2567 resultaten.
'Hoop' is dat wezen van dons
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
638 Heel licht en geduldig, met enkel het doel
van ontplooiing en groei in gedachten.
‘Hoop’ is dat wezen van dons
dat verwarmt wanneer kou ons bevangt.
Met zijn zachte gepiep en zijn kloppende hartje
ontdooit hij de angst
zonder klacht, zonder claim
Louter licht en geduldig, met enkel het doel
van ontplooiing en groei in gedachten.…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Herfst, met ergens 't sterven van weer
een blad of bladzijde die vol geschreven
nu wordt gesloten, een leven uitzwaait,
al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…
De verwaarloosde tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 de bomen
van een mooi gazon kan ik slechts dromen
in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog
maar ook een beeld met pijl en boog
haar smalle linkerschouder is ontbloot
ze is gemaakt van afvalhout en schroot
het meesje en de merel zijn haar vrienden
het mos en de schimmel haar bedienden
ik koekeloer de tuin in vanaf mijn terras
er groeien…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 In de lente gaan de krokussen groeien
en kijk die narcissen eens mooi bloeien
er huppelen lammeren in de wei
net als jij en ik zijn ze heel erg blij
in de zomer gaan we naar het strand
bouwen een groot kasteel van zand
en dan gaan we zwemmen in de zee
kom op, wie gaat er met ons mee?
in de herfst: die prachtige kleuren.…
Bladeren vallen.
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
984 Langzaam de grond naderend
zal dit blad niet meer groeien
zelfs het reinste water
kan dit blad niet meer boeien.
Over is zijn vlucht
het legt zich te rusten
tussen de andere bladeren
die reeds de grond kusten.…
Eiland van glas
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
998 De godin draagt het leven
in haar hart waar groei
de stilte draagt.
Ervaar het binnenste
van de aarde.
Herinner het eiland
van naam, betreedt
het heilig land
of ga op in de nevelen
der vergeten tijd.…
Grandioos
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.891 Groeien met slingers.
Feest is een gebed van
wat vergeten mag worden.
Ik met mezelf en
jij met meer dat
ik wil versieren
en geven
als jij weer staat
waar ik wens dat
je blijft wachten tot
ik
weer gelukkig
eenzaam ben
en op jouw
laatste
kerst kado lijk.…
Gebed
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.319 Voedt mij met uw ochtenddauw
verdrijf uit haat de kille kou
om uit liefde de tocht te dichten
meer en meer naar groeien richten
dan blijf ik u graag natuurgetrouw
Neem de flarden nevel mee
kleur een wereldbloemenzee
om met kracht te stromen
door levenssterke dromen
dan zing ik u toe voor twee…
als een zucht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
911 als de nacht haar deken spreidt
mij hult in zachte dromen
waar een ster in nevelen schijnt
mij liefde wil beloven
zal een zucht uit het niets
een schreeuw van verlangen
de beklemming doorbreken
groeien in mijn hart
waar rust in mijn dromen
de belofte van een ster
zal verschijnen in stilte
als een zucht
uit het niets…
onschuld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 ik begrijp nog steeds niet
wat er verkeerd ging
ik was een kind
op de step hard om de hoek
andere kinderen telden de seconden
maar ze telden te snel
en ik verloor de race
ergens werd ik een man,
volwassen en overal haar
heb alles afgeschoren
schaam mij voor die streek
ik laat alles weer groeien
en dat is zo
kinderlijk eenvoudig…
Scheren
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.914 een maori verlost
in één minuut een schaap
van zijn hete wol
drie minuten scheren
elke morgen
verkoelt mij niet
mijn baard en de wol
groeien beide vol
zonder scheren
maar
het schaap wordt kaal
ik word glad
pas mijn trui
en scheer me weg…
Olie
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.147 Hier groeien slechts
distels en kreupele dieren
want een bittere wind
en kleurige golven
verstikken het land.
Het Mariabeeld in
La Linea de la Concepcíon
huilt zwarte tranen.…
Ik val
netgedicht
4.3 met 41 stemmen
1.682 Ik val in liefde
mijn lijf wordt warm
van boven tot onder
sta nu in vuur en vlam
meer onder dan van boven
en
sprinklers gaan nu sproeien
mijn vurig vlam doven
liters water komen er aan te pas
groeien uit tot grote waterplas
vuur en vlam zijn gedoofd
voornamelijk van boven.…
Nooit verloren
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.997 Bloemen groeien
De wind blaast
De tranen vloeien
Ik sta er hulpeloos naast
Jouw hart en het mijne
een knuffel, zo zacht
ik zie jou misschien verdwijnen
Maar ik weet dat je daar op me wacht
Jouw hand houd ik vast
tot in de eeuwigheid
het zal blijven als het was
voor altijd
in mijn hart…
De tinteltenen van de lente
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
716 De tinteltenen van de lente,
ze maken me zo blij,
ze maken me zo vrolijk;
ze dansen zelfs met mij;
De tinteltenen van de lente
verheugen zich zozeer,
ik zie de knoppen groeien,
het licht schijnt meer en meer;
De tinteltenen van de lente,
ze roepen naar elk kind,
ze roepen alle mensen
en zingen in de wind.…
apart
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
614 uiteindelijk moet er één verhuizen
want* de eik en de cypres
groeien niet
in elkanders schaduw*
maar zo diep de wortels ingegroeid
hoe zal het scheiden
verlopen
wie overleeft
de snoeier draagt een zwarte toga
merkt met een groot wit kruis
de stam
verdwijnt
=========================
*kahlil gibran "de profeet"…
Dat lijnt de cirkel rond
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 Met de handen in de aarde
de wind in de haren,
de beide voeten aan de grond
Met de zon aan de hemel
de vogels aan het front
Met de geur van groei,
de smaak van het frisse
prikkelend in de mond
Met op z'n tijd het natje,
een droogje
als een pleister op de wond
Dat is dan geluk,
dat lijnt de cirkel rond.…
Zonnebloemen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Naar de hemel zullen ze gaan groeien
de goudgele bloemen van de zon.
Ik mag naar de zonnebloem kijken
tot ze jou in de hemel zullen bereiken.…
droombeeld
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
624 akkers liggen gerooid maar voldaan
in het goudkleurend avondlicht
ik verzink in het vergankelijk beeld
van groei en vergaan
overpeins hoe mijn kleine bestaan
verlopen is
wat er na de dood van mij nog over
blijft misschien wel verder leeft
en of er ook iemand te wachten staat
in het ooit gedroomde hemels licht…
De eenzaamheid van de priemgetallen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
672 Onder het gaas
schuilt een ragfijn
viooltje
dat eerder krimpt
dan groeien wil
een gebroken
spiegelstukje,
dragend
zijn eigen wonden
doorsneed
de tere bloem
liefde
leek ontoereikend
voor wie zijn geschonden
gebrokenheid is
wat hen heeft
verbonden.
Geschreven bij het gelijknamige boek van Paolo Giordano…
Klimop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
549 Ik groei
naar de zon en eet van de bomen.
Onder de horizon liggen dromen.
Over de regenboog zeg ik je dag.
Een kus als ik je zie
als het regent een lach.…
Regen uit buien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 ik verzamel
bossen om
oerwoud te maken
wolken
die de tornado
laat draaien
regen uit buien
rivieren die water
in zee zullen spuien
zonlicht dat leven
gaat scheppen door
groei en bloei op te wekken
dankgebeden van hen
voor het zijn hier op aarde
in menselijke waarde…
Voor Damica May Camacho
snelsonnet
2.4 met 8 stemmen
953 Het zal je maar symbolisch toebedeeld zijn
Je zult maar voor dat zevende miljard staan
Nou ja, die groei blijft toch wel oerend hard gaan
Waarschijnlijk zul je dus weer gauw uit beeld zijn
Die opgedrongen status duurt maar even
Het ga je goed straks, in het echte leven…
onrust
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
832 ginds de groei van onrust
als bij het naderen van een trein
met onbekende bestemming
zet de signalen op veilig
zodat de trein met gezwinde spoed
hier snel voorbij zal zijn
waarna dan wellicht m'n wens
nog in vervulling kan gaan
'het grote verlangen naar dat
wat wij gemoedsrust noemen'…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
VOORUITGANG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.172 Daar is geen vooruitgang, dan nevens de Heer:
Zijn spoor uit, dat is steeds naar achter;
Maar mèt Hem, dan strekt immer voorwaarts de loop,
En 't drukken der moeheid wordt zachter;
Dan groeien al voller de rozen om 't kruis, -
En schoon klinkt het lied van de Wachter:
"Vooruit is: naar God en naar huis."…
Het nieuw perspectief
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
472 jij hebt je hand
op de stenen gelegd
die ik wilde werpen
merkte het
groeien van
woede en wanhoop
leidde me af
naar een ander pad
dat rust aan ons gaf
wees mij het
nieuw perspectief
van gezamenlijk leven
wij hebben
die stenen gebruikt voor
de bouw van ons huis…
Maar knakten in leven
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
562 heb bloemen gegeven
die in ontvangende handen
niet willen bloeien
zij konden niet groeien
ondanks een open hart
bleven de knoppen gesloten
zijn met zorg
en liefde begoten
maar knakten in leven
we hebben gepraat
zijn elkaar tegemoet gekomen
toch kunnen wij samen niet dromen…
Eden in Utrecht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Ik geef de bloemen water
Die zo maar uit de stadsmuur groeien,
Het water van de Krommenieuwegracht
Kabbelt als een beekje in het paradijs -
Het overkomt me waar ik bij sta,
Geen plan, geen afspraak, niets vooropgezets,
Ik laat het maar gebeuren,
Hier hoef ik niets meer aan te doen;
En zij die mij voorbijgaan
Zijn van acterende mensen…
Als gewas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
503 Wij zijn allen als bloemen
geven mannelijke sporen af
om voort te planten
zij laten ontstaan en groeien
wij bloeien in al onze kleuren
zoals wij onze liefde en leven
geven en vooral om te sieren
wij verwelken en sterven.…