Alle inzendingen over berg,wind,stap

14830 resultaten.

Sorteren op:

Het open luik

poëzie
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.167
Het harde, houten luik is dicht en daar achter is de dag met zijn parel-gouden licht; daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind, de mensheid: man, vrouw en het fijne kind; daarachter de zon, daarachter de maan, daarachter de zilveren sterren; ook Vlaanderen, nevel-blauw, en God.…

Kompas

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Bergen voorbij, langs zee en strand, waar woest de wind waait golven breken, zoek ik met jou een merkteken van de route: de houten hand, of rode verfstreep die het zand, het vocht, de tijd deden verbleken. Nooit meer wil ik nog verdwalen, in kringen gaan.…

LANDSCHAP

gedicht
2.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.072
Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap, hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte, wat brengen bewegingen in mij teweeg als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…

ONVAST DENKEN

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.247
verrassing misschien een noodlot bergen deze sprekende lucht is de Indische tulband uit toververhalen voor kleine hoorders én op oude meestershoofden der rijpste wijsheid.…
Han Messie23 oktober 2010Lees meer >

Willoos water,

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik waak in een berg van witte watten, waar de zon door straalt en de frisse wind mij binnenhaalt. Als een klimmer, die zwemt naar de top, in de zoete weelde bovenkomt, ik ontwaak, verstomd die de diepe nacht met mij deelde.…
pama30 september 2011Lees meer >

Victor Jara

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Jij zong over liefde, bergen en zeeën. En vrijheid voor Chili uiteraard, maar ook voor ons. Je bracht troost, solidariteit en blijheid voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons. In het stadion werd je stem gesmoord; lachend sloegen ze juist je handen kapot.…

Het hart van de hoge bergen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
maar schone klanken groeien bloeien als een bloem in koele wind langs dode wegen naar het hart van de hoge bergen de hand die het hart vasthoudt…

Droomwereld

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
ik wil de zon begroeten en in de wolken leven met de regen dansen en de maan een kusje geven ik wil zingen in de sneeuw en stoeien met de wind zeilen op het ijs tot ik een ijsbeer vind ik wil duiken in de zee en springen in het dal glijden van een berg en niet bang zijn dat ik val ik wil luchtkastelen bouwen midden in de nacht vioolspelen…

Barometer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
in 't zuiden overheerst bij mies en freek bewolking tussen wilders' gouden bergen een koude dag, maar in de loop der avond schijnt noorderlicht in roodgroenlinkse tinten…
Maxim22 november 2023Lees meer >

(In)zicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
op de top van de berg waar de horizon me ruimte geeft klim ik verder naar de plek luisterend naar mijn innerlijke stem weet opeens wat me gelukkig maakt luisterend naar mijn innerlijke stem klim ik verder naar de plek waar de horizon me ruimte geeft op de top van de berg…
Sanne9 januari 2015Lees meer >

wind of wind-stilte?

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Gevoelens, als zwiepende aren in een dolle wind, die kilte geeft, en striemend het masker losweekt dat me heel houdt. Jouw stilte echoot luid in de tunnel naar mijn ziel door jou gegraven, die dag, dat je door je aanraking mijn vijver rimpelde en me stuurloos achterliet. Wat vrees ik het meest, wind of wind-stilte?…
mrien30 maart 2004Lees meer >

De wind, de eindeloze wind

gedicht
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.060
De wind, de eindeloze wind waait waar hij wil danst op een esdoornblad smijt schepen heen en weer vermaakt zich met een zwaluw legt zich doodmoe neer opeens. Wat hij, zijn waaien te betekenen heeft? Verkeerd, aan dit adres! --------------------------------- uit: 'Boze Wolven', 2002.…
Erik Spinoy13 augustus 2024Lees meer >

Hoe mijn liefde bloeide

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Wat de reden ook was, één stap heb je gezet Eén stap in de richting van mijn gebroken armen En dat terwijl er van alles is wat je hart belet Liefste, leer me nu dan hoe ik jou moet omarmen Want waar je ook bent en wat je ook doet Of je me nou voortaan bemint of weer weggooit Mijn hart rent toch alleen jou tegemoet Tot men op ‘n dag zwarte aarde…
Tulay27 oktober 2003Lees meer >

Mijn stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 918
Mijn stad, mijn stad, waar ik in het donker struin, dronken dwaal en die ik stap na stap zo vaak doorkruis. Mijn nacht en ontij stad, waar straten in het donker lanen zijn, met struikgewas, bloemenpracht en bomenrij. Zonder al die mensen en lawaai en slechts mijn voetstap die tegen slapende huizen klinkt.…

vriendin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
haar hand op mij mijn hand op haar, de ander houdt een kaars de hemelbaar van duizenden gelovigen in één - en wij samen - onze tranen wassen stap voor stap tot het gewicht van een ster de aarde raakt en zacht als in mijn eerstgeboren uur geef ik me bloot daar, op de grond van oude tijden ligt geen grens meer, tussen leven en mijn…

Rosa Parks 1955

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 905
Ze zeiden: wij hebben een cirkel getrokken rond jouw huis. Zo lang je maar binnen de cirkel blijft, beschermen we jou tegen het kwaad. We hebben het beste met je voor. Zij dacht: uit deernis snijden ze me onder felle lampen tot op het bot. Mijn hart heeft haastig geleerd en zich ingemetseld achter een muur. Lang, zo lang geleden.…
J.bakx28 februari 2013Lees meer >

[ Zilver de hemel ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Zilver de hemel, donker en stil de bergen -- alsof ze slapen.…
Zywa10 mei 2024Lees meer >

grondverzet

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 595
de mol graaft zijn gang maar als de boer zijn hoop slecht moet hij zich bergen…

[ Ineens is het weg ]

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Ineens is het weg: geen huis meer, alleen een berg -- muggen waar het was.…
Zywa30 januari 2024Lees meer >

9/11

netgedicht
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
opengereten rusten twee torens aan de voet van een berg puin…
Rudi Tiri11 september 2011Lees meer >

[ Boven de bomen ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 457
Boven de bomen: daken, dan torens, bergen – ijsreuzen, de maan!…
Zywa5 juni 2020Lees meer >

Randen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
De rand van de berg, maanverlicht, Jupiter heerst – de truffel ontwaakt…
John Loopstra5 september 2022Lees meer >

Klanken van de arm

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.069
ik ontdekte een stap opzij aan iets nieuws gelijk terwijl het slijk aan mij zoog bij vallend tij .…

DE WIND LEEFT

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
we zijn het ons niet bewust maar de wind leeft als je maar goed luistert hij brult hij fluistert hij kan zo zachtjes waaien dat het soms lijkt alsof hij ons liefdevol wil aaien daarentegen zwiept hij en knalt en buldert zodat het in onze oren schalt en hij heeft van die dagen nadat hij weer eens is uitgeluld dat er wordt gehoest met…
catrinus17 maart 2024Lees meer >

Consolatio

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Kou, grauw en schemering vergrijzen te lang al de kentering waar mensen naar reiken; moeten ten leste toch wijken. Kraken de rolluiken op en baren, tinkelend eerst nog door reetjes, zonlicht goudgeel, het verblindt twinkelend nat in het gras: miljarden splintertjes glas. Dingen zijn vlammend iconen geworden: passerende wagens tot praal…

Stervensgloed

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het groene bootje glijdt traag door het meer tussen bergen purper Op de oever in 't gele huis schijnsel van vlammen rook geur van turf Het klotsen van water gerust smelt de tijd bergen bootje en huis in de stervende gloed van de Ierse schemer vergleden…

de crash

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
er is dat moment dat die copiloot de trekker over haalde en hij was de enige die de bergen zag opdoemen en hij kon iets doen deed hij echter niet hij zag het, de dodelijke bergen maar ademde heel rustig ik denk aan de hersenen die zich tegen hem keerden dan ben je machteloos een van de vele voortekenen van de overmacht van de…