1276 resultaten.
De nacht.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.158 Die grauwe, benauwde, zwarte nacht
sluit mij in zijn 'armen'.
En houdt over mij de wacht,
hij wilt zich over mij erbarmen.
Die stikkende, stille, zwarte nacht,
die zo langzaam is gekomen,
zorgt voor rust en geheel onverwacht,
ontwaak ik al in mijn dromen.…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
Vochtige schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.431 Regen raakt je trieste gezicht
waardoor tranen versmelten
schouders zakken langzaam in
en passen gaan steeds trager
de wanhoop in jouw ogen leest
verdriet, pijn en eenzaamheid
steeds verder loop jij uit mijn
tijd en slentert door de dagen
de regensluier verbloemt het
silhouet en ik teken je grijs
en grauw, al zien mijn ogen
alle kleuren…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Mijn gouden dagen
Zijn naar grauw verschoven
Grijze muizen knaagden
De kleuren van mijn roze bril
Waardoor ik
Altijd zomer zag
Oplichtend
Witte muren vol
Blauwe regen en
Schaterend geel de
Straten in zag stromen.
Toeters en bellen
Goudgerande hoeden en
Bontgekleurde slingers overal.…
De dikzak
poëzie
3.4 met 17 stemmen
3.183 Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht
Verscheen reeds menigmaal in ’t licht,
Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede
Geslacht dezelfde landstreek rond
En schatte peerden en percelen,
Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen,
Luidruchtig van gemoed en mond.
Hij stompt de vrouwen in de maag
En strijkt de meisjes langs de wangen.…
Vrije Val
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.024 Zo hoop ik elke dag te klaren
vrij van avondgrijs en -grauw
en dat de nacht mij weer zal sparen
voor zinloos in het donker staren
tot een nieuwe ochtenddauw.
Toch blijkt de tijd mij mee te sleuren
in een vrije val naar 't uur
dat alle misverstanden zal verscheuren
en ze zonder goed of af te keuren
tot as verbrandt in 't laatste vuur.…
Groei-enzymen
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
658 het grauw dat in gemeenplaatsen vlucht
voelt zich bedreigd en verzucht
dat ’t water aan de lippen staat
dan verheft zich snel de gajesmaat
die zonder enig tegenwicht
zaken volstrekt vijandig belicht
het haagse vingertje draait en zwicht
beteugelt met verzachte riemen
beducht als het is voor de volkse straat
strooit het met de ziektekiemen…
De Dijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water
Een gestalte
Met grijs en grauw gelaat
Die eeuwenoude eenling
Die kromme reuzenrug
Hij gebaart de golven
Vlug te keren terug
Waar land langzaam loopt
Ten eind’ en ergens
Ver vooruit haar vorm verlaat
Daar waadt in’t wilde water…
De Hulst
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.195 Hij zegt niet veel, docht heeft een kwade mond,
En die tot oppositie zich verkloeken
Krijgen een grauw, en worden klein en bang.…
onderweg
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
480 er zaten buizerds langs de weg
hun lichte buiken vingen zon, de snavels leken scherper
nu ze zacht met bomen spraken
het voorjaar had veel kou begraven, maar
op de grond viel nog een grauwe waas en
waar de autoweg voorbij kwam riepen raven
dat vandaag al over was
we reden sneller, toen een stormkraai
wind verwachtte
thuis
in de zachte…
Niet alles is warm en knus.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
843 Maar tussen zon en maan
kan er van alles gebeuren,
nachtmerries blijf ik stijf van staan
grauw of in bonte kleuren.
Niets is rozengeur en maneschijn
niet alles is warm en knus
soms is het leven groots, soms klein
ik vind alles maar een zware klus.…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
Tintinnabulation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
622 grauwt gisteren graag
vandaag verdelen vogels
zonder zon zonde
lust lepels lollies
…
zonder vandaag grauwt lust
gisteren verdelen lepels zon
lollies vogels zonde graag
…
vandaag graag lust zonder zonde
vogels verdelen lollies lepels zon
gisteren grauwt
…
zoals gisteren en vandaag
is de lust zonder zonde
ook al grauwen vogels…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 in zichzelf gekeerd vloeien dagen ineen,
net als nacht en waken
water lijkt van weinig gewicht zo
in een glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Grauw water moet eten van ijzige oeverranden,
droge inktvlekken moeten holle luchten vullen.
Dwangmatig, omdat de rivier niet mag verzanden
en luchten zich niet in zwijgen mogen hullen.
Geschreven woorden verdrinken krampachtig
in bevlogen letters van de spiegelende kust.…
Russisch kerkhof [Amersfoort]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 De eens witte kruizen op de graven zijn grauw geworden
door de uitstoot van het verkeer op de snelweg dat voortraast
van niets naar nergens in een soort perpetuum mobile
en staan vergeten in rijen voor een al lang gesloten loket.…
Ik die had kameraadschap uitgegeven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.754 Er is geen plaats in het broederlijk leven,
bij 't volk der makkers is geen plaats voor mij:
nu moet ik mij in d'eenzaamheid begeven
en hullen in herin'rings grauwe pij.…
Hommage aan Patty Scholten
gedicht
3.0 met 7 stemmen
5.433 De stemming in het dierenrijk wordt grauw
nadat de trieste tijding is vernomen.
Geen vogel zingt een lied bij dag en dauw:
de door hen alle zo geliefde vrouw
ging heen. De schrijfster was ze van hun dromen.
Voor troost zijn apen bij elkaar gekomen.
De octopusinkt kleurt diepzwart van rouw
en leguanentranen blijven stromen.…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
je was nog geen hij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
het afscheid steeds later
de bloem is verdord
mijn vleugels zijn grauw…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
603 Kale bomen,
alles grauw en zwart.
Mensen gezichtsloos.
Weggedoken in muts en jas.
Huiverend, ploeterend
in weer en in wind.
Zoekend naar warmte
bij huis en bij haard.
Toch was het eens anders,
herinneringen blijven bewaard.
Om sleetje te glijden
een tocht op de schaats.
Daarvoor is alleen
in de winter plaats.…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om
de dag nog kleur te geven
daarna kwam grijs en grauw…
Wil je een keer komen kijken...in de Jordaan
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan
Zeg ook maar tegen de daken
Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken
maar gelukkig ook over de daken heen
Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht
de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw
ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en
In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen
Ik zie ik zie…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een vrouw staat voor de spiegel
Ze kleurt haar wenkbrauw zwart
een kind loopt over de grauwe…
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 hij stuurde foto’s
van zijn carrière switch
snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen…
je las liefde tussen regels
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
789 deren maar
voel nu wat je hebt gedaan
ik kon me niet verweren
het had er nooit gestaan
je las liefde tussen regels
in het antwoord op een
ander die nooit zal bestaan
ik heb gegroet en ben gegaan
je hebt mijn nacht gebroken
de uren zonder hoop verlengd
met het creëren van je spoken
die ik niet eerder heb gekend
de ochtend opent grauw…
Activiste,
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Wel ziet hij wat hem hevig triggert:
vensters op een grauwe natuur,
maskers van politiekgetrouwen
rond een niet te peilen pot GIF!
Als we nu geen protesten bouwen,
liggen jij en ik, wij allen
straks in een ONdemocratisch graf.…
PRINCIPES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
472 oploskoffie van Nescafé
wat als je principes
te gemakkelijk opzij schuift
en de schijn opwerpt
en te gemakkelijk wegwuift
wat als je principes
uit de kast haalt of terug stopt
als het jou naar eigen goeddunken
uitkomt of als het voordeel oplevert
hoe kan het dat het principe
‘eigen mensen eerst’ mij
de wrange bijsmaak geeft
van een grauw…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
390 Sombergroot en grauw
waagt hij nu de bascule
van Ter Balkt;
zijn leven heeft macht
aan de sorteermachine gegeven.
Terwijl hij gewoon met sterrenlicht
voor haar in de nacht
wilde schrijven dat hij van haar houdt.…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in…
Brandglas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
845 Aarzelend druipt
het zonlicht naar benee’
en transformeert de grauwe vloer
in diepe kleurenzee.
Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…