986 resultaten.
Gevleugelde gevoelens?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.330 Als een meeuw gaat slapen
droomt hij dan wel eens?
En kan een reiger gapen?
We weten het geeneens.
Kan een zwaan wegkwijnen
aan een gebroken hart?
Een vogel zijn
lijkt soms zo mooi
maar ook voor hen
is het leven hard!…
dan lacht een kleine stem
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
659 geluiden breien
leven in mijn hoofd
gesloten ogen zien auto's
op de straat en bussen
stoppen op de halteplaats
een vage schreeuw als
groet een flard muziek
meeuwen vliegen over
hun schorre kreten verjagen
toch een ander soort publiek
de trein van west
hangt in ontsporen
de wind draagt nu geen
zachte regelmaat die het
normale…
Jouw spoken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 verdriet
armen zwaaiend
in een traag bewegen
golven zongen droef hun lied
het koude water deed
je schrikken jij keek op
en zag me bij je staan
met tranen in
de ogen fluisterde je
nee ik zou niet verder gaan
hand in hand zijn
wij rustig terug gelopen
over het verlaten strand
jouw spoken werden
schreeuwend uitgefloten
door de meeuwen…
'Gebleekte Zonneschijn'
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
913 De hoop van ontmoeting van gelijken
behoeft hij niets meer te duchten om als
meeuw op een vrijhaven neer te strijken
waar hij wil landen om zich te hervinden
geringd als vogel gedoemd tot vluchten.…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien van donkerte
zeelucht
of wat er morgen komt
en waar ik hem slechts kan bewonderen, de poëet
met zijn moegestreden
hart
'kantel het raam, mijn dichtvriend
en breng de meeuwen…
de dichters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 hun geluid zetten zij
een elektrische maaltijd voor
en voeren het beginsels
met de kleine lepel van hun stem
in hun rauw maar licht gestegen hoofd
breken warme eieren
hun ogen sluiten in genot
en openen zich geel en lauw
dan bijten zij in zoete inborst
zure levens, zoutpilaren
tot de gave meeuwen die de kust bevolken
niet langer…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 Geen meeuw beweegt
en de straatlantaarn valt enkel
in zijn eigen schaduw.
Hoe dicht mag ik bij je komen
als gemis geen enkel geluid maakt
en de duinroos zwijgen blijft,
ver achter het dalen
van de zee.
Ik breek mijn raam open en kom uit
op dezelfde straat.
Daar is het zuiden, wijs ik.…
Is dit november?
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
501 schepen liggen
geboeid te luisteren
aan armdikke touwen
naar de wind
die fluisterend praat
tegen het speelse water
naar het roepen van de meeuwen
naar het praten van de mensen
de middagzon schept
een blinkende waterweg
dansende lichtvlakken
schitteren verblindend
de tijd lijkt langzamer te vloeien
creëert een rustig gevoel
de zee…
Sneeuwstorm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 de ganse dag al klagen de winden
bij tij en bij ontij
stuifsneeuw tolt rond
met een onbeschrijflijke snelheid
buien hagel striemen met geweld
vanuit een kudde razende wolken
de weinige meeuwen ineengedoken
hun neus in de wind
altijd maar de wind
die huilt tot oren tuiten
die golven doet wentelen en uiteenspatten
die sneeuw in 't zand…
Terug naar Texel
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
630 somtijds denk ik aan mijn eerste lief
die plompverloren in mijn ogen dreef
de kroontjespen waarmee ik schreef
heb ik bewaard bij de laatste brief
de lange zomer, een nest gebouwd
in zand waar meeuwen om ons lachten
zij wisten wel van waterkrachten
het keren van tij was hen vertrouwd
somtijds denk ik aan die laatste dag
waarin woorden…
marseille , la bouillabaisse
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
646 over haar zinderende stad
op het kruispunt van eeuwenoude wegen
knorrige obers mopperen
boven pastis en kruiken koel water
in hun onverstaanbaar patois
bedelaars, straatdiefjes, straatmadeliefjes
rollen met hun donkere oogjes
vingervlug je zakken leeg
weemoed klinkt door de hese "paloma blanca"
terwijl krijsende meeuwen…
avondvoorstelling
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
920 hoog tegen het fluwelen nachtgordijn
met als decor,de maan in kwart,
tekent zich een prachtig dansfestijn,
op de zacht gelaagde lucht, glijdt
soepel draaiend, een meeuwen vlucht
in hun lichtend zilveren tenue,
met zwart getinte toppen aan de vlerk
zwenken zij zwierend in dansgenot
tegen het hoge nachtelijke zwerk
de lange trage vleugels,…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 draaide, het was de plaats
het moment waar het sterven in jou
de dood ontmoette
het klikte, het voelde als geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur in je ogen
stierf en de laatste meeuwen…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 wat ik jou vragen wilde
deed de wind verlengen, op ieder ogenblik
van omgrenzing
met om ons heen
het strand en de verwarring uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
Maandagmorgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 wolkjes
Sta jij bij
Het stoplicht
Je eigen wolkjes
Uit te blazen,
Mens die alleen
Op de wereld lijkt,
Uitgerust met draagzak
Op je rug sta je in
De eindeloze verte
Te kijken wachtend op
Het groene licht dat
Nooit komen zal -
Maar boven jou,
Hoog en fier op de
Lichtmetalen lantaarn
Zit deze ochtend
De zilveren meeuw…
Mijn wereld uit geluid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 met ogen dicht
maak ik mijn
wereld uit geluid
boven alles uit
vliegt langzaam dalend
de techniek naar thuis
zacht zoevende motoren
passeren vrij dichtbij
in een onafgebroken rij
een verdwaalde meeuw
doorbreekt het kwetterend
vogelkoor met valse schreeuw
dat even rust na
een claxon met
wat decibels teveel
bij laad en los kreunen…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 Lezen kon ik dat jij
in die bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Grijs groeit de lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het…
Pentagonterix
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
392 Breekbaar zijn de grenzen van
het wereldwijde luchtruim
Waar leeuweriken dansend stijgen, zingend voor hun vrouwtje
Meeuwen krijsen kriskras heen en weer, lopen een blauwtje
In velden zuigen vrije vogels
liefjes uit hun duim...…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.
Mijn borst is van stormen en blauw,
mijn ogen naar voren gericht.
Wat was is ontwaakt en vervlogen,
een jubel die zingt in het bloed —
met een open, een heldere ogen
tegemoet wat de dag mij doet.…
De kaartlezers
gedicht
3.6 met 17 stemmen
14.466 En al
vielen meeuwen vaak uit wolken,
het was er, naderde en naderde.
Zoveel wisten wij.
Het pad, zeker, we tekenden het.
Zo zou het zijn. Alles was in kaart
gebracht en dan zouden we gaan.
Veters gestrikt. Fiets mee. Naar
zee, naar zee waar alles begint.
Zoveel wisten wij.
Maar hoeveel wisten wij niet.…
Mozaïek
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.438 mozaïek van jouw gelaat
met vormen en kleur door de
late woestijnwind geschapen
Waarvan er slechts één bestaat
met door de luwte aangespoorde
lome lijntjes rond de slapen
Ik ken de kuiltjes en de schaduw
de gouden glans en ook de bron
van tranen die het zo polijstten
Ik zag fluwelen ogen nimmer ruw
ook niet toen de storm begon
en alle meeuwen…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het ijskristal
was fel verlicht
en land verloren meeuwen…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht
een kat opgerold kijkt traag omhoog
Zwermen spreeuwen in hun vlucht
voorspellen de toekomst van het land
Wat lager zijn er de schreeuwen
afkomstig van de witte meeuwen…
wie raakt de liefde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.165 we praatten over de zee
met haar witte golven
we praatten over de meeuwen
die krijsend vluchtten
we praatten over de wolken
waarachter de zon
we praatten over de wind
die we hoorden zuchten
we praatten over schelpen
die dodelijk knarsten
we praatten over het zand
dragend onze sporen
we praatten over de lente
groen aan de bomen
we…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
Waarover zal ik zingen
gedicht
3.4 met 21 stemmen
10.758 of zal ik zingen over de liefde
Over auto's over steden en historie
of zal ik zingen over de liefde
Over vele vreemde dingen
over de gewone
of zal ik zingen over de liefde
Over bloemen over water
over mooie dingen of wat droevig is
of zal ik zingen over de liefde
Over tabak en vriendschap
over geur en wijn
over schepen zeilen meeuwen…
Eilanden
gedicht
2.7 met 20 stemmen
8.006 Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school vissen in de baai
en waarop diezelfde vrouwen, glimmend van de
zonnebrandolie, uitnodigend liggen uit te rusten;
hun doe-het-zelfkasten hebben ze diep begraven in het zand
zoals honden hun kluif.
--------------------------…