Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

die ik zo mis

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.591
kus mijn voeten maar kus mijn voeten, zee neem me desnoods mee mijn dromen doen me pijn verdwalen kan niet langs jouw waterlijn dat sta jij niet toe maar 'k ben m'n dromen moe ik droom dat ZIJ mij kust golvend, zo jij mij doet het liefst wil ik verdrinken in jouw eb, in jouw vloed kus mijn voeten nog eens zee zodat ik denk... aan…
Wim Niesten25 september 2005Lees meer >

Dichtdanseres

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Ik las, eenzaam verwilderd verliefd de mooiste woorden van de huwbare dichtdanseres verbleef een kille nacht in droeve eigen stilte tikte de tijd terug in mei mijn hand reikte naar de dunne horizon maar werd in drastisch tasten afgehakt en meegenomen in eb en vloed door zielsverwanten ik kon kiezen tussen de dood en gezelschap…
mobar2 oktober 2008Lees meer >

Ik draag het naakt

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.433
jaren vergeelde in bochten die naar wij dachten nimmer meer zouden rechten Ondoordacht en onwetend door de tijd gedwaald - al was jouw lichaam het boek dat ik mocht lezen – toch kwam ik aan en overgrensde illusies en bakens die slechts fonteinen aan de horizon waren Onze polder met haar vele nissen waar gedachten struinden tussen eb en vloed…
elze4 oktober 2008Lees meer >

Eiland op eiland

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.169
kinderlijke ogen opnieuw bouw ik kastelen van zand aan het water hoor gegiechel geschater meeuwengeschetter regengekletter plonsen en plenzen gekeuvel van mensen maar ik voel me eiland op eiland alleen met elementen herzie bewust mijn kinderogen naar huidige tijd in mijn volwassenheid mag ik door haren woelen liefdes aan laten spoelen bij vloed…
Ina Sousa27 januari 2006Lees meer >

Het geredde kind

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.650
'Gij kunt niet raden met wat liefde wonderbaar De grote diepe zee ik minnen moet, Sinds, vader, gij met eigen lijfsgevaar Mij opbracht uit haar vloed. En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep Achter gordijngedonkerd raam En hoorde niet of moeder riep Mij bij mijn eigen naam?…
P.C. Boutens30 september 2006Lees meer >

alfa voor omega

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.182
door wat oprecht geweld tussen gewillige dijen is nog nooit een vrouw geveld hij neemt haar zonder vragen antwoordloos te laten sterven in zijn eeuwige roes tot behagen tot alles in staat haar te verwerven ze maalt er nooit lang om geeft steeds weer schokkend terug zonder ooit de vraag naar waarom immer langzaam noch te vlug eb en vloed…

WATERSPIEGEL

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 552
Boven de voordeur lost de scheve goot tiktakdruppels die mijn voorhoofd raken met een tok als volgde de dood terwijl zij mij juist naar leven smaken van vallen en vast en damp en vloed van stil en wild en veel en sparen. Dat heeft de waterspiegel van mij tegoed: respect, steeds stijgend met de jaren.…

Mmma

hartenkreet
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.361
Helende tranen trekken banen, met een minderende vloed. Langzaam kom ik weer tot rust, deze tranen doen hun werk goed. Verdwenen en voor jou, mama, onzichtbaar Maar één blik naar beneden en ik zie ze, ze zijn voor mij niet onuitwisbaar. Ik wil dit niet meer, ik heb er geen zin meer in, kon ik er maar wat aan doen.…

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven. Het lijkt een betoverde vogelvlucht, in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
Jan Prins19 augustus 2019Lees meer >

De zee torst haar golven

hartenkreet
4.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 993
verzoend met de zomertoeristen Bepakt met zwemaccesoires zonneschermen, picknickmanden en huilende kinderen jagen ze het ruisende zeegezang naar de achtergrond Des avonds hangt de geur van aangekoekt frituurvet baby- en hondeplas als een oorlogslucht boven het verachtte zandlichaam De zee ontfermt zich over haar spoelt haar vloed…
Namasté7 februari 2010Lees meer >

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen, Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed, Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…

Zonder tussenkomst (2)

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Tussen eb en vloed, geen onderscheid inwendig , de huiskleur is bepaald. Instinctief gevecht de groene overkant te halen, ontheemding als geschenk. Cultuur luider slaat, z'n zinnen te herhalen, smeltkroes van de macht. Waar hoop nog huilen mag, schoonheid naar ontvreemding, brak de lente uit.…
pama1 september 2011Lees meer >

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.194
En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen: De kering van het licht, de eb en vloed Van oeverloze wateren en een dagen, Een kim. een eiland door één ster behoed: Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…

ZEVEN TRANEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 851
zeven op de hand Iedere smoes bleek onzin uit alles sprak weerstand even sterk als de weerzin Zeven tranen uit een hart plus nog zeven uit de ziel Is je innerlijk dan zo hard dat je voor een ander viel doe ‘t dan voor mijn part Zeven tranen in het zand en nog zeven aan de zee Tranend zit ik op ’t strand en ik wacht..vol heimwee op de vloed…
Ton Rijkers15 januari 2013Lees meer >

ik zie de zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
ik zie het beven van de zee in de branding van eb en vloed krachtig afgescheiden pijnlijk verlangen in stilte weggevloeid ik zie het nemen van de zee in een onstuimige stroom het strand is weer klem gezet piekeren in slapeloosheid een machteloos verzet ik zie het geven van de zee als zandloper langs het water de jutter zwerft nog rond…

knarsende tanden

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Het lukt me niet Wie niet ziet Geen mooie dood maar een rijnvis Observeerde m'n bron en Meanderende lang voordat Woorden überhaupt kropen Meeuwen brengen eb en vloed Zodat het ruis en licht zo niet Prijs geeft zo zoet En het Andreas kruisingedicht Maakt alles zo spannend en smoel Vergeef me dit versje zonder doel Het ruis schuimt…

Water als taal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
dat water niet beheerst grillige wanden en massieve randen omarmen zeeën en oceanen die meedogenloos stranden duinen en dijken testen elke golf opwellend uit diepe troggen is een woord op de lippen van de branding daar schuimt het spuwsel van zeegeesten tot onleesbare ruige verhalen vloeibare bladzijden geschreven door de vloed…

Wilgum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
gaan op de dijk tot ver in de kwelder zie ik helder mijn omtrek uitgerekt staan aan de overkant ligt Emden fel in het avondlicht en meer naar rechts Borssum daar tegenover aan deze kant van de Eems niet ver van Torum lag Wilgum waar in 1277 de Eems door haar oever brak het kwam niet meer goed door het Wilgumergadt sleten eb en vloed…
Sjoerd Visser4 september 2020Lees meer >

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen. Zo glijden zij voor de avondlucht, de hoge, slapende zeilen geheven. Het lijkt een betoverde vogelvlucht, in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
Jan Prins19 februari 2017Lees meer >

Vaarwel

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.289
Bij 't ruisen van de zilten vloed, Breng ik aan u mijn afscheidsgroet. Lief Vaderland, lief Vaderland, vaarwel! Vaarwel! Vaarwel, vaarwel! Aan u, aan u blijft steeds mijn trouw verpand; Mijn Nederland, vaarwel! Ik wijd aan u, aan u mijn hart en hand, Mijn Nederland, vaarwel!…

Het geredde kind

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.179
‘Gij kunt niet raden met wat liefde wonderbaar De grote diepe zee ik minnen moet, Sinds, vader, gij met eigen lijfsgevaar Mij opbracht uit haar vloed. En dagen lag ik, niet, zo stil alsof ik sliep Achter gordijngedonkerd raam En hoorde niet of moeder riep Mij bij mijn eigen naam?…

de zon ontspande

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.086
je duim te strelen toen er tranen kwamen spontaan en opgaand in de branding van de zee je nam me mee in golven van verdriet zwemmen was krampachtig de slagen net niet machtig drijven ging nog niet met twee de zon ontspande in koesterende handen de snaar die kwetsbaar maakt wordt onbewust nog altijd aangeraakt dan spoelt de vloed…
wil melker8 augustus 2004Lees meer >

Raven op mijn schouders

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Raven op mijn schouders om me de weg te wijzen en mensen te roepen om hen te ontmoeten De jongen die op het strand tekent met kleurige keien, tweemaal daags en ze natelt voor hij weggaat wetend dat de vloed komt met golven die langer zullen leven dan hij De man in de kamers vol tafels met kwartsen uit de landen waar hij zocht naar heiligheid…
Zywa30 september 2021Lees meer >

Echo van een zomerdag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
zeldzame bloem ontwaakt uit een droom in een zinderende zomer meeldraden trillen stuifmeel poedert om ons te louteren in naaktheid is er nu vrede in het mensenhart Getuige van een passioneel verlangen om in de liefde van die bloem te zijn bloembladeren verkleuren rood wordt langzaam roze Je probeert het in het ritme eb en vloed…

Uittreden

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 892
ik hoorde muziek iets in de sfeer van vallend water kreeg daar spirituele gedachten bij van hogere orde de zon scheen kleine dartelende regenbogen in de vloed van deze muziekaal gekleurde parels die met hun bedwelmend geestveruimend vermogen alle emoties op een hoger plan brachten achteraf ben ik meer dan een uur de hele…
wil melker10 november 2024Lees meer >

Getijde van de leegte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 171
Het water herinnert jouw eigen begin, jij bent de bedding, de eb en de vloed.…

De eindeloze zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8
Mijn oren horen slechts ’t ruisen Van d’eeuwig komend En weer gaande branding, Verschuivend met eb en vloed. Als de zeewind Wolken meevoert in’t firmament Verdwijnen zon, maan en sterren, Verliest de zee Diens golvende groene pracht.…

Als die mensen groot en klein gedenken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
Hier welt slechts empathie, 'n heuse vloed aan vredige zinnen waar ik gevraagd en ongevraagd de dagen mee ga beginnen.…

Engel van de zee

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
ik neem jouw hand en volg het spoor laat golven rollen proef het zout van het verleden tel de zandkorrels van de toekomst het kasteel gebouwd door kleine kinderhanden opent gedachten, ontsluit de poort, stroomt water naar open zee een vloed van woorden laat het zand wegebben zoute tranen stromen langs kinderwangen…
metha18 juni 2004Lees meer >

Vallen zal

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.853
Je schrijft op het gedroomde meer waar zand je diepste waarheid leest Verwijten spoelen monddood aan verdronken in je vloed van woorden Je telt van nul tot éénmiljard Maar welke nullen tel je dan? Zet mij, als nul, daar maar eens naast Denk je dat ik voor je val?…
Zilver30 januari 2004Lees meer >