3502 resultaten.
het fundament op scheuren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 fundament
ergens sijpelt wat vocht over het behang, het
voedt de bloemen op het gele perkament, de nacht kent
zijn slaap niet meer en beeft onder het zeilen
tegen de wind
het laveren in ruimtes die er niet toe doen, het
boetseren van je handen totdat het wit verbleekt
bij de komende winter waar de sneeuw al de
kieren zal vullen en het tochten…
Gekleurde wangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
970 wikkend en wegend
maar zelf vederlicht bewandelt zij haar levenspad om
onbaatzuchtig haar medemens de schouder toe te wenden
Haar ranke handen pakken levenstaken verantwoord en met pure
hartstocht aan
Elke vezel in haar lijf ziet en voelt de kleine wonderen in dit universum
Wanten slaan tegen elkaar aan om koers te maken om de dagelijkse tocht…
Hier en overal mijn vriend?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 In de krochten van de geest,
heb ik het vermoeden dat ik op mijn
tochten hier al eerder ben geweest en
de diepste wonde hier het best geneest,
telde ik in woord en liefdesdaad nooit
ongeschonden waarin ik telkens schipbreuk
leed, de smaad en lot zichzelf
voorspelde, als roerganger verkleed
gebonden aan de stoutste dromen vallen oceanen…
TOEVAL EN GELUK
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 als de tijd voorbij gaat
en ik sta onbeweeglijk stil
neemt ze mij toch mee
ook als ik dat niet wil
als de rivier op haar stroom
merkt dat ik mijn tijd verdroom
liggend in een bootje
neemt ze me ongevraagd mee
en in het ootje
al deinend op haar tocht naar zee
als ik in een ballon vaar
en naar een gewenste kant gebaar
omdat ik het daar…
Tijdsdrempel?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
432 gevoel, in woord en gebaar,
bijzonder bestemming waar we zijn gekomen,
pantoffels sluipen naar de laatste dag,
voor elk klokslag bloeit een nieuwe roos,
gesnoeid door het uurwerk van de oude tijd
geoogst, gemodelleerd in spiritualiteit,
door mondiale dromen uitgedicht, een
queeste naar een internationale taal, die
barrières slecht, de tocht…
Relativiteit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
620 waar je de trap bent afgedaald
kun je hem ook weer beklimmen
waar je ooit hebt gefaald
valt ook weer veel te winnen
waar je hebt gevonden
heb je ooit gezocht
soms lijk je hogerop te komen
soms blijft het slechts bij dromen
verklaar jij jezelf zonder enige zonden
dan richt je je integriteit ten gronde
en staat de waarheid op de tocht…
Inval
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 regenradarpluimen
van zachte en milde pluviaanse origine uit het zuidwesten der Schwarzwalder schinken
De lage Niederlanden liggen
voor apengapen te wachten op middernacht en wat zich hoog boven de randstedelijke daken
en provinciale vetmesterijen der vaarzen afspeelt
Van de Vaalserberg tot de spits van de Dom rukt de Vorst op,
in de Tocht…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Eens was ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd…
VERDWAALD HEMELLICHAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Haddock
beschonken vrijuit buldert
vol eenvoud sterke leiding geeft
ruwe uitroepen
van stoere schepelingen
in de rondte klinken
jonge verslaggever Kuifje
laat koene woorden horen
waarin waarschuwing en scherts
door elkaar geslingerd dansen
schenkt alle reizigers
en heel de bemanning
bemoedigende ziel
tenslotte
wint de tocht…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige blik
glijdt langs mij heen — en laat mij achter in een warme tocht van verlangen.…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Er komt geen tocht meer binnen.
Morgen legt zich al klaar
op de stoel.
Mijn kleren hangen eroverheen
als een lichaam zonder wil.
Maak me niet wakker
als het licht door de gordijnen drukt.
Laat het huis zelf maar merken
dat ik niet opsta.
Geen bloemen.
Geen witte lakens.
Alleen dit bed
dat mijn vorm onthoudt.…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige blik
glijdt langs mij heen - en laat mij achter in een warme tocht van verlangen.…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Het is een decadente tocht, een traag verlies
van dromen die te droevig zijn voor deze late uren.
Want het leven, zo herinneren de kronieken ons,
schenkt beurtelings voorspoed en bittere tegenspoed,
en de tijd kent geen genade wanneer het lot voltrokken is.…
Hup Bouke! Afsnijden die Mont Ventoux!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
905 Sinds Petrarca de Mont Ventoux
Beklom is de weg afsnijden onwijs taboe
Zijn broer mocht vóór
Om in één moeite door
Zelf tijd te maken open naar binnen toe
Hoe waar de boodschap ook moge wezen
Laat Bouke de Mol het maar later lezen
Die krijgt bergop
Zonder vizier klop
Bochten zijn nu om messcherp door te sjezen…
Is er dood?
hartenkreet
4.8 met 41 stemmen
3.632 Je kussen, je strelen
Mijn leven voor het jouwe
Mijn tranen met je delen
~ Mijn hart, doe je ogen dicht
~ Voel dat ik naast je sta
~ Laat verdriet verdwijnen
~ Ga je innerlijk achterna
Die tocht, ben jij dat?
Ik voelde je heel even
Laat los, verlaat me
Na de dood… Is er leven?
Nee, blijf hier!…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
989 papier achter de deur
daar tussen in
de vale kleur van brieven
waarop ik nooit een antwoord kreeg
ik ruik een vage keldergeur
en weet
het huis -jouw huis- is leeg
ik roep je naam naam naam
en zeg dat het me spijt
maar elke kamer in het huis
ontkent
je eerdere aanwezigheid
de trap piept
de planken kraken
door kapotte ramen tocht…
Mijn deur
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.394 Dacht dat met die klap echt de deur dicht zou zijn
maar zie nu dat je jas er nog tussen zit
ik vind me kleinzerig, maar die tocht doet me pijn,
maakt dat ik vecht, hoop, verlang en bid
Dus wees nu maar eerlijk en hard, zet een stap
en nog een en meer uit mijn leven
Negeer me als ik je zeg da’k niet snap
waarom je niet blijft, desnoods even,…
Ikke
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.264 Geen tijd voor stille tochten
na alweer een moordpartij
ik heb dit niet uitgevochten
het is toch echt de maatschappij.
Dus waarom nog mijn nek uitsteken,
ik heb het goed met mijn gezin
geluk verwarmt me als een deken
en de buren zijn mij te min.…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet gestikt…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 je perst weer zure druiven
vergist je wijn en droesemt
op de zielen in de fles
de druiven rijpen
in de stilte van je lach
de zon van je gedachten
je hebt jezelf weer weggezet
in krochten die tochten van
onderwereld en bedorven lucht
je bent weer koning
in het sprookje van eergisteren
de appel heb je doorgeslikt
nog ben je niet…
In halfslaap
gedicht
3.8 met 5 stemmen
8.613 Het ontwaken in een al oplossende droom
waarin sprake was van een vergeefse reddingsactie
een lange tocht door de woestijn en een zee
die op het punt stond open te breken.
Het kale licht van een dag vol gemis.
Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur.…
Slapeloosheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 Wat is het stil, wat is het donker
met hier en daar een lantarenpaal
die zijn licht laat schijnen
Ontelbare sterren die me begeleiden,
op mijn nachtelijke tocht.
De hond laat weten dat het nu wel welletjes is,
we maken rechtsomkeert.
De stilte buiten achterlatend voor de stilte binnen.…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 eindelijk mag bestaan
zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte
Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt
maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind in de ruimte tussen woorden
en mijn hart de tijd krijgt om zichzelf te verstaan
Soms trillen mijn gedachten als glas in een tocht…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 Op een ogenblik besloot ik
Een betere thermostaat te kopen
[…Te vervangen met een simpele klik
Waarna warm water spoedig circulair begint te lopen…]
Helaas de simpele klik blijft achterwege
Onderwijl komen de elfsteden bijeen gehaast
Buiten immer nog min negen
De eerste tochten zijn uren geleden al geschaatst
[…Draai alvorens te beginnen…
GAZA
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
2.149 handen wassen in onschuld
doekjes voor het bloeden
moord en brand schreeuwen
vanwege scholiere Iman
witte tochten houden
geven aan collectant,
snijden in eigen vlees,
daar komen littekens van!…
Hannibal
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.675 Wijl rang aan rang
bezwijken, huilt de wind de sombre dodenzang,
en 't oproer zwelt en 't leger staakt de tocht naar boven.
Vol spijt aanschouwt de held die laffe muiterij,
die 't reuzenwerk vernielt, zo na bij 't doel gekomen.
Hij spreekt! Wat diepe toon van sombre razernij!…
25 januari 2007
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.141 staat in het teken van concentratie
En dát is nou iets wat ik heel erg graag zie
Maar het mooiste zou toch zijn als niet alleen op
25 januari de dag van het gedicht dus in het teken
zouden staan van rust, stilte vrede en concentratie,
het mooiste zou toch zijn dat we elkaar in de waarde
laten het mooiste zou toch zijn dat we geen stille
tochten…
Herdenking kamp Ravensbruck (II)
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.019 Een ademstoot herbeleefd in de mond
van een ander op de tocht in leven laat ontluiken.
Ik zag je gisteren ook het prikkeldraad al naderen
in het licht van de maan
kom gerust stevig,
weg van die mensenslachters
naast me staan.
Zie het wit van mijn ogen lijkt ook woestijnzand.…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Als de dag z’n zegeningen telt
en zijn blik laat lopen over mens en
dier waarin het licht zich in de
schaduw versnelt, vermaak ik mij met
spellingen, speling van herinneringen
op een onafgemaakte tocht, het hart en
hoofd op papier te hebben opgeslagen.…
de stilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 daar is de stilte
Alchemistisch dichtbij
plotseling voorbij
ineens hoor ik
bloed kloppend suizen in mijn oren
belletjes blij borrelen in mijn darmen
mijn voeten vertellen van nieuwe schoenen
ik voel de zon van gisteren op m'n armen
mijn adem verhaalt van de tochten door
mijn alsmaar verkouden neus
mijn ogen schreeuwen dat'k moet slapen…