958 resultaten.
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
In het bos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
914 Ik loop door het bos
Tranen laat ik de vrije loop
De geblokkeerde woede
Schreeuw ik uit
Langzaam til ik mijzelf
Over de pijn heen
Ik word rustig
Terwijl het bos stilzwijgt
Zacht hoor ik het ruisen
Van de hoge bomen
Tranen van genieten
Maken plaats
Voor de oneerlijke strijd
Langzaam til ik mijzelf
Uit een diepe put
Van onmacht
Even…
Samen delen
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
3.878 Ik wil graag met je delen
het ruisen van de wind.
Ik wil graag met je delen
de zon die onder gaat.
Ik wil graag van je weten
hoe fijn of jij dat vindt.
Ik wil graag van je weten
hoe jij in het leven staat.
Samen delen is zo bijzonder
de volle maan gedeeld door twee.
Samen delen is zo bijzonder
een ieder neemt zijn helft mee.…
De Herdersfluit
poëzie
4.0 met 32 stemmen
7.013 Eens ging ik langs het lage riet
dat ruisen kan en anders niet,
toen langs mijn pad een herder kwam
die één van deze halmen nam
en die besnoeide en besneed
en maakte tot zijn dienst gereed.…
Blind, mank en doof
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.028 Het is een planken
wambuis, een wind barende klankkast
waarin elk woord, geluid en beeld past
bespeeld door een minister en de pastoor
onscherp en dwars voor ieders oor
Het gedempte ruisen van harp en fluit
langs wolkenbogen en heuvelranden
als strelend water tegen zilverstranden
echoot over de geur van tropisch fruit
Een instrumentenstoet…
Het elfde gebod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Mijn ruis raast
richting horizon
waar de regenboog
klaroenklanken
kleurt
het blazoen tekent
nu nog de kim
terwijl die andere
einder verzuipt
in dronken zinnen
rest mij alleen
nog de kater
een blik op zeeen
van gedachten
danst door eb en vloed
terwijl het zilte
zout zwelgt in
hoge golven
smacht ik naar
een…
Rijk
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
2.969 hoog platanisch zomen eiken
dreven, wouddiep eind’loos lang
drijvend mijn rede gedachten
temperend mijn stierse drang
stuivend meel wekt roes, zo rustig
stilte dempt mijn zielekwaal
in ruis deemsteren de sporen
van mijn wereld, hard, brutaal
mag magnolia mij redden
met schoonheid, geur, in glundertaal
ach, ‘k veracht beurzige vrienden…
Van de Rust der Zielen
poëzie
3.5 met 19 stemmen
4.157 Al ruisen al de wouden,
Al bruist het wilde meer,
Al beeft het al van donder,
Al straalt de bliksem neer:
Mijn hart blijft zonder vrezen
In zijn wezen.
Het kan ons niet verschrikken,
Al wat van buiten woelt;
Wanneer men maar van binnen
De schoonste ruste voelt:
Die schoonste rust van binnen
Kan 't verwinnen.…
De feestelijke verliezer
gedicht
2.6 met 18 stemmen
10.112 En telkens als de sierlijkste der herfsten
mij in de wind een onderkomen bood,
vond ik in ruisen en in beven
een huis om dakloos in te zijn.
'Ein jeder Engel ist schrecklich' - R.M. Rilke
------------------------------------------
Uit: 'Bandeloze gedichten', 1977.…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 bevroren reflecteert het meer
de vorstelijk berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 Zeilen ruisen uit de verte als een meisjesstem,
of zijn het nevelen, en is de stem van Hem?
Waar na dit landschap nog naar toe te gaan?
en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt.
Oranje sterren regenen door de spasmes van
zijn takken. Er is geen rust in het heelal.…
De zachte krachten zullen zeker winnen
poëzie
4.1 met 52 stemmen
29.196 De machten die de liefde nog omkluistren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de grote zaligheid beginnen
die w'als onze harten aandachtig luistren
in alle tederheden ruisen horen
als in kleine schelpen de grote zee.
Liefde is de zin van 't leven der planeten,
en mense' en diere'.…
Op zoek naar huis
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
725 Ruis op de achtergrond.
Woorden die geen zinnen maken.
Een dolle hond die wonden likt.
Deze soldaat die doet zijn plicht,
De wegen altijd slecht gevonden
Met zwaar geluk nog niet herkanst.…
Als leven even stokt
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
711 staren
het is zo'n dag waar het leven niet wil
waar niets er toe doet of misschien wel
maar in en buiten mijzelf blijft het stil
het is een verdichting waarover ik vertel
vaak gaat een reeks indrukken er aan vooraf
gestuurd door een wijde of geringe omgeving
die verblijven dan later, zoals vandaag,
in een gesloten graf
ongevoelig voor ruis…
ZO EEUWIG ALLEEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Bomen fluisteren uren aan elkaar
ik hoor het ruisen in de stille bries
Hun heimwee is welhaast tastbaar
als ze praten over het stilteverlies
Bomen praten zachtjes met elkaar
rondom zerken uit ’t hardste steen
‘t Lover ruist zachtjes, jaar na jaar
bomen staan als ik ..eeuwig alleen…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht mij eeuwig in de rouw
Ruisen…
Zilte voeten,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 Wij leefden, grazend als de dieren
in het stille dal van een duinpan,
spelend in het licht en zon en met
elkaar om steeds een eerste bruiloft
te vieren, beschut tegen raadselen
van de toekomst en de wind, wie van
ons het ruisen van de golven, het spel
van elementen wilde zien, besteeg
het helmgras naar de top, tuurden
naar de kim en verder…
IK LIG ZO STIL
poëzie
2.8 met 8 stemmen
1.221 Ik lig zo stil aan u als kind aan moeder,
mijn dode levend lief, en hoor hoe zacht
het kloppen tikkert van uw zachte hart
en 't bloed hoor 'k ruisen als water zoetkens doet er.…
DORPSKERKJE
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.880 Het kerkje is zo oud, zo oud
de zwarte dennen ruisen zacht,
de blanke gouden hagenvacht
murmelt stil en vertrouwd,
naar 't wit-verweerde slanke schip.
En hoog, oud en geslagen, zeer,
buigt het vermolmde hoofde neer
de toren, berstend rib en rib.…
je glimlach afgeschminkt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
646 ook wolken sprakeloos gelaten
als eerder dit uur
het riet ruis en ritsel ontnomen
je glimlach afgeschminkt
en naar alles wat mij dierbaar is
met modder gegooid
tel ik de slagen
van de klok
dit dreunend gedonder van brons
onder de haan
die met alle winden waait
pijn is gewetenloos
kent geen herinnering
de zon heeft geen geheugen…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 De lucht is één wijd ruisen van geluid!...
Dat lijkt een liefelijke toversproke
Van wijdse heerlijkheid, die plots ontspruit
Bij lichter feeë roede... leve' ontloken
Glorieus... nog pas met rouwklokke uitgeluid!…
ANANGKE *
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 Straks zult gij zien wanneer zij naderkomt,
Hoe al haar ruisen aan mijn voet verstomt; —
Als dan mijn hand zich op en neer beweegt
Valt ook zijn leven klankloos in de nacht....'
----------------------------
* ANANGKE - Grieks: Noodlot
--------------------------------
Verzamelde gedichten (1901)…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 En je wordt deel van het immense vogelrijk
en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen,
en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk
maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door
en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen,
maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee
Zij roept hen met de golven
in de haven, de schreeuw
van een hoogvliegende zilvermeeuw
het kraken van het schip
het ruisen…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Gefilterd licht door bomen, ruisen van blad.
Gedragen door de wind,
klinkt er een lied,
Ik heb je lief.…
Een dagje aan zee.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 Strandtenten vlak daarvoor, terwijl ik in de
verte het ruisen van de golven hoor.
Onderwijl zie ik surfers op schuimkragen razendsnel
voorbij gaan.
En boven zee meeuwen die scheerlings een duik nemen
en zo een visje pakken.
Als de avond valt kan je de zon in zee zien
zakken.
De meeste mensen zijn reeds naar huis gegaan.…
Altijd en overal
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.226 Schoon Lief, ik voel u overal:
In dorrer vlakten zengend branden,
In stille koelte zilter stranden,
Op hoge alp of diep in 't dal;
Ik hoor u in des bergstrooms val,
Die klatert langs de rotsge wanden,
In 't ruisen door de lage landen
Van brede vliet of beken smal.…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 het is niet zo dat als
de ramen beslaan
en de deur zich sluit
het licht zich weldra dooft
wel voelt men op
een andere wijze ieder
binnenkomend geluid, eerder
van het aardse beroofd
het neigt dan nog meer
naar het trager zingen
van het eigen hart
het is meer de ruis van buiten
waarvoor de oorschelp zich sluit
het volle verstand lijkt…
Dan Zou ik Willen Dat ik Bij Jou Was!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Als de wind de bomen ruisen doet,
Het vee een plek zoekt om te schuilen,
De merel en de lijster hun lied staken
Als teken dat de hemel straks gaat huilen,
Dan zou ik willen dat ik bij jou was!…
De verte afstand wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
568 ik kan je niet bekijken
je met niemand vergelijken
maar hoor je stem in het ruisen
van de branding in je tekst
kom mee naar zee
waar ik mezelf verliezen kan
de verte afstand wordt en
ik je namen schrijf met zand
kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
de golven breken veel te snel
we dromen zon en kleden…