2035 resultaten.
ter overwinning
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
11.350 ze slaapt, de slaap
der onschuldigen straalt
vanaf haar verheven gelaat
de nachten van haar zijn
jong en fris, zonder rancune
ze weet slechts lief te hebben
hij loutert zijn geest
dwingt zich ook lief te hebben
een ander is een ander
is elkander, hij vecht
de degen in zijn hart
vecht koud terug
komt de ochtend
hem verlossen, het is…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Hij heeft er nooit
iets over gezegd
Hij heeft het leven
achter zich gelaten,
zal nooit zijn
weinige woorden
meer praten
En dat was het dan?…
Over en uit
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
774 de bloemen daar gelaten
zoeven banden
monotoon door natte straten
de radio gonst geluid
steeds vaster klemt het stuur
in zwart geschoende handen
de skyline slinkt achter mij
woesj, woesj, zingen bomen
op gepaste afstand langszij
het vlakke leven schijnt
gestreept in ochtendlicht
ruitenwissers zwiepen
regen op mijn gezicht…
tranen
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.437 zilte tranen
op mijn wang
het is donker
ik ben bang
ze blijven komen
uren lang
ik krijg mezelf
niet in bedwang
steeds weer denken
aan jou en mij
dat het over is
en voorbij
verdoofd door pijn
de weg nu kwijt
vervaagd van
de realiteit
droog ik triest
mijn gelaat
kijkend naar
de dageraad
een nieuwe dag
breekt weer aan
ik strek mijn…
Duogedicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
959 we overdrijven
En het verlicht
altijd wat
om te beklijven
Jouw rijmen
vind ik
nogal gedwongen
Doe ik dus niet
aan mee
Heeft me nog
nooit bekoord
Zoals je ziet
voldongen
met twee
heeft altijd één
het laatste woord
Dat stoort me
buitenmate
Al ram ik
deze keer
op rijm
het slot
door je strot
(Hik …
Excuseer
Mij niet gelaten…
De S van Sirius
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
586 De onmacht gade slaan
in toestand van versplintering
wanneer zij moed bijeenraapt
na de beet van de varaan
Met diep ontzag ontgift zij zich
door zachtheid in herinnering
tot de Dood haar achtervolgt
en de Hemel laat vergaan
Zij fluistert haar verwoesting
-bij dageraad ontbonden-
met kracht in het gelaat
van de man die haar bemint
In…
Het begin en einde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Het zijn de schemerplooien in het gelaat,
vreugdevol en bedroefd.
Het heeft het aroma
van de eigenkant.
Zoals een vochtig mengsel
van humus en zand.…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Straten beneveld met gelaten gezichten.
Aan weerszij grauwe muren, een schemering
Hangt boven de stad en gestaag verstrijken
De uren.
Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem,
zijn onze leden in elkaar gevouwen
en ons gelaat is niet meer te benoemen.
Wij worden koning in elkanders bloed.…
Schijn bedriegt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
889 Elke ochtend
hetzelfde ritueel:
mijn ogen glijden met
narcistisch welbehagen
over het oppervlak
van mijn gelaat.
Al bijna tachtig
en na het scheren
als een babyhuid zo glad.
Diffuse illusie; daarna,
mét bril op, toont de spiegel
een geplooide oude man.…
duizend kamers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 In het huis met
duizend kamers
hoort men alleen
de doffe blaf van
de zwarte hond
de zangeres verloor
haar stem en
zwijgt in alle talen
de poëet vangt
tevergeefs de
vervlogen woorden
de beeldenstormer zit
onthand vastgenageld
aan de grond
de gekooide vogel zwijgt
gelaten en kijkt niet
meer naar boven
alles is een gerucht…
Ik heb haar gisteren gekregen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Al lijkt ze niet op ons, heeft
ze een ander gelaat, ze is een kind
van ons en precies op maat!
Ik zal haar koesteren als mijn eigen
en haar warmen aan mijn hart
en haar blijde ogen betekenen een
goede start
om hier ons kind te zijn, te groeien
in de vrede, de vrijheid van het leven
in geloof en in gebeden.…
Muisstil
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
532 zaten ze ineengedoken
bewegingsloos leek het,
toch balanceerden ze op hun vriend, de wind,
met wie ze zo heerlijk konden spelen
als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks
daar regen neer kletterde, bladeren beschermden
hen al even niet meer, daar de winter
zijn entree al had gemaakt
gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
Tijdloos
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
734 op mijn gezicht
wordt het oude jaar gekerfd
tekenen lijnen groeven
en groeien dijken rond ogen,
moet de huid zich naar de
zwaartekracht voegen
op mijn gelaat
staat het lied van de tijd
dat mijn geleefd leven toont,
ik heb de melodie
vaak met letters beloond
maar ontegenzeglijk dieper,
door mij,
in harmonische klanken verspreid…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.
Wij mensen zijn als wilde golven,
die rusteloos zoeken,
naar hun oceaan.…
zendtijd voor politieke partijen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 was nog op de televisie
met een preek ten faveure van
zijn eigen partij "Jezus Leeft"
ook een handvol discipelen
allemaal met baard mochten
even hun zegje doen
alom stralende gezichten
met de boodschap op de tong
en 't vuur van pakweg de heilige
geest binnen handbereik
als die straks geen hoge ogen gooien
dan zijn ze in de steek gelaten…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
de vogels hebben gezworen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 ze leven door
na wekenlang geweld
al is er geen stukje grond
dat geen littekens
van de oorlog draagt
ze hebben de angst
achter zich gelaten
en durven weer
te rolschaatsen
in het park
kortstondig déjà vu
alsof oorlog en vrede
van Lev Tolstoj zich
weer openvouwt
eind goed al goed?…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zon schiet uit de hemel om in haar hals
zijn medicijn te likken. huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man,
zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan,
omdat het haar gelaat voor hem ontbloot,
maar hij haar…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Toen ik haar na jaren
in een film op facebook zag
haar kleinkind achterna,
spelend, in die tuin
achter poppenwagen
zij, kort kapsel witgrijs
blote armen zomerjurk,
op haar gelaat een lachen, breed
was ‘t alsof zij uit een vorig leven
nu er steeds nog is.…
Diewertje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 Jij liep langs mij heen
en ik keek in jouw eeuwige ziel
waar jij nog niet in geloofde
al keek jij wel naar de mijne
nu zien wij beiden bewust
en zie ik jouw charmante gelaat
liefdevol opdoemen uit de eeuwigheid
voorbij al de rollen die jij zo teder speelde
zonder jou is Sinterklaas Sinterklaas niet meer
ook al komt dat niet op het Sinterklaasjournaal…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Je kneedt uit de klei
In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels…
doodse maskers
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.011 marmer gezicht van wit
met doodse wijde ogen
de blik staart star, ruw
met lachrimpels verfijnd
traant 't gelaat verdriet
in koele blikken verstilt
de wangen rood, blosjes
warm 't zicht kleuren
totdat hemelse ogen
de levenslust proeven
en maskers hard, snel
breken tot pulver zilver…
Een glimlach
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.258 glimlach
verdwijnt uit je leven,
je gedachten sterven
een langzame dood,
Wanneer boosheid en angst
hun evenwicht verliezen,
je geest dwaalt weg
in een traag lopende tijd,
Zoek dan naar
een sleutelwoord in je leven,
naar een moment
van opperste geluk,
Zet je stilte om in een kracht,
kijk naar je aarzelende lach,
de rust zal je gelaat…
Ontwijken
hartenkreet
4.5 met 18 stemmen
1.444 Geen enkele uitdrukking te zien op je gelaat.
Ach, zal ik je ooit verstaan ?…
GIJ ZULT MIJ ALLEN, ALLEN KENNEN
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.582 Slechts wie na de eêlste weelde-spijzen
zal hongren naar mijn schampre smaad,
draagt eens vóór 't aangezicht der wijzen
de plooi der wijsheid in 't gelaat.
Maar hem, die mij niet heeft bekeken,
doch voor mijn hoogmoed heeft gebeên,
die zullen eens de voeten leken
van mijn geween.…
afscheidssonate
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.131 nog even warmde de zon je koude
bleke gelaat
hielden we je vast tot de dood jou
kwam halen
en streelden onze tranen je stilaan
naar de overkant
zo verliet jij met ‘n zucht het lege
uitgewoonde lijf
stroomde je oude ziel naar ’t licht
terug
als een milde avondzon in ‘n weids
en onvergetelijk vergezicht…
volle treinen
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
863 als beesten weggevoerd
uit Vught en Amersfoort
een uittocht met
grauw gelaat
er werd geleden
tussen hoop en vrees
herinneringen komen
weer op je af
maar wat heeft het toen
te maken met nu
want de deuren van
vrede staan slechts op een kier…
winterstemmen
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
705 ik vlucht
met het gelaat onder najaarsbladeren;
de ongenade in jaren diep
wanneer de jaskraag van een nog trage lente
de scheefgezakte stilte bedekt
op mijn mond
en onbetoverd luistert
hoe ik adem en sterf achter alle bomen;
geketend in wind
door de schaamte die maar nachten
blijft slaan, geschreid, in het huiverend
schaduwhout…
Pijn van het water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.222 De horizon vervaagt de dreiging
op de woeste zee van gezichten
het bespringt mij
en beklemt mij
de noeste tree naar de gerichten
over het gelaat dat voorbij ging
Steeds als ik bijna kolkend omkom
doemt daar het laatste silhouet
van schuimend wit
en schamper wit
het vers opengevouwen bankbiljet
betaalt mijn geknakte ouderdom
Martelend…