Alle inzendingen over groei

2567 resultaten.

Sorteren op:

'Hoop' is dat wezen van dons

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Heel licht en geduldig, met enkel het doel van ontplooiing en groei in gedachten. ‘Hoop’ is dat wezen van dons dat verwarmt wanneer kou ons bevangt. Met zijn zachte gepiep en zijn kloppende hartje ontdooit hij de angst zonder klacht, zonder claim Louter licht en geduldig, met enkel het doel van ontplooiing en groei in gedachten.…

Daar in de verre

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
Herfst, met ergens 't sterven van weer een blad of bladzijde die vol geschreven nu wordt gesloten, een leven uitzwaait, al zie ik ook groei, elders ook weer bloei.…

De verwaarloosde tuin

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 724
de bomen van een mooi gazon kan ik slechts dromen in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog maar ook een beeld met pijl en boog haar smalle linkerschouder is ontbloot ze is gemaakt van afvalhout en schroot het meesje en de merel zijn haar vrienden het mos en de schimmel haar bedienden ik koekeloer de tuin in vanaf mijn terras er groeien…

Nederland

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
In de lente gaan de krokussen groeien en kijk die narcissen eens mooi bloeien er huppelen lammeren in de wei net als jij en ik zijn ze heel erg blij in de zomer gaan we naar het strand bouwen een groot kasteel van zand en dan gaan we zwemmen in de zee kom op, wie gaat er met ons mee? in de herfst: die prachtige kleuren.…

Bladeren vallen.

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 984
Langzaam de grond naderend zal dit blad niet meer groeien zelfs het reinste water kan dit blad niet meer boeien. Over is zijn vlucht het legt zich te rusten tussen de andere bladeren die reeds de grond kusten.…
Frans30 oktober 2002Lees meer >

Eiland van glas

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 998
De godin draagt het leven in haar hart waar groei de stilte draagt. Ervaar het binnenste van de aarde. Herinner het eiland van naam, betreedt het heilig land of ga op in de nevelen der vergeten tijd.…

Grandioos

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.891
Groeien met slingers. Feest is een gebed van wat vergeten mag worden. Ik met mezelf en jij met meer dat ik wil versieren en geven als jij weer staat waar ik wens dat je blijft wachten tot ik weer gelukkig eenzaam ben en op jouw laatste kerst kado lijk.…
victor24 december 2002Lees meer >

Gebed

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Voedt mij met uw ochtenddauw verdrijf uit haat de kille kou om uit liefde de tocht te dichten meer en meer naar groeien richten dan blijf ik u graag natuurgetrouw Neem de flarden nevel mee kleur een wereldbloemenzee om met kracht te stromen door levenssterke dromen dan zing ik u toe voor twee…

als een zucht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 911
als de nacht haar deken spreidt mij hult in zachte dromen waar een ster in nevelen schijnt mij liefde wil beloven zal een zucht uit het niets een schreeuw van verlangen de beklemming doorbreken groeien in mijn hart waar rust in mijn dromen de belofte van een ster zal verschijnen in stilte als een zucht uit het niets…
danny cant.23 oktober 2003Lees meer >

onschuld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
ik begrijp nog steeds niet wat er verkeerd ging ik was een kind op de step hard om de hoek andere kinderen telden de seconden maar ze telden te snel en ik verloor de race ergens werd ik een man, volwassen en overal haar heb alles afgeschoren schaam mij voor die streek ik laat alles weer groeien en dat is zo kinderlijk eenvoudig…
Fred25 november 2012Lees meer >

Scheren

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.914
een maori verlost in één minuut een schaap van zijn hete wol drie minuten scheren elke morgen verkoelt mij niet mijn baard en de wol groeien beide vol zonder scheren maar het schaap wordt kaal ik word glad pas mijn trui en scheer me weg…

Olie

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Hier groeien slechts distels en kreupele dieren want een bittere wind en kleurige golven verstikken het land. Het Mariabeeld in La Linea de la Concepcíon huilt zwarte tranen.…

Ik val

netgedicht
4.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.682
Ik val in liefde mijn lijf wordt warm van boven tot onder sta nu in vuur en vlam meer onder dan van boven en sprinklers gaan nu sproeien mijn vurig vlam doven liters water komen er aan te pas groeien uit tot grote waterplas vuur en vlam zijn gedoofd voornamelijk van boven.…
Roland Hainje10 december 2006Lees meer >

Nooit verloren

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.997
Bloemen groeien De wind blaast De tranen vloeien Ik sta er hulpeloos naast Jouw hart en het mijne een knuffel, zo zacht ik zie jou misschien verdwijnen Maar ik weet dat je daar op me wacht Jouw hand houd ik vast tot in de eeuwigheid het zal blijven als het was voor altijd in mijn hart…
Nyanda20 juli 2008Lees meer >

De tinteltenen van de lente

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 716
De tinteltenen van de lente, ze maken me zo blij, ze maken me zo vrolijk; ze dansen zelfs met mij; De tinteltenen van de lente verheugen zich zozeer, ik zie de knoppen groeien, het licht schijnt meer en meer; De tinteltenen van de lente, ze roepen naar elk kind, ze roepen alle mensen en zingen in de wind.…
Adeleyd15 maart 2009Lees meer >

apart

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 614
uiteindelijk moet er één verhuizen want* de eik en de cypres groeien niet in elkanders schaduw* maar zo diep de wortels ingegroeid hoe zal het scheiden verlopen wie overleeft de snoeier draagt een zwarte toga merkt met een groot wit kruis de stam verdwijnt ========================= *kahlil gibran "de profeet"…
rietvr21 augustus 2009Lees meer >

Dat lijnt de cirkel rond

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Met de handen in de aarde de wind in de haren, de beide voeten aan de grond Met de zon aan de hemel de vogels aan het front Met de geur van groei, de smaak van het frisse prikkelend in de mond Met op z'n tijd het natje, een droogje als een pleister op de wond Dat is dan geluk, dat lijnt de cirkel rond.…

Zonnebloemen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Naar de hemel zullen ze gaan groeien de goudgele bloemen van de zon. Ik mag naar de zonnebloem kijken tot ze jou in de hemel zullen bereiken.…

droombeeld

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 624
akkers liggen gerooid maar voldaan in het goudkleurend avondlicht ik verzink in het vergankelijk beeld van groei en vergaan overpeins hoe mijn kleine bestaan verlopen is wat er na de dood van mij nog over blijft misschien wel verder leeft en of er ook iemand te wachten staat in het ooit gedroomde hemels licht…

De eenzaamheid van de priemgetallen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 672
Onder het gaas schuilt een ragfijn viooltje dat eerder krimpt dan groeien wil een gebroken spiegelstukje, dragend zijn eigen wonden doorsneed de tere bloem liefde leek ontoereikend voor wie zijn geschonden gebrokenheid is wat hen heeft verbonden. Geschreven bij het gelijknamige boek van Paolo Giordano…

Klimop

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik groei naar de zon en eet van de bomen. Onder de horizon liggen dromen. Over de regenboog zeg ik je dag. Een kus als ik je zie als het regent een lach.…

Regen uit buien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
ik verzamel bossen om oerwoud te maken wolken die de tornado laat draaien regen uit buien rivieren die water in zee zullen spuien zonlicht dat leven gaat scheppen door groei en bloei op te wekken dankgebeden van hen voor het zijn hier op aarde in menselijke waarde…
wil melker22 november 2012Lees meer >

Voor Damica May Camacho

snelsonnet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 953
Het zal je maar symbolisch toebedeeld zijn Je zult maar voor dat zevende miljard staan Nou ja, die groei blijft toch wel oerend hard gaan Waarschijnlijk zul je dus weer gauw uit beeld zijn Die opgedrongen status duurt maar even Het ga je goed straks, in het echte leven…
Ko de Laat1 november 2011Lees meer >

onrust

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
ginds de groei van onrust als bij het naderen van een trein met onbekende bestemming zet de signalen op veilig zodat de trein met gezwinde spoed hier snel voorbij zal zijn waarna dan wellicht m'n wens nog in vervulling kan gaan 'het grote verlangen naar dat wat wij gemoedsrust noemen'…

De laatste strohalmen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.595
een dag waar uren loom van mijn schouders glijden, wolken zorgeloos voorbijgaan, oude bomen langzaam groeien langs velden waar halmen van goud hun ruige stoppels laten staan.…

VOORUITGANG

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Daar is geen vooruitgang, dan nevens de Heer: Zijn spoor uit, dat is steeds naar achter; Maar mèt Hem, dan strekt immer voorwaarts de loop, En 't drukken der moeheid wordt zachter; Dan groeien al voller de rozen om 't kruis, - En schoon klinkt het lied van de Wachter: "Vooruit is: naar God en naar huis."…

Het nieuw perspectief

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 472
jij hebt je hand op de stenen gelegd die ik wilde werpen merkte het groeien van woede en wanhoop leidde me af naar een ander pad dat rust aan ons gaf wees mij het nieuw perspectief van gezamenlijk leven wij hebben die stenen gebruikt voor de bouw van ons huis…

Maar knakten in leven

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
heb bloemen gegeven die in ontvangende handen niet willen bloeien zij konden niet groeien ondanks een open hart bleven de knoppen gesloten zijn met zorg en liefde begoten maar knakten in leven we hebben gepraat zijn elkaar tegemoet gekomen toch kunnen wij samen niet dromen…
wil melker5 januari 2011Lees meer >

Eden in Utrecht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Ik geef de bloemen water Die zo maar uit de stadsmuur groeien, Het water van de Krommenieuwegracht Kabbelt als een beekje in het paradijs - Het overkomt me waar ik bij sta, Geen plan, geen afspraak, niets vooropgezets, Ik laat het maar gebeuren, Hier hoef ik niets meer aan te doen; En zij die mij voorbijgaan Zijn van acterende mensen…

Als gewas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Wij zijn allen als bloemen geven mannelijke sporen af om voort te planten zij laten ontstaan en groeien wij bloeien in al onze kleuren zoals wij onze liefde en leven geven en vooral om te sieren wij verwelken en sterven.…