1723 resultaten.
Pril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
758 Nu slaap je weer, je hijgt wat minder
jouw strijd is straks voorbij
- althans voor deze keer
Ook jij zal het spoedig weten:
geen leven zonder vechten
geen liefde zonder meer
Maar eerst gaan we eeuwen spelen
en lachen zoveel je wil
Want dan en dan alleen
valt soms de duivel
even
stil…
Luchten schouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
504 ik zag de
regen dralen
op een windstil
moment of
hij de grond
in grote of
kleine druppels
zou halen in
uitslag onbekend
choreografen van
het tegenwoordige
weer hebben
grafieken waarin
pieken uit vele
eeuwen staan en
niet de getrainde blik
van generaties alle
luchten schouwen
vaak ontbreekt
de subtiele info
die de natuur…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 ...en dan hoor ik hen schreeuwen
maar ze worden niet gehoord
'k zie ze vechten als leeuwen
Toch eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de…
sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.998 na bijna een eeuw weer kind
aandoenlijk gekromd
tussen gesteven lakens
oude handen zoeken
wat is laatste adem
als dit lichaam ontspant
de wereld stilstaat
de kring verbroken wordt
maar als je buiten bent
gaat de wereld toch door
iedereen is zoals wij
geef het leven door
dat je kreeg van haar
lief mens in wit satijn
zo mooi was…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…
Orgel der eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 vooronder de lege ruimte
van het schip in, trillend
tussen de banken en rondom
het altaar, de lucht leeft
in het heilige halfduister
Mijn bewustzijn zet uit
laat op oefeningen en improvisaties
gedachten zweven om ze te schikken
en op hun plaats te laten landen
tijdens de middagpauze in de kapel
Mijn jaren tien, de jaren zestig
van de eeuw…
zee aan zee
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.781 zij zoeken zeldzaam lila
langs eeuwen schelpenstrand
het blauw gevuld met meeuwen
zo wit als zilverzand
een V-formatie vliegers
verjaagt de winterkou
met zuiderzonnewarmte
vanuit een hemels blauw
het bruisen van de golven
die breken op de kust
het ruisen van de harten
die ademen naar rust
waar komen al die spetters
die glinsteren…
Dan, langzamerhand dronken wordend
gedicht
3.5 met 18 stemmen
27.041 Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op
de grond;
hij weet de rand van de taal bereikt
voorzichtig naar een oude
boekenkast schuifelend
(soms wordt hij eeuwen stof)
negeert hij het dode grijze oog
bij een aantal tijdschriften en bundels
blijft hij staan en probeert…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Favela, kunda en Shalimar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
915 Ontzettend
Veel wapens
Halve eeuw hel, in dat
Mooie Kasjmir…
de liefdesdroom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 jij
hoort er helemaal bij
zij aan zij
zullen wij dwalen
langs d'eeuw'ge baren
grijze wolken
kolkende waat'ren
vuurstralen lichten weer
biddend gaat 't hart tekeer
in tijd vergeten
zullen wij elkander heten
dagen die gaan lengen
- niet zonder ons -
- niet zonder ons -
in d'onverbrekelijkheid
onzer wenk in waardigheid
zal er liefde…
Woestijnwinden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
484 ik voel de pijn
weet dat woestijnwinden
schralend waaien door
het schuren van fijn stof
zo is ook iedere
plaats te achterhalen
waar eeuwen tijd hebben
vermalen tot couleur lokale
een mengeling van
kruiden en bereidingswijzen
van de gewassen van het
land met trotse hand
ook armoe en verstarring
bepalen dagelijkse kost
in het soms…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 wil ze
hier niet
heb hen mijn
tanden laten zien
in de scherpe kammen
van het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al eeuwen…
Queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen,
laaiende lichten de nacht versjteren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren met meeuwen
en de visserman al eeuwen…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 maar nooit, en
verrijst het 'ultime' dicht
in de schaduw van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie in
de droom van de eeuw…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 O moeder van moeders
rots in brandende eeuw.
Ik houd mijn adem in
als jij in rook verdwijnt.…
Deze aarde, dit bestaan...
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
1.125 Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.
Mensen gaan en mensen komen,
strijden, lachen, werken, dromen,
alles wat er hier gebeurt
wordt door liefde ingekleurd
tot we 't licht zien en ervaren:
liefde kan slechts liefde baren.…
Ongebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
693 Zal ik jouw haren vlechten
klinkt het vragend terwijl
schijn bewegingen borsteloos
langs rood en weelderig gaan
glimlachend kijk ik haar aan
en vraag om een spiegel
zodat wij samen een buste vormen
vervlochten met eerder
gedachten gaan terug naar
de vorige eeuw waarin
het elke dag vlechten
een dagelijkse strijd was
en wapperende…
Voix céleste
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.179 het kloppend hart
drijft lucht
door buizen
die wind omzetten
in klinkende lagen
opdat in gewelven
het met wierook
opgestegen lief en leed
aan het hemelse
wordt opgedragen
eikenhouten pilaren
dragen het bejaarde lijf
door eeuwen heen
waar de mens zelve
zomaar even in de tijd
met handen en voeten
zijn toetsen mag raken
en…
Op de verbrande hoeven melden de hanen de dag
poëzie
2.9 met 11 stemmen
2.833 De hanen weten niet
hoe rood de morgen is,
die hun eeuwen oud lied
krijst door de duisternis.
De hanen melden de dag.
Geen die het hoort
op de dode hoeve,
zinverloren woord
in wereld droeve
geen die het verstaat.…
De Amstel buiten Amsterdam
gedicht
2.3 met 13 stemmen
8.679 Minikasteel. 17e-eeuws werk.
Het bric á brac voorbij aldoor het vlakke blinkende dat over
het plein van paardeweidjes, van tuinerijen door Ouderkerk voert.
----------------------------------------------------------------
uit: 'De dame van de tapisserie', 2007.…
Als een vredesduif
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
983 ik zag
het boekje met gezangen
heiligen die op hun sokkel
al eeuwen aan pilaren hangen
rook de geur
van dennenbomen
tussen wierook en
de hoogste orgeltonen
bad zonder te denken
de vertrouwde woorden
zat en knielde
naar het ritueel behoren
maar mijn geest
vloog als een vredesduif
de brandhaarden voorbij
waar kerst kapot geschoten…
In niemandsland
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
592 nog nooit
ben ik beland
in niemandsland
de aarde is vergeven
van heersers over leven
de grond al eeuwen verdeeld
er is geen ding
dat zonder eigenaar is
gemeenschappelijk bezit een fictie
wij leven in archaïsche structuren van
grenzen en consumptiemaatschappij
mondialer denken komt sporadisch dichterbij
het is de overlevering
van…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
Lily
gedicht
2.6 met 26 stemmen
13.686 Een dag duurde eeuwen.
Verveling stond chic.
En het gebaar dat je maakte om te geeuwen
werd gerecenseerd op zijn ornamentiek.
Ook machteloosheid moest zich beperken
tot een elegant in onmacht vallen op karpetten
waarbij je vooral op de positie van de pink
hoorde te letten.
Niets gebeurde.…
TWEEDUIZENDTWAALF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 dit jaar begint
met overbekende én
onnaspeurbare vragen
heeft één grote terugblik
een eeuw geleden
was de reus der zeeschepen
schitterend voltooid
gereed voor zijn vertrek
pracht en weelde daarbinnen
riep rijke mensen
voor een geweldige reis
vol sprookjesgedachten
de trots van de oceaan
wachtte op groots beleven
oogstte bewondering…
Vrolijk gedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.054 Het wordt tijd voor een vrolijk gedicht
ik wil weer een lach zien op jouw gezicht
kijk daar bloeien de rozen in de sneeuw
dat deden ze lang niet, zeker niet in deze eeuw
in de dierentuin gaapt de koning der dieren, de leeuw
de buurman wacht rustig op de tram zonder een geeuw
te slaken.
Zie ik daar een lach verschijnen?…
Het Oudejaar
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
662 Het oude jaar
Zijn tijd was daar gekomen
Een feit dat eeuwen bestond
Hij hield zich lekker slapende
Niet rekenend op de nieuweling
Die plotsklaps voor hem stond
Opschieten vadertje je moet vertrekken
Zo klonk knallend het donderend geraas
niemand wil dat je nog langer blijft
opzouten vanaf nu ben ik de baas
De oude kwam overeind stram en stijf…
de kunstenaar en zijn berg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
815 een berg is gestolde wijsheid
van een millennium en meer
inspiratie van eeuwen
de berg draagt de kunstenaar in zich
met onverzettelijke kracht
rijst hij waardig boven ons uit
met al wat wij nastreven
en zouden willen bezitten
daarom beklimmen wij hem
trachten wij hem te bedwingen
daagt hij ons uit om zijn top te bereiken
om daar te…