966 resultaten.
Koude kip
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.111 Een vreselijk koude kip
uit het dorp Hardinxveld
had laatst op een morgen
een modezaak gebeld
Zij vond de wintermaanden
akelig kil en guur
en wat ze ook probeerde
ze kwam niet op temperatuur
Haar vraag betrof een bontjas
passend bij haar postuur
niet al te opvallend
en zeker niet al te duur
De brave winkelier nu
was belust op elke…
De lustenburcht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
3.752 De gasten dwalen door het dorp,
Ze schaven hun handen, wagen een worp
tot de gummibal de kap treft van een dappere,
het mikpunt van de schutters.
De abdij is omkranst door getrimd gras,
waarop de rijm glimt,
want wolken vormen een verwilderd dek
en de lucht is bevrucht met fijne spatten.…
En Jozef schrijft…
netgedicht
2.5 met 152 stemmen
41.269 Je glimlacht
Het dorp, een vaag kontrast op de rand
van horizon en hemel
de laatste restjes van het daags gewemel
worden samen met de late kaarsen opgebrand
Vingertoppen markeren de nieuwe levenslijn
onder jouw strakke huid.…
niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
963 niemandsland
Verdreven van huis en haard
Is de uittocht al eeuwen oud
Op zoek naar brood en water
Wonen wij in niemandsland
Zoeken heil en verlossing
Zijn onze geliefden verdwaald
Mijn moeder, mijn zuster
Mijn vader, mijn broer
Wonen wij in niemandsland
Knielen neer in vreemde oorden
Smeken om genadebrood
Wachten in verlaten dorpen…
een Heer van stand
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.621 vandaag,
te weten
hedenmorgen
wordt in Avericht
een standbeeld
in brons onthuld
het is ter
mijner ere opgericht
het was niet mijn wens
maar sta daar nu
verstild te wachten
onder een wit laken verhuld
dagen lang
heb ik moeten poseren
opdat het dorp
tot in einde van dagen
mij kan vereren
na een treurige mars
van de fanfare…
Megalomanie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.431 Als je zou spreken,
bulderde je stem tot wel 8 dorpen ver.
Maar we zouden het blijven proberen,
jij en ik,
ook al was je 10 keer zo groot.
Want ons houden van
kende geen maat.
Jouw reuzen hart was erg devoot.…
Nikki
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.275 wordt zij door het volk toegejuicht
de burgervader,
zeer goed geluimd,
doet de loftrompet haast
eindeloos schetteren
waarna zij zwaaiend en roepend,
ontelbare malen,
in de gewenste dankbare
houding buigt
Rooi staat weer op de kaart
zo laat de eerste man weten
nu hebben we onze Nikki
Hello World, zingt zij,
here we are
mijn dorp…
De krant
gedicht
2.4 met 90 stemmen
34.055 Het dorp dooft.
Nog steeds zet de man geen voet aan de trede,
hij volhardt in de krant die hij vreest. Nog steeds
dat litteken tussen de kaken, niets dat geneest.
Nog steeds geen krakende trap naar beneden.
De vrouw slaapt, de man ontleedt het weerbericht.…
Paola
gedicht
2.3 met 58 stemmen
29.543 Ze woont in een dorp, ver weg
met haar ouders en haar zusjes en haar broertje.
Drie keer per jaar komen ze in Amsterdam.
Dan gaan ze naar opa en oma en dan moet ze
broodjes smeren en afwassen.
Ik heb haar een brief geschreven
waar niet in staat wat ik had willen schrijven:
Hou me vast want ik tuimel.…
Het water van de Schelde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
709 een staalblauw hemelgewelf rijkt ze verlangend naar een verre horizon
Ze stroomt me tegemoet met haar wijsheid, haar kracht omhelst me
Dankbaar dat ik bij haar mag vertoeven groet ik haar en ze rolt zachtjes tegen de dijken aan
In sprakeloze stilte voor dit levende schilderij schenk ik mijn hart aan het water en als ik terugwandel naar het dorp…
jeugdsentiment
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.599 ingeprent
Een moeder zwaar verslaafd aan pillen
vader last van incestgrillen
Ja mijnheer de magistraat
u weet, waar ik over praat
Ik heb echt hard geprobeerd
maar wat had ik geleerd
Haten, stelen, en bedriegen
en van 't ene tehuis naar 't andere vliegen
maar dat duurde nooit zolang
want daarvoor mijnheer, was u te bang
heel het dorp…
Eenzaam
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.733 Bij 't witte dorp groette een levend wezen,
Een gulle boer van achter 'n volle kan,
En voor zijn groet smolt alle leed en vrezen.
0! wanneer komt de tijd, dat ieder man
In elk paar oge' een vriendengroet zal lezen,
Geen mensenhart eenzaam meer leven kan!…
Deze wereld
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.249 Ik ben een vreemde in mijn eigen dorp
waar mensen elkaar niet meer groeten,
en iedereen zijn eigen leven leidt
waar we verplicht nu dingen moeten.
Vroeger toen iedereen elkaar kende
was elk mens nog joviaal.
Vrienden, buren, dorpsgenoten
we kenden elkaar nog allemaal.…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 raadselachtig 't licht hier alles
belaagt en streelt langs het volle
geel van zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in verstilde dorpen…
"Emigrant"
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Door de steppen en de bossen,
omringd door wolven, beren en vossen,
heeft hij zich staande weten te houden,
In gevangenschap en in de ijzige Siberische kou,
opgejaagd door de Russische politiekorpsen,
schuilend bij de boeren in de houten dorpen.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
Het ventieltje
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.161 leg ‘t ding op de balie
bij de fietsenmaker
die zich erom vermaakt
‘n oud model, grijnst hij
wordt niet meer gemaakt
De bakkersdochter
met haar rijke ervaring
kneedt het en in ‘n wip
springt het miraculeus
als vanouds in ‘t gelid
Hij werkt weer, lach ik
het zat tussen m’n oren
weet ik, zegt m’n vrouw
ik heb het in het dorp…
Rijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
716 zie ik een beeld op ansichtkaarten
van Drenthe en ons dorp
dan zie ik huizen met rieten daken
met als decor in 't groen
als was het voor het plaatje
de eeuwenoude eik
kastanje in de bloei
en wasgoed langs het straatje
beschermd is nu dit dorpsgezicht
voor "nieuwe rijken" heel wat waard
voor mij de langvergeten warmte
van voeten om de…
AL BELEEFD
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
542 Steeds is daar weer
die eerste keer
voor duizend jaren
of nog meer
een vissersboot, een dorp
de haven met de vissengeur
steeds meeuwen om me heen
we varen uit
zes in getal
de wind heeft kracht
we vliegen voort
de storm neemt toe
reuze gekraak
de mast knapt af
valt over boord
het roer onbruikbaar
nog eenmaal overstag
de boot…
ZWERVERSLEVEN
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.566 Van d'arbeid wars, trekt gij door dorp en steê
en speelt uw lied en voert uw have mee,
uw dempig peerd en uw gehuifde wagen;
En vraagt der wereld niets dan 't bedelbrood
en 't plekje gronds waar, bij elk avondrood,
voor éne nacht uw tent wordt opgeslagen.…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 Wijnranken in gelid
strelende zoete winden
waaraan gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen…
Oudere heer spreekt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
464 Zó, genoeg ge-
Sproken, het uitzicht vanuit hier is adembe-
nemend, maar ik moet terug, met m'n rollator
-waar ik vroeger een Rolls had- naar het oude-
lullen-dorp, voor een verdomde theekrans!'…
Thans door banken mist
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
528 kalmte durend
ik word overmand door beelden
wat was
wat is
wat komt
een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land
voor elk vertrouwd dier
langs het maïsveld
langs de laagwei
van nabij hoor ik dieren lopen
van eigen klank
in een betovering van mistbanken
ik haast mij niet
bij vroege morgenmist
het zonlicht komt later wel
rondom het dorp…
Nico van de Wetering : troubadour
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.013 De troubadour
bijna woont hij
aan zijn wetering
maar enige stappen verwijderd
van de stromende Dommel
in ons weidse dorp geaard
en door genen getalenteerd
musiceert hij zijn stijl in eigen stiel
vertaalt als echte bourgondiër
de gevoelens van ons mensen
nog bekend met boerenkiel
over vanouds en heden
in zang en dialect
eigen…
Apocalyps?
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
749 De zee schuimt en stapelt zich als een muur
van water, rolt met verpletterende kracht
als tsunami aan land, overspoelt met overmacht
steden en dorpen nog in hetzelfde uur.
Tussen modder en puin zoekt men naar hen
die, levend of dood, soms diep zijn begraven.
Centrales ontploffen, worden plots radioactief.…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Andreas Schelfhout schilderde
in de achttiende eeuw een bijzonder
wintertafereel, waarop twee mannen
hun armzalige bezittingen op het ijs
verschepen naar meer barmhartige oorden
terwijl een moeder met haar kind ploetert
om de weg naar huis te vinden, nadat ze
met hem enkele worsten in het dorp heeft
gekocht, waar de kerk als een baken torent…
Van modder, moeras en veen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 weggehoond
En soms zelfs letterlijk weggevochten
En toen we het helemaal niet meer wisten
Was er nog maar één weg, langs de
Oevers van de Mississipi gestadig
Verder naar het noorden trekken
Net zo lang tot we geen mens meer
Tegenkwamen - en hier waren we welkom
Midden in een gebied van modder, moeras
En veen - daar bouwden we ons dorp…
Twee bundels stokken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 Twee bundels stokken
Heeft hij bij zich,
Kleine jongen in fleurige bloes
Die vluchten moet en dat
Helemaal niet wil -
Niet weg wil van
Zijn thuis, zijn dorp,
Zijn plaats waar hij
Geboren is en gelukkig was
Vader had gevraagd of hij
Twee maal twaalf lange dunne
Stokken wilde snijden uit de
Boom achter het huis -
En terwijl de…
Mannen in jurken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 vliespoten, natuurlijk
waggelen geeft
een kolderiek effect
stenen werden muren
muren huizen
dorpen steden
het zou maar een aantal dagen
duren, met een beetje pech
een hele maand
het duurde maar, het duurde
vele jurken verslonden
dat kleine ronde dingetje
vergeten in het donker…
Morgen Palmzondag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
546 De dorpen liggen in de lentezon te blinken
terwijl de kinderen met palmen zwaaien
en van een pure vreugde luidop kraaien
omdat ze zeker nog niet weten van ’t verzinken
in dood en pijn en duisternis, voor U bereid.
En zelfs uw leerlingen zijn nog niet klaar
de bittere beker ook met u te delen.…