Alle inzendingen over gelaten

2035 resultaten.

Sorteren op:

ter overwinning

netgedicht
2.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 11.350
ze slaapt, de slaap der onschuldigen straalt vanaf haar verheven gelaat de nachten van haar zijn jong en fris, zonder rancune ze weet slechts lief te hebben hij loutert zijn geest dwingt zich ook lief te hebben een ander is een ander is elkander, hij vecht de degen in zijn hart vecht koud terug komt de ochtend hem verlossen, het is…

En dat was het dan?

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.633
Hij heeft er nooit iets over gezegd Hij heeft het leven achter zich gelaten, zal nooit zijn weinige woorden meer praten En dat was het dan?…

Over en uit

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 774
de bloemen daar gelaten zoeven banden monotoon door natte straten de radio gonst geluid steeds vaster klemt het stuur in zwart geschoende handen de skyline slinkt achter mij woesj, woesj, zingen bomen op gepaste afstand langszij het vlakke leven schijnt gestreept in ochtendlicht ruitenwissers zwiepen regen op mijn gezicht…
Hanny31 januari 2009Lees meer >

tranen

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.437
zilte tranen op mijn wang het is donker ik ben bang ze blijven komen uren lang ik krijg mezelf niet in bedwang steeds weer denken aan jou en mij dat het over is en voorbij verdoofd door pijn de weg nu kwijt vervaagd van de realiteit droog ik triest mijn gelaat kijkend naar de dageraad een nieuwe dag breekt weer aan ik strek mijn…
gerda25 februari 2009Lees meer >

Duogedicht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 959
we overdrijven En het verlicht altijd wat om te beklijven Jouw rijmen vind ik nogal gedwongen Doe ik dus niet aan mee Heeft me nog nooit bekoord Zoals je ziet voldongen met twee heeft altijd één het laatste woord Dat stoort me buitenmate Al ram ik deze keer op rijm het slot door je strot (Hik … Excuseer Mij niet gelaten…

De S van Sirius

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
De onmacht gade slaan in toestand van versplintering wanneer zij moed bijeenraapt na de beet van de varaan Met diep ontzag ontgift zij zich door zachtheid in herinnering tot de Dood haar achtervolgt en de Hemel laat vergaan Zij fluistert haar verwoesting -bij dageraad ontbonden- met kracht in het gelaat van de man die haar bemint In…

Het begin en einde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Het zijn de schemerplooien in het gelaat, vreugdevol en bedroefd. Het heeft het aroma van de eigenkant. Zoals een vochtig mengsel van humus en zand.…
Iniduo29 december 2012Lees meer >

Onaangenaam verdoofd.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Straten beneveld met gelaten gezichten. Aan weerszij grauwe muren, een schemering Hangt boven de stad en gestaag verstrijken De uren. Een stilte heerst alom en mensen lijken Als dingen doofstom. Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten Slokken hen op. Het beloofde land is een illusie voor Iedereen...…

Bloemen

gedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.497
Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem, zijn onze leden in elkaar gevouwen en ons gelaat is niet meer te benoemen. Wij worden koning in elkanders bloed.…

Schijn bedriegt

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 889
Elke ochtend hetzelfde ritueel: mijn ogen glijden met narcistisch welbehagen over het oppervlak van mijn gelaat. Al bijna tachtig en na het scheren als een babyhuid zo glad. Diffuse illusie; daarna, mét bril op, toont de spiegel een geplooide oude man.…

duizend kamers

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
In het huis met duizend kamers hoort men alleen de doffe blaf van de zwarte hond de zangeres verloor haar stem en zwijgt in alle talen de poëet vangt tevergeefs de vervlogen woorden de beeldenstormer zit onthand vastgenageld aan de grond de gekooide vogel zwijgt gelaten en kijkt niet meer naar boven alles is een gerucht…

Ik heb haar gisteren gekregen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Al lijkt ze niet op ons, heeft ze een ander gelaat, ze is een kind van ons en precies op maat! Ik zal haar koesteren als mijn eigen en haar warmen aan mijn hart en haar blijde ogen betekenen een goede start om hier ons kind te zijn, te groeien in de vrede, de vrijheid van het leven in geloof en in gebeden.…
Wilma Dekker24 augustus 2014Lees meer >

Muisstil

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
zaten ze ineengedoken bewegingsloos leek het, toch balanceerden ze op hun vriend, de wind, met wie ze zo heerlijk konden spelen als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks daar regen neer kletterde, bladeren beschermden hen al even niet meer, daar de winter zijn entree al had gemaakt gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
LadyLove17 januari 2015Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 734
op mijn gezicht wordt het oude jaar gekerfd tekenen lijnen groeven en groeien dijken rond ogen, moet de huid zich naar de zwaartekracht voegen op mijn gelaat staat het lied van de tijd dat mijn geleefd leven toont, ik heb de melodie vaak met letters beloond maar ontegenzeglijk dieper, door mij, in harmonische klanken verspreid…

Naar de oceaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Het gezicht, dat wij anderen laten zien, is niet ons oorspronkelijke gelaat. De meningen, die we elkaar mededelen, bewijzen dat DE waarheid niet bestaat. Mensen zijn als ziende ogen, die naar hun eigen ogen zoeken. Zij weten niet dat ze bestaan. Wij mensen zijn als wilde golven, die rusteloos zoeken, naar hun oceaan.…

zendtijd voor politieke partijen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
was nog op de televisie met een preek ten faveure van zijn eigen partij "Jezus Leeft" ook een handvol discipelen allemaal met baard mochten even hun zegje doen alom stralende gezichten met de boodschap op de tong en 't vuur van pakweg de heilige geest binnen handbereik als die straks geen hoge ogen gooien dan zijn ze in de steek gelaten…

Sanseveria hotel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
De wereld is van de Sanseveria maanlicht over verdwaalde stad jij bent het fraaie droomgezicht nabij het naaktstrand van de blote ziel er is onvoorwaardelijke groei achter jouw schuilend duin klinkt het droomlied van de liefde jij bent adem van mijn fantasie kamerplant in een hotel eerste kus op het gelaat tongen van dames groeien…
mobar13 januari 2021Lees meer >

de vogels hebben gezworen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
ze leven door na wekenlang geweld al is er geen stukje grond dat geen littekens van de oorlog draagt ze hebben de angst achter zich gelaten en durven weer te rolschaatsen in het park kortstondig déjà vu alsof oorlog en vrede van Lev Tolstoj zich weer openvouwt eind goed al goed?…
J.Bakx27 maart 2022Lees meer >

LAIS CCCXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
zon schiet uit de hemel om in haar hals zijn medicijn te likken. huid branden wil hij niet, maar sloom, in een trage wals herhalen hoe het gebrek aan handen zijn stralen zo met verdriet ontmanden, daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man, zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan, omdat het haar gelaat voor hem ontbloot, maar hij haar…

Zij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Toen ik haar na jaren in een film op facebook zag haar kleinkind achterna, spelend, in die tuin achter poppenwagen zij, kort kapsel witgrijs blote armen zomerjurk, op haar gelaat een lachen, breed was ‘t alsof zij uit een vorig leven nu er steeds nog is.…
Ralameimaar18 februari 2024Lees meer >

Diewertje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
Jij liep langs mij heen en ik keek in jouw eeuwige ziel waar jij nog niet in geloofde al keek jij wel naar de mijne nu zien wij beiden bewust en zie ik jouw charmante gelaat liefdevol opdoemen uit de eeuwigheid voorbij al de rollen die jij zo teder speelde zonder jou is Sinterklaas Sinterklaas niet meer ook al komt dat niet op het Sinterklaasjournaal…

Even Leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 880
Je kneedt uit de klei In een ijle luchtbel De lijn van haar lijf Eén moment maar Je schendt de murmelende stilte Haalt haar onderuit Met een vlindervleugelvlugge greep Haar broze enkel in jouw vuist Tot zij gelaten bengelt, een liaan Een dood gewicht dat suist Tot het beeld barst Het hangend naakt een traan laat Het puin, de kruimels…
Wim Veen29 maart 2005Lees meer >

doodse maskers

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.011
marmer gezicht van wit met doodse wijde ogen de blik staart star, ruw met lachrimpels verfijnd traant 't gelaat verdriet in koele blikken verstilt de wangen rood, blosjes warm 't zicht kleuren totdat hemelse ogen de levenslust proeven en maskers hard, snel breken tot pulver zilver…

Een glimlach

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.258
glimlach verdwijnt uit je leven, je gedachten sterven een langzame dood, Wanneer boosheid en angst hun evenwicht verliezen, je geest dwaalt weg in een traag lopende tijd, Zoek dan naar een sleutelwoord in je leven, naar een moment van opperste geluk, Zet je stilte om in een kracht, kijk naar je aarzelende lach, de rust zal je gelaat…

Ontwijken

hartenkreet
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Geen enkele uitdrukking te zien op je gelaat. Ach, zal ik je ooit verstaan ?…

GIJ ZULT MIJ ALLEN, ALLEN KENNEN

poëzie
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.582
Slechts wie na de eêlste weelde-spijzen zal hongren naar mijn schampre smaad, draagt eens vóór 't aangezicht der wijzen de plooi der wijsheid in 't gelaat. Maar hem, die mij niet heeft bekeken, doch voor mijn hoogmoed heeft gebeên, die zullen eens de voeten leken van mijn geween.…

afscheidssonate

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.131
nog even warmde de zon je koude bleke gelaat hielden we je vast tot de dood jou kwam halen en streelden onze tranen je stilaan naar de overkant zo verliet jij met ‘n zucht het lege uitgewoonde lijf stroomde je oude ziel naar ’t licht terug als een milde avondzon in ‘n weids en onvergetelijk vergezicht…

volle treinen

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 863
als beesten weggevoerd uit Vught en Amersfoort een uittocht met grauw gelaat er werd geleden tussen hoop en vrees herinneringen komen weer op je af maar wat heeft het toen te maken met nu want de deuren van vrede staan slechts op een kier…
klaes28 april 2007Lees meer >

winterstemmen

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 705
ik vlucht met het gelaat onder najaarsbladeren; de ongenade in jaren diep wanneer de jaskraag van een nog trage lente de scheefgezakte stilte bedekt op mijn mond en onbetoverd luistert hoe ik adem en sterf achter alle bomen; geketend in wind door de schaamte die maar nachten blijft slaan, geschreid, in het huiverend schaduwhout…

Pijn van het water

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.222
De horizon vervaagt de dreiging op de woeste zee van gezichten het bespringt mij en beklemt mij de noeste tree naar de gerichten over het gelaat dat voorbij ging Steeds als ik bijna kolkend omkom doemt daar het laatste silhouet van schuimend wit en schamper wit het vers opengevouwen bankbiljet betaalt mijn geknakte ouderdom Martelend…