart
zachtmoedig
dek ik de tafel met stilte
schuif maar aan
er is plaats genoeg
(lentebeelden wijzen de weg
voor jou en de jouwen)
dit…
Wilde weelde in Leiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
720 plan
Meng in je oude teil en schoen
kers verse koeienmest met potgrond
schrijf op wat er in groeit en uit komt
de pissebed zal het goed doen
Hoewel ze het liefst zien aanwaaien
staat nergens dat je niet mag zaaien
hoe vreemder hoe meer men toe laat
Groot risiko blijft bij alle teeldrang
meteen uit je dak gaan voor de pisang
lekken dekken…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Zie ontelbare pluizen als een deken,
overvloedig als zij zijn bij vlagen.
Het is de enige sneeuw
die het voorjaar kan verdragen.
Voel de donkergrijze huid
als ruige tekenen van leven.
Volg de weg langs levende zuilen
die schaduwen van licht geven.…
Draad
gedicht
3.4 met 8 stemmen
5.283 Ik loop op de weg die zich doorknipt, ik dek één oog af.
Wat ik weet hoef ik niet te vergeten,
je hals, je hand met het vismes, je zilveren oksel
of je gekreukte ooglid, je korrelige oogwit.
Ik zie de richting alsof ik een draad door een naald steek.…
IN DE WOLKEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.104 In ‘t wolkenland woonden wij
vredige stilte heerste over ons
In mijn armen daar troonde zij
op een deken van zachte dons
Ons eiland in de wolkenlucht
zweeft in eindloze eeuwigheid
Sprak mijn lief met een zucht
liefdevol tegen mij aan gevlijd
Van liefde eindeloos vervuld
wijl de eeuwigheid ons droeg
Heeft ze mij ‘t schoon onthult
wijl…
De Standaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.257 Je kan iemand omschrijven
door te weten welke gazet zij leest
een stem, die hoger klinkt met de jaren
de nood, die zij aan spullen heeft
Het mandje met de rollator
gevuld met allerhande zaken
twee kussens, programma's van de week
in de winter handschoenen, muts en sjaal
een warme deken, zij is voorbereid
Vaak de weg naar een activiteit…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 en dan valt zacht
de adem van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
Dooi
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Het verwoest een droomaanzicht
Regen, inslaand in de sneeuw
Het witte dek is niet meer dicht
Geen schim van wat het was
Wat ooit een sprookjesland inhield
Is nu nog maar een plas
Mijn liefde was ooit zuiver wit
Puur en onbevlekt
Zij leek voor de eeuwigheid bestemd
Maar is nu weggelekt
De sneeuw werd langzaamaan een bui
Wat puur was dat werd…
Winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 Een stille deken
Bedekt mijn gezicht
Koud tot op het been
Het laatste gericht
Is aangebroken
Dit lege landschap
Heeft geen erbarmen
Ik ben een wrak
Aangespoeld op een helse kust
Verlaten van een ieder
Bitterkou doortrekt mijn lijf
Maar, zie de bespieder
Scherpt mij aan
Zoals ijzer met ijzer
Knerpend en sinterend
Het land kleurt grijzer…
stad van de lichtjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
702 Van leven onder een deken naar leven in een villawijk.
Gebouwen met een geschiedenis.
De lijnen vertellen een verhaal.
Kerkgeschiedenis, kunstgeschiedenis
Droevenis en duisternis.
Levensgeschiedenis.
De stad van de liefde.
De stad met meerdere gezichten
Mensen met een enorme vaderlandsliefde.…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
609 De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
mijn pakhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
805 kroop ik weer bij jou
trok mijn helft van het deken
naar me toe, zegende het huis
en zijn bewoners en droomde
van tuinen in Mexico.…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 ik kijk naar ergens weg
doch zij naar binnen
niet de lippen spreken
maar blikken
zoeken een uitweg
die van haar als
van onder een deken
immers haar ogen duiden zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn…
Beloftevol
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 ik zal je verhalen over een verre zomer
die we sjouwden als een warme deken,
en je streelde vlinderwoorden
van een ongeschoolde schilder
van jaren her.
zo woelt een vreemde wereld:
groot in meer verliezen,
klein wat ons nog rest.
lees mijn bevreesde letters
over herfst en winter
en de langzame kou
zonder jou.…
Wolkentaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.598 De handen weerloos boven
een deken, de haren
verward van schuldeloosheid.
Schrijven terug, met schaduw.
----------------------
uit: 'Deuren', 2004.…
Verse eerste sneeuw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
580 een witte deken die ons omsluit
zo teder wollig zacht
lijkt het bekeken van huis uit
de kou die zie je niet
als een witte angoravacht
vult ze je nog slaperige blik
en je geniet
haar pure schoonheid bedekt de
rommelige nasleep van de herfst
een nieuw begin lijkt geboren
de wereld wordt ververst
je waant je even in verre oorden
wordt het…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 Geen ster of
maan te zien in de mistige deken
aan de hemel. In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen van bladeren met een haast
windstil geruis. Op de terugweg
dansen blaadjes lichtvoetig om
kussenzachte pootjes. Thuis lig
je waakzaam dromend naast me.…
kiertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
383 regering
de strenge regels van onthouding
het binnen opgehokt leven
spoort zich naar buiten
de wegen zijn weer voller
en de drukte groter ook
nu zij de postzegelstraten
even weer verlaten mogen
zijn zij vrolijk en opgewekt
als kinderen in een speeltuin
toch schuilt nog het monster
dat de oorzaak was van alles
in de ongeziene mistige deken…
Hellend vlak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een jaar geleden zag je uit naar woorden
die je opwaarts konden beuren
ruimschoots werden zij met je gedeeld
je lachte weer, je tanden bloot
gelijk de zon doet na het duister
stralen van vreugde over wat herwonnen was
het voelde als een warme deken
maar ging teloor in zeven weken
de zware dagen keerden weer
opnieuw de vraag; hoe je te…
Minnares
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
456 jij hebt geen
schulden te verhullen
toe te dekken met het
mooiste gaas en kant
of schone schijn
van edelstenen te
sluieren omdat zij
oogverblindend zijn
haute coiffure
maakt af waar de
schepper met een lach
ooit begonnen was
in dit uiterlijk
vertoon vibreert
jouw grote droom van
de volmaakte minnares
ooit zullen wij in
het…
VERSE SNEEUW
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 weer een
beetje op winter
over de velden ligt
een laagje sneeuw als
een warme donsdeken
dit vooral vanuit je warme
kamer bekeken
voor even maar lijkt
het of moeder natuur
je zorgzaam onderstopt
en de wereld buiten heeft
zich als een vlinder tot iets
zuiver teers en lieflijks ontpopt
deze werkelijkheid is mooier
dan het onder de deken…
LAATSTE WENS
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
715 hij zei: als ik niet meer ben
laat het iedereen
en niemand weten
al degenen die
ik wel of niet ken
vertel het geen mens
want ik was ook hen
nu en in de toekomst
en verleden vergeten
begraaf me in het bos
stilletjes – zand er over
zoals ook een daar gelegen
boomstam wordt verteerd
en overwoekerd met mos
dek me toe met afgevallen…