7024 resultaten.
Nooit zag ik haar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
158 nooit zag ik haar
gezicht
haar handen maar
slechts de beelden
die zij vormde
in mijn hoofd
een gevoel
van haar contouren
haar stem
als zij
mij voorlezen zou
uit haar gedachten
die gedolven lijken te zijn
uit het zwartste slib
het oudste zand
vermengd met klei
uit de mooiste rivier
maar de wolken
breken het licht
op de spiegel…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
134 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg…
Een hommage
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
193 De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel
Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?…
Apotheose
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
111 Het dekbed warm,
Jouw rondingen zacht,
Ik naar verlang.
Het bed opgemaakt,
Jij niet meer,
Geen uitgelopen eyeliner,
En lipstick op mijn lippen,
Die smaakt naar framboos.
Geen twinklend kaarslicht in je ogen.
Radio kweelt nog melodietjes
Uit d’oude doos,
Ik wacht, moet blijven wachten
Op d’apotheose,
Van het slotakkoord.…
De grootte van de pas
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
156 een stap was soms al gezet
voordat duidelijk was
wat die stap betekende
een voet die neerkwam
een hand die wees
de pas lag al vooruit
terwijl de aarzeling
nog achterbleef
een open weg
tegenover een spoor
van iets dat al voorbij was
niemand vergiste zich
het heden droeg
het gezicht van een herinnering
wat voor haar haast was…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Mijn herinneringen drijven ver weg
Op de eeuwig deinende golven
Van de oceaan van mijn gedachten,
Zonder einde in het verschiet.
Het zijn vooral beelden zonder tekst,
Zonder geur, met veel gevoel,
Dat in mijn hart weerklank vindt,
Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind.
Het verlangen is een puur gevoel,
Intens alsof ik herbeleef
Wat van…
Afwezig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
352 Je had er niet moeten zijn
Toen we elkaar ontmoeten
Je had er niet moeten zijn
Toen we elkaar beter
leerde kennen
Je had er niet moeten zijn
Toen we het erop waagde
Je had er niet bij moeten zijn
Op al die gedwongen momenten
Je had hier naast mij moeten staan
Zodat ik nog eenmaal, in je hand kon knijpen…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Feuilles volantes - Vliegende blaadjes
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.165 in deze herfst wordt zij geraakt
door ontelbare feuilles volantes
over grenzen van tijd en ruimte
naar haar toe gezonden
de woorden gaan gekleed
in vergane zwarte kleren
spoorloos verdwijnen
in een verdrukt verleden
in de lach van een specht
in de leegte van uitgespaarde taal
hoe kan zij over rozen zingen?
zij houdt haar lippen…
Woensdag
gedicht
4.6 met 7 stemmen
1.570 Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik
zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje
heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is
weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik 's nachts om huil
omdat het ochtend is en ik een nacht niet heb gehuild
omdat het ochtend... Zo keer ik wat ik denk om in cirkels…
Oude Kat r.i.p.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.345 Het kwam toch nog onverwacht
Je verloor heel snel je kracht
Kon niet meer op je pootjes staan
En we besloten, je mag gaan
Vanaf vandaag is ons verdriet
Dat jij ons voor altijd verliet
Wat ons nu rest, is naast wat as
Herinnering aan hoe jij was
Toch liet je ons niet in de steek
Toen het leven uit je week
Je mocht net gaan, het was je…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 haore hove
rust so sottecke op miene herfste,
droomt van unne lange soomer
daer icke nog jaege,
renne langs ’t strande
ende om unne glimlache vraoge,
sie om unne reikende hande.
die afstand drieft al dunne ferre,
’t slape is dieper as ooit,
sezoene nervet miene vel,
jonkhede verdwijnt,
miene toekumste dooit.
haore wange
verraodt verte…
Ik kijk uit het raam
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
160 Ik kijk uit het raam
zie mezelf
lang geleden
langs bomen lopen
het gras betreden
en in de verte
m’n einde vinden.
We vielen uit elkaar.
De laatste mist.
De zon die opkwam.…
Satisfactie en verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Ik ben een man, een man alleen,
Nadat een lief, één voor één,
Uit mijn leven in de dood verdween
Mij achterliet, mij liet alleen.
Ik heb geleerd hiermee om te gaan,
Kan mij alleen goed vermaken,
Mis hun lieve blikken, hun aanraken,
De liefdestaal in elkaars bestaan.
Ik ben best tevree met mijn zijn alleen,
Alleen dat gemis, ja dát,
Wijl…
HET MOET MAAR EENS AFGELOPEN ZIJN MET??
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Met dat gesnoep voor het slapen
want met teveel drop
speelt je maag op
wordt je nacht een flop
want de drop rispt bij vlagen op
Nu echt de daad niet meer praten
7 jaar van de alcohol af
2 jaar van het roken af
nu van het snoepen nog af
wordt de nacht weer top
om lichaam en geest weer op te laden
Ik kom uit de stad van geen woorden maar…
Herinneringen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.263 Herinneringen vervagen met de tijd,
Raak je stukje bij beetje kwijt.
Sommige verdwijnen heel erg snel,
Andere onthoud je soms wel.
Ze zeggen, tijd heelt alle wonden,
Maar rouw heelt niet in de tijd,
Velen leren ermee leven mettertijd,
Zo goed en zo kwaad ze konden.
Het brein is hét wonder van 't zijn,
Zorgt voor emoties, pijn,
Slaat…
Tot ooit, lieve Danboy
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
84 En dus zeggen wij vandaag geen vaarwel,
want afscheid namen we nooit van jou.
Je bent en blijft ons lieve kind,
ons hart kent geen verleden tijd voor jou.
Wij danken je voor al die jaren,
voor wat je ons gaf en achterliet.
Voor de liefde die nooit verdwenen is,
ook niet door afstand, jaren of verdriet.…
Alleen leegte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
345 Denkend aan haar,
Voel ik weer haar warmte,
Die zij zo lang met mij deelde,
En onvoorwaardelijk gaf.
Dromend van haar,
Waan ik mij weer in ons Eden,
Ons paradijselijk samen zijn,
Van onmetelijke liefde.
Herinneringen ongelooflijk zoet,
Zo intens voelbaar,
Niets anders er nog toe doet.
In het heden ik nu in verkeer,
Alleen leegte,…
vertrek
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
132 toen het geluid van de weidevogels verstomde
stroomde ergens anders
de bijenboom bijna over van de nectar
toen de bloeiende weilanden verdwenen
reciteerde iemand een gedicht
in zingende ritmische woorden
toen de adem van het leven jou verliet
bleef alleen de stilte als zes silent letters over
in het witte broze licht…
Verwantschap
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
434 Het kind in jou
leeft nog
jouw geesteskind
is er nog
Olielampen verlichten de nacht
't ontwaken naar de dag
in een hemels bad…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 zelfs toen ik al afscheid had genomen
haar as had verstrooid over de
beelden van na het leven
zag ik haar lach verschijnen
in het dragen van de wind
iets vluchtigs lag in haar nalatenschap
nog te dromen in het gewaad
dat met oranje was toegedekt, haar
kleine knuistjes die sterk ineen
geknepen waren spreiden het wit
van het heengaan…
Samen slapen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
62 Samen slapen
We deden alles samen
de vaat, de boodschappen, de ramen
we keken samen voetbal
we discussieerden mee
als er een discussie was
op de tv
van alles wat we samen deden
was samen slapen tot op heden
mij het liefst
als ik midden in de nacht
je rustige adem hoorde
wist ik: ze slaapt zacht
we kregen wel eens ruzie met elkaar…
Voor goed weg
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
228 In het duister van de nacht
Fluister ik heel zacht,
Dat mijn verdriet is verzacht,
En 'k nog naar je smacht.
Jij kunt dat niet horen,
Wijl dood alles doet smoren,
Ons zijn nooit als tevoren,
Dat is voor ons altijd verloren.
Dat verlies mis ik nog zeer,
Blijft knagen,
’k Weet, jij komt nooit weer.
Gemis van onze liefde van weleer
Voel…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Er glijdt een schaduw door de tijd,
een stilte die het hoofd omarmt.
Het gisteren raakt langzaam kwijt,
hoezeer een herinnering ook verwarmt.
Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Een scheuren in 't oude en zware,
het schip dat breekt uit het diep.
Ik voel het vuren, het klare,
dat lang in de diepte sliep.
O, de winden die hoog opwaaien,
de wegen zo groen en zo vrij!
Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.
Mijn borst is van…
Hervorming
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
91 Ze had het over weefsel
onze gemeenschap
als er iemand wegvalt
door overlijden bijvoorbeeld
dat dit dan voelt als iets
wat kapot, een gat of een steek
beschadigd
Ik dacht na,
ja!
Maar ook een weefsel dat zich hervormt,
vanzelf, zoals je lichaam
zich elke nacht herstelt,
de dingen, organismen zich hergroeperen
En zo snel…
De oude vader
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
175 Wie reist daar zo laat door het grijzende dal?
Het is de oude vader, getekend door de tijd,
Zijn blik gericht op de eeuwige kosmos,
Maar in zijn hart zingt een kinderlijke vrolijkheid.
De stad om hem heen mag dan sterven in steen,
Hij draagt de lofzang van de schepping alleen.
Want ach, wat is het leven zacht,
Een spel van zonlicht en van schaduwnacht…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 Mijn grootvader brengt zijn erf naar het wad,
ik zie het golven van zijn dunne haren.
Soms wacht hij en blijft nog even staren;
van alsmaar klagen heeft hij genoeg gehad.
Geruisloos ademt het grint zijn schrede,
het gebed dat hij elke dag voordroeg.
In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg;
wat bij hem lag, maakte hem tevreden.
Zijn lief…
Treasure
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
382 Haar liefde kende geen grenzen,
Haar eindeloze liefde
Heeft ze altruïstisch geschonken,
Zonder eigen wensen.
Nu zij haar liefde niet meer schenkt,
Ik die al lang ontbeer,
Besef ik meer en meer
D’onbetaalbaarheid van zo’n geschenk.
De schat die ik in al die tijd heb opgespaard,
Is opgeborgen en koester ik
In de schatkamer van mijn hart…
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Hij wil in stilte afscheid nemen.
Nu hij daar loopt, door die vreemde straten,
leest hij nog altijd de oude gedichten.
Het is alsof hij die vertrouwde stem kan horen
boven het rumoer uit, tussen alle vervreemdende gezichten
van een onverschillige, drukke stad.
Onhoorbaar maakt hij inmiddels nieuwe herinneringen.…