14830 resultaten.
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 En elke stap die je zet,
hoe klein ook,
is een overwinning.…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
Kompas
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
764 Bergen voorbij, langs zee en strand,
waar woest de wind waait golven breken,
zoek ik met jou een merkteken
van de route: de houten hand,
of rode verfstreep die het zand,
het vocht, de tijd deden verbleken.
Nooit meer wil ik nog verdwalen,
in kringen gaan.…
LANDSCHAP
gedicht
2.8 met 37 stemmen
11.072 Waarheen waait de wind in dit verstilde landschap,
hoe zweven mijn ogen doorheen deze stilte,
wat brengen bewegingen in mij teweeg
als ik hiernaar kijk met mijn stille geest?…
ONVAST DENKEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.247 verrassing
misschien een noodlot bergen
deze sprekende lucht
is de Indische tulband
uit toververhalen
voor kleine hoorders
én
op oude meestershoofden
der rijpste wijsheid.…
Willoos water,
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
552 Ik waak in een berg
van witte watten, waar
de zon door straalt en de
frisse wind mij binnenhaalt.
Als een klimmer, die zwemt naar
de top, in de zoete weelde
bovenkomt, ik ontwaak, verstomd
die de diepe nacht met mij deelde.…
Victor Jara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Jij zong over liefde, bergen en zeeën. En vrijheid
voor Chili uiteraard, maar ook voor ons.
Je bracht troost, solidariteit en blijheid
voor je volk in verdrukking, dus ook voor ons.
In het stadion werd je stem gesmoord;
lachend sloegen ze juist je handen kapot.…
Het hart van de hoge bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 maar schone klanken groeien
bloeien als
een bloem in koele wind
langs dode wegen naar
het hart van de hoge bergen
de hand die het hart vasthoudt…
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Barometer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 in 't zuiden overheerst
bij mies en freek
bewolking tussen wilders'
gouden bergen
een koude dag, maar in de
loop der avond
schijnt noorderlicht in roodgroenlinkse tinten…
(In)zicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 op de top van de berg
waar de horizon me ruimte geeft
klim ik verder naar de plek
luisterend naar mijn innerlijke stem
weet opeens wat me gelukkig maakt
luisterend naar mijn innerlijke stem
klim ik verder naar de plek
waar de horizon me ruimte geeft
op de top van de berg…
wind of wind-stilte?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.044 Gevoelens,
als zwiepende aren
in een dolle wind, die
kilte geeft, en
striemend het masker losweekt
dat me heel houdt.
Jouw stilte echoot luid
in de tunnel naar mijn ziel
door jou gegraven,
die dag, dat
je door je aanraking
mijn vijver rimpelde
en me stuurloos achterliet.
Wat vrees ik het meest,
wind of wind-stilte?…
De wind, de eindeloze wind
gedicht
2.2 met 31 stemmen
11.060 De wind, de eindeloze wind
waait waar hij wil
danst op een esdoornblad
smijt schepen heen en weer
vermaakt zich met een zwaluw
legt zich doodmoe neer
opeens.
Wat hij, zijn waaien
te betekenen heeft?
Verkeerd, aan dit adres!
---------------------------------
uit: 'Boze Wolven', 2002.…
Hoe mijn liefde bloeide
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.306 Wat de reden ook was, één stap heb je gezet
Eén stap in de richting van mijn gebroken armen
En dat terwijl er van alles is wat je hart belet
Liefste, leer me nu dan hoe ik jou moet omarmen
Want waar je ook bent en wat je ook doet
Of je me nou voortaan bemint of weer weggooit
Mijn hart rent toch alleen jou tegemoet
Tot men op ‘n dag zwarte aarde…
Mijn stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
918 Mijn stad, mijn stad,
waar ik in het donker struin,
dronken dwaal en die ik
stap na stap zo vaak doorkruis.
Mijn nacht en ontij stad,
waar straten in het donker
lanen zijn, met struikgewas,
bloemenpracht en bomenrij.
Zonder al die mensen en lawaai
en slechts mijn voetstap die
tegen slapende huizen klinkt.…
vriendin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 haar hand op mij
mijn hand op haar,
de ander houdt een kaars
de hemelbaar van duizenden gelovigen
in één - en wij samen -
onze tranen wassen stap voor stap
tot het gewicht van een ster
de aarde raakt
en zacht als in mijn eerstgeboren uur
geef ik me bloot
daar, op de grond van oude tijden
ligt geen grens meer, tussen
leven en
mijn…
Rosa Parks 1955
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
905 Ze zeiden:
wij hebben een cirkel getrokken
rond jouw huis.
Zo lang je maar binnen de cirkel blijft,
beschermen we jou tegen het kwaad.
We hebben het beste met je voor.
Zij dacht:
uit deernis snijden ze me
onder felle lampen
tot op het bot.
Mijn hart heeft haastig geleerd en
zich ingemetseld achter een muur.
Lang, zo lang geleden.…
[ Zilver de hemel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Zilver de hemel,
donker en stil de bergen --
alsof ze slapen.…
De verloren terp
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 Hautaine cultuur
Oude bergen van aarde
Afgegraven terp…
grondverzet
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
595 de mol graaft zijn gang
maar als de boer zijn hoop slecht
moet hij zich bergen…
[ Ineens is het weg ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Ineens is het weg:
geen huis meer, alleen een berg --
muggen waar het was.…
9/11
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
572 opengereten
rusten twee torens aan de
voet van een berg puin…
[ Boven de bomen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Boven de bomen:
daken, dan torens, bergen –
ijsreuzen, de maan!…
EENZAME ZWITSER!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
529 eenzame Zwitser
gaat dikwijls de bergen in -
zijn echo, zijn vriend…
Randen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 De rand van de berg,
maanverlicht, Jupiter heerst –
de truffel ontwaakt…
Klanken van de arm
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.069 ik ontdekte
een stap opzij
aan iets
nieuws gelijk
terwijl het slijk
aan mij zoog
bij vallend tij
.…
DE WIND LEEFT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
556 we zijn het ons niet bewust
maar de wind leeft
als je maar goed luistert
hij brult hij fluistert
hij kan zo zachtjes waaien
dat het soms lijkt alsof
hij ons liefdevol wil aaien
daarentegen zwiept hij en knalt
en buldert zodat het
in onze oren schalt
en hij heeft van die dagen
nadat hij weer eens is uitgeluld
dat er wordt gehoest met…
Consolatio
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
538 Kou, grauw en schemering
vergrijzen te lang al de kentering
waar mensen naar reiken;
moeten ten leste toch wijken.
Kraken de rolluiken op en baren,
tinkelend eerst nog door reetjes,
zonlicht goudgeel, het verblindt
twinkelend nat in het gras:
miljarden splintertjes glas.
Dingen zijn vlammend iconen
geworden: passerende wagens
tot praal…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
de crash
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
448 er is dat moment
dat die copiloot
de trekker over haalde
en hij was de enige die
de bergen zag opdoemen
en hij kon iets doen
deed hij echter niet
hij zag het, de dodelijke bergen
maar ademde heel rustig
ik denk aan de hersenen
die zich tegen hem keerden
dan ben je machteloos
een van de vele voortekenen
van de overmacht van de…