14122 resultaten.
De reis
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
534 een streep trekkend door lijnen
die voor de hand liggen, neem ik de trein
laat mij vervoeren door lavendelvelden
en terrassen met wuivende gewassen
zonnebloemen die het blauw ingroeien
rotspartijen waar korstmossen gedijen
het landschap lijkt voorbij te varen
zoals de jaren rugwaarts roeien
en in mijn jas gevoerd met lapjes leven
bloeit…
Een ochtend in Sussax
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
668 de betrokken mist
ontsnapt aan het
grijs van mijn brein
hangt nu in nevel
boven de oude
schuren van de
buurt
het vermoedt
een grauw
landschap
in de country
nabij Sussax
en sleept mijn
herinneringen
door de asgrauwe
wereld van amper
dertig minuten
opgewarmd met
een eerste Senseo
regulair
hij wil niet mijn
jochie
snuffelt wel…
Oude Meester ~ Voor Burry~
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 een oude meester doopt zijn penseel
in het kleurrijke palet, waar hij
verdieping mee aanbrengt
op het vers gespannen doek
even later is er 'n verdronken
landschap geboren
waar wolken traag overheen
kruipen, de rivier buiten haar
oevers treedt
weten bomen zich staande te houden
in het wassende water
de gelijkenis sprekend, zo zacht…
Over de Muur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor mijn toekomst
Beste van besten
En gezien wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten en
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
November lucht
Zo maar een grijze
Zeppelin - verdwaald
In dit wijde landschap
Van mijn jeugd
De vervreemding verbeeld
Mijn…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
Wie kon vermoeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
890 een zonovergoten dag
verwarmt hen, die haar
zo ontberen
stilletjes ontluikt het
vers groene landschap met
roze en witte bloesems
vlinders dansen
om elkaar heen op
de tinten van de wind
wie kon vermoeden
dat jij plots werd
opgewacht door
degenen die jou
liefhebben aan de
gene zijde
als wel wij jou hier
omringden met al…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
Havelock
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 De 19de eeuw
en van de 20ste het begin
was de havelock ontzet-
tend in
Toen gehangen over de schouders
met armsgaten zonder zin, dus
zonder mouwen
maar mét bedekkend pelerine
vaak als overmantel gedragen
in een nacht die dan laat weten
zon is gezakt
een verspilde nacht; om te vergeten
Desolaat landschap verwaait vrijheid
dat in een…
Droomvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
940 Mag ik je even
aanraken in erotisch landschap
waar liefde haar zomer heeft
mijn gevoel naar heimwee zoekt
een roeiboot hebben we
gehuurd met losse centen
om de rivier af te dwalen
en op zoek te gaan naar fruit
omdat de nacht haar
eigen bloemen heeft
en haar boezem en meloenen
ik mag je even
maar je komt niet naderbij
van aanraken…
hoe stil het was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 de leilinden, windbrekers van het eerste uur
verankerd in boerengrond
de eindeloze korenvelden
de kleine boerderij
de grote graanschuur erachter
uit het landschap gewist
de blaffende hond aan de ketting
de kakelende kippen op het erf
de altijd kraaiende haan
het getjilp van mussen
onder de dakpannen
de gewortelde boer op klompen…
Zwijgende zon
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
516 Over jouw zwijgende zon
heb ik gelezen
het was bijna tastbaar
en het regende zacht
een stille trom vroeg
om vergiffenis
maar het bleef duister
als de nacht
mensen haalden adem
uit in het landschap staande bomen
maar ook het levend hout
bleef zwijgen
verlangend
naar een bloesempracht
onder jouw pratende maan
heb ik geschreven…
De kaarsrechte lijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
424 gaan wij
de messen slijpen
voor de kaarsrechte lijn
of kartelen
we de lemmeten
voor meer rafels opzij
wie voelt de pijn
van het warme vlees dat
al de geest heeft gegeven
plengt het bloed
dat snel stollend ooit
leven heeft geschreven
wie denkt in
het landschap van smaken
de enige fijnproever te zijn
snijdt eigen vingers aan…
Gestolde tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.141 Dit beeld deed mij denken aan drie vrouwen die
verrast zijn door een indrukwekkend landschap.
Of zien zij uit naar de komst van een dierbare?
Mogelijk is ook dat zij terug zien
op de weg die werd afgelegd of is het voor vertrek?
Op deze vragen komt geen antwoord en wat juist is, dat blijft gissen.…
Opgelucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Oude bomen verbergen
hun stille geheimen
tussen de wortels
zolang hun takken
nieuw leven brengen
Langzaam loop ik langs
waterrijk landschap
waar traag de zon
de horizon verwarmt
tot de beklemming
langzaam weer loslaat
ogen gewend raken
aan het heldere licht
ik voel een zucht
slaak een kreet
er is weer leven…
Het heerlijke gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 De mist moet zo langzaam
opgetrokken zijn, dat toen
ik het landschap zag
toen het tot mij doordrong
dat het er was, ik het onbewust
al gezien moet hebben
net zoals toen
ik verveeld zat te kijken
naar de passerende mensen
en dacht dat ze net zo terloops
mij zagen, een meisje
met bungelende benen
zomaar een meisje
dat ze niet kennen…
Eeuwig verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 Versluierd in saffierblauwe zijde
dwalend in schijnsel van halve maan
spelen broze vingers met licht
rapen droomgedachten bij elkaar
Een stilzwijgend
eeuwig verlangen brandt
diep binnenin haar getergde ziel
Zilveren tranen
verdwijnen in het maanmeer
dat al haar geheimen kent
Zij knielt in dit stil gevallen landschap
strooit rozenblaadjes…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 De trotse hoeve
heerst nog over het landschap.
Zal zij verdwijnen?
De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De holle wegel
verschaft uitzicht op het dorp.
Geborgenheid wenkt.…
Vergeten bomen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
470 ik heb nog met
ze gesproken vergeten
bomen die mijn
geweten ooit wortels
hebben gegeven
bladeren die
voor mij ruizelden
op warme zomerwind
waar zon in donker
loof bleef steken
en wij door
heerlijke picknicks
de tijd vergaten
ik dromen vond die
volop tegen spraken
waarin muziek met
veel tonige refreinen klonk
nu is het landschap…
loden deken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
667 uiterst omzichtig
benader je de nacht
in de slaap ben je
immers het meest wakker
wat volgt is de messcherpe
ontleding van deze dag
hier wordt niets herinnerd
hier wordt stilte herhaald
in hoeveel pogingen
demp je verdriet
hoe vaak verstop je je
achter hagen van eenzaamheid
hoe voel je je in
een landschap van haat
even…
Weidse luchten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
279 Longen voelen zilte lucht
langs oude lanen en wegen
in mystiek van wrange stilte
witte meeuwen in hun vlucht
zoekend naar de juiste winden
wat is er waar van de geruchten
het landschap gaat ten onder
of gebeurt er toch een wonder
groeien er spoedig nieuwe bomen
komt er bloei in de gehuchten
waar de stervelingen dromen
weidse luchten…
collateraal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 in het landschap waar de zon
is gevlucht
langs hoofdlijnen
amorf door geknepen zicht
onschappelijk, bestaat dat wel?…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.441 Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen,
stil staan en kijken met mijn ogen open
en languit op de harde grond gaan liggen,
er mijn gezicht op drukken en niets zeggen.…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Een landschap gekoesterd door felle kleuren
Ontvouwt zich als een gezicht
De aarde draagt heel het gebeuren
In tijdperken van vuur en van licht
Wolken van verbeelding
drijven mee met de rivier
kreten van verrukte verwondering
beantwoorden blikken verzadigd plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 Het landschap ligt, een droom zo onbewogen,
Door't ijle floers van dampen overtogen.
De dag is stil en fijne regen leekt
Wiens zoete ruising vage treurnis kweekt.
De bomen staan ontloverd en gebogen,
Hun zwarte takken grillig voor de hoge
En strakke hemel die, tot grijs verbleekt,
Geen milde zon of troost van blauwte breekt.…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals…
Langs de rivier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Dat reflecties van het omliggende landschap
of de open lucht met zijn hemellichamen en wattendeken
aan wolken een eigen leven leiden op de dynamiek van het water: hun
vormen spreken voorstellingsvermogen, fantasie of verbeelding aan; een stilte nabij.…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 Dag na dag
Trein na trein
Stap na stap
Brein venijn
Het landschap
Raast voorbij
Slenter ik
Door straten
Keer op keer
Spoor naar spoor
Elk station
Gelaten
Zoek ik weg
Van wegen
Naar woorden
In steden
Met stegen
Zo smal dat
De muren
Bewolken
Het uitschot
Van de stad
De panden
Bevolken
Hun stemmen
Stil spreken…
Verenigt U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Achtergelaten op stranden
En op elke denkb're plek
Elders in het land
Soort zoekt soort
Tot eind'lijk
1 mens besluit
Dat het zo niet hoort
Hij ruimt het daaglijks
Op met eigen hand
Uit eigen vrije wil
En ziet dat
Achterlaten zooi
Steeds meer in
Dan naast de bak
Belandt - Nederland
Leert, en langzaam
Wordt het landschap…
glasscherven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.131 haar gronden en haar stammen
een massagraf van scherven
die languit in het bos
verder liggen te sterven
de kleinste vonk
die de zon onnadenkend
aan onze hemel verliest
schieten ze tot een vlammenleger
dat de tedere kleuren
en al wat de bloemen geuren
in zijn hete armen wurgt
het landschap smelt weg
in een bloedbad van asse…
Home Sweet Home
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.610 niet in mijn nietig huis
niet in deze stenen stulp
waar het tikken van de klok
de stilte uitschreeuwt
Thuis ligt in jouw ziel
bij de open haard van je hart
turend naar de golven
in jouw ogen
zoekende vingertoppen
strelen er zacht als sneeuwvlokken
een tapijt tederheid
over jouw huid
hier strooi ik mij uit
over het glooiende landschap…