Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

anomalie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
tot daar is het leven twee meeuwen vinken de horizon af het velijn van het zijn zout' 't water tot een zilte lijn de golven klauwen aan de dijken het zand geeft zich over bergen naamloos zonder getal alles verstrijkt zover je kan kijken de lijken reikhalzen onder 't zand het gedruis wuift iedere inbreng weg erosie strijkt een vers…

Zomers oogstmoment

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
lucht in de oude havenstad blijven hangen het is nog warm, de dromen zijn nat maar droevig sluit de minnaar zijn ogen de liefde is zoek, de aarde lijkt plat nergens vindt hij platonische zinnen hij moet nu in stilte het duister beminnen geen zomerse flair, of stedelijk vermaak mensen zien hem niet, steken liever de draak die enkeling ver…

rode baret

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
rechte neus mijn vingers bekeken voorzichtig haar geschilderde lichaamsdelen haar wangen, wenkbrauwen en hals en dan die mond,hartstochtelijk gevormd om grenzeloos te kussen ellipsen en half geschreven cirkels blijven ronddraaien in mijn hoofd dat koele strakke omkijken verwart het werkelijke met fraaie fantasieën weg ben ik van haar, ver…
willem jacobs6 september 2017Lees meer >

De oppervlakte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
Europa Onze cultuur Schept bewondering Maar er is een muur Naar andere culturen Die Verwoestingen oorlog En armoede hebben te verduren Wat we niet willen weten Is buiten onze grenzen ver van ons af Europa wil weer Blinken, schitteren Maar ten koste van hoeveel Als medespeler Op het wereldse toneel Europa Het continent zijn burgers…
ebba16 december 2017Lees meer >

Taal de verbindende kracht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Vraagt het om betere theaterteksten vers te verspreiden onder de mensheid voorbeelden aan ze geven waarop die mooiere leefomgeving als circus ontwapend in beeld wordt gebracht met uitdagingen voor de samenleving.…

Doodstil bij jouw graf

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Het was doodstil rond jouw graf er hing een donkere schemering In mij kwam jij die trap weer af met in jouw ogen die glinstering Het was doodstil op je kerkhof geluiden klonken flauw, van ver Samen bereisden we dit doolhof en nu bewoon jij een verre ster Het was doodstil op je rustplek een enkele uil kraste in het bos Ik leun maar even…
Ton Rijkers12 februari 2018Lees meer >

groter groeien - tweede jeugd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
de mens immers je ontdekte met of zonder groter word je van kind groei je puber was je tot adolescent en heet je op enig moment volwassen en dan opeens ervaar je groter groeien is vooral zoeken naar het nieuwe verkennen en ontdekken experimenteren ook vallen en opstaan grenzen verleggen nieuwe wegen inslaan eenmaal zo ver…

Odysseus bij Calypso

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 557
gonsden aldoor in mijn oor, stromend als een warme douche en in mijn lijf een tinteling die daags erna nog dieper ging mijn haar, waar zoete geur in hing van jouw parfum, betovering door jou bezeten, in jouw macht ben ik bedwelmd door jouw demonen, nevelwaas beneemt mij kracht om overgave in te tomen is het jouw bijzijn of je stem van ver…
Maxim13 mei 2018Lees meer >

een ordinaire morgen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
geur van verse koffie ruiken, twee muggen spelen op het behang. een boterham komt uit de kast zacht eitje met gerookt spek, ontbijt dat telkenmale wat verrast mijn maag grolt, ik heb zo'n trek. nu klaar om te vertrekken, te voet naar het station. ik kan geen tijd meer rekken, de trein komt aan op het perron.…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

Verlangen,

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Windvlagen ruisen door de bomen Ver van je liefrijk hart, Als tranen van verloren dromen terug naar zorgen en smart.…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Waan ik mij in de groeve van belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Zeven vogels zwart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
langzaam verlies ik mijn veren, worden mijn vleugels armen en handen, geef ik mezelf voeten om mee te lopen in de richting van jouw stem Ik ben blij dat we hier zijn, nu…

Daarvan chocola te maken?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
niet meer als ik niets over beider achtergrond heb geleerd, maar als ik overstap naar een alternatieve zaligheid door een ander alfabet van andere smaken blijkt het dezelfde kleur als zoetste smaak ingebed wanneer men klopt op de glazen deur van een cultuur of taal, als het kijken door de oude kijkdoos naar het verleden ver…
Pama6 juni 2019Lees meer >

Ondeelbare tijd?

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Berusting zucht uit de geur van vers gedolven aarde, houdt het verstilde hart omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de navelstreng van onze kindertijd, gedragen door een fakkel van verdriet als lopend vuur in een kinderhand ontstak, blijft gloeien in de as, wind en regen, daar zijn schuilplaats vindt, pijnlijk lang verzwegen…
Pama10 juli 2019Lees meer >

Cemetery blues

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 685
De klokken luiden, afscheid wordt genomen Een korte plechtigheid, een vers, een lied De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen De oude zerken staan hier schots en scheef En ook de houten kruizen, half vergaan Waarop al lang de namen niet meer staan Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…

Tussentijd voorbij De Poortloze Poort

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Voorbij de Poortloze Poort gaf ik mijn spullen weg – thuisloos zwierf ik onder de Vissen aan de hemel, hun tijd is een lange tijd op de klok van de aarde De steden waren snel gesticht in het korte uur van de Ram – maar Waterman, jouw eeuwen liggen nog ver in de toekomst na de sterke mannen Jij en ik wachten niet meer we lopen voor, in…
Zywa20 september 2019Lees meer >

Afscheid

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 717
Je zit in elke vezel van mijn lijf En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen Waar laat men grote tranenkralen rijgen Tot kettingen een metertje of vijf Mijn dromen stop ik ver onder de grond De tijd is daar elkaar nu los te laten Om te voorkomen dat wij ons gaan haten Dat valt niet recht en…

Gestolen schat

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
De god van luxe macht en weelde ver van het Heilig Woord de afgod die de mensheid eigenmachtig beelden die met de behoeftige niet deelden De god van luxe macht en weelde waaraan de dag van misdaad ontsteeg het verdorven vlees dat de Waarheid haat o, onnatuurlijke lust dat de kinderen schaadt Met Waarheid verhullende vrome handen en gestolen…

klein en daarom bekoorlijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Werelds maar toch behoorlijk bepaalt de gemeenschap zijn eigen identiteit, die zich ver verwijdert voelt van de stedelijke realiteit. Met een bakker, een slager, een kroeg en een eerwaarde is het leven er compact in zijn notendop op aarde. Een verbeelding zoals het dorp lachend naar de wereld staart vanaf een foto op een ansichtkaart.…

Bij het nachtelijk vuur van de volle maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 552
Een man, een roofdier ver van huis. Bij het nachtelijk uur bij een romantisch vuur voelen wolven zich thuis. Een man alleen, een wolvenman. Een man die de weg van de eenzaamheid kent. Bij het nachtelijk uur, bij streken wild en puur wordt een hart niet voor de ochtend getemd. Bij het nachtelijk uur komen de wolven uit hun holen.…

dagritme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
nagelaten brood is voelbaar aan een blinde muur bloeden de wijzers die klokloos het paradijs weten vandaag is de dag met cijfers van levensverwachting en dagwaarde niemand doet buiten mededinging mee voor opnieuw het duister valt naast het slapen ligt een zee van ruimte om in de sterren te schrijven avonden zijn voor droomtijd te ver…
Iniduo11 november 2019Lees meer >

Oehoe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
na heen en weer te zijn geslopen Om er een knijpkat bij te halen Blijft zijn tronie in de lichtbundel Geruisloos zwenkend prijken Met de verstarde hondenblikken Loerend op de Oehoe gericht Die plots een stille zweefduik neemt Laag wiekend over het gras In de gaten gelopen Krijgen we de volgende dag Bericht van het wegvallen Van een ver…
#Henk Jonker27 november 2019Lees meer >

Vriendschap sluiten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
ik sluit vriendschap met mijn veer glanzend room witte crème met een roos als weleer op mokka bruin papier de periode van het zonnige zuiden met de pijn van de zeis die door tarwe maait onder de stekende zon van het zuiden en wat de ene mens de ander onnodig aan kan doen herinner je mij ?…

verre vloedlijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
En toch ben ik gebonden aan mijn schip, voel ik, ver achter de horizon, jouw baken branden, roepen en verlang ik ook naar de thuishaven, noeste arbeid voor de volgende reis – ik kan nergens blijven, ik wil nergens blijven, niet in een lichaam, niet buiten dat lichaam...…

De natuur ontspruit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
Katjes zilverglanzend in de zon tegen ’t hemelsblauw en ook madeliefjes komen nu al ras in het verse gras vele zeilende witte wolken volgen dan ook al gauw al zijn ook de hyacinten en narcissen er nog maar pas.…

ZE DOEN WAT ZE DOEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 373
de geur van een bloem de vlucht van een vogel de warmte van de zon de mens met z’n eeuwige woordengegoochel een spin die in een boek zijn eigen web ontspon ze doen wat ze doen omdat ze het altijd zo deden zij zijn het die het langst zullen overleven ver voorbij de dagen van heden omdat ze altijd dichtbij wat ze zijn zijn gebleven…
catrinus16 maart 2020Lees meer >

afstand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
al belemmert ons de afstand de ruimte die wij laten moeten elkaar de wang of rug te strelen ver weg houden wij elkaar dichtbij omdat juist de afstand ons sterkt voor de toekomst die komen gaat nu klein voor ons de wereld wordt bouwen wij een brug naar elkaar met een boeket kleurrijk geurend van samen gemaakte herinneringen uit de tuin van…

Mijn donzen bed?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 433
Nachten lag ik stil te luisteren hoorde mijn hart en de klokken niet meer slaan, de dood had mij dus uitverkoren, ik heb mijn goed maar ook de pijn en streken onderweg verloren in een fluweelzwarte kamer, ik wilde dat ik op kon staan uit een veren bed. Maar waarom mijn vrienden storen over risico’s waarop ik met hen had ingezet?…
Pama7 mei 2020Lees meer >