989 resultaten.
Strijken III
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.215 Onzeker als zij is geworden
is goed niet goed genoeg voor haar
dus dient de laatste rimpel steeds gestreken.…
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 waar ik jou voel
in het aanraken van gedachten
overstijgt de stilte elke ruimte
die jouw lach als rode wangen
laat rimpelen op mijn mond
je bent meer
dan de hartstocht van dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop…
Asfalt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.379 Was zo ook niet jouw gelaat,
Je ogen, wang en hals;
Diepe groeven, rimpels, plooien,
Waarin ik het leven zag;
Het zwoegen, het baren, het verdriet.
Maar rondom je ogen
Zag ik kraaienpoten
Van ongelooflijke pret.
En die vergeet ik niet.…
Waarom liefste?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
896 In elke rimpel, van onze huid.
Al die jaren, onze kind'ren,
stralen toch die liefde uit.
Waarom dan tot woorden dwingen
en mij smeken om een lied?
Liefde gloeit in stille dingen.
Liefde leeft in woorden niet.
Pierre Van Laeken…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.
En van al ´t Zijnde,
drijvend Verdwijning in,
zie ik geen einde
of geen begin.…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Zichtbaar genoten
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
879 Ik genoot zichtbaar van de stilte
op mijn plekje aan de waterkant
heel langzaam gleed een bootje voorbij
roeispanen in een kinderhand
Wat verderop zag ik wat eendjes
die rimpels maakten in het water
'k weet niet hoelang ik daar gezeten heb
maar voor mijn gevoel was het uren later
De zon had mijn bleke huid gekleurd
en in het water bungelden…
Najaarsvensterke
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.699 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit en rood geblokt gordijn;
't Was... alsof haar rimpels zegden:
''t Zal 'ne kwaaie winter zijn...'…
De nieuwe morgen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 geliefden
ze schenken elkaar
de glimlach van het vertrouwen
in en op elkaar
ze wachten en verwachten
zij stapt uit bed
haar voeten raken de grond
haar handen
vinden de glans
van het ontwaken
buiten glinstert
een druppel dauw
op een winters blad
de wind fluistert
goede morgen
haar warme glimlach
strijkt de vouwtjes
de plooitjes en de rimpels…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 De dode wimpels rimpelen even.…
Spiegelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 vertellen maar wat
genezing van
deze eigenwaan
werd heel hard nodig
want in alles wat hij
had of ooit bezat
zag hij zich steeds
veel minder mooi
in de spiegel staan
soms was het beeld
te breed te groot
hij ergerde zich dood
verhuisde steeds
van daar naar hier
zag zich zelf zelfs
in de rivier en
werd ten prooi
aan huiver
de rimpels…
rara
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
565 het soort pret ogen door de kier van leven
heen kijken
geen dans is lila
de leeuw is gevonden
in de werld van een rede
naar mist staar jij
nog steeds
in beweging
waar het water een rimpel laat
dansen…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.
Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.
Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
Lachspiegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
853 Nek met rimpels, overlopend met onderkin,
nog steeds heb ik een verdraaid goede zin!
Billen en dijen waar een kind vanaf kan glijden
voeten als stampers die een auto kunnen rijden.
Ik trek een grijns ik trek wat scheef,
gelukkig dat ik in een lachspiegel keek!…
Mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ook jij bent bloed, vlees, buik met darmen
Met rimpels en een onderkin
Beharing als een vogelspin
Een kruising tussen een apin
En het zigeunermeisje Carmen
Ook jij bent bloed, vlees, buik met darmen
Vol dagen frisse tegenzin
En dat ik jou nog steeds bemin
Dank je uitsluitend aan je charme
Ook jij bent bloed, vlees, buik met darmen
Oh…
AANWINST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 ook draait het om acceptatie
dito rond het uiterlijk
rimpeling is eveneens aanwinst
door het leven om trots op te zijn
dus vandaag spiegel ik mij extra
hoeveel zijrivieren ik nu weer heb
laat je aanzichtland niet ontginnen
er zijn rampen genoeg ontstaan…
Engelen I
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.009 Maar hij voelt zijn vallen als een wiegen
En de sferen rimpelen alleen.
En het is in 't weerlichtsnel verschijnen
Van de dingen, of hij stille stond.
Even glanzen zij en zij verdwijnen,
Als de glimlach om zijn zachte mond.…
Dronken van wat was...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Hoe een blik spoorloos weerspiegelt
het stil bewegend samen weven
in een streling, ontastbaar haastig,
bijna huiverend over de rimpeling van onze huid.…
Natuur en poëzie in het Prinsenpark
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Rimpeling en spiegeling
is het water van de beek.
Wandel met al je zintuigen
ten einde toe
en zeg tegen Tatanga Mani,
de wijze:
”Ik heb geluisterd.
Overal vernam ik gefluister.
Over het weer.
Over de dieren.
Over de Grote Geest.”…
Veroudering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
570 Onomkeerbaar, die rimpel in het
Bestaan; grijzende haren gaan iets
Vervangen van wat eerst onomkeerbaar
Leek, maar nu nog iets is van verlangen.…
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 eens vele wegen richting jouw beeld
het wikken en wegen, vooral de rust
bij jou is genesteld, niet bij iedereen
reflecteer want de spiegel wil klanten
mijn spiegel is al jarenlang gebroken
die kon de bergen en dalen niet aan
zich aftekende in rimpels en wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk…
HOE SCHRIJF JE GEDICHTEN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
432 gedichten worden niet geschreven
ze laten zich schrijven
ze willen zichzelf zien beleven
dringen zich aan de dichter op
ze willen leven brengen
in bijna levenloze lijven
het duizelt de dichter in z’n kop
rimpelingen in een stilstaande vijver
met de aan hem gegeven
gedachten en flarden van woorden
moet hij iets zien te laten leven en
in…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 De dode wimpels rimpelen even.…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.
Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.
Getuige iemand die zonder vrees en twijfel schaamteloos door het leven walst.
Net als een ieder ander "zonder geheimen"…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 het jaar van dood en verderf
o dagen van nacht
en ontij toen de zwarte vogels
zijn overgewaaid en onze plannen doorkruiste
het verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van isolatie
en onzekerheid moe als
bevroren sta ik achter het raam terwijl ik
staar naar het rimpelige…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 snijd mijn huid
maar weg en
verf mijn haren jong
strak mijn borsten
met siliconen en geen
goud meer voor de kronen
maar implanteer een
jonge bek zo maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt jouw
schaduw na op de bovenleiding
in het neon als een gebroken
stoelzitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgde een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Appels in de mist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Leg aan bij de boomgaard
waad door zacht gras
en goudgele appels
naar de vijver middenin
dampend in de avond
Betreed het ronde bekken
glijd het warme water in
en zwem over de bodem
van je oerappelwijze weten
naar de trappen van de toren
Lees vanaf de omloop de wind, de wel
de stroom van de tijd, hun rimpelingen
hun dieptes en de nevelschimmen…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
rimpelruis
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
498 toekomst klinkt vreemd bekend
een toneelstuk dat na jaren
opnieuw op de planken komt
soms voelt hij zich oud in
zijn vertrouwde vel, ’s anderendaags
is hij herboren als nooit tevoren
hoe meer er rondom verdwijnt
hoe minder hij in de spiegel herkent
hoe meer van hemzelf pijnlijk
wat rest is rimpeling
van vel en ongetelde jaren
een…