1435 resultaten.
Sraks
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 Als op een dag
de moord in mijn handen slaat
de hond najaagt
over straat
worst van de slager
niet meer veilig is
rondkleumt de bakker
zijn warme melkbrood
niet meer slijten kan
de straat uitgestorven raakt
de bom gevallen is
moord zichtbaar in
scheef gezakte raamkozijnen
laat ritme licht
en liefde overblijven
muziek weerklinkt
wat vriendelijk…
Balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ga stap voor stap over smalle balans
van mijn woorden en gedachten
langs stromen intuïtie en zekerheid
of door het duister van niet weten
in ritme van alledaagse omgang
zoek ik de paden in het leven
waar ik verzekerd ben van ’t zijn,
liefde krijg waarnaar ik verlang
dat ik niet over eigen woorden val
zeker wetend het eind zal halen
niet…
De donkerste paukenslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 zacht preludeerden violen
bouwde slagwerk het ritme op
verkenden trompetten hogere sferen
jij gaf de opmaat aan het orkest
om met hart en ziel te spelen
zij hebben hun bloempjes buiten gezet
wij hoorden ze groeien
zagen hun knoppen zich richten naar jou
voelden de spanning tot bloeien
alle secties verzamelden kracht
tot na de donkerste…
Dansende
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
976 Volksdans traditioneel op volksmuziek
Een dans met vele kleuren
Flamenco Spaans ritme
Gracieuze handen en zigeuner geuren
De wals, romantisch langzaam draaien
Het hoogtepunt tel twee
Soepel zwierend golft mijn lichaam mee
Levendig, snel en sensueel
dat moet de tango zijn....…
Luchtstroom, adem, wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 Anima, Spiritus -
Ziel en geest die
Ten diepste in dit
Lichaam wonen en mij
Maken tot de mens
Die ik ben -
Worden geprikkeld door
Wind en lucht,
Gedachten ruimen met
De wind die waait uit
Het verkoelende oosten,
Bewegen mee met het ritme
Van mijn adem aangeblazen
Door de deining van de
Oneindige zee in het westen -
Windstilte…
Hartverwarmend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Als de nachten weer gaan overwegen
het daglicht telkens korter kleuren toont
en storm graag plaagt met vlagen regen,
de kwetsbaarheid van mensenlijven hoont,
is zij het juist die openheid beloont
de rilling van een naakte huid verjaagt
en harten naar een vurig ritme draagt
opdat haar kracht ten diepste wordt gevoeld.…
Tijdloos spelen.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Dat al dat leven ritme kent.
Dat gevoel ken ik al zo lang,
zonder dat ik dat wist of weet.
Dat mijn verzet is aangeleerd.
Mijn behoefte aan beheersing.
Mijn streven naar veiligheid.
Dat verleden en toekomst,
herinneringen en verlangens zijn,
die ons tot egoslaven maken.
Het leven is als dansen,
op tijdloze muziek.…
Koorts in een seizoen van kou.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Die onrust van het hart, dat niets
van ritme met gevoel verwart.
Een spel dat een speler niet kan
behoeden; en deze tussen geest en
hart een nieuwe start geeft van
het niet vermoeden.
Koorts in een seizoen van kou
in graderingen van het niet bedoelde.…
Plaag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
658 Vooral in de zomer grijpt zij
haar nederige kans
met een simpel ritme
de stilte te betreuren.
Voor muzikale oren
soms stompzinnig vals!
Maar niemand, niemand stoort zich
aan haar melancholieken.
Sprinkhanen, ratten, wespen
willen we wel verdelgen.
Tortels zijn troeteldieren.
Die dienen we niet te verdrieten.…
New York, New York
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Bruisend New York rapt een los ritme.
Het bloed stroomt er door de aderen
zoals treinstellen in de metro snellen.
Een mierenkolonie, wriemelend
tot vindingrijke kruisbestuiving.
Zelfs ‘s nachts brandt het licht!
Zwanger en bevallig,
New Yorks buik, Manhattan.…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het lichaam is losgeraakt
op trage ademhaling getild
door een golf uit een diepte
gedragen aan slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten…
Buitenlijfs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 ik hield
de persoon die mij deed blozen,
terwijl de zon oprecht-uitbundig scheen
niet meer echt de eenling die mij destijds kleurde
Als inwendig uitwendig wordt
liggen vrijwel alle organen toch echt buiten 't lijf
terwijl vervolgens inwendig,
helse leegte wel moet klinken
zeker als de aanjager van ons leven, 't hart
in vertrouwd ritme…
Pirouetjes
netgedicht
4.8 met 50 stemmen
494 ze loopt
niet meer
maar danst
gewoon op
de muziek
van buiten
waar vogels
pirouetjes al
oefenend fluiten
pas later
komt verkeer in
golven op gang
het groene
ritme duurt
nooit erg lang
voeten walsen als
partners toeterend
afscheid nemen
daarna ben jij
weer helemaal
alleen op straat
is jouw muziek
eindelijk weer
je…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
Jiddische rapsodie & Hellemuziek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
417 weemoedig zong hij
zijn Jiddische rapsodie
hongerend gerijmd
dezelfde verzen
vierdelig en indringend
een lied zonder eind
over het leven
van alledag in het kamp
de pijn het gemis
Hellemuziek (3)
honderden malen
wordt elke maatslag een stap
buiten in de mist
van en naar het werk
hypnotiserend ritme
woordeloos stappen
denken…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Een ander ritme
zet de toon
voor mijn hartslagen.…
Dansen in de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
563 Een zachte bries, die ons draagt,
Verloren in het ritme van de tijd.
Laat de natuur nu toch spreken,
Hoor het lied van de aarde.
In elke beweging, een echo van leven,
Een dans van verlangen en eeuwigheid.…
Samen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Toen waren wij samen
in de nacht
handen en voeten
ogen en lippen
Toen waren we samen
één adem één ritme
in het hoge gras
uitgestrekt boven de wolken
tot in in diepte van de zee
Toen waren wij samen
de tijd vooruit gevlogen
hebben we veel gelachen
wijn uit de aarde gedronken
Toen waren wij samen
dag en nacht
dansend
moe geworden…
Moraal
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
265 Al twee strofen neergelegd,
waarin aan rijm en ritme gehecht.
Maar wat wordt nu zijn moraal,
wat moet blijken uit zijn verhaal.
Dat vandaag het zonnetje schijnt,
zijn humeur niet wordt ondermijnd
door chagrijnige regenbuien,
met geklater tegen gevelpuien
en te haastige mensen op straat
schuilend in portieken, kwaad.…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
197 De grauwe wereld vraagt
soms om een strakke maat
een vast ritme dat ik
niet altijd vind
maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat…
bekogeld met stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 vanachter de dikke muur die
ik zelf niet opgetrokken heb
die ik zelfs onwenselijk acht
word ik bekogeld met stilte
ik probeer gaten te slaan in
de verblindende woede om
schijnbare tegenstellingen
die in elke leegte ontstaan
alsof meningen uit duimen
komen van gebogen nekken
die bedorven of verzuurd zijn
door het ritme van de tekens…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Onstuimig, op deze late meidag, ruist het huizenhoog
stadsgeboomte op het ritme van de mollen.
Boven hen houdt een dreigend-grijze
lucht de zon gevangen.…
De taal van mijn hart
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
454 Daarbij luister ik naar haar, hoor verscheidene
verschillende, ettelijke bewegingen in tempo, maat en ritme
tegelijk is ze een pracht in breekbaarheid en kwetsbaarheid om te voelen
of zien maar ook de andere zintuigen worden niet vergeten door haar uitzonderlijk leven.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
in lichte toets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.045 wil ik bij je wonen
jij bent mijn muziek
je klankt mijn kleur
mijn antwoord is de geur
waarin het voorjaar danst
in lichte toets
laten we lente komen
genieten elkaars dromen
we gaan niet voor finale
allegro en adagio zijn te speels
we hebben vele jaren in te halen
nu roffelen de pauken en het
slagwerk is gedaan, het eigen ritme…
Nu of nooit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.112 slaap glijdt van mijn gezicht
handen omvatten de koffiebeker
voeten voelen verwarmde plavuizen
zachte muziek dringt tot me door
het geluid van de wasmachine
zet ritme onder buitengeluiden
die geur, die geur van Guatemala
vermengd met versgeperst sap
van zongerijpte sinasappelen
maak me wakker, laat me dromen
ik wil in mijn schommelstoel…
ff fukken
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.866 Ravel,
in lekker langzaam ritme onszelf een climax,
hoogtepunt, je kent dat wel.
Mijn buurmeisje intussen draait house
van zoveel bpm door bonken begeleid
van heimachines in de nieuwbouwwijk.…
de peuk
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.803 gloeiend heet
de roodgebrande punt
vooruitgestoken in de mond
niks lezen van de tekst
met “doodsgevaar en ongezond”
het is de steunpilaar voor hem en haar
de gloeidraad van de zenuwen
de vlam er in en klaar
de rust komt weer
en inhaleer
en blaas weer uit
je ziet het ritme van de opengaande twee
de longen die zich vullen
en toch is…
De geur van verse thee
gedicht
4.0 met 29 stemmen
27.934 Wij spraken over het ritme
van de natuur. Onze woorden vielen
als de bladeren, pagina naar pagina vol.
Zo schreven wij poëzie; het zweten
van de bomen, het lekker liggen dromen
in een bed van woorden
als mos, gras, aarde, licht
dat ik bewaarde om weer op te staan.
Verder te wandelen,
naar geur van verse thee te gaan.…
Opruiming
netgedicht
4.1 met 41 stemmen
947 Geestelijk vermoeid
ritme van de dag
eentonig eenzelfde
beleving zonder lach
thuis uitgesproken
lacht u met uw gebleekte tanden
door de dag weet de betweter
verf uw huis in heldere
verzonnen kleur
muren waterval licht
en schelpenwit
rommel weg kasten leeg
en
uw geest verlicht
maar....…