8894 resultaten.
750 JAAR AMSTERDAM: MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
297 Ik kan het wel van de daken schreeuwen van Amsterdam
en de schreeuw van de Dam ver overstijgen
ook die van Van Gogh, Munch en vele anderen
MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN!
deze hartenkreet is ook mijn cadeau aan 750 jaar Amsterdam
mede namens mijn dochter Giulia
wij samen schreeuwen
MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN!…
Jotie Rosenkreuz
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 Als ingewijde en wetende zag hij het eindgevecht,
dat ver voorbij ons zonnestelsel zal gebeuren,
als een ware ziener stond hij voor op de plecht,
al valt zijn drugsgebruik natuurlijk te betreuren,
maar Christian Rosenkreuz, dat was hij absoluut,
zonder de gestoorde poespas van dwaze vereniging,
in hem waren Dei gloria intacta, Jesus mihi omnia…
We noemen hem Kees XI; ‘de zaak’
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 weer een nacht
abominabel geslapen
ik lag daar voor apegapen
denkend aan ‘de zaak’
aan dat verse eelt
op de toppen
van zijn linker vingers
hij moet
vlak voor zijn dood nog
hebben gespeeld
‘deinend als de zee’
in zijn laatste gedicht
bekommert hij zich
slechts om de melodie
boven elke ritmiek
en zelfs thematiek
die
amper ter zake…
Met blijdschap...
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
405 amper voldragen, en ook nog een meisje
zij sloegen de trom, maar niemand die hen geloofde
tot zij erna kwam, al jokkend
haar valselijk wijsje
Voor volk en vaderland slaan wij
'n piketpaal in drijfzand
en modder - symbolischer kan het
eigenlijk niet
het land zat muurvast en op slot in het haagse gebied
de toekomst nu minder ver…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Onder mijn veren sliep het donker
dat ik slechts lezen kon.
Sinds jij zonk in de diepte
Spreek ik met rimpels,
alsof het water je stem vasthoudt.
Mijn vleugels slaan nog,
maar dragen mij nergens heen.
Ik draai,
kringen van herinnering rond mij,
een sierlijke val
die nooit naar overleven smaakt.…
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee was niet aan hem besteed
hij voer het liefst naar verre vreemde kusten
waar hij terras incognitas aandeed
Dubai koeweit qatar bahrein oman
en mekka - waar zijn voeten konden rusten
ver…
Zomer in het asfaltwoud
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
269 Er groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
in de argeloze achterbuurt
van een gehavende havenstad
leven zij somber
tussen het beton en grijze stenen
zoekt groen een broos bestaan
de zwoele wind proeft zilt en zwaar
oude muren slaan een warme nevel neer
wortels klauwen in diepe grond
breken door de asfaltlaag heen
de haven…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats in de ruimte
Het heelal krijgt reliëf
....Sterrenslierten tollen weg
........suizen door het niet-bestaande heen
Alchemie van de schepping
Binnen de kolf kookt het rond
Smeltkroes
....Heksenketel
........Toverbrouwsel
Gordijnen materie vallen
voorbij, alles vlucht
ver…
SARAH, een film door Wolf Maria Mulder, muziek door Apollon Kalamenios
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
215 VINGERVERF
Sarah's vingers vertonen
vooral vrijheid van verkwikkende
bewegingen zich verbeeldend
een schilderes te zijn, die
met vingerverf haar witte doek
vult met heel veel doch
vooral haar eigen unieke
volle verse vrije verbeelding
DE RODE LOPER
De rode loper is voor je uitgerold
want Sarah, wat kan jij lopen, hopen
dat is…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De intieme geur van vers gemaaid gras
mengt zich met de geur van oud, opgeslagen hout.
Steigerplanken, nat door de warme regen
van de lange zomer die zich nu gelden laat.
De avond zweet, de aarde dampt heel zacht,
terwijl de druppels traag het hout doordringen.…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
40 Kennis weet
hoe ver de maan van de aarde staat,
hoeveel sterren er zijn
en waar het licht naartoe gaat.
Maar wie vertelt de nacht
dat hij ook een hemel kan zijn?
De verbeelding trekt een stoel bij
waar nog niemand zit,
zet een raam in een muur
en kijkt naar buiten.…
assimilatie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
132 nu de wegen zich haasten
bomen en struiken in
omsingeling raken
is het brein ongehoorzaam
aan alles wat zich opdringt
slaap lijkt op een vergoten fles wijn
die in de gootsteen haar weg vindt
naar een groter, bescheiden nat
waarin zij zich mengt met de resten
van dat wat mij ver weg van het leven lokt
door het in eigen taal verslindende…
Contact verbod
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Waar in het donker
Het bord brak
Dat met een stopteken
Was verankert
Los, op weg naar
Mijn verbeelding
Waarna de veer
Kan knappen
Ik wil het laken zijn
Waar je zo dadelijk inrolt
Wanneer je gaat slapen
Zo dicht mogelijk
Bij jou zijn
Tot dat je van mij
Bent bekomen
Want ik bent klaar
Voor jouw nieuwe dromen…
Kerkhof van de kleine vlaggen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
38 Rijen vers gedolven graven,
Verdwijnen in de verte,
wachtend op hen die nog moeten komen.
Moeders met trillende handen.
Vaders met kapotte eeltige palmen—
een leven vol liefde
begraven onder het zand.…
Kliniek
snelsonnet
4.6 met 18 stemmen
500 Wat heb ik van mijn laatste rijmpje spijt
Want de reacties zijn mij zwaar gevallen.
Tot helemaal in Wildervanksterdallen
Werd Freud erbij gehaald, en penisnijd.
Ik meld mij zeven lange dagen ziek,
Ze werken nu aan mij in een kliniek.…
Op Beppe erfje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.158 Op Beppe's erfje met wat bomen
Stond een spitkeet laag en sober van bouw
In de kleine schone vertrekken
Woonde de eenzame wijze oude vrouw
De jaren gingen voorbij
Ze treurde om het heengaan
Van hare man en kinderen
Ze gingen naar elders
Ver weg van Beppe's stee
De kinderen namen bij het afscheid
Omdat het niet anders kon…
Homerun!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
724 Het was competitie, het was een uitdaging
hoe ver ik elke keer kon gaan.
Naarmate ik oefende en oefende
kwam ik natuurlijk verder...
zéker bij de balsporten!
Ik had gevoel voor de bal.
Tennis, voetbal, korfbal, basketbal,
slagbal en vooral softbal!
Zoals bij judo, zoals in heel
mijn wezen kan ik voluit gaan!…
Eensaamheid.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.604 Maar al is ik ver van die skaar,
in eensaamheids woning getrede,
ik voel mij so's éen
met die Heer alleen
- 'n kind aan Sij boesem tevrede.…
DE MENS, DE PALESTIJNEN, HET PALESTIJNSE VOLK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 op dat hele kleine stukje land aan de Middellandse zee
zo ver van hun beloofde land
zo ver af van de 2 staten
leven in alle staten van mensonwaardigheid
natuurlijk zit er kaf onder hun koren
maar onder de wereldleiders zoveel meer
ook onder de volksvertegenwoordigers, het volk van Nederland
'102.000 ' Palestijnen laten gaan, vergaan
wie…
Als de klok slaat 6
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
403 Zij was getooid met mooie veren
Geprezen om haar vruchtbaarheid
Tentoongesteld voor kritisch-keurende heren
In haar stem klonk nimmer spijt
Zij won prijzen bij de vleet
Werd overladen met veel lof
Tot haar veren slap d'ogen dof
De dag waarop zij schijnbaar overleed
Kort daarvoor was haar verteld
Dat ze was gebruikt alleen voor…
Tweede zang
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.852 Maar schrijf dan ook, ter keerzij mijner schuld,
Dat ééns een mensenkind, zo diep in ellende
Zo ver verloren in een nacht van rouw,
De maat zijns droeve leven heeft vervuld,
En schoon hij 't bitterste dezer wereld kende,
Toch durfde leven en niet sterven wou!…
Weekends in de wolken
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
3.073 Tot weekends moet-ie dit helaas beperken,
omdat-ie heel ver van d'r bed moet werken.
Zo vliegt-ie elke zondag weer terug.
De man verlangt alweer naar zijn blondine
en zit al in z'n heli, maar hij zucht:
'Ik krijg dat kloteding niet in de lucht.'
Krediet ontbreekt. Hij heeft geen kerosine.
- En zo vervliegt z'n hoop op mooi en blond.…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 Het winnen leek niet belangrijk,
falen werd een spel
Maar hevig werd extreem, en toen ging het te
snel
De weg naar het einde was nog te lang
Diep van binnen, tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan…
de kleine witte keeshond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.392 de kleine witte keeshond
plaste in het dorp Piaam
wij kwamen er en keken naar de ganzen
die zich volvraten voor de voorjaarstrek
de hond sprong de auto uit en danste
al plassend door het dorp van plek naar plek
in zo’n dorp kan zo’n hond als vroeger leven
overdag zijn neus na als een vagebond
zonder zich te ver van huis te begeven
bij…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.423 Daar stond ik dan
gespannen als een veer
mooi te zijn
voor jou alleen
wachtend
op je komst
ogen priemden in mijn rug
stemmen fluisterden
tot jouw stem klonk
ogen zochten de mijne
open en blij keek ik je aan
blauwe ogen weerkaatsten kil
in de mijne
je liet me staan
als een hond
achtergelaten
in een bos
natuurlijk
leef ik met je mee…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Onder het rabarberblad vandaan,
gebukt gelopen tot op de vijverrrand,
de moestuin met de drukte
van schoffel en vallende slakjes
achter me - dan was ik ver van huis.…
Als je dood bent.....
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
2.698 Als je dood bent
kun je reizen ver in de tijd.
Als je dood bent
is een afstand maar een kleinigheid.
Als je dood bent
gooi je alle materie overboord.
Als je dood bent
is er niemand die je nog hoort.
Praten over sterven
is toch dood-gewoon,
we gaan gewoon dood
zonder veel vertoon.
Als je dood ben
dan begin je eigenlijk pas.…
Vertrouwen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.023 Geschonden vertrouwen
Lachend meedogenloos kijk jij mij aan
Minachting schikkend naar het moment
Laat mij onmachtig ver van jou vandaan
In verwarring zo ik jou nooit heb gekend
Waar waren die woorden van weleer
Stamelend bracht ik ze jou naar voor
Fluisterend verlaten zij bange lippen
Waarom vinden zij nu geen gehoor
Waar is die gemeende…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 Nog even deinen de kleine hoentjes op 't oppervlak,
dan is het voorbij, het water herneemt zijn oude kalmte,
ver onder de wolkenloze hemel, die blauw is en strak,
spiegelt het nat, van de lucht de kleur, van de zon de warmte.…