Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Theedoek

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.349
Eindelijk had zij het canvas willen zijn het beroemde landschap of portret met de eerste blauwe draad in haar linnen weefsel zij naam afscheid van haar wensen, de vier richtingen van deze wereld in plaats van ogen gaven vorm aan haar teleurstelling en zij werd het kompas van de keuken, vriendinnetje van ieder, ideale opportunist en bijdehandje…

blad en bonte spechten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 831
ga op in groenige luierlucht de bladerlichte gave languit te liggen hoe het gerikketik niet tureluurs, maar in een sappige beukennoot je vorkjeprik de zinnen streelt denk aan alles of niets tegelijk; aan een oude fiets de bakker in de buurt... ...aan onbegrensde vensters en vage randen - aan boterhammen met kaas op lange tochten langs…
kuirinck4 februari 2005Lees meer >

Het Begin.

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
En toen die handen elkaar hadden gevonden, toen gaven ze emoties aan mij door, die ik in je ogen eerder had gelezen, maar je vond er toen de woorden nog niet voor. Jouw handen om mijn handen, zomaar even een wisselstroom van jou naar mij. Je was verbaasd, dat dit zo maar gebeurde. Nooit eerder was je tegenover mij zo vrij.…

Als, bij moe-tanend avond-lichten

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.043
En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde haard, en zien, ons leed bijna vergeten, uw hand die stil de kruimels gaêrt; en slapen in uw tere zorgen, en raden niet hoe, troost-gewijd, gij, voor u-zelf misschien verborgen, van lijde' een béetre liefde zijt.…

Geen garantiebewijs

hartenkreet
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 10.881
We kregen bij ons huwelijk geen gebruiksaanwijzing en wisten eigenlijk van toeten nog blazen de vooroordelers gaven ons op z'n hoogst een jaar en zullen zich misschien nog steeds verbazen.…
Moeke1 juni 2006Lees meer >

bijzonder?

hartenkreet
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.213
De rijen dik voor de deur staan Met mensen die gaven om mij Ik wilde dat ik kon steunen Alle mensen waarvan ik houd Ze kan laten lachen, kan luisteren Iemand die je zo vertrouwt Iemand die slimme dingen zegt De juiste snaar kan raken Mensen echt kan helpen Die mensen gelukkig kan maken Helaas ben ik niet bijzonder Maar juist heel gewoon…
rikki17 juli 2009Lees meer >

VERDWAALDE ROTSEN

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
Eens schoven ontheemde stenen voort met reizend poolijs, bleven op vreemde grond, gaven mensen tehuis, bewaarden doden, spreken na geheimzinnig bestaan dit woord: "Onze kalme ouderdom maakt jong leven bont, 't verblijdendste wat alle tijden boden."…

Droge tranen van de dag

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.006
masker..bekende zij kleur Achter ‘t vrolijke masker van de lach woonden grauwe wolken, zonder zon Van het leven betaalde ze er het gelag haar ingevroren vreugde, in het beton Onder ‘t enkel lachen voor de schijn lagen haar bergen verborgen verdriet Na ’t huilen sloot ze daags het gordijn tranen drogen doet men..immers niet Droge tranen gaven…

Stadsgezicht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.375
De scheve dake' en waggelende muren Glibbren van gave, glanzende glazuren, Door fijn, geduldig reegnen neergesproeid. Dat wou 'k, als in email, dun opgeleid, Aaneengeschoven uit geheim van kleuren, Geschilderd zien met veel nauwlettendheid.…
Jan Veth14 augustus 2010Lees meer >

Verzin een list

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 771
Ik wil niet lijden aan dromen, die de gaven van de geest verwart, verbijt de pijn, ik schenk je een dubbelleven in een ander hart, dat jouw realisme tart, om een ontrouw te vermijden.…
pama27 september 2010Lees meer >

DE SPIN

gedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.597
Die zilveren deinende schoot, mijn liefste, dit maagdelijk gave net, dit gruwelijk schone huwelijksbed, dit vangzeil van de dood - ik heb het gesponnen tussen de bomen en tussen de zon en de aarde en al waar ik ontwaarde je zoet-zoemende dolersdromen.…
Anna Blaman19 september 2020Lees meer >

Paranoia

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Al mijn geliefden, zij die met mij vol overgave de liefde bedreven, zijn van mij weggegaan, sommigen in tranen, anderen triomfantelijk als berijdsters met veroveringstrots, ik verwijt ze niets, stel je voor zeg, want ze gaven mij hoogtepunten in het armzalige leven, zo droef, later doken ze allemaal onder in de verdediging van permanente…

Publiek geheim

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
Toen Simon Vinkenoog Ingrid Jonker in Amsterdam ontmoette wist hij natuurlijk ook niet hoe het met haar af zou lopen hij keek diep in haar ogen streelde de schitteringen hij zag de glimlach op haar gave gezicht volgde de charmante bewegingen van haar slanke gestalte, vergat pardoes een joint te draaien, werd high genoeg van haar maar tijdens…

De held van Labbertong II

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Je kon het lezen op full colour raambiljetten 'De thuisclub na een gouden wissel stukken beter Ons dorpje maakt met Roozenwater korte metten Het slangenmens bewijst zich in de zestien meter' De hooligans van Labbertong, nou ja, de nette Trakteerden alle kroegbezoekers op een biertje Maar gaven aan om heel goed op te blijven letten Want…

Oriëntatie

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.487
bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had eens een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken…

Rijsdam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
maten - ik fiets Achter je, kleine Jongen die je zijn Opa noemen mag Pet scheef op Het hoofd, rustige Twinkeling in je Ogen die mij de Moed geven die Ik zelf niet heb, Samen gaan we Naar een klus bij Boeren aan de Overkant van de Dijk - na je werk, Het afnemen van De monsters uit De melk die hun Koeien vandaag gaven…

DE TOEKOMST.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.107
Mijn zoon, riep hij ontroerd en fier, (Men hoorde in de keuken hem wenen) Die zal in zich met twintig jaar Al de gaven des levens verenen! Met twintig jaar! En hij rekende 't uit, Wat hij op die tijd kon vergaren, En zei wat hij niet al zou doen, Zou doen met twintig jaren.…

De stilte

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 8.183
Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid. Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind: Al wie ze aan haar schoot vergaarde - Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.…

IK ZAG ZE WEER

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Ze vlogen meteen op de kroppen af die nog steeds niet in bloei staan ondank dat ze IJsbergsla heten de kou heeft ze nog steeds in zijn macht ook leggen de slavinken opgerold op hun nest keurig naast elkaar in de vitrine en gaven geen kick hun broertjes noemen ze blinde vinken die konden het niet aanzien dat familieleden werden ingepakt…

Extra large

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 594
haven in te slaen eer 't staetschip deerlik strandde’ drenkelingen op de vloedlijn van voorbijheid liggen als kadavers klaar voor een feestmaal zalig verklaard door het schaaldierengilde met sterren beloond door de microbenbond bezorgde gezichten (nu wel met mondkapjes bedekt) naïef zonder verantwoord leefperspectief op de toekomst gaven…

Eendenkooi

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.462
De vlerken gaven toe aan poten en een ongehoord snel zakken van de bout, het hart bekoord door 't zachte wiebelen van het wed -Merkte nou niemand wat? Ja hoor, een kleine hond kwam blij tevoorschijn hollen, behulpzaam wees hij hen de weg.…

De stilte

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Leer u aan de stilte laven: Waar het leven u geleidt - Zij is uwe veil'ge haven, Want zij is de grote gave Van de Eeuwigheid. Sluit de stilte in uw gaarde, Wees in haar gelukkig kind: Al wie ze aan haar schoot vergaarde - Alle zaligen op aarde Hebben haar bemind.…

een schrale troost

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
weggemaaid wij waren een beginneling wind waait stevig muizenissen weg zand verstomt de zee kleuren trekken langs de lucht mijn vlucht neemt de gedachten mee gedachten over jou niet meer mijn vrouw maar ver afstandelijk we praten nog wel met elkaar herkennen elk gebaar het onvoorwaardelijk is weg de schatting was te hoog niet goed we gaven…
wil melker2 september 2006Lees meer >

Als, bij moe-tanend avond-lichten...

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
En wij, die uwe gaven eten, wij rusten in uw blijde haard, en zien, ons leed bijna vergeten, uw hand die stil de kruimels gaart; en slapen in uw tere zorgen, en raden niet, hoe troost-gewijd, gij, voor u zelf misschien verborgen, van lijde' een béetre liefde zijt.…

Over-leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
Nu verstaan wij beter wat voor ieder in zijn tijd, het dagelijks brood betekent en hoewel bij wet verboden, gaven wij voor wat zij dagelijks doen.…

Onbegrepen beertjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Vergeet nooit wie u liefde gaven. Bemin al uw Madonna's. Blijf uw liefdes trouw. In de hemel woont een wijze Vader. Onze Vader die liefdevol wenst, dat mannen kinderen blijven, van wie Madonna's houden. Nooit reist een oude dichter, zonder beertje in zijn tas. Beer Bommel met tegenzin. Tom Poes is in zijn sas.…

Stukjes jij

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 354
schenen want de stoffen moesten in bewegen zachtjes vallen de dure snit mocht niet gesloten blijven ondanks de magerte binnen vele neusjes stonden identiek tussen ingevallen wangen blikken keken ver vooruit uit kunstig aangezette ogen onder goed gelijnde wenkbrauwbogen hun lange vingers speelden met de aandacht die wij gaven…
wil melker24 januari 2023Lees meer >

Case b

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
ondergrondse hollevatenklinkers schuilkelder indruipterrarium alom verderf panopticaal besprenkeld skyhigh rijst in doha kalief sunra sturm drang in sfinks en gizehpiramiden soulmate sade staatstralend aandewieg vantzoetstelieve wijnentrijn taboe zingt swingendansend dromerige blik gitzwart geoogd in hogerstratosferen zoetzijdezachte gave…
Xander1 oktober 2024Lees meer >

De ander, het ander

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
Gelukkig is er nog de ander het ander, dat, als ‘k ontevreden over mijn spiegelbeeld, wel mooi is, kan bewonderen liefde op voel wellen Een bloem haar best wil doen, een kind, haar gave huid en lach, zo stralend de vogels, hun geluid bananen smoothie die ‘k nog in de koelkast vond de verfkwasten die wachten op mijn hand en mijn ideeën…

Gesprek in het parkrestaurant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 231
We gaven handen, warmte, kort en echt, een belofte voor later die hij meenam in de wind. Thuis lijnde ik de teckel aan, groette de tuinman, en droeg de stroom van herinneringen als water langs een eend.…