42726 resultaten.
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.631 Als je oud bent en wat versleten
de geest wat trager werkt
kun je die vroegere liefde wel eens vergeten
maar dat zijn niet alle dagen
anders denk ik
dat ik het niet zou verdragen
want als ik jou voorgoed kwijt ben uit mijn geest
dan heb ik jou nooit gekend
is alles waar ik voor streed voor niets geweest.…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Diepe holle leegte
In het hart
En de ziel
Geen geest kan dat bevatten
De pijn is te kolossaal
Om mee te gaan
Met de vaart der volkeren
Donderslagen in het hoofd
Een pil die de pijn verdoofd
De geest
Die vreest
Weet van dat wat er nooit is geweest
Geen bestaansgrond
De open wond…
Spookstad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
595 Schaduwen spelen
Een eenzame voorstelling
Voor lege geesten…
Fascisrael
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
770 Meer dan woorden
spreken daden
die de ware geest
verraden.…
Stilte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
490 Moe van het denken
leunt de overspannen geest
tegen de stilte…
Steun
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 de vermoeide geest
leunend tegen het leven
zoekt daar een rustpunt…
Leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 weg van het lawaai
thuiskomen in de stilte
weldaad voor de geest…
[ De sjamaan begroet ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
339 De sjamaan begroet
de geesten, hun wijsheid zweet --
uit zijn poriën.…
Liefde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
395 Het orgasme is een aangename
overgave van liefde het lichaam
en de geest.…
Parkidans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Je danst
Totdat je geest
Je lichaam weer boeit…
Paasgedicht in Tibet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
807 Dat schizofrenie mij niet klein krijgt
Maar o wee als ik het huishouden moet doen
Of verkouden ben of ik een sjekkie nodig heb
Dan is het nog erg ver naar Tibet
Een grote bergketen rijst voor mij op
Het is nog ver naar de top en ik daal
Weer af in mijn geest tot op de bodem van mijn geest
Maar ook dat leer je in Tibet
In je geest is het…
Versteende rust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
808 De innerlijke rust
die uit me vloeit
sterft in een ander
Ze vloeit naar een
ander lichaam,
een andere geest
Ik wil weten
hoe lang mijn ziel en mijn geest
zich zullen vereeuwigen
Kom en sluit je dampkring
rondom mij,
beziel mij met
jouw stromen,
maar geef mij die
stenen rust terug…
Opgelucht...?
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.964 opgelucht
een geest vol bezwaren
weg
compleet weg
geschreven geen schouder
om te wenen
wel papier
om te bekladden
vlagen verdriet in
gevangen schrijven
nat gevlekt
doffe pijn bewaren
toevlucht
een geest
gevlucht
in jaren…
de wind die waait
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.687 verholen, doch scheppende
geest, waai als wind weer vrij
zing uw bruisend lied in alle
talen over liefde, vurige liefde
verrijs uit stof naar licht voor
wie dood geen duister einde is
louter een doorgang naar U
Gij allesomvattende Geest…
Verknipt
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.837 Verknipte geesten
moordzuchtige beesten.
De wereld is ziek.
Een meisje van vijftien
zal nimmer 't leven zien.
De wereld is ziek.
Want verknipte geesten
van moordzuchtige beesten
die de wereld ziek maken,
namen haar leven.
De wereld is zó ziek.…
In babylonisch verstaan
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
569 de talen
zijn gesproken
in babylonisch verstaan
er zijn
geen woorden meer
de geest heeft zich geopend
stom en doofheid
zijn verleden tijd in
het openbaren naar elkaar
het volledige begrijpen
kan de mens al
tijdens leven gaan bereiken
de geest
tongt vurig vrede
het is feest vandaag…
Levenskracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
524 Haar kniehoge laarzen
Draagt ze met klasse
Gracieuze passen
Opgewekt
Kijkt ze de wereld in
Opgeheven kin
Op weg naar haar bestemming
Gaat ze onbevreesd
Een vrije geest
Niet hooghartig
Niet gedwee
Zuiver met de golven mee
Met gracieuze passen
Een vrije geest
Wat geweest is is geweest…
Coma
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
7.243 Slingerend, schokkend en hellend opzij
Verlokkend is `t het grillige te snijden
uit zwepende pijpen, verschoten leer
ruw omsloten, vrijwel lijnend aan teer.
Slikkend glijdt verweren naar lijden
Een strijd uit slip te scheuren klampt
zich vast in wind op verbeten gelaat
kwaad verzet ze haar heupen er tegen.…
Nachttij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
749 Te groeien is nieuw en grillig
een onbekende weg die ik ga.
Ik verbeeld een altoos verder
dat mijn verlangen telkens richt.
Vind ik nu een beeld dat bindt
dan geef ik alles wat ik voel.
Vannacht heerst er een stilte
die een geboorte waagt;
er is een ster aan de hemel
die beschijnt waar ik loop.…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
achtkanters
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
901 de kruisingen staan in mijn streek
aan kreken, waaibomen, zo krom
gebogen vanaf den dijk hier te zien
bastaarden zijn het, hybriden, wolven
speels zijn de kronen, ze kuisen
de zuidwestenwinden, voorover vallend
met grillige stam en natte voeten
bij oostkerke op de krinkeldijk staan
mijn mannen weer paraat, ze zien
het gat van de zee, ze…
Onheilvoorspellend
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
641 terwijl ik gedachteloos paden betreed
waar ik normaal gesproken angstig bezweet
met spoed mijn hielen zou hebben gelicht
wervelende wind verwaait zijden herfstdraad
als het pad donker en onheilspellend wordt
het daglicht in razend tempo verkort
en de omgeving gaat ruiken naar onraad
vanaf hier is elke stap er één teveel
om te verdwalen in grillige…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een huiveringwekkende wind speelt
slechts even over hoge grafheuvels
takken van eeuwenoude bomen kraken
grillige…
- In het land van de lente -
netgedicht
4.2 met 36 stemmen
698 In het land van ontluikende tulpen,
staat de zon gedurende het voorjaar
grillig hoog, warm gekarteld,
traditioneel wordt het lente,
na de tijd van extreem koude wintermaanden
ondanks krokus en hyacint
geuren overal lentekriebels,
ziet men dubbele gevulde bloemen,
bloembladen, gecultiveerde tulpen
in opvallende kleurencombinaties,
liefdevol…
Veel dichter kan je niet komen ...
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
531 woorden
Als dichter zoekend naar de juiste stijl
Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil
Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden
Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde
Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl
Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl
Voor mij geen verre onbekende oorden
De wegen van een dichter zijn vaak grillig…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Ik zit begraven in deze eeuw, ik
teken mijn gebreken in de tijd,
op witte grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, niet moedwillig want
morgen valt de eerste voorjaarsregen en
worden schetsen van mijn zonden grillig.…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 De prins uit vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,
Dat zich spiegelt
En zich wiegelt
In een zonnig-eff'ne poel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar der wolken hoge drom,
Statig zeilend,
Of verwijlend
Aan de helle hemeldom.…
VERSCHIJNING
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
534 't Evangelie zal zich statig voordoen
bij hen die het Woord aandachtig lezen,
kan in dagelijks leven grillig wezen,
het gewaad van een spitse mop omdoen.
De engel geeft een opbeurende zoen
op het gemoed, uit zwaar peinzen herrezen,
is niettemin een onvatbaar wezen,
snelt soms heen als een angstig waterhoen.…
- Groen van vilten tapijt -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Roodborstjes,
pikken zaadjes op velden,
groen van vilten tapijt
laatste krommingen schitteren
als grillig gevormde perken,
onuitsprekelijk kraken de ijsbergen
niets achterlatende droppels
verspreiden het geboomte,
bladeren begrenzen ongebroken
gehuld in zonderlinge wijde blik,
kijken nevelsluiers met groet terug.…