3140 resultaten.
Dooie tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Wat doe je zoal
In dooie tijd
Zeg jij die doelt
Op tussenpozen die
Liggen tussen gebeurtenissen
Die aanstaande zijn
En die het leven kleur
Zullen geven - die in
Grootsheid nooit vergeten
Zullen worden - dooie tijd
Die hoe dan ook gedood
Moet worden met gedachten
Die sowieso altijd
In de mens aanwezig zijn…
Omheind door groene hagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
623 Omheind door groene hagen
aan het zicht onttrokken
liggen de graven
zij aan zij
in serene rust
door het zonlicht gekust
dan overvalt de stilte mij
die een traan doet ontlokken
met het besef
dat het hier eindigt
omdat het leven voor hen
geen toekomst meer bood
en eeuwig zullen rusten
in de armen van de dood…
Ochtendgloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Maar de in schaduw gehulde sneeuw blijf liggen.
Een dag vol perfecte imperfectie.…
Chaos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Er heerst complete chaos in mijn hoofd
alles buigt krom om mij heen
mijn hart voelt zwaar
en ik ken mijn plaats niet meer
ik ben stom geslagen
in mij raast een storm
en hij wil maar niet gaan liggen
ik ken de uren, dagen niet meer
ik verdwaal in de straten van de stad
en het ergste is
dat ik hun verhalen niet meer ken.…
kelen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 ik had je
keurig moeten kelen
je warme bloed proeven
in kleine slokjes,
als een grote kasteelwijn,
je zorgvuldig bereiden,
delicatesse per delicatesse
en je opeten,
aan een feestelijk gedekte tafel,
met kaarsen
en een bloemstuk
dan had ik je
rustig kunnen verteren
en was je niet
zwaar op mijn maag blijven liggen…
Avondlauw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
446 aanstonds verschijnen dronken sterren
aan een onlangs nog knokig hemelfront
de straat lijkt al voorbereid, zo loom
zo stil en gedwee de avondklok rond
er vertonen zich taalarme bladeren, om
in voegen te liggen, in luwte te schikken
seizoenloos te wachten op een zucht
op iets om in wakker te schrikken…
Toen en nog steeds...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Ik zie ons liggen in de zomerzon.
Ik zie ons bij gedolven graven staan,
zoals we ook bij wiegen stonden.
Nog steeds zijn we samen,
zwervend door onze jaren.
Met mijn neus in je haren.
Met mijn armen om je heen.…
Bittersteen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
392 dwars door het duister ligt een steen
ter hoogte van de afdruk in destijds
deze ruimte bespaart geen zwaarte-
kracht, deze vogel vangt geen kat
zo gaat er een steen aan elke dag
voorbij, die ingesneeuwd en vergeten
daar al lag voor het ochtendgloren
en zal blijven liggen tot na de dood…
In zwart bloed geschreven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
473 De woorden die
Ik vanuit de diepten
Van het hart
Met zwart bloed
Geschreven heb
Liggen hier straffeloos
En aanraakbaar voor mij,
Het zwarte bloed
Dat kloppend en bonkend
Door mijn pen wordt rondgepompt
En ontembaar aan het papier
Wordt toevertrouwd
Wekt de innerlijke
Dood weer tot leven,
De feniks steekt
De loftrompet…
Festijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
462 Een woestijn van woorden
waar iedere korrel anders uitgesproken wordt
ze liggen daar, hoe kan het ook anders,
als los zand aan elkaar
ze worden ieder de wereld ingeblazen
zullen zelfstandig verder razen
en maken de mooiste refreinen
op allerlei dubieuze dan weer reuze festijnen.…
De steen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 De steen ligt daar al een eeuwigheid
nooit kon hij zijn verhalen kwijt
aan de reizigers die hem links lieten liggen
het is ook maar een steen
hier gekomen toen hier nog zeeën waren
gebleven toen woestijnen het overnamen
leg je oor eens te luister
hoor hoe de wind golven van water
en woestijnzand opjuinden
de razernij van de natuur.…
Vreugde- en verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Vlak naast elkander liggen ze
vreugde- naast verdriet
de traan die biggelt
verraadt het antwoord niet.
Of je verdriet, verlost
door een traan te laten vloeien
of een lachbui die hetzelfde kost
vlak naast elkander
't Is de emotie die 't 'm doet.…
Luister en ontwaak
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
667 ik heb een hoge boom
zien vallen
plof
in een klap neer
hij slaapt nu al
zo'n zeven dagen
verder doet hij niets meer
het enige geluid
is zijn ademhaling
zijn takken zijn beschadigd
zijn wortels liggen bloot
maar zijn kruin
baart mij de grootste zorg
hij is op sterven na
al dood…
Beddegoed. Beregoed.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Wij liggen veilig in ons warme hol.
Beddegoed.…
Handelingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 hier liggen we dan
ons geheugen te ontkalken
is het moment daar, vergeten we
onze herinnering te ontklemmen
dit heet een tedere beroering
aanraakbaar, vleesgeworden
verenigen onze gebeurtenissen
met datering en plaats
onontkoombaar en
voltooid bevroren
tot we in eeuwigheid verzanden
is het nog niet gedaan…
onhaalbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 wat kon ons gebeuren
ons huis was van staal
totdat we in een
hemeltergende explosie
van vuur in het
hiernamaals verdwenen
de Walkuren zij lieten
ons links liggen
hun zilverkleurige vleugels
schitterden vervaarlijk
het Walhalla: alleen weggelegd
voor de ware held
piepschuim-rotsen
lichtten dreigend op…
Reiskompas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 Tussen rode zon
en roze maan
liggen brieven
ter getuigenis
van de geschiedenis
van jouw land
maar de maanbrieven
zijn bijzonder
ze laten een leven zien
achter groene heuvels
en brengen dromen
stil in herleven
als een reiskompas
rondom het verdriet.…
VROEGE KOELTE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
325 Nevel daalt traag, laat
steeds meer voor de dag komen,
geeft de boomstammen,
die dood en vermolmd liggen,
nieuwe, frisse levenslucht.…
VAKANTIEKLACHT KNOKKE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
130 Onze vakantie in Knokke was een flop, schrijft ene mevrouw Veyt,
we zagen overal topless zonnebaadsters liggen, de hele tijd,
die moeten daar snel worden verbannen !
Mijn man, die lekker wou ontspannen,
werd door dat schaamteloze gedoe constant afgeleid ...…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist (1919)
poëzie
4.5 met 16 stemmen
1.659 Wie ziet niet soms zich liggen in de kist,
Geroerd, dat zoveel schoons moest ondergaan?
Wie hoort uit 't graf niet roemen, stil voldaan,
Deugden die buiten hem geen sterv'ling wist?…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij geloofden aan sneeuw die tot juli blijft liggen.
---------------------------------------------------------------------
Uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…
gaan staan en liggen staan op een drafje
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
490 Ik heet van jou te zijn
en jij mag me
op de buik schrijven
jouw
ongenaakbare grillen
ontwikkelen zich
op het puntje
van je scherpe tong
het is al lang goed
in pure idolatrie verkerend
leg ik me wat op mijn zij
alsof ik zelf niets bedenken kan
tot ik sta
waar jij ooit stond
en ik zij aan zij
met het besef loop
dat je het verst…
De crux zit ‘m in het liggen gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
232 gaan
niet liggen laten
van voor handen zijnde mogelijkheden
te obligaat in het kader van wat ergens
in de buurt komt van nieuwe gein
[uitgezette lijntjes
als goed geoutilleerde postduiven
mogen deze ons toegekeerde bakkesen
niet meer deren]…
Spoor Weg
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
794 De wielen worden vierkant door het blad
Met laserguns gaan ze de boel bestrijden
Zo is het spoor weer prima te berijden
Ook spuiten ze de rails nog lekker nat
Met laser?...hopelijk verstand van zaken!
Want anders gaan ze ‘t spoor nog bijster raken…
Ontologisch Crisisbewijs
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
769 De twee zijn dagen aan het overleggen,
Want één partij houdt aan het standpunt vast,
Dat Nederland een ongenode gast
Zelfs al het minimale mag ontzeggen.
Niet vreemd dat als je zoiets denken kunt,
Je ook je kabinetsgenoot niks gunt.…
grijze vrouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.106 de dag staat
aan het raam
een grijze vrouw
met vermoeide ogen
de dromen liggen
bijna afgedraaid
tussen de lakens
een laatste restje
zoete sluimer
uit de diepte
komt langzaam
het weten boven
drukt op mijn borst
de grijze vrouw
van weer een dag…
EEN WEG VOL LICHAMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.131 aan mijn voeten
liggen mannen en vrouwen
nauwkeurig aaneengesloten
tot het verdwijnpunt van deze
waanzinnige weg vol
strijdende geloofsovertuigingen
stroomt bloed als cement
tussen kinderhoofdjes en ledematen,
een doorweekte jurk met gele bloemen
een gouden ring
door een woeste beschaving
als bermafval achtergelaten.…
Gastmaal
gedicht
3.8 met 57 stemmen
13.974 Elk bord een hand,
door het glazen dak
liggen de bladeren.
Een kaars brandt
herfst in de woorden, het
verkruimelde, broodnodige.
Nu zitten ze aan,
ik giet ons in
brons, en wij rusten.
------------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
ESSENTIE
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.368 ik heb mijn basten afgepeld
en krab het vel over mijn been
het kwetsbaar ongekorven hout
door eigen hand geschonden
tot op het bot krijg ik het koud
de krullen liggen om me heen
vermengen zich met druppels bloed
het boomsap uit mijn wonden
zo schaaf en schrap ik ieder woord
totdat ik niets meer overhoud…
een kruin kreunt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 de storm is eindelijk
gaan liggen
het blad dat valt
valt stil onopvallend
en de grond staat het toe
in hopen rond de bast,
een kruin kreunt
ongenaakbaar naakt
en staat vreemde vogels
toe de takken te bevolken
ik zie vleugels in wolken…