Alle inzendingen over stof

1749 resultaten.

Sorteren op:

Vaders woorden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
mijn vader is zo juist vertrokken op zijn pak lag een beetje stof in zijn borstzak zat een schrijfblokje waarin hij al veel geschreven had hij leek gelukkig en zeer tevreden was zich nergens meer van bewust zelfs de storm over het strand plooide niet zijn verweerd gezicht ik bevond mij dikwijls in zijn kamer keek door het raam naar de…

Geen krassen in het goud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 398
Roest van vergane rozen in vuile vazen, stof op de tafel, ooit met liefde gemaakt van de botten van een beukenreus naast de oude brieven handgeschreven schetsen van twee zielen, eeuwig jong zonder beslommeringen geen krassen in het goud van de beloofde trouw geen onbestemde vragen of dubbele twijfel die wroet en woelt tussen…
Zywa13 september 2019Lees meer >

Macbeth revisited

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
het is bedrieglijk kalm als de ademtocht van de goden bevriest bloedig verraad sijpelt uit de muren het kwaad knaagt aan de poorten inktzwarte kraaien vliegen verward door de opstijgende mist stof daalt neer op rokende puinhopen duisternis verzwelgt het licht en de gehavende mens die zichzelf in koortsdromen verliest de…
J.Bakx18 januari 2022Lees meer >

hondbek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 9
bek sleept me over asfalt pissporen aan het hek karton nat ik kruip erin flank open de straat steekt stad knarst ijzer open nagels krassen beton tot stof goot spuugt biestwater ik drink de dorst braakt terug schim verderop blaft alleen mond open op de tocht…
piewan26 oktober 2026Lees meer >

Big City Blues (Sarah en de oude man 2)

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
Stof tot stof, as tot as, zo zal het altijd blijven. Niemand weet wie je was, of zal je grafschrift schrijven. Sarah en de oude man, ik heb ze gekend, ik zag ze beiden slenteren door de stad. Waar de straten lang zijn en jij onbekend, waar een junk nooit genoeg heeft gehad.…
Jos Witteman25 september 2002Lees meer >

Ode an de Leegte IV - Epiloog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
O, de profundis, waar het stof zich hergroepeert in glorierijke weergeboorte van ’t heelal. Het afval stroomt doorheen de hel van ’t universum, waar tot op heden oude Chaos werd beleden. Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum; het losse stof tot de planeten omgesmeden.…

Ik ben niet, ik was

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.683
Liggend in de molm van mijn bestaan knaagt de botworm aan mijn ziel Zwijgend sijpelt het slijk Poeder verpulvert tot stof Donker de ontaarde aarde Een stempel uit het verleden Vingerafdrukken vervagen Nagelklanken, harensnaren Traan slijt naam in graniet holt bergen uit tot dalen Het leven stampt als een olifant langs de rand van…

Stoel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.005
De versleten rand waartegen jouw benen schuurden bij het verzitten De kale plekken op de leuning waar jouw hand de bediening omklemde De losse stof op de zitting van het draaien in je slaap Ik haatte die stoel waarin jij zelfs je laatste adem richting de tv zuchtte Tussen de kussens vind ik een paar muntjes en ik glimlach…
Yvonne Gommer26 september 2002Lees meer >

vlam

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 755
hoeveel boeken moet je lezen voor je begrijpt hoe leven de zwangere ziel vervormt en deukt hoe vaak moet je beminnen voor je weet dat zuiver wit alleen maar grijzer wordt verlangen doet je dromen van die ene die het duffe stof wegblaast en kleur bekent je ingeslapen dagen verft in tere lentetinten je plots met vurig vermiljoen…
rietvr28 oktober 2007Lees meer >

de weg die ik ga

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.030
in dwingende voortduring zoek ik mijn verleden symbiose vlucht voor wezenlijke eenzaamheid ik ben geworpen, heb niet gekozen mijn gang is vol van schemerige tragiek val telkens in de smalle fuik van de alomvattende mistige liefde waarin ik even aan die veiligheid ruik al hoop ik op eeuwige zaligheid is plots weer het stof dat…

Vastendag

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 869
Vandaag zeg ik niets schrijf wat in het zand laat de woorden verwaaien wind blijft als water, als stof Voor zonsopgang eten tot zonsondergang vasten op water, lucht en licht daarna vruchten en volle rijst Een lied waar de maag van zingt de rondheid van verder gaan wachten totdat de slaap alle gaten en kieren vult…

wij

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.690
onze smarten wijd ik aan schurft van eikenbomen; wonden, ongeheeld aan pijnboomschors; ‘s nachts, weet ik, kreunen wouden onze vreugde zweeft met vrije vogels; zeeadelaars over het water een zwaluwenvlucht, onberekenbaar of mussenjongen op een vensterbank onze liefde is als wilde roos het stof der aarde, onweerregen als de gewassen,…
sunset30 maart 2008Lees meer >

De mantel der euro's

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.668
In de zonnige tijd van nu is ’t kledingstuk, omhulsel wat men beoogt ’t mag wat kosten maar dan toch het liefst met zo min mogelijk stof, want bedekken doet men niet het lijf, echter alles met de mantel der euro’s.…
an terlouw23 november 2006Lees meer >

ik haat de werkman

hartenkreet
0.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.582
ik haat de werkman de man die elke ochtend uit werken gaat zijn eerlijke handen werken laat met zijn zuurverdiende centjes zijn aardappelprak en een teevee die altijd aanstaat ik haat de werkman met zijn stof en werkschoen met zijn “niet lullen maar doen” ik haat de werkman met zijn puberzoon en labrador zijn wijfie en ‘daar doe je…
erik13 januari 2007Lees meer >

In Exsilium

netgedicht
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 707
Meestal is de lucht hier gevuld met zinderend stof behalve wanneer er een westelijke zeewind waait dan kan de verte pijnlijk helder zijn de zon schijnt hier van kleur te veranderen met het wisselen van de jaargetijden en de toevallige regen ruikt naar mos en paddestoelen ik wandel veel door het rotsachtige bergland me verbazend over…

Ze hangt als een lege boodschappentas

gedicht
2.2 met 121 stemmen aantal keer bekeken 30.635
Ze hangt als een lege boodschappentas aan mijn arm en ik bedenk me wat er met haar uit mijn leven verdwijnt: Buisman, een stoof, de theemuts. Niets houdt haar trouwens nog warm. Bevelend wijst ze naar de supermarkt en vraagt me wat ik zie: ik noem een naam. Nee idioot, dat is de overkant en hoe komen wij daar?…

Ganzenbord

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
ik kriebel mijzelf eens vaker dan begin ik vast te lachen al het jaren stof verzamelen van ernst en dagelijkse plicht mag echt wel eens verwaaien de dood speelt met ons mee ziet ons boompje wisselen het liefst doe ik het met vreugde al valt wel hier en daar een traan pion ben ik op het levensbord wie rolt toch steeds die dobbelsteen is…
Marion Spronk14 december 2009Lees meer >

De S van Sirius

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
varaan Met diep ontzag ontgift zij zich door zachtheid in herinnering tot de Dood haar achtervolgt en de Hemel laat vergaan Zij fluistert haar verwoesting -bij dageraad ontbonden- met kracht in het gelaat van de man die haar bemint In tedere vermomming wil zij zingen met de raven tot de woorden van haar naasten verworden zijn tot stof…

Teloorgang van een jong talent

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Voor J. 1967-1995 Jij was nog in woelige schemering waarin tijd versmolt met wat ooit gebroken werd Ontluikend als subtiel licht in warme ogen Op tere huid drogen tranen zich als fijn stof der herinnering Als een vervlogen zondagskind in pijn verdronken Zo een jong fragiel weerbarstig talent Jij was nog niet aan…

Waterkokerverkeer

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.764
Nu stoof je wolken, houdt warmte in je vast. Jij binnenvetter, oppotter! Struikelen over je eigen tuit, met je schril gefluit. We lopen nu heen en weer, lauw van stress, dit hok is te klein voor jou, mij, deze stoomfontein en dit waterkokerverkeer.…

Veinst gewetensvol

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
de zolder ademt al reeds lang verbruikte lucht kraakt en kreunt in iedere zucht door verstoring van zijn rust en evenwicht schrikt hij op uit lethargie en jarenlang gepeins veinst gewetensvol zijn schatten te bewaken onder stof en afgedekt met smoezelige lakens toen later het kale peertje knapte en licht slechts door het luikje kierde…
wil melker27 augustus 2012Lees meer >

het is koud en kansarm

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
‘k zag ganzen die niets weten van het vergassen ergens verder een zwaan die wist van zijn eenzaamheid want zij was tot stof vergaan en ik, ik verpoos in twijfel in mijn gehucht van beton en spijt het leven kent de schreeuwers, propaganda van de rechtse kant - het links is de hoek van de schreiers, de weters van het heelal – mijn god…
elze27 januari 2013Lees meer >

Nog is er niets verloren

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
ik was weer even thuis hoorde het subtiele kraken dat mijn gang naar boven maakte rook de geuren die in kamers woonden zag gezichten van passanten in hun vroeger gaan en komen raakte aan herinneringen in het stof op zolder werd bedolven door mysteries uit mijn jeugd angst en vreugde kwamen terug in koude rilling op de rug nog…

Heimwee naar een tijd voor mij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Door schimmen van optimisme omringd en de triestheid van gele tegels ik mis de schijn van nieuw en fris en de rust van duidelijke regels weer even beleef ik de schoonheid van de na-oorlog nog voor het dromen werd bedrogen eerst een plaat, dan klak naar beneden de naald danst er zachtjes op en de muziek kraakt door het stof van de radio-versterker…
Inge M19 september 2015Lees meer >

Ria

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
ik had een ster voor je geplukt ze straalde als kristal en vond haar vorm in jouw hart nu ben ik al mijn woorden kwijt ik zoek ze onder tafel tussen hopeloosheid en verdriet het stof vervilt tot kleine beelden die als je achterom ziet zachtjes sterven ze zwerven door de echo’s van vandaag ik zoek ze en ik ren er middenin maar ja daar…
switi lobi7 november 2015Lees meer >

Ook as kan gelezen worden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Het was je vurigste wens In rook op te gaan Als het eenmaal zover was, Onder de grond was Ook maar niks, Grond, daar had Je een leven lang Niets mee gehad - Dan maar de louterende Vlammenzee, een vlammend Protest tegen alles Dat was misgegaan In de jaren dat je hier was - Nu ben je tot as vergaan, Tot stof ben je weergekeerd…
Bert Weggemans23 september 2016Lees meer >

Pavanne I

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Armen vergroeid en onthand, wild om zich heen wapenende splijt- stof, uitgebreid de borst ontkend. Opdelend het jongste als som het gesplitste splijten, lede- maten bestemd voor een grafiek. De stem van de jeugd in lichaams- delen geschoold, is koopwaar voor een lijfonteigenend tarief.…

LAIS CCX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
Het broeien in zijn haarden van verzet werd zij, virus dat in hem haar groei bereikt, stuwing die doorheen woorden groeit tot wet, zwart die zij aan de universa eikt, en stof met haar fataal festijn verrijkt: een zuchten dat hen mond aan mond ontgaat, het git dat zich ontplooit tot dageraad.…

Godot in Gaza en Golgota

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 281
Toen de zon, twee jaar  verduisterd schuilgaand achter wolken stof vanochtend weer  werd vrijgelaten, ging schijnen  in de van eerwraak bloeddoorlopen  ogen en angst  voor de dood     van door nachtmerries  en trauma's  levenslang gegijzelden  zag de wereld de mondgesnoerde hoofdrolspelers dramatis personae wachtend op godot…
Xander13 oktober 2025Lees meer >

WRANG?

hartenkreet
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 7.655
Ze slopen de plavuizen boekenkast, ooit aangebracht soppen keuken en het plee'tje ragen stof van het behang. Ze gaan als eenzame muizen nu, met hun allerlaatste vracht en niemand denkt, ach jeetje dát is toch wel 'n beetje wrang.…