21861 resultaten.
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Tijd vliegt zonder rust
de klok tikt, maar mijn adem
vindt zijn eigen ritme
Tijd stroomt als een rivier die onvermoeid haar weg zoekt,
snel voortgedreven door de drukte die elke dag in zich draagt,
en terwijl de uren zich aaneenrijgen, blijft het een eeuwig zoeken
naar momenten van rust, die zich telkens weer uit de vingers glijden.…
belaagd
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
541 we waren vele fonkelnieuwe
lentes en zoete vuren verder
het licht bereikte zijn hoogtepunt
vermoeid begon het aan zijn lange weg omlaag
winterse uren wrede heersers
van de tijd hebben ons belaagd
door het grijzend venster lieten zij
ons kijken naar de dood…
Alpha
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
561 Op het laatst boekte ik een kaartje
vooraan was alleen nog plek.
Naast me kwam iemand
Ik keek en vroeg ben jij het, H?,
Hij zei: verrek!
H, met wie ik lang geleden
uitgewisseld en bedisseld,
nu doof,
vandaar dat hij ook vooraan
De film ging over zoon
en vader
over bergen skiën, rivaliteit,
rouw, trouw, eerlijkheid
Hoewel,…
maar bovenal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
471 ik
die zwarte matte ogen heb
het altijd donker dreigt altijd
ik ken maar al te goed
de oeroude koele donkere vijver
de steen
zacht geworpen
in het stille water
de rimpeling
maar bovenal
het vreten van de tijd…
Fotoalbum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Dagen zijn niet meer
dan foto's uit 't verleden
een boek vol herinneringen
aan vervlogen tijd
gebeurtenissen aaneen geregen
goed of slecht of allebei.
Hoe 't was?
Ach ik weet 't niet meer
de tijd gaat dikwijls zo snel.
Nu blijf ik wachten
wachten op een open einde
maar de resterende dagen
wil ik blijven plakken in mijn album.…
tevergeefs
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
385 in tijdeloze tijd
vertikt de klok
tevergeefs
onze eeuwen
traag geleefde
tederheid…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan zonder progressie bijna stil.
De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.…
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De herinnering geeft mensen glans,
menselijk contact geeft mensen spraak,
spijs en drank geeft mensen kracht,
het verloop van tijd brengt de dood.
Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…
Hout en sneeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
394 Het blijft onderhevig
aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom.
In de bijl en de beitel klinkt de aanzet
tot een ommekeer onafwendbaar door.
Er is al veel sneeuw gevallen,
wij ontkomen net als hout niet aan de tijd
maar ik weet nog hoe mijn blik op jou viel
om te zien en vast te houden.…
Een flits van zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
265 De klok... die tikt niet, zij verslindt.
En wat ik dacht te zijn, begint
te rimpelen in de stroom van het misschien
Is dit de wereld? Of slechts het zien
van wat ik... wat ik... wil geloven?
Want als de rede dooft, wat blijft er boven?
Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht?
Een flits van zin... in een zee van nacht.
Ik... ik ben...…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
Komt die tijd weer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Komt die tijd weer terug
Alles is bijna achter de rug
Het moet voorbij zijn
Al die problemen en pijn
Na regen komt er hopelijk weer zonneschijn
Komt die tijd weer terug
Strijden moet je en vlug
Om er iets van te maken
Dan kunnen ze je nooit meer raken…
barrevoets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
165 onvoorbereid
op deze winter
knarsen
vernielde dromen
in broze handen
beschroomd licht
schuift tussen
haar en de wereld
zij gaat
niet dood
niet dood aan
barrevoets lopen
zij sterft
alleen
in verloren tijd…
gaandeweg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
154 bewust weet ik het wel
gevoelsmatig is het langgeleden
dat ik nieuwe woorden heb opgeschreven
zeker, de tijd is een betrekkelijke meetlat
en geeft ook niet altijd zelf de reden
immers gevoel en verstand kennen als het ware
regelmatig een eigen leven.
.…
Koningsdag 2016 en mijn prinsesje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Vandaag is het voor haar
"Prinses Giulia Eleonora Liefje"
toch een beetje Koninginnedag
zoals die van Koningin Beatrix
of Prinsessedag
waar het ooit mee begon
met Prinses Juliana
Maar nu anno 2016
zal zij, mijn dochter
mijn mooie prinsesje
met haar stille wijsheid, eigenheid en schoonheid
majesteitelijk, feliciterend, stralend
naar…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
misverstand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 wie niet van goede wil is,
blijft hameren
op zijn kortzichtigheid,
die kant noch wal raakt,
blijft dure de comprenure.
en spreekt zichzelf
voortdurend tegen.
geen kerel om huidige problemen,
proberen
in te zien, te behandelen
noch te verbeteren.…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Soms, als ik loop door een straat,
waar kalk valt uit een muur,
verschijnt mij een kindergelaat
en een non aan een kierende deur.
En ik klem mij weer vast aan de vrouw,
die mij altijd naar school toe bracht;
het galmde door het gebouw,
als de deur dichtviel met een slag.
Daar staat - de voet op de slang -
nog het blauwe Mariabeeld;
voor…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)
tot ten leste komt
het verlossende zwijgen…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de crocus in bloei
belooft in geur en in kleur
het wordt weer lente!
de zee glooit en gloeit
wij zwemmen en zweven op
golven van geluk...
de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
Hoe vredig is het sterve in de natuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.478 Het blad valt af, roest op de stille aarde,
vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde:
elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur.
En altoos is, tussen de tijd van sterven
en het opkomen van een nieuw geslacht,
een verbeiding, iets als een stille wacht
op de anders zo drukke en volle werven.…
Over het blauwe paard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Hier staat het blauwe paard
Wat kan het dier nog hopen
Nadat hij bij een merrie
Een blauwtje heeft gelopen.
Het denkt komaan,
Ik moet me fluks vermannen
Zodat ik kan gaan werken
Aan mijn OTTT dekkingsplannen.…
Hoe mooi is toch de Kerst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.213 Wanneer we de liquidaties achter ons laten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de oorlog even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de vliegtuig ramp even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Wanneer we de haat en nijd even vergeten,
hoe mooi is dan de Kerst?
Er was een kindeke geboren op aard,
hoe komt het toch,
dat de…
Weg Kerst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.337 Alsof hij er nooit stond hij is weg,
alsof hij nooit fier
en vol lampjes stond te pronken,
daar,
in de hoek.
Ingepakt en wel
ligt hij weer zonder verlichting
pronkbaar in de kelder
te wachten op het volgend jaar!
Alsof hij er nooit stond.…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 De blauwe regen op ons pleintje,
toont zijn overdaad aan tere bloesems,
in wel duizendvoud.
De mezen in het hokje aan de muur
vliegen driftig af en aan met voedsel
voor hun kroost.
En beide kanten van de straat,
omzoomd door boompjes,
met hun bloesems laaiend rood.
Het grasveldje barstensvol met madeliefjes,
die hun gouden…
Om religieus van te worden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Mag ik u als schilderij
in monnikspij
zo kwetsbaar als
een net ontgonnen tekening
dan zet ik u op aarde
en ben eindelijk vrij
wanneer ik leef in uw herinnering.…
dansen op het witte strand
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
624 we dansten samen op het witte strand
blij verlangend naar de nacht
een meisje lief uit niemandsland
haar handen koud haar lippen zacht
met gele bloemen in het haar
bespeelde ze de zachte wind
zo magisch mooi, een leuk gebaar
van jou, voor mij, mijn godenkind
de donkere hemel straalde open
och, lieve mensen wat een zicht
want…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Vandaag doofden duizenden geluiden,
gisteren ook duizenden nachten onverplicht,
ontstak wederom juist nu deze dag haar licht
om tijd als een fraai charme boeket te duiden.…
Ik wacht...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
672 Ik leg mijn hart
in de toekomst
en wacht…
meer doe ik niet.
De ander kijkt
met een vraag.
Hij zegt: ‘ Wat dom,
je leeft immers vandaag.’
Ja, vriend dat moet ik ook,
maar mijn hart reist al vooruit
naar een leven
vol van vreugd en blijheid.
Door de belofte
van een leven…
In eeuwigheid.…
De Meerkoning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 We hebben geen tijd meer..
Wie weet ook
dat diep in het water
de Meerkoning woont
die de hele dag
naar alles moet luisteren...…