Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Kringlicht in de nacht

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.701
een boek een kaars een wijnglas de duisternis slaat toe een zuchtje oceaanwind niet moe ik reis door de ruimte trotseer alle gevaar mijn kleine zachte kustlicht brand maar kringlicht in de nacht krekel zing maar voor haal me door de nacht heen zo verglijden uren cirkel warme gloed is ‘t de wind die bomen ruisen doet kringlicht…
lucaz2 oktober 2003Lees meer >

In het bos

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 914
Ik loop door het bos Tranen laat ik de vrije loop De geblokkeerde woede Schreeuw ik uit Langzaam til ik mijzelf Over de pijn heen Ik word rustig Terwijl het bos stilzwijgt Zacht hoor ik het ruisen Van de hoge bomen Tranen van genieten Maken plaats Voor de oneerlijke strijd Langzaam til ik mijzelf Uit een diepe put Van onmacht Even…

Samen delen

hartenkreet
3.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 3.878
Ik wil graag met je delen het ruisen van de wind. Ik wil graag met je delen de zon die onder gaat. Ik wil graag van je weten hoe fijn of jij dat vindt. Ik wil graag van je weten hoe jij in het leven staat. Samen delen is zo bijzonder de volle maan gedeeld door twee. Samen delen is zo bijzonder een ieder neemt zijn helft mee.…

De Herdersfluit

poëzie
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 7.013
Eens ging ik langs het lage riet dat ruisen kan en anders niet, toen langs mijn pad een herder kwam die één van deze halmen nam en die besnoeide en besneed en maakte tot zijn dienst gereed.…

Blind, mank en doof

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Het is een planken wambuis, een wind barende klankkast waarin elk woord, geluid en beeld past bespeeld door een minister en de pastoor onscherp en dwars voor ieders oor Het gedempte ruisen van harp en fluit langs wolkenbogen en heuvelranden als strelend water tegen zilverstranden echoot over de geur van tropisch fruit Een instrumentenstoet…

Het elfde gebod

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 796
Mijn ruis raast richting horizon waar de regenboog klaroenklanken kleurt het blazoen tekent nu nog de kim terwijl die andere einder verzuipt in dronken zinnen rest mij alleen nog de kater een blik op zeeen van gedachten danst door eb en vloed terwijl het zilte zout zwelgt in hoge golven smacht ik naar een…
metha20 oktober 2005Lees meer >

Rijk

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.969
hoog platanisch zomen eiken dreven, wouddiep eind’loos lang drijvend mijn rede gedachten temperend mijn stierse drang stuivend meel wekt roes, zo rustig stilte dempt mijn zielekwaal in ruis deemsteren de sporen van mijn wereld, hard, brutaal mag magnolia mij redden met schoonheid, geur, in glundertaal ach, ‘k veracht beurzige vrienden…
Aramis11 december 2005Lees meer >

Van de Rust der Zielen

poëzie
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.157
Al ruisen al de wouden, Al bruist het wilde meer, Al beeft het al van donder, Al straalt de bliksem neer: Mijn hart blijft zonder vrezen In zijn wezen. Het kan ons niet verschrikken, Al wat van buiten woelt; Wanneer men maar van binnen De schoonste ruste voelt: Die schoonste rust van binnen Kan 't verwinnen.…
Jan Luyken2 oktober 2024Lees meer >

De feestelijke verliezer

gedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 10.112
En telkens als de sierlijkste der herfsten mij in de wind een onderkomen bood, vond ik in ruisen en in beven een huis om dakloos in te zijn. 'Ein jeder Engel ist schrecklich' - R.M. Rilke ------------------------------------------ Uit: 'Bandeloze gedichten', 1977.…

Gespot

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 947
bevroren reflecteert het meer de vorstelijk berijpte kraag van riet dat langs de oever groeit maar stil door ruisen lang vermoeid buigt voor een kille wintervlaag vanuit de zoom staart star een reiger met zwoele zomers in gedachten waarin het kwaakconcert zacht klonk dat hem zoveel voldoening schonk zonder het eindeloze wachten en…
sacrajewa4 januari 2009Lees meer >

In de stralend gouden avondgloed

gedicht
2.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.039
Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem, of zijn het nevelen, en is de stem van Hem? Waar na dit landschap nog naar toe te gaan? en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt. Oranje sterren regenen door de spasmes van zijn takken. Er is geen rust in het heelal.…
Pieter Boskma8 september 2021Lees meer >

De zachte krachten zullen zeker winnen

poëzie
4.1 met 52 stemmen aantal keer bekeken 29.196
De machten die de liefde nog omkluistren zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen, dan kan de grote zaligheid beginnen die w'als onze harten aandachtig luistren in alle tederheden ruisen horen als in kleine schelpen de grote zee. Liefde is de zin van 't leven der planeten, en mense' en diere'.…

Op zoek naar huis

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 725
Ruis op de achtergrond. Woorden die geen zinnen maken. Een dolle hond die wonden likt. Deze soldaat die doet zijn plicht, De wegen altijd slecht gevonden Met zwaar geluk nog niet herkanst.…

Als leven even stokt

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 711
staren het is zo'n dag waar het leven niet wil waar niets er toe doet of misschien wel maar in en buiten mijzelf blijft het stil het is een verdichting waarover ik vertel vaak gaat een reeks indrukken er aan vooraf gestuurd door een wijde of geringe omgeving die verblijven dan later, zoals vandaag, in een gesloten graf ongevoelig voor ruis…

ZO EEUWIG ALLEEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
Bomen fluisteren uren aan elkaar ik hoor het ruisen in de stille bries Hun heimwee is welhaast tastbaar als ze praten over het stilteverlies Bomen praten zachtjes met elkaar rondom zerken uit ’t hardste steen ‘t Lover ruist zachtjes, jaar na jaar bomen staan als ik ..eeuwig alleen…
Ton Rijkers6 februari 2011Lees meer >

JE GAF MIJ DE BONS

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.429
dacht ik almaar vaker aan jou Hoe je mij bij ’t oud vuil hing zonder een spoor van berouw Alles brengt nog herinnering ook die trein die ver weg fluit Ooit scheen jij een naïeveling Deze naïeveling maakte ’t uit Zachte zinnen op mijn lippen die geen mens beluisteren zou Onze liefde, ras op de klippen bracht mij eeuwig in de rouw Ruisen…
Ton Rijkers17 november 2010Lees meer >

Zilte voeten,

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Wij leefden, grazend als de dieren in het stille dal van een duinpan, spelend in het licht en zon en met elkaar om steeds een eerste bruiloft te vieren, beschut tegen raadselen van de toekomst en de wind, wie van ons het ruisen van de golven, het spel van elementen wilde zien, besteeg het helmgras naar de top, tuurden naar de kim en verder…
pama29 november 2010Lees meer >

IK LIG ZO STIL

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Ik lig zo stil aan u als kind aan moeder, mijn dode levend lief, en hoor hoe zacht het kloppen tikkert van uw zachte hart en 't bloed hoor 'k ruisen als water zoetkens doet er.…

DORPSKERKJE

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Het kerkje is zo oud, zo oud de zwarte dennen ruisen zacht, de blanke gouden hagenvacht murmelt stil en vertrouwd, naar 't wit-verweerde slanke schip. En hoog, oud en geslagen, zeer, buigt het vermolmde hoofde neer de toren, berstend rib en rib.…
Salomon Bonn21 augustus 2025Lees meer >

je glimlach afgeschminkt

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 646
ook wolken sprakeloos gelaten als eerder dit uur het riet ruis en ritsel ontnomen je glimlach afgeschminkt en naar alles wat mij dierbaar is met modder gegooid tel ik de slagen van de klok dit dreunend gedonder van brons onder de haan die met alle winden waait pijn is gewetenloos kent geen herinnering de zon heeft geen geheugen…
kornelis14 oktober 2011Lees meer >

Lente

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.025
De lucht is één wijd ruisen van geluid!... Dat lijkt een liefelijke toversproke Van wijdse heerlijkheid, die plots ontspruit Bij lichter feeë roede... leve' ontloken Glorieus... nog pas met rouwklokke uitgeluid!…

ANANGKE *

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Straks zult gij zien wanneer zij naderkomt, Hoe al haar ruisen aan mijn voet verstomt; — Als dan mijn hand zich op en neer beweegt Valt ook zijn leven klankloos in de nacht....' ---------------------------- * ANANGKE - Grieks: Noodlot -------------------------------- Verzamelde gedichten (1901)…
Albert Verwey26 september 2013Lees meer >

Op een eiland

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
En je wordt deel van het immense vogelrijk en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen, en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen, maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…

Sterre der Zee

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
omhooggeduwd met buigzame walvis baleinen Zij stoppen zilvergeld in de spleet van een offerkist dankbaar buigt het negerbeeld met tekst voor behouden vaart smeken de zegen af van Isis beschermvrouwe van de zee Zij roept hen met de golven in de haven, de schreeuw van een hoogvliegende zilvermeeuw het kraken van het schip het ruisen…

Lente

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Gefilterd licht door bomen, ruisen van blad. Gedragen door de wind, klinkt er een lied, Ik heb je lief.…

Een dagje aan zee.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Strandtenten vlak daarvoor, terwijl ik in de verte het ruisen van de golven hoor. Onderwijl zie ik surfers op schuimkragen razendsnel voorbij gaan. En boven zee meeuwen die scheerlings een duik nemen en zo een visje pakken. Als de avond valt kan je de zon in zee zien zakken. De meeste mensen zijn reeds naar huis gegaan.…

Altijd en overal

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Schoon Lief, ik voel u overal: In dorrer vlakten zengend branden, In stille koelte zilter stranden, Op hoge alp of diep in 't dal; Ik hoor u in des bergstrooms val, Die klatert langs de rotsge wanden, In 't ruisen door de lage landen Van brede vliet of beken smal.…

Op een kier (2)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 544
het is niet zo dat als de ramen beslaan en de deur zich sluit het licht zich weldra dooft wel voelt men op een andere wijze ieder binnenkomend geluid, eerder van het aardse beroofd het neigt dan nog meer naar het trager zingen van het eigen hart het is meer de ruis van buiten waarvoor de oorschelp zich sluit het volle verstand lijkt…

Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
Als de wind de bomen ruisen doet, Het vee een plek zoekt om te schuilen, De merel en de lijster hun lied staken Als teken dat de hemel straks gaat huilen, Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…

De verte afstand wordt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
ik kan je niet bekijken je met niemand vergelijken maar hoor je stem in het ruisen van de branding in je tekst kom mee naar zee waar ik mezelf verliezen kan de verte afstand wordt en ik je namen schrijf met zand kus je lippen in het zout van samen drogen opgetogen in het waterspel de golven breken veel te snel we dromen zon en kleden…