3326 resultaten.
Hemelse wolven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 beminnen
op de manier van de hemelse wolven
in de tedere nacht bij kaarslicht
alles doen wat jij fijn vindt
onbetaald en zonder leeftijdsgeschil
om voor altijd over je te dromen
kan ik niet in je zijn
om te bewonderen
wie je bent en altijd zal blijven
nu het droomgetij gedijt
in zoete onzin van mijn verbeelding
zal ik je ongedeerd achterlaten…
Midnacht gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 ogen
niks dat hun ontgaat
Ze proeven van mijn verdriet
ze leven van mijn angsten
en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid
Ze zijn genadeloos
ze kleineren me en beangstigen me
tot ik alleen maar kan verlangen naar het einde van de nacht
Ik vlucht niet meer
ik wacht geduldig tot ze gaan slapen
en mij in stilte en onrust achterlaten…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 meer dan een classicus als oppaspapa
en een ondoorgrondelijke snarengod
als pseudopater familias had ik nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door…
Ierse klaver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
977 vomeert goude druppels
in het bekken van uitgedroogde grond
de kabouter slaapt verder
in een regenboog
over de toppen van de horizon…
Perspectief
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 En zolang het vleugels heeft zal het
ernaar streven mijn geluk te zoeken;
dat zich in twee lijnen uitstippelt
naar de horizon en eenduidig zijn
plaats vindt onder de zon.…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 De toekomst is onbekend, je wéét wat je achterlaat:
De angst, het verdriet, de kilte en het verraad.
Maar jij staat op de rails, straks komt de trein,
en daarna, daarna zal er werkelijk niets meer zijn.
Of is er, naast het allerdiepst gevoel van de spijt,
nog een sprankje hoop voor de onbekende eeuwigheid?…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 In de stilte die hun vlucht achterlaat, proef ik een twijfel,
een verlangen om te zingen, maar niet meer te weten of ze nog gehoord zullen worden.
Laat de natuur leven, zoals zij leeft
in ons - met ruimte om te groeien, te ademen en te
helen, zonder grenzen, zonder angst voor wat komt.…
Onbereikbaar
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
12.679 Zoals je loopt
melodie
Dwars tegen de wind
Zoals je ogen
zwijgen
Voorbij de horizon
Puur, breekbaar
Jouw woorden
mijn gedachten…
beweging
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
8.803 laat mij
een druppel zijn
in het vlakke
nietszeggende
leven
de druppel
die beweging
maakt
en breekt
met sleur
één druppel
en er is
verandering
tot voorbij
de horizon.…
als jij eerder gaat
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.138 zijn er dan nog stormen
die mij kunnen geselen
is er dan nog wind
die mij stuwt
er zal geen horizon meer zijn
om naar uit te zien
er zal geen zon meer zijn
die mij nog warmte geeft
als jij eerder gaat dan ik
is het nog maar de vraag
wie het langste leeft…
Adios....
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.906 het afscheid
is die lege plek
aan de horizon
waar ik zoëven
de zon zachtjes
weg zag glijden
in het laatste
avondrood...
Lejo van Kuijeren…
Eb
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Kamerbreed tapijt van zand en pierebadjes
Daarachter prijkt een horizon van zee en lucht
De honden zwaaien vrolijk met hun staart
Ik zwaai terug…
veersemeers gedicht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
529 Zonsondergang
Terwijl Veere
De rode broek aantrekt
En wegzakt
Op de horizon
Schreeuwt een meeuw
Dat het heelal lekt
En roept van
Red de zon…
Verdronken dromen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 Ik heb mijn dromen verdronken
onze idealen weggesleept
de horizon uitgeveegd
Ik heb je gelezen
gehoord en begrepen
mijn hoofd opnieuw geleegd.
Uit: Gekken hebben altijd gelijk.…
het einde van de weg
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
426 aan het einde van de
weg zal ik me neerleggen
in het oranjerood van
de ondergaande zon
die me mee zal nemen
voorbij de horizon naar
de serene rust van
een nieuw nog
onontgonnen land…
Delen
netgedicht
3.0 met 88 stemmen
16.521 Niet meer in de leegte van het eindeloze
denken en hopen
dat de slaap
alles verandert in gedachten
die niets achterlaten,
die niets verwachten.
Ben ik de dode die
ontwaakt
en
spreekt
met
spreuken en echo´s
die alleen
wanhopige schaduwen wakker maken?
Maken en veranderen
Vragen en veranderen.…
Moegestreden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.286 Vandaag verbergen de schaduwen
niet langer meer de woorden
op je magere lijf,
moegestreden leef je langzaam
verder, de leegte achterlatend
in de assen van je gelatenheid.…
Vuurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 ze gleden van me af
toch probeerden zij
hun afgang nog
te blokkeren door
nattig mijn huid
te raken met
achterlating van
een kus door
de zwarte bruid
in de veelheid
van strelingen
maakte kleur geen
geen onderscheid
wel gaf het spel
van handen en
de intensiteit
van vingers en
duimen hun
geladenheid af aan
de polen van hun
voetzolen…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 je slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk…
de b-kant
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
985 genoeg geschreven over
de reserve-tijd waarin het
allemaal nog moet gebeuren
alsof die voor de eeuwigheid
de beste indruk achterlaat
zo heb ik je nog niet verteld
over de b-kant van mijn leven
die soms veel mooier blijkt,
het grijsgedraaide lied meer
naar de achtergrond verdwenen
misschien was er niet mee te scoren
allesbehalve spectaculair…
Koninginnedag en nacht
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
1.600 het is koniningenacht
slingers en pisbakken
in de stad, muziek die
door het volume je richtings-
gevoel verstoort,
lallende oranje mensen
die gekreukt plastic
achterlaten, en morgen
nog twee keer zo hard,
overmorgen hangt er
een rare stilte in deze stad,
en zullen bezemwagens
de orde herstellen, zullen
de duiven weer voorzichtig…
Kodakmoment
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
439 Compleet in de wolken zijn twee maten
Een fotocamera van dertig pond
heeft een heuse ruimtereis afgerond
Kunnen nu prachtfoto's achterlaten
De vrienden springen een gat in de lucht
De NASA slaakt een hele diepe zucht
...met een toestel van dertig euro maken twee amateurs ruimtefoto's die niet onder doen voor die van de NASA en de ESA...…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 Van beloftes die beloftes bleven
maar niets vulden en
de kleuren achterlaten van herinneringen die
niets meer verwarmen of wakker maken.
En waar vergeten afscheidswoorden niet meer zijn dan
een laatste regel waar niemand meer op wacht.…
Als de zee zilver kleurt
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.099 Als de zon bijna ondergaat
en de zee zilver kleurt
in het late avondlicht
het strand langzaam leegstroomt
de maan al in het zicht
en de vloedlijn een glanzend lint
van schelpen en wier achterlaat
wordt het stil en sereen
Met alleen het ruisen van de golven
om me heen
Dan dooft langzaam het licht van de dag
en omarm ik de nacht
waar de sterren…
in ogen gestreept
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
723 kan ik alles achterlaten
nu ik eenmaal weet heb van
verleden, dagen aan nachten
keten met niets dan adem
tekens verdwijnen, de kiem
van glijdend geluk wanneer
ontkenning breekt in assen
doorheen het geweld van vuur
kan ik, beroofd van verlangen,
liefde in oprechtheid leggen
of ben ik al te diep door
het gestreepte sterven bevangen…
Lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 ze kerft namen in haar ziel
die niets is wat 't lijkt
ergens sijpelt bloed uit 'n hart
dat onomkeerbaar schijnt
de stenen weg omhoog ligt er
verlaten bij evenals zij
wiens lot bezegeld lijkt
ontrafelt ze raadselen uit de hemel
onontgonnen gedachten
spreken zeker tot de verbeelding
die 'n sinister spoor achterlaat
gelijk de kruistochten…
Eerste indruk
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
726 Met vlinders in de buik
een indruk achterlaten bij haar
zweven boven de grond
bewust dat ik naar haar staar.
Glimlachen ter bevestiging
van haar natuurlijke schoonheid
met glinstering uit mijn ogen
belicht ik haar aantrekkelijkheid.…
een ver beeld
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
597 wijst alles dan naar het achterlaten?
kan ik mij nog laten aanraken
door eb en vloed?…
Herfstpaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 En de nacht brengt ons
over vier seizoenen
Tot de dag ovalen strooit
over muren
Wij nog slechts een duren zijn
Tot jij weer gaat
Mij achterlaat
In een kathedraal van herinnering.…
Witte bedjes - 'Het zieke kind'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 Het steekt
een kind zijn huis te moeten
verlaten; door een operatie
iets uit zijn lichaam in het
ziekenhuis te moeten achterlaten.
Witte bedjes van het gemis;
opdat het leven nadien nooit
meer hetzelfde is. Na een ingrijpende
kinderherinnering, die ingreep omdat
het met pijn niet meer ging.…