Alle inzendingen over verwondering

835 resultaten.

Sorteren op:

Niet-fragiel fragmentje uit een leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 924
Ik wou echt dat ik met jullie ogen nog kon kijken, zo vol verwondering: bloemen, huis en eiken. Mijn aandacht voor jullie zal niet verminderen. Jullie kijken mij bevestigend en onbevangen aan, met ogen die glinsteren, zonder oordeel. Zo te leven heeft wel degelijk zijn voordeel. Een mens die een kind kan zijn, is liefde en spontaan.…

Splinters uit een houten hoofd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
als kermislichten dartelen sterren door de schiettent van mijn geweten ergens onder stof en rag vind ik de gebroken snaar die het woud trillen laat ik pluk het gloeiende van de zon wikkel er ijspegels in en vlecht er de tango van de lianen door schoorvoetend veegt de vloer de broze muziek in mijn doodstille verwondering uit het bewegend…

Wolken van beschaving?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
gloeit begrip op de bakplaat van het zonnelicht, de fluisterende stem lijkt van de gene zijne te komen, en zit veilig opgeborgen in het brein, hier blijkt de droom van onszelf te zijn vastgelopen en verleerd die boven een glooiend landschap is bewonderd, gestuurd in vaste gewoontes door een blinddoek en doof voor bevrijdende verwondering…
Pama27 augustus 2014Lees meer >

Tweeling

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Twee tomeloze energie Twee leergierig Twee pubers Twee behulpzame Twee mooie meiden Twee vriendinnen Twee zo verschillend Twee je hebt altijd elkaar Twee stimuleren elkaar Twee onafhankelijk van elkaar Twee maar toch apart Een twee-ei-ige tweeling Geboren op dezelfde dag en hoe 14 jaar zijn ze nu Waar gaat dat naar toe Ik verwonder…
Leidy15 juni 2015Lees meer >

Ijskoud de mooiste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Zinnen komen van verwondering moeizaam van mijn lippen, het blijft bij; kijk nu toch eens. De dag is als klavertje vier en honing ineen Anton Pieck legt in gedachten taferelen vast. Deze dag heeft een heuse Hollandse vader een die wandelt met een prachtige wandelstok.…

Cursief?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 383
In deze complexe tijd keek ik achterom met een naïeve verwondering, door de jaren uitgelicht liefst wel in spiegelschrift, onomwonden, gestreeld door onvolkomenheid, verbaasd over zoveel wederkerigheid, de drift gevat in het licht van het liefdesvuur, een warme mantel door velen werd gedeeld het herkent het sterven zich in de kleine…
Pama30 januari 2020Lees meer >

Speels cursief ?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Afscheid herkent zich in de kleine dood na elk moment van minnekozen lijkt zicht te hechten aan de schaduw van verloren tijd, als die zou bestaan decennia las ik elke verwondering in spiegelschrift, onomwonden, deels vermomd door onvolkomenheid gesmoord in eigen twijfel maakt het subjectief, gegrift in hersencellen, een weg…
Pama9 januari 2019Lees meer >

De juiste twist?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
Je lachte om mijn verwondering, ik moest wachten tot die ene dans van lelies tot die opengingen en de tijd ui te stellen tot die zou vergaan, je bleef om daaraan een naam te dopen een herinnering die je niet mist een huivering toen ik je bedoeling las.…
Pama11 juli 2019Lees meer >

waar tijd niet raakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
altijd een kind zijn niet omdat ik niets geleerd heb maar omdat verwondering mij niet verliet ik draag haar als een jas die nooit verslijt in de wind danst zacht de droom geen grote sprongen eerder wiegen zoals gras dat weet wanneer het buigt en wanneer het blijft staan ik loop door dagen die ouder worden dan ik hun randen rafelen…
Cor Koene30 januari 2026Lees meer >

De passant

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 253
licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij liep voorbij geen hand reikte uit geen blik bleef rusten geen verwondering…

Onbekende wateren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 121
wateren maar je zal een bekende schipper nooit om een lift of kaart durven vragen omdat je je dan minder waard voelt Je wilt naar onbekende wateren waar ik je als schipper mee naartoe neem omdat ik je niet op een eiland wil zien verrotten als je toch een sprankje hoop in mijn boot hebt gevonden Je gaat mee met mij maar je zal je altijd verwonderen…
Falco13 juni 2026Lees meer >

Aan de avondster

netgedicht
2.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 159
Wanneer het donker de aarde behoedzaam omarmt, blijft je licht een stille richting zonder bestemming, gedragen tussen hemel, verwondering en de rust die in mij achterblijft.…
CB21 juli 2026Lees meer >

Ondoenlijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Begrijpen, doen en loslaten, wat niet kan worden begrepen. Ontdoen wat niet kan worden gedaan. Kunstenaars maken iets uit niets. Levenskunstenaars genieten. Spelen het spel dat leven heet, hetgeen ze onbegrepen doen. Wat ze goedbegrepen loslaten, is voldoende welgedaan. Het leven willen begrijpen is ondoenlijk.…

Grashalm

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
De verwondering in één grimmige golf beledigd. ----------------------------------------------------- Voor de bezetters van het Lappersfortbos te Brugge…
Wimper22 oktober 2002Lees meer >

Sneeuwlandschap

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.330
En ten slotte: omkijken in verwondering naar mijn voetsporen voor een keer duidelijk zichtbaar in het land dat ik liefheb.…

Dag droom

netgedicht
1.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.696
Wanneer jij overvloeit en ongekende stromen honingsap mijn begerige mond met liefde vult kan ik nog slechts in puur genot een stille minnares zijn door jou opgenomen en ontvangen in een open ruimte die me thuis en vrijheid brengt verwonder ik me ongeremd en ongekrenkt over de liefde die ik voel voor jou ik koester je en zal je zacht begeren…
Ina Sousa27 januari 2006Lees meer >

Wodans wachters

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.042
Wereld in verwondering Werkelijkheid in wording Waarheid zonder leuze Woensdag was de keuze Woedende krijgers in de hemel Woeste wolven vol gewemel Wentelend op uw paard Worstelend met grote vaart Weerlicht en donder in galop Wilde jacht met paardenkop Wodan eenogig met baard Winteroffer bij de haard Wuivende bomen overal Wachten…

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Dit stille beeld van sluimerend wakker wordend landschap tovert een verwonderlijke glimlach op mijn gelaat. Een genietmoment zo maar door de tijd aangeboden.…
katty17 november 2012Lees meer >

Blij

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 859
Ik kijk en luister… en voel verwondering opwellen. Mijn hart stroomt vol van dankbaarheid, het gaat van vreugde zwellen.…
Antje14 maart 2013Lees meer >

Kerend getij

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
plots word ik mij weer gewaar van het ruisen van de wind een gevoel vol van verwondering dat ik zo vaak als muziek heb bemind bladeren laten de geliefde zomer achter als ware het voortaan een vreemdeling zij moeten zich van haar onthechten om te vergaan op de bodem van verwachting waar zij zich met het aardse zullen vervlechten zelfs mensen…

wensendag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 357
over niet passend genomen afstand die ons bang maakt en vrezen doet dagen vol van wederkerig de liefde die even kleurrijk als lentebloemen harten en hoofden vult met gejuich als op wegen ons de paden kruisen dat doodgewoonste alledaagse dingen ons weer door de dagen zingen doen zoals de kinderen die wij eens waren elke dag zich blij verwonderen…

Lammetjes

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Even buiten Gouda fietsend zag ik lammetjes in de wei, die al behoorlijk waren aangedikt, waarbij ik een kreet van verwondering uitte, als een kind zo blij. In de vijver achter mijn schrijfpaleis zijn iets van zes jonge meerkoetjes in de weer, terwijl een boosaardige reiger aan de kant van het water staat te dreigen.…

een neus die boog en krulde

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
met de mondhoeken omhoog in lijnen van de lach geëtst staan de herinneringen aan de fouten die wij ooit begingen jij was niet klaar en ik nooit daar als we probeerden met elkaar te leven uit een geven diep van binnen maar nu is alles anders kom ik bij je in zacht ontmoeten het tedere begroeten van elkaar jij verbaasd en ik verwonder…
wil melker5 september 2006Lees meer >

Heimwee naar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Als jong kind nog onbevangen de wereld kunnen ontvangen alles nieuw, spontaan en open begreep je iets niet, kon je hopen dat je het later wel zou weten misschien al na het middageten nu ik meer van de wereld begrijp begrijp ik eigenlijk juist minder verwondering heeft plaatsgemaakt voor angst, woede en verbijstering waarom haten mensen…
geeraardt20 februari 2019Lees meer >

Verbijstering alom.

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 782
Ingetogen glimlach zo stralend ook uitstralend; wat is alles betovering Is dit waar een machtige wondere wereld zo boordevol verwondering? Kras dat houden van zo rijkelijk groots inhoudelijk is Een grootscheepse ommekeer in mijn wereldje, lekkerder dan de fijnste dis.…

Een nieuwe Mei

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 585
De mezen zijn er ook, en ik verwonder mij, de drift in zo’n klein beestje, zij vliegen af en aan, zo vrolijk en zo blij. De jongen zijn al uit, ze kunnen heel wat aan. Veel wormpjes en veel vliegjes, hun ouders dragen ze steeds aan. Het kooitje aan de muur is hun behuizing.…
Antje15 mei 2021Lees meer >

DE RODE LIJN, GEEN PIJL OP TE TREKKEN!

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
We trekken een rode lijn tot zover en niet verder terug naar maximale vrede maar er valt geen pijl op te trekken of ze zich er iets of wat van aantrekken niet verwonderlijk mijn inziens want God zo zegt men schiep de wereld en wij het Koninkrijk der Nederlanden onze principes zijn op bagger gebaseerd en onze intrinsieke democratie getart…

DE TRAAN VAN MIJN VADER

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
En toen werd ik weer die kleine jongen Jantje naast mijn grote vader Gerrit Jan in de grote Wilhelminakerk op Rotterdam-Zuid aan de Oranjeboomstraat toen eenvoud nog heel gewoon was en emotie zo ongewoon ondanks de muzikale  diepgang van wijlen organist Feike Asma of de psalmen van wijlen Piet van Egmond tot grote verwondering van…

Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 100
De levensboom schepper van leven op aarde oud als de wereld Met verwondering zie ik je ontwaken in het zachte licht van de vroege ochtend. Je reikt met sterke takken naar de hemel, terwijl vogels hun eerste lied laten horen. Je bladeren fluisteren met de wind, een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

Solo (java)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.020
De poort is een doorgang zonder deur een boog van haveloos pleisterwerk waarachter een immense leegte schuilt het ommuurde paleisterrein Koetshuizen, galerijen en een enkele toren relikwieën uit een roemruchte tijd van weleer wel honderd rijtuigen die er paradeerden vertrekken verlaten, de ruiten gebarsten lange tafels waar Soekarno…
Maxim15 oktober 2025Lees meer >