1027 resultaten.
Bijzonder gevoel van liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
802 Als een roos nog in de knop,
maar die langzaam open gaat.
Om vervolgens te ontwaken,
en dan in een prachtige bloei staat.
Als een mooie regenboog,
Waarvan de kleuren niet vervagen.
Door de gevolgen van de zon,
die de regenbuien hebben verjagen.
Als magische witte sneeuwvlokken,
die ronddwarrelen in mei.…
Schildervriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
947 moeras
verzaken ambtenaren in groene taken
verstand verjaagt gevoel
die ziel gaat voor de wanhoop
op de loop
het koninkrijk is spoedig
een land van dwazen
liefde lijkt inwisselbaar
als spiegelbeelden, kant en klaar
trouw is voor het leven
niet te koop
een wirwar van gevoelens
haal je met jouw verfgebaren
voor de toekomst uit de knoop…
afscheid in termen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 het offer gebaart naar lege woorden
die zich uiten met verzen die ik niet ken
toch beweegt mijn mond in de klamme
wind waarvan ik weet dat die me bevrijdt
beloften zijn de knopen die de storm
schuwen voor grijpgrage schuldenaren
welken mij de drempel over laten treden
met bewegingen die ik eens terzijde had gelegd
de ruimte gebaart naar…
Als bloemen konden spreken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 op de tafel
tot me willen spreken
ze zijn wel open
doch ik kan ze niet verstaan
zie nog teveel vervalste kleuren
van het leven in de schaduw
over de grenzen van het leven
die banden van geliefden breekt
noem het zielenpijn
soms denk ik dat uit zwijgen
woorden kunnen bloeien
die de schoonste bloem evenaart
fluistert zacht vanuit de knop…
Hulp in de huishouding
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.378 draai dan de knop opzij
één slagje slechts
naar het eerste streepje rechts
Druk op aan, niet te hard
en het wasprogramma start…
Onkunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 Draai je nu al aan de knop?
Doet het je vrijwel niets?
Aah - rijmt het niet met hoe je bent?
Hoe weet je dan dat jij dit creatieve
in al z'n genen, zijn ongein benoemen kan?
Dankzij het intuïtieve.…
Cop Stop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 .
_________________________________
Gelukkig, op de valreep ging de knop
Nog om, om twee voor twaalf, daar op de Top
Pas in de kleine uurtjes wist de COP
Tot een green deal te komen met een Stop
Lof aan sjeik Jaber met zijn fraaie kop
En ook applaus voor de EU
met Wop...…
Garderobes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.164 Een roestige spijker, een verloren jas
zonder knopen en met één mouw
de kraag vol stoffige splinters glas
en ergens dwaalt een verwonde vrouw
Ze ziet slechts ruimte voor één stap
voor elk gevoel en richting blind
verstijft bij weer een vallend schap
wanhopig tastend naar haar kind
Een zilveren helm glanst in de middagzon
hij lacht en glijdt…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 fragmentarisch zie ik jou
puzzel knoop en touw
uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds…
Bleke humor
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
4.126 'k heb witte wallen rond m'n ogen
een rode knop-neus die zo glimt
en brede lippen die soms mogen
lachen, als de spot licht dimt
'k draag een broek die veel te wijd
is, een ruiten jas die veel te ruim
is, een valse bloem die maar wat schuim
is, ze spuit soms meters guitigheid
maar mijn grijns dat is slechts pose
door dé traan naast elk…
Helga, de weervrouw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.018 Maar ook al mist het aan de grond,
ijzelt het fors en vriezen alle wegen op,
als zij van het weer bericht met haar warme mond,
begint de dooi en komen de bloemen uit de knop.…
Kan het hen nog bommen?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
857 Als God en Allah weer eens met elkaar in de knoop liggen,
hun toorn de Aarde teistert.
Is het makkelijk
de marionetten tegen elkander op te zetten?
Joost mag het weten... maar Joost is niet meer.
Verslaggever voor het journaal:
liet zijn leven in de zinderende hitte van de woestijn.
Aangewakkerd door tonnen springstof.…
valse viool
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.030 twee knopen houden de snaar strak
die ik te grof, te gretig ontstem
een golf trilt door het trommelvlies
tot in de haren van het slakkenhuis
tonen wringen binnen hun maat
elke tel volgt de harstslag
elke ademstoot een zin
ik struikel over kwinten en kwarten
één noot hupt over de maatstreep heen
het galmt door een gepolijste kast…
Peertje
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
771 Kan de knop nog om misschien?
Kunt u dit in ander licht zien?
Het is appels met peren vergelijken,
Zo’n spaarlamp is niet naar te kijken!
Voordat uw idee in het ganse land,
Door ieder zal worden afgebrand,
Moge u begrijpen als helder licht,
Een lamp zonder peer is geen gezicht.…
vogelverschrikker
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
779 er loopt wel eens iemand langs
het weiland en werpt een blik
over gerafelde veren
gestoken in het strohoofd
en ziet misschien twee knopen
ronddraaien in zijn maag van stof
als grassprieten kriebelen
aan tenen omwikkeld met
sokken vol rot nieuwspapier
en wind kleren vies blaast in
de regen denkt hij vaak me
taak hier is flink door…
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 verzot het laatste groen uit de verfpot
in de droge bladeren wild en flets
in de knop van bloei, die licht deinen
het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen
ze wiegen in een vaag huilen
als wilden ze het snel weer kwijt
in versleten blauw briefpapier in elk vel
zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes
in weggewassen tinten…
ze leven nog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.198 alle automatismen zaten muurvast
als een muts met zeven keelbanden
ze waren niet vooruit te branden
werden op inzet en conditie overklast
met klassebakken die los van elkaar
van alle kanten werden overlopen
telde de haan betraand zijn knopen
voor doelman vermeer waren de rapen gaar
hij stond een partij te boksen en springen
om het met kleinste…
Zwarte Marokkaanse roos
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.103 Blauw maanlicht schijnt stil op een tere zwarte roos
ze staat daar koninklijk, gesloten en broos
Pril in knop
verwachtingsvol richt ze zich op
Nog even en dan zal haar maagdelijke dauw
dageraad's drank zijn, vol zoetigheid, zonder rouw
Verwarmd tot in haar diepste binnenste
verjaagd de zon de nachtelijke kou
Met haar stralen vol belofte…
Vond mezelf in gebed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
631 ik vlaag met romantiek
en stuw gedachten op
die ik niet waar kan maken
droom je erotiek zo dat
jij in de knoop zal raken
en ontwar je niet
maak je nachten heet
laat je in gedachten dwalen
tot je niets meer weet
ik voelde me weer slecht
heel even was ik terug bij af
en vond mezelf in gebed
maar kan geen kwaad zien
in je naakte…
Schobbejak
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
638 absolutie vragen
verwijd de pupillen achter jampotglas
van huizen de ramen zwart omkaderd
verbergen huiden dicht genaderd
huivert een hoofd in stoppelgras
vergeefs de schuldenaren gezocht
luistert het nauw gezien het verlopen
van licht dat zich langs blinde muren vocht
het avonduur brak aan ijskoude grond
de wind telde zeven verloren knopen…
Sluiten maar ...
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
561 ach, zie zo’n kind nou zitten, stil en bleek
bevangen door de weeë geur van boeken
ik zou zo’n wijsneus graag naar buiten vloeken
ga naar een hangplek of een discotheek
of maak je oude oma flink van streek
het is nu tijd de leeszaal op te doeken
van letters worden kinderzieltjes ziek
die boekenwurmen blijven almaar vreten
en raken in de knoop…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent
zijn gebreken ademloos, door liefde
gekneveld
Het is jouw voetstuk
van vraagtekens naar het onbekende
die jou – in mijn greep
houdt, beneveld
en mij erop struikelen laat
zodra ik de doornen van
de roos - de knop…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 sterksten zijn op kop
de vissen en het waterdier
de zuurstof door het wak
de maanden duisternis
de traagheid door de kou
de mensen en de wintersport
de sneeuw, het ijs, de pret
vakantie, feesten, einde jaar
de warmte ingebed
het smelten, stromen, schotsen ijs
zijn tekenen van overgang
het nieuwe jaar breekt aan
de bomen krijgen knop…
Eeuwig staan zondags de wagens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 eeuwig staan zondags de wagens
uit de voorbij nacht gestold en stil
staan ze in de stille knoop van stille straten
en zwijgend gaan de straten
daar, waar evenmin nog woorden wordt gewisseld
en gaan langs de vele wagens heen
en kijk
in de spiegelgladde portieren
liggen oude gevels gekerkerd
maar niemand vraagt waarom
niemand waagt het dat te…
DE VOGELAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.431 Van de appels 't bloesemsnoer,
En langs de groene vloer
Der velden knoop en klit,
Goudgeel, zacht paars, en wit,
De mazen van de zon,
De draad, die 't lommer spon,
Dit is het blinkend net,
Dit is het blinkend net,
Hier heimlijk uitgezet.…
Groene Kerstgedachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 kaarsen flikkeren blauw
kerstgedachten ruiken groen
kaarten met de hand geschreven
er is zoveel te doen
wie haalt de kerststal weer van zolder
en de lichtjes uit de knoop
zilveren slingers, gekleurde ballen
roepen kerstengelen op tot hoop
in december zingen we telkens weer
geloven we nog in vrede op aarde
't lijkt of de wereld meer verhardt…
Een nieuwe start
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Ouwe knopen hak ik door, wat geweest is, is geweest.
Oude liefde moet slijten, iets wat ik een plaatsje geeft. Het verleden dat was gisteren. Het is vandaag waar ik in leef. Een toekomst opbouwen die me een eigen bedrijf geeft. Liefde voor mezelf en niet zo maar aan een ander geven. Voor m'n eigen toekomst strijden. Eerst ik en dan de rest.…
Veterliefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 beiden
en streel ze, geef een handkus
soms hebben ze een oog gemist
buig dan dieper naar hen
en als ik ze tussen sok
en leer heb uitgevist
voel ik
dat ik hen naderbij ben
om te strikken,
ook wel omhelzen genoemd
immers ik hou van een zachte veter
niet te jong, niet te oud of verdoemd
soms zit het tegen, de buik in de weg
of de knoop…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Weer rijst hier uit de diepste grond
naar 't holle duister van mijn mond
en streeft naar nieuwe luister,
gelijk naar nieuwe bloesem streeft
de knop die teer in dauw-licht beeft,
en stralend uit de boezem leeft
der aarde, diep en duister.…
idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
650 werkelijke ik
concessies dreigen veel weg te wissen
besturen mijn wegen en mijn wik
steeds troebeler wordt het water
van wat jouw vijver ooit eens was
de helderheid verdwijnt langzaam later
en de vijver wordt een dooie plas
Niets wil er nog in bloeien
de waterlelie geeft het op
geen kikker wenst er nog in te stoeien
de lelie buigt haar tere knop…