Alle inzendingen over eeuwigheid

6335 resultaten.

Sorteren op:

- Ik ben zo blij met jou mijn engel -

netgedicht
4.2 met 54 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Mijn engel, mijn hemels lichte eeuwige vriend..en als de sterren weggaan dan weet ik wat je voelt voor mij en dat je mij opnieuw vindt.. Engel, jij vult elk stukje stilte aan en ook de leegte in mijn leven..…

Demonen van Notre Dame

poëzie
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.106
Op alles regenen zij hun koude spot In grimmige beweegloosheid verstard, Of door de beitel tot gebaar van haat En woeste wreedheid eeuwiglijk verstijfd, In houding die zij houden voor altijd.…

Uitvaart

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.655
waar is DE GROOT gebleven, Die voor de schipbreuk van zijn leven, Zelf onder 't opgeheven zwaard*, ’t Gezicht des Doods braveerde*; en sterker Dan staal, voor eeuwigheid van kerker Noch bittre laster was vervaard?…

Een lieve dans

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Bomen zo eng hoog,zo onaantastbaar hoog als eeuwige kaarsen met lichtjes aan. Ach hemelkoepel wanneer gaat het regenen? Wij dansen op tenen voorzichtig in het donkere bos. Daar waar de naalden en de sparrenappels vallen en we de ransuil en de oehoe horen. Daar waar elke snavel van de zangvogel zwijgt. Waar de dagmuziek ten einde is.…
cornil22 september 2014Lees meer >

Habemus Papam / 08/05/2025

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 738
't Inschijnend oog van het Pantheon, ziet in mei eeuwige jachtvelden, de linker-poort van de Sint-Pietersbasiliek, met daarop Franciscus' wapenspreuk in Latijns schrift, gekozen door genade, ieder vertrouwd herkenbaar aanroepbaar is. Zaterdaggebed na Pasen, heet tot in de naad, volle straten, Sint-Pietersplein de uitvaart inwijden.…

Nieuw Zeeland.

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.577
Wie daar invalt zal eeuwig in de diepte vallen en nooit meer een bodem aantreffen. Op hele verdrietige dagen boven Nieuw Zeeland vallen er hele grote glanzende rode vissersparels uit de hemel. De lieve nymfen van Nieuw Zeeland in hun roze jurken vluchten dan naar de donkere wolken boven het eiland.…

Achtentwintig Februari

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 469
maten waren die alleen in gezelschap van anderen interacteren Al gewoon vrienden sinds de eerste klas Niks om me aan te irriteren Maar één dag, toen sloeg het om Jullie waren iets begonnen Misschien was ik al die tijd al dom Maar wenste alleen dat ik eerder een manier had verzonnen Om die lach, Die lach, symbool van jou geluk Om hem eeuwig…
Elpis13 juni 2021Lees meer >

BIJ EEN GRAFPAAL

poëzie
3.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.343
Sta hier dan niets meer dan haar naam, ’t Is haar zo wel in ’t eeuwig leven, Als die veel gaven om een faam, Die niet heel veel om hen zal geven. Maar gij, die deze verzen schrijft En meent: '’k heb wel eens iets geschreven Dat hier en daar, als ’t hangen blijft Mij, met mijn naam, zal overleven!…

Kruisweg

netgedicht
4.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 843
De herder gaf zijn leven voor de zijnen; het eeuwig licht nu voor ons allen wacht. De dood zal over U niet triomferen, de kracht van al het oude is voorbij. Wil ons dan, Heer, doorheen uw kruisweg leren dat sterven léven wordt. Gij maakt ons vrij. Deze tekst komt uit: "Ook nu nog gaat uw kruisweg verder" Uitgegeven door het P.I.C.…
Adeleyd6 april 2007Lees meer >

Brief naar God

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
worden en U meer De enorme schuld drukte mij neer Ik was namelijk in zonde geboren Zonder Christus zou ik nooit bekoren Alleen door het bloed vergoten aan het kruis Daar werd ik elke zondag aan herinnerd in Uw huis Ik had moeten hangen, Het was MIJN straf Het was omdat U zoveel om mij gaf Dat Uw eniggeboren Zoon moest sterven Zodat ik het eeuwige…
Alco Brink3 oktober 2017Lees meer >

OP MIJN HUWLIJK met Neeltje 't Hart

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.133
Ei maak nu, dat we u eeuwig vieren Met heilige gehoorzaamheid. Doe onze wandel u behagen; Geef, dat die uwe oneindige eer Me nog al enigszins vermeer', En laat de twist ons toch nooit plagen. Bestel ons, uit uw vol trezoor, Voorts 't geen wij niet ontberen kunnen.…

BELLO, DE TREKHOND

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.743
‘k Snap ‘t: je zweert me eeuwig trouw; Top! Akkoord!… Hei, wacht nou even! Niet je snoet zo in me mouw! Moet ‘k je kop nou weer eens strijken? Kijk, wat wordt ie glanzend glad! ’t Zou nog wel eens kunne blijken, Dat ’k een koopje aan je had. En ’t is niet om je te vleien, Maar je hebt een mooi gebit!…
Charivarius25 februari 2021Lees meer >

Ken jij iemand.....

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.256
Ken je iemand die zich heeft laten geselen omwille van jouw mogelijkheid tot het hebben van een eeuwig leven? Ken je iemand die zijn liefde voor jou NOOIT zou opgeven? Ken jij iemand die dit voor jou gedaan heeft zodat jij voor je zonden kan worden vergeven? Ken jij iemand die zich onschuldig voor jou zou laten ophangen aan een kruis?…

Heimwee naar het leven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Weet u wat het is om seizoenen te beleven als het ademen van de kosmos in plaats van eeuwig op en neer gaande afzet- en aanbodcurves, telkens wisselende omzetten kansen die zich maar één keer voordoen waar we nu op in moeten springen hoe het is om samen te werken in plaats van op te kopen, overvloed te delen in plaats van schaarste kweken…

Friesland in de winter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.160
Waar eenzame schaatsers met mutsen op van wol voor eeuwig leken te verdwalen. De dood en de gesel joeg hen in het gezicht. Hun voeten deden zo pijn van de kou. Mannen en vrouwen met bijna bevroren lichamen die verder moesten. Hun voeten gestraft en gebonden voor de tucht en niet terug om mogen naar moeder toe.…
cornil6 februari 2012Lees meer >

Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.697
Heb dank, heb dank, ô eeuwig Wezen, Wiens oog het gans Heelal doorziet! Dan ach! mijn tong moog klanken staamlen, Naar waarde danken kan ze U niet.…

Voor altijd

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 885
Totdat de kleuren van de regenboog vergaan Totdat de bergen zinken in de oceaan Totdat dolfijnen hoger vliegen dan de spreeuw Totdat de zon zal smelten door de laatste sneeuw Want echte liefde stelt geen vragen Je hoeft het alleen te laten zijn Ja, 't leven geeft de liefde onvoorwaardelijk tijd Voor altijd te zijn, voor een eeuwig…

Ze mogen me Franz noemen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu besloop hem het vermoeden dat hij binnenkomen zou, snel en eenvoudig de trouwste tegenstanders benauwen wou met letterlijk uit leesstof dwarrelende wetenswaardigheden die doen denken aan: aan gekte grenzende eigenaardigheid; een eeuwige voltijdstudent aan de levenslessenuniversiteit; genialiteitszaad dat steigert bij het wortelschieten in…
R.E.N.S.18 augustus 2025Lees meer >

DIT IS PAS STIJL; CAFÉ EIJLDERS; DE STIJL VAN GERARD REVE

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7
BEKENTENIS Voordat ik in de nacht ga die voor eeuwig lichtloos gloeit, wil ik nog eenmaal spreken en dit zeggen: Dat ik nooit anders heb gezocht Dan U, dan U, dan U alleen. GRAF TE BLAUWHUIS VOOR BUURVROUW H. TE G. Hij rende weg, maar ontkwam niet, en werd getroffen, en stierf, achttien jaar oud.…

WELDADIGHEID

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.969
Ja, rein, als leliën der dalen; Ja, zuiver, als der duiven gloed; Verfrissend, als een zilvren vloed, In ’t brandend Afrika, voor hen, die dorstig dwalen; Sterk, als ’t gebergte op de aard verspreid; Ver boven hopen, wanklen, vrezen, Zijt, waart ge, en zult gij eeuwig wezen, o Godlijke Weldadigheid!…

Mária Lécina

poëzie
3.7 met 114 stemmen aantal keer bekeken 39.523
Wanneer ik de sleutel had van het daglicht en de sleutels van de eeuwigheid, dan lag je gezicht nog naast mij in het donker en daar lag het voor alle eeuwigheid ¿Porqué, Mária?…

zaterdagavondnostalgie

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Hoe lang moet ik nog leven, hoeveel bodemloze eeuwigheden, voor ik misschien, ooit nog de dageraad van je aanwezigheid zie lichten voor je me misschien, ooit nog terug tegemoet wil treden in de innige tuin waar wij het beste van onszelf hebben gelaten om het in de woestijn van elke dag opnieuw te zoeken.…

Lief is de Lente

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Bloesems bedriegen, Bloemen verwelken, Alles vergaat-, Hemel en aarde, Alles verandert; De Eeuwige niet. 't Leed van de winter Maakt ons de lente Lieflijk en zoet. 't Leed van het strijden Maakt de Overwinning Heerlijk en groot. Dor was het aardrijk; God is gekomen: Alles herleeft.…

Het Duister

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
De zon was uitgedoofd en de stervende sterren Zwierven in d' eeuwige ruimte, van stralen beroofd, En zonder doel; en de donkere ijzige aarde Hing blind en zwart in de maanverlaten lucht; De morgen kwam en ging - en bracht geen dag, En de mensen, uit angst om verlaten te worden, Vergaten hun passies en alle harten verkoelden En baden om de terugkeer…

Ik weet genoeg!

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
Ook daar kom je niet zomaar, dat wist Sisyphus ook - de kwade genius van Zeus liet hem ten eeuwige dage boeten voor zijn euvelmoed. En de Helicon, de berg der muzen...…

Vincent van Gogh

poëzie
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.565
De pijnen snikken eeuwig en laten hun lange tranen als vingers vallen. Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt, houdt op het leven leed te zijn. V Kristus, Verlosser. Het Kruis vergaarde al het leed. Toen wierp hij weg het huis van zijn leed. Drie dagen en de schildwacht schrok. De kunst is groot. Een kruis van leed...…

ZOMERREGENLIED

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.492
Eeuwig land, nooit genoeg bemind en nooit genoeg genomen, voel hoe de wind uw lijf rein maakt van verlangen. Vreedzaam-voldane volmaaktheid van de slagzoenen, regenomhelzing, rustig neergeleide berusting onder het jonge, bange branden van de zon. Regen: reiniging.…

LIEFDE-ZANG

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.223
blijde bitterheid geen leven geven aan de verborgen vrucht die ge in uw zijden draagt; en met de striem des trots uw drift hebt uitgedreven, gelijk een zweep de bronst uit tuchtig' hengsten jaagt en zo ge, zelfs die trots op eigen grond verwonnen, niet langer in het huis van eigen-min verwijlt, maar - eindlijk 't wijze werk der eeuwigheid…

Sapientia

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.495
Ô Prometheus, gij eeuwig zinnebeeld Van ieder wie een God te volgen poogt, Van ieder wie, om ijdle schimmenteelt, Het heilig vuur aan Godes hemel steelt, Rijs op! Rijs op! Getuig aan wie het vraagt Hoe lang de gier u aan de boezem knaagt Zeg mij waarom, ô Vrienden, wilt ge uw brein Met allerhande dromerij bevrachten?…