Alle inzendingen over afscheid

7024 resultaten.

Sorteren op:

Nooit zag ik haar

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 158
nooit zag ik haar gezicht haar handen maar slechts de beelden die zij vormde in mijn hoofd een gevoel van haar contouren haar stem als zij mij voorlezen zou uit haar gedachten die gedolven lijken te zijn uit het zwartste slib het oudste zand vermengd met klei uit de mooiste rivier maar de wolken breken het licht op de spiegel…

Het onverwachte Stil

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 134
Wat maakt ze af van wat niet meer bestaat, als tijd zich stilletjes uit haar handen laat ze zoekt geen antwoord geen verzoenend woord, alleen wat nog in haar lichaam voortspookt en boort soms loopt de middag dwars door het verleden heen, een boom werpt schaduw op een plek waar nooit iets scheen de wereld houdt zich vreemd genoeg…
Silann Nara22 augustus 2026Lees meer >

Een hommage

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 193
De tijd kreeg een betekenis die zij wilden weren, maar het noodlot was niet te keren; de angst streek klapwiekend neer in de wildernis van pijn en nu hij zich daar nestelt - het licht wordt zo sprakeloos wit - denken zij aan het vaarwel Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren en wie voor altijd slaapt nooit terug?…
J.Bakx23 augustus 2026Lees meer >

Apotheose

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 111
Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…
Joris Olivier25 augustus 2026Lees meer >

De grootte van de pas

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 156
een stap was soms al gezet voordat duidelijk was wat die stap betekende een voet die neerkwam een hand die wees de pas lag al vooruit terwijl de aarzeling nog achterbleef een open weg tegenover een spoor van iets dat al voorbij was niemand vergiste zich het heden droeg het gezicht van een herinnering wat voor haar haast was…
Silann Nara26 augustus 2026Lees meer >

Toen en nu

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 111
Mijn herinneringen drijven ver weg Op de eeuwig deinende golven Van de oceaan van mijn gedachten, Zonder einde in het verschiet. Het zijn vooral beelden zonder tekst, Zonder geur, met veel gevoel, Dat in mijn hart weerklank vindt, Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind. Het verlangen is een puur gevoel, Intens alsof ik herbeleef Wat van…
Joris Olivier27 augustus 2026Lees meer >

Afwezig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 352
Je had er niet moeten zijn Toen we elkaar ontmoeten Je had er niet moeten zijn Toen we elkaar beter leerde kennen Je had er niet moeten zijn Toen we het erop waagde Je had er niet bij moeten zijn Op al die gedwongen momenten Je had hier naast mij moeten staan Zodat ik nog eenmaal, in je hand kon knijpen…
Beninga28 augustus 2026Lees meer >

het grote onbekende

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 405
Het voorjaar hing in de bomen Het prille zonlicht maakte het leven lichter De dingen hadden weinig gewicht Zij liepen door de dagen heen Toen de blauwe schemering De lindeboom vond verdwaalden Haar woorden in de takken Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag Tussen de zwijgende zerken Het fragiele voortgaan over het pad…
J.Bakx31 augustus 2026Lees meer >

Feuilles volantes - Vliegende blaadjes

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.165
in deze herfst wordt zij geraakt door ontelbare feuilles volantes over grenzen van tijd en ruimte naar haar toe gezonden de woorden gaan gekleed in vergane zwarte kleren spoorloos verdwijnen in een verdrukt verleden in de lach van een specht in de leegte van uitgespaarde taal hoe kan zij over rozen zingen? zij houdt haar lippen…
J.Bakx4 september 2026Lees meer >

Woensdag

gedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik 's nachts om huil omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild omdat het ochtend... Zo keer ik wat ik denk om in cirkels…
Lieke Marsman9 september 2026Lees meer >

Oude Kat r.i.p.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Het kwam toch nog onverwacht Je verloor heel snel je kracht Kon niet meer op je pootjes staan En we besloten, je mag gaan Vanaf vandaag is ons verdriet Dat jij ons voor altijd verliet Wat ons nu rest, is naast wat as Herinnering aan hoe jij was Toch liet je ons niet in de steek Toen het leven uit je week Je mocht net gaan, het was je…
Atto5 september 2026Lees meer >

Tied van Leve

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 117
haore hove rust so sottecke op miene herfste, droomt van unne lange soomer daer icke nog jaege, renne langs ’t strande ende om unne glimlache vraoge, sie om unne reikende hande. die afstand drieft al dunne ferre, ’t slape is dieper as ooit, sezoene nervet miene vel, jonkhede verdwijnt, miene toekumste dooit. haore wange verraodt verte…

Ik kijk uit het raam

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 160
Ik kijk uit het raam zie mezelf lang geleden langs bomen lopen het gras betreden en in de verte m’n einde vinden. We vielen uit elkaar. De laatste mist. De zon die opkwam.…
R.J.A.M.9 september 2026Lees meer >

Satisfactie en verdriet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik ben een man, een man alleen, Nadat een lief, één voor één, Uit mijn leven in de dood verdween Mij achterliet, mij liet alleen. Ik heb geleerd hiermee om te gaan, Kan mij alleen goed vermaken, Mis hun lieve blikken, hun aanraken, De liefdestaal in elkaars bestaan. Ik ben best tevree met mijn zijn alleen, Alleen dat gemis, ja dát, Wijl…
Joris Olivier13 september 2026Lees meer >

HET MOET MAAR EENS AFGELOPEN ZIJN MET??

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 119
Met dat gesnoep voor het slapen want met teveel drop speelt je maag op wordt je nacht een flop want de drop rispt bij vlagen op Nu echt de daad niet meer praten 7 jaar van de alcohol af 2 jaar van het roken af nu van het snoepen nog af wordt de nacht weer top om lichaam en geest weer op te laden Ik kom uit de stad van geen woorden maar…

Herinneringen

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Herinneringen vervagen met de tijd, Raak je stukje bij beetje kwijt. Sommige verdwijnen heel erg snel, Andere onthoud je soms wel. Ze zeggen, tijd heelt alle wonden, Maar rouw heelt niet in de tijd, Velen leren ermee leven mettertijd, Zo goed en zo kwaad ze konden. Het brein is hét wonder van 't zijn, Zorgt voor emoties, pijn, Slaat…
Joris Olivier14 september 2026Lees meer >

Tot ooit, lieve Danboy

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 84
En dus zeggen wij vandaag geen vaarwel, want afscheid namen we nooit van jou. Je bent en blijft ons lieve kind, ons hart kent geen verleden tijd voor jou. Wij danken je voor al die jaren, voor wat je ons gaf en achterliet. Voor de liefde die nooit verdwenen is, ook niet door afstand, jaren of verdriet.…

Alleen leegte

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 345
Denkend aan haar, Voel ik weer haar warmte, Die zij zo lang met mij deelde, En onvoorwaardelijk gaf. Dromend van haar, Waan ik mij weer in ons Eden, Ons paradijselijk samen zijn, Van onmetelijke liefde. Herinneringen ongelooflijk zoet, Zo intens voelbaar, Niets anders er nog toe doet. In het heden ik nu in verkeer, Alleen leegte,…
Joris Olivier19 september 2026Lees meer >

vertrek

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 132
toen het geluid van de weidevogels verstomde stroomde ergens anders de bijenboom bijna over van de nectar toen de bloeiende weilanden verdwenen reciteerde iemand een gedicht in zingende ritmische woorden toen de adem van het leven jou verliet bleef alleen de stilte als zes silent letters over in het witte broze licht…
J.Bakx21 september 2026Lees meer >

Verwantschap

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 434
Het kind in jou leeft nog jouw geesteskind is er nog Olielampen verlichten de nacht 't ontwaken naar de dag in een hemels bad…
arensoog22 september 2026Lees meer >

Janneke

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 389
zelfs toen ik al afscheid had genomen haar as had verstrooid over de beelden van na het leven zag ik haar lach verschijnen in het dragen van de wind iets vluchtigs lag in haar nalatenschap nog te dromen in het gewaad dat met oranje was toegedekt, haar kleine knuistjes die sterk ineen geknepen waren spreiden het wit van het heengaan…
elze23 september 2026Lees meer >

Samen slapen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 62
Samen slapen We deden alles samen de vaat, de boodschappen, de ramen we keken samen voetbal we discussieerden mee als er een discussie was op de tv van alles wat we samen deden was samen slapen tot op heden mij het liefst als ik midden in de nacht je rustige adem hoorde wist ik: ze slaapt zacht we kregen wel eens ruzie met elkaar…
Rob Scherjon23 september 2026Lees meer >

Voor goed weg

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 228
In het duister van de nacht Fluister ik heel zacht, Dat mijn verdriet is verzacht, En 'k nog naar je smacht. Jij kunt dat niet horen, Wijl dood alles doet smoren, Ons zijn nooit als tevoren, Dat is voor ons altijd verloren. Dat verlies mis ik nog zeer, Blijft knagen, ’k Weet, jij komt nooit weer. Gemis van onze liefde van weleer Voel…
Joris Olivier23 september 2026Lees meer >

Dementie- Vervlogen Woorden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 67
​Er glijdt een schaduw door de tijd, een stilte die het hoofd omarmt. Het gisteren raakt langzaam kwijt, hoezeer een herinnering ook verwarmt. ​Bekende namen vervagen zacht, als voetstappen op een rustig strand. Maar wat het hoofd niet meer bedenkt, voelt het hart nog aan de hand. ​Een blik van herkenning, een klein gebaar, een oude melodie…

Van stormen en blauw

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 94
Een scheuren in 't oude en zware, het schip dat breekt uit het diep. Ik voel het vuren, het klare, dat lang in de diepte sliep. O, de winden die hoog opwaaien, de wegen zo groen en zo vrij! Zie de meeuwen die zwenken en draaien, een nieuwe morgen in mij. Geen stilstaan meer in de schaduw, geen vrees in het zilveren licht. Mijn borst is van…
bart devoldere24 september 2026Lees meer >

Hervorming

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 91
Ze had het over weefsel onze gemeenschap als er iemand wegvalt door overlijden bijvoorbeeld dat dit dan voelt als iets wat kapot, een gat of een steek beschadigd Ik dacht na, ja! Maar ook een weefsel dat zich hervormt, vanzelf, zoals je lichaam zich elke nacht herstelt, de dingen, organismen zich hergroeperen En zo snel…
Ralameimaar27 september 2026Lees meer >

De oude vader

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 175
Wie reist daar zo laat door het grijzende dal? Het is de oude vader, getekend door de tijd, Zijn blik gericht op de eeuwige kosmos, Maar in zijn hart zingt een kinderlijke vrolijkheid. De stad om hem heen mag dan sterven in steen, Hij draagt de lofzang van de schepping alleen. Want ach, wat is het leven zacht, Een spel van zonlicht en van schaduwnacht…

Achter de eeuwige grens

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 92
Mijn grootvader brengt zijn erf naar het wad, ik zie het golven van zijn dunne haren. Soms wacht hij en blijft nog even staren; van alsmaar klagen heeft hij genoeg gehad. Geruisloos ademt het grint zijn schrede, het gebed dat hij elke dag voordroeg. In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg; wat bij hem lag, maakte hem tevreden. Zijn lief…
Wijnand Raben28 september 2026Lees meer >

Treasure

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 382
Haar liefde kende geen grenzen, Haar eindeloze liefde Heeft ze altruïstisch geschonken, Zonder eigen wensen. Nu zij haar liefde niet meer schenkt, Ik die al lang ontbeer, Besef ik meer en meer D’onbetaalbaarheid van zo’n geschenk. De schat die ik in al die tijd heb opgespaard, Is opgeborgen en koester ik In de schatkamer van mijn hart…
Joris Olivier29 september 2026Lees meer >

Onhoorbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 137
Hij wil in stilte afscheid nemen. Nu hij daar loopt, door die vreemde straten, leest hij nog altijd de oude gedichten. Het is alsof hij die vertrouwde stem kan horen boven het rumoer uit, tussen alle vervreemdende gezichten van een onverschillige, drukke stad. Onhoorbaar maakt hij inmiddels nieuwe herinneringen.…
mobar29 september 2026Lees meer >