7277 resultaten.
Zeewering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 De zee
willen we weren
het tij keren
want wij hebben
weet van water
dat springt en kolkt
brult
boven de wind uit
herkennen het geluid
van pijn, van hulpgeroep
van een onstuimige zee
en nee, niet meer
Zee komt
tot inkeer
weet zich eb en vloed
wat er toe doet
in de Lage Landen
waar duin & dijk
..........waken
als ouders…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Het vallen van de maan
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.336 Zij viel in de diepte
toen zij werd gebroken
in duizenden stukjes
bedroefd met een traan
Haar laatste kwartiertje
was nu aangebroken
het zou haar niet lukken
nog een keer te staan
Een mannetje droef
probeerde te schikken
maar zou met zijn lach
in haar ook vergaan
Ze viel in de zee
en stierf in snikken
en met haar de zee
die nooit…
Charade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 , bereikt lust
jouw erogene zone
Utopia claimt
een verlangen
dat bevredigd dient
te worden
Mijn penoze richt
naar de zee
die mijn huid heeft gepekeld
In jouw driehoek
jouw triangulair
klinkt een echo
een kreet van lust
door liefde van...…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de zee raakt alleen en onmerkbaar traag
varen aan de horizon nog een paar schepen.
de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
Zonsondergang - Oostende 28 juni 2025
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
312 De late wandelaars
achter een muur van strandhutten,
blijven deel van de stad.
De kleurenstroken van zand, water, lucht,
schitteren adembenemend,
buiten hen,
zonder hen.…
Oostende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Lucht, water, zand.
Het water verdwijnt in de lucht.
Amper verschil tussen tinten van blauw
in het achterplan.
Beige en bruin
nemen voor- en middenplan in.
Prominent twee lege bekers
Coffee Latte Mocka Americana.
Fotograaf languit buiten beeld.
That's happiness ?…
Aan het strand%
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
180 Weids is mijn uitzicht over de zee,
Meeuwen kijken met me mee,
Golven rollen op het strand,
Rallen tekenen letters in ’t zand.…
Getijdig Neemt de Zee
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
408 Getijdig neemt de zee het land
ze aarzelt, proeft en strandt
dan zwelt ze aan
en laat haar golven gaan
Ze vult, omhelst en dekt
tot alles is verwekt
gelouterd en bevrijd
van schroeiende gelatenheid
Soms mint het water als een beest
is het liefdesspel te ruw geweest
gehavend, murw gekust
het land ligt uitgeblust
Getijdig neemt de zee…
HEEN... TERUG?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
288 Een kleine kustvaarder verlaat de zee,
gaat de Rijn op, vertraagt vaart, kijkt voldaan
naar weiden, waar nieuwsgierige koeien staan,
verschrikt plaagzuchtig het drinkende vee.
De rivierstroom valt aan, maar laat zich gedwee
om de boeg splijten, door de schroef verslaan.…
Dauw van de zee
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 opvolgen in rampspoed
complete volkeren die dreigen te verdwijnen
terwijl jij mij terug roept naar dauw van de zee
en het aangrijpende afscheid aan de zilte kust
een klein duwtje is voldoende
om me het zwijgen op te leggen
ik ben al bijna zonder levensadem
en zonder zuurstof kan ik nergens heen.…
Kunst van de zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 De zee breit haar golven en getijden,
kluwt in de voeten van het witte strand,
ze boetseert het schuim en het akkerland,
die langzaam aan in het donker glijden.
In haar handen spannen zich de golven,
die in de vezels van schepen snijden,
soms de ankers van hun ziel vermijden,
en onder vloeken worden bedolven.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 De zee klotst voort in eindeloze deining,
maar nu zonder daglicht, zonder spiegel van de ziel;
zij draagt stilte als een mantel van zwart fluweel,
en haar golven, klein en gedempt,
fluisteren slechts wat ze niet meer durven zingen.…
Oostende- 3 april 2026- paaszaterdagavond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 Valavond aan zee.
Kleurlagen stapelen zich op,
veranderen, vervagen, verdwijnen
in volmaakte harmonie.…
WISPELTURIGE ZEE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
350 De zee geeft in de avond haar geheimen prijs.
De volgende ochtend vijftig tinten grijs.
Amanzimtoti
Amanzimtoti…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
242 Zo komen de meisjes samen
zes over land en ze stappen
een voor een op de vlonder.
Niet hangend aan een waslijn
maar als danseressen aan een bar
de rokken niet doorzichtig
licht in de wind boven stromend water
kijkend naar het land.
Ze zijn niet even groot, muzieknoten
op een balk, misschien zijn ze
aan het zingen.
Eén meisje wijst met…
spiegelzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
118 ik vraag me af wie
ook naar deze lichtbron kijkt
op hetzelfde ogenblik
een andere plaats wellicht
hoor ik ‘n gedempte stem
op dit twijfelachtig halfrond?
het strand ligt vol nachtelijke
schelpen
kiezels en korrels
houden zich in het water schuil
kalkhoudend, zo stelt dit
moment zich voor
nog altijd prikkelarm
maar terdege aanwijsbaar…
Vervanger
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.525 grimas
Als woorden de pijn in mijn hart onrecht doen
En mijn woorden gericht zijn naar de zee
Als zij me geruststeld en ik wanhopig vraag:
Liefste, neem me mee
Als ik door mijn knieën ga
En gevangen wordt in mijn laatste dood
Smeek ik, nog een laatste keer:
Zee, lieve zee, breng mijn liefste terug…
Nacht en Ontij
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.954 Aan de zee nog wil ik vragen
wat zij die nacht heeft gezien
toen het jammerlijke klagen
de zee niet meer kon dragen
en de zwartgesponnen kragen
zich vergrepen bij kracht tien
Waar de vogels zijn gaan zingen
in het allereerste uur
toen het licht zich liet verdringen
door afzichtelijke kringen
die de zon deden omringen
met het allerzeerste…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Uitwaaien heerlijk bij die ruwe zee.
Die harde wind neemt al je zorgen mee.
Schelpen zoekend aan de waterlijn.
Konden we maar altijd hier op het strand zijn.
Ja of het nu eb is of toch vloed.
Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…
Nieuwjaar
snelsonnet
3.9 met 65 stemmen
4.231 Het is toch eigenlijk een schril contrast:
Ginds treurt men om de doden en vermisten,
De duizenden inheemsen en toeristen
Die door de zee noodlottig zijn verrast
En hier loopt men weer volgens oud gebruik
Spontaan de zee in voor de nieuwjaarsduik.…
GEDACHTENGANG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
916 deinende zee
adembenemend uitzicht
intens blauw water
betoverend verlicht
zonsondergang
weerkaatst mijn blik
naar mijn gedachten
rustgevend geluid
snijdend door de golven
niet meer naar het vasteland
mijn hart is aan de zee verpand…
Treurige ballade van dag en nacht
gedicht
2.6 met 14 stemmen
9.499 ach zon der zee, vonk geslagen uit gehoorsteen
onoplosbaar is het lichaam dat in muien kruit
boven de zee sterren, onder het verhemelte
achter op de tong stuifzand, en maar niet slikken, slikken
------------------------------
uit: 'Lichaamswater', 2002.…
Zeeroven,
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
562 Ik hoop dat u het ook al wist,
Want de zee wordt leeggevist:
Wij zijn onze oorsprong aan het beroven.
Straks geen vis meer in de zee,
Daar zitten dan volgende generaties mee!…
Vermetel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Op een kei een meeuw
een glimmend reusachtig ei
vlakbij is de zee
al meteen take off
een overmoedig zwenken
een borend gekrijs
een schuimende zee
een scheren op vier winden
vermetele duik…
Storm
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
579 Niet in een glas water
Maar op volle zee
Bedenk ik mij later
Het is geen storm
Maar een orkaan
Razend over de golven
Het licht van de maan
Donkere wolken
Ik word voortgestuwd
Het is niet op zee
Deze storm die nooit luwt
Maar in mijn hoofd…
Verzopen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
545 ‘Een klein geel visje in een zee van blauw.’
Naast de zee gedropt.…
Over zeeroven.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
477 Ik hoop dat u het ook al wist,
Want de zee wordt leeggevist,
Wij zijn onze oorsprong aan het beroven.
Straks geen vis meer in de zee,
Daar zitten dan volgende generaties mee!…
Piranha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
688 mijn lieve kleine piranha
jij dook diep in de zee
altijd in de diepe zee
je brak mijn kluisters
open naar vrijheid
je schonk ze aan de zon
je hield me nooit tegen
in mijn liefde voor de regen
die op mijn dromen viel…