1111 resultaten.
Onderwijs
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
5.787 O, hobbytuin voor zieners en zeloten
Waar ongeremd de waan der dag regeert
Het woekerzaad van ‘goog’ en ‘loog’ floreert
En managers hun hersenspinsels poten
Het onkruid dat je borders infecteert
Is tot verstikkingshoogte opgeschoten
Nu is er wéér een nieuwe loot ontsproten
Waarbij een club van florabeten zweert
Ze blijven in hun wijsheid…
Kleintje ontdekt de wereld
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
17.347 strepen
Hoe je met je éénjarig vingertje
de koe laat loeien
het schaap laat mekkeren
het paard laat hinniken
De wereld laat zich omslaan
in paarsblauw glanspapier
Vandaag schep je de dieren
en de dingen
En als het monster
met zijn lange snuit
en kringelstaart
lawaaiig
zuigt en blaast
slaat de grote tafelkloek
haar vier sterke poten…
een poes in de winter
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
689 het verkeer
daar beneden in de straat
waar zij geen woord voor heeft
haar interesse al dat beweegt
blijft zich uren verder slepen
slechts verstoord door de klank
van een zieke op weg naar huis
in een fluo geel scheurend busje
of door het gedaver bij de buren
die weer gaten moeten boren
en als dan alles is gezien
komt ze op fluwelen poten…
richtkracht.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 geef dat beestje een pot
voor zijn etter in te uiten.
binnen hem groeit een kuuroord
waar een smeuïg, hete zonnebrij
dat je voorzichtig voorleest
als zoete koek zwelgt hij erin.
alweer een mens gered.…
Kapmeeuw
gedicht
2.6 met 29 stemmen
10.433 Hij slaapt, ogen dicht, poten in.
Maar te stil en te lang.
Is hij dood? Hij is dood.
Zit toch of hij slaapt.
En de kop van de kapmeeuw is heel.
Is de nek van de kapmeeuw geknakt?
Vloog hij tegen een ruit? En dan
dreef hij lam van de ruit naar de dood
is nog net op de steiger geland.
Is het ver van een ruit naar de dood?…
Juffrouw Tok
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.082 heden is overleden
onze juffrouw tok
onder druk van
medebewoners
werd zij door ieder
aangerand en
toch gemeden
zij tobde al lang
met haar tenen
aan iedere poot
wildgroei bleek haar deel
maar ondanks hoger ingrijpen
werd het haar te veel
vanochtend tegen
onze kloostermuur
rond tien uur
werd zij ontzield aangetroffen
de ogen nog geopend…
Kantjil
gedicht
3.3 met 9 stemmen
6.521 Saté-prikkers als poten, hazenvacht,
vrij kilo vlieggewicht. Daar staat hij dan.
De kantjil uit de Oost: made in Taiwan.
Het brekebeentje leeft slechts in de nacht.
Alles is groter, alles is verdacht.
Gevaar, gevaar! Zijn staartje trilt ervan.
Hij heeft dan wel het lichaam van een haas,
maar niet het hazenhart.…
Theater*
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
3.177 Op vier poten in de krater
bedelt hij om voer, deze mastodont.
Van elk stuk stokbrood maakt hij een theater,
maar staat niet meer toe dat men aan hem komt,
schuwheid als ode aan wie hem vastbond:
als apporteur een vroege schoolverlater.…
Een edele Fries
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 Stampend op 'poten' zonder arreslee
over zelden nog besneeuwde vlakten
tussen 't vrouwtje van Stavoren,
de beer van Lemmer
en ganzen op Het Bildt met dt...
__________________________________
EDEL
Het had toch werkelijk niet zo gehoeven
Ja sterker nog, het had zo
nooit gemoeten
Een Fries heeft - net als Abe Lenstra - voeten
En…
Tuinfantasie - 10e tafereel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
412 Terwijl een gaai pikt in vergane noten
en Hydrometra’s Jezus imiteren,
(ze roetsjen over ‘t water op hun poten)
zie ik de zwaluwen door ’t luchtruim scheren.
De reiger is bij voorbaat al aan ‘t smullen
en onderwijl de afstand aan ‘t bepalen
van hem tot aan de donzig gele pullen,
die weldra door zijn hals zijn maag in dalen.…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 de straat verloopt
langs gevels en in stoep
kaatst voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst…
Haast
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Komt het u bekend voor:
Balpen met verdroogde punt
omdat de laatste klik
niet werd gegund
Handdoek gelijk in de was
omdat er geen tijd
voor twee knijpers was
Rol WC papier
los op de pot
De WC zelf nooit op slot
Altijd het gas erop
Elke maand een strop
in blauwe enveloppe
Na middernacht naar bed
om zes uur weer op
De wekker…
Emilie Claeys (1855-1943)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 De Papen schaarden haar onder de sletten
Dat deed ook de door hen aanbeden God
Men vloog zijn vijandin dus naar de strot
Alras wist men haar buitenspel te zetten
Ze maakten met zo’n schepsel korte metten
Een ongehuwde moeder was verrot
Al pieste juist haar minnaar naast de pot
Veel rooie rakkers bleken marionetten
Een katholieke krant deed…
spinnen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Geen haar op hun poten denkt eraan
om een andere weg te kiezen,
nee, ze kiezen precies hetzelfde spoor,
tot ze pardoes weer tegen die hindernis aanlopen
en weer een eind achteruit rollebollen.…
Bronzen wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
494 Stijfjes in haar web
Zit een goudkleurige spin
Geheel onopvallend
In een schepping van koper en tin
De spichtige vorm van haar poten
Vier stuks aan elk haar zij
Is in het juiste patroon gegoten
Geheel keurig op rij
Haar web weeft zij aan bronzen bladeren
Elke herfst weer hetzelfde ontwerp
Binnen haar vaste kaderen
Het is al sedert…
Zomerbloemen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Ik strooide een zakje met pikkeltjes
in een pot op mijn balkon en nu al
zie ik klein groen tevoorschijn komen.
Iedere avond ga ik met een beker water
naar dat kleine groen en begieter ik
hun wens om grotesk en sierlijk te worden.
De belofte op het zakje was een diversiteit
aan zomerbloemen, dus ik gieter maar door.…
Het is zó helder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
415 Sprinkhanen krabben aan het vuil,
wrijven met dunne poten over hun vleugels
waaieren voor de ogen van de soldaten in een
lage boogvlucht uit hun vleugels een waas.…
Helaas altijd van korte duur . . .
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 Wat ligt er op mijn bord, wat schaft de pot?
Verrassend kleine portie, vers genot.
Het wachten wordt gelukkig snel beloond.
Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond.
Een vlug gerief bereik ik met mijn spot.
Krijg nou wat, toch nog leven in de grot.
Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond.
Bezieling en bevlogenheid zijn schaars.…
Gouden Ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
159 Hij zit verscholen
achter groen
een paar centimeter
in de pot,
geen tand ontbloot,
enkel zijn ogen
boven het blad uit
gericht op hetgeen dat
nog komen moet,
onder haar houdt de aarde
vast aan wat eenmaal
trouw werd gegeven,
het wroet, het vreet,
het laat niet los,
uit loyaliteit gegroeid
verhardt tot schuld,
dat ieder moment…
Een aap
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.120 Van amandelen houdt hij veel en van noten,
En wat een ander met zijn handen zou doen,
doet hij met zijn poten.
Daar is altijd een groot dispuut geweest
Of een aap een mens is of een beest;
En dat verwondert ons ook niet,
Daar men zoveel apen onder de mensen ziet.…
het reservaat
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
835 van kudden die destijds gigantisch waren
hun trage meters langs het roestend draad
met luizen in de ongetemde haren
hun kaken slechts tot prevelen in staat
gebroken door het aangedane kwaad
te oud, te ziek om nog te kunnen paren
na jaren vindt men tussen broze botten
een kist gevuld met aangetast papier
een ganzenveer en gaaf gebleven potten…
In Memoriam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
3.133 Hij lag dan spinnend op mijn schoot,
Probeerde me te paaien,
Met een tikje van zijn poot,
Om zijn vacht te aaien.
Hij werd wat oud en ook wat stijf,
Zijn gang werd heel veel trager.
Wat schonkig voelde ook zijn lijf,
Want Karel werd wat mager.…
Grote ogen
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.918 het vogeltje in de kerstboom
klaagt over zere poten zonet
op een groene sparrentak gezet
kent het enige beginnerschroom
het engelenhaar waait in de ogen
van de kabouter die al jarenlang
op dezelfde plek hangt totdat
de doos met kerstspullen weer
op de zolder wordt geschoven
boven in de boom heerst de piek
schreeuwlelijk van formaat en…
Je kat
gedicht
4.8 met 5 stemmen
7.607 Tuberculeuze muziek dreef door het huis en
Je voelde je kleiner worden—onverwacht
Werden haar poten zo groot als leidingbuizen
En lag je verschrompeld tegen haar vacht.
-----------------------------------------------
uit: Alle gedichten tot gisteren (1999).…
ogen fel blikkend
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
729 lopen minder gebogen
hun houding is lichtelijk verbaasd
minder gehaast
de hakken zacht tikkend
ogen fel blikkend en in de lucht
een onbestendig gebrom
de eerste insecten
op het groen en de honing
de bekroning van bloemen
door het nijvere zoemen
alle ramen gaan open
mussen benutten de goten
om elkaar te bekwetteren
over vleugels en poten…
BEHANGER ONDER DE PLAK
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 Maar voor zijn degelijke vrouw Truus,
een ongelofelijk takkewijf,
had hij dagelijks een slap excuus,
en hield hij alleen zijn poot maar stijf.
Toen hij weer eens ergens plakken bleef,
kwam Truusje achter zijn geheimen.
Zijn huwelijk zit tijdelijk scheef,
maar hij is het al aan het lijmen!…
verzameldrift
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.350 neem mij mee
van hier tot ginder
neem mij mee
naar jouw idee
boetseer, kneed mij
of beeld mij uit in zwart /wit
maak mij de David
van je ultieme dromen
naakt en honderd op een rij
genoeg om dagelijks
klaar te komen
stapel mij op
in glazen urnen
versier daarmee
het eiken dressoir
stof mijn potten
dagelijks steevast af
met…
mijn tuin
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
957 heb geen groene vingers,
maar jezus, kijk die tuin
daar moet iets aan gebeuren,
dus ruim ik braaf eerst puin
De distels van gisteren,
snoei de haag van vandaag
maai het gras van gedachten,
vorder traag maar gestaag
met wortels van domheid,
dood insecten van perfect
scheur de waas van behagen
die de bodem afdoende bedekt
En dan poot…
de laatste reis?
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.186 ik kijk mijn vrouw verslagen aan
de woorden stokken in mijn keel
het afscheid wordt me haast te veel
ik zoek haar hand, bedwing een traan
het spijt me schat, ik moet nu gaan
de treurnis valt ook haar ten deel
terwijl ik traag haar lokken streel
omhelst ze mij, geheel ontdaan
de hond –niet bij me weg te slaan-
reikt mij een poot, emotioneel…
Fractie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
522 bakstenen op elkaar gestapeld
ik dicht er mortel tussen: het is een muur
schrijf ik “deur, raam, dak”, het wordt een huis
ik laat de zon erop schijnen
aan de overkant poot ik een paal neer
niet zomaar één
er hangt een bordje aan: Bus
niets laat vermoeden welk drama
er in dit tafereel besloten ligt
maar als ik zeg dat de afstand
tussen…