831 resultaten.
Koudvuur
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Opperhuid helemaal, lederhuid half
Permeabel, niets helpt tegen jeuk, zelfs geen zalf
Wie mooi wil zijn lijdt, zonder oliemassages
Wie sieren zijn torso, z'n rug en z'n armen
Zijn 't dagpauwoogvlinders ontwaakt in de nacht
Of papillontjoems waar hij stiekem naar smacht
Als koudvuur dat zijn blanke pit moet verwarmen
Een wandelend schilderij…
De droom voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 De schilderijen aan de wanden trilden.
Je gezicht barste in de spiegel.
Servies viel uit kasten.
Nu had je een excuus om nieuwe te kopen.
Oorverdovend mooi klonk het
toen het doorzichtige anker
op de straatstenen uiteenspatte,
zodat de ruïne het luchtruim besteeg.
Zich langzaam mengde met
alledaagse wolken.…
Gevangen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
603 Gevangen tussen het kader van mijn leven.
Verstrengeld in het verleden.
Het heden heeft geen waarde meer,
op de toekomst heb ik geen verweer.
Mijn ogen zijn blind geworden
overschaduwd door verdriet.
Mijn lach is in mist opgegaan
door diegenen die mij niet verstaan.
Mijn gelaat is bedekt met schaduwen
Ik kan alleen nog vertwijfeld kijken…
d'Olle Grieze
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Onmiskenbaar troont d'Olle Grieze
Hemelwaarts vanaf de Oosterstraat
Vertrouwd gezicht voor mij,
al moest ik kiezen
Voor 'n stad waar thans
de Westertoren staat
Geliefde Grote Markt en Zuiderdiep
Gedempt de weg waar ik zo dikwijls liep…
[ Klein zijn hun hoge ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Klein zijn hun hoge
verwachtingen, want wie valt --
valt nauwelijks op.…
'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
poëzie
3.8 met 14 stemmen
2.106 'K hoor, hoe met gouden lijst de schilderij
Onhoorbaar zegt, terwijl ik sta te kijken:
Ik hang in 't niets, zelf niets dan schijn van eiken,
Van weiden en van wolken, zee en hei;
Brahman's gedachte heeft bereikt in mij,
Wat in uw werklijkheid hij wou bereiken.…
toch beweegt zij
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.397 de ogen open doen
het voorzichtig wennen
aan de dingen in de kamer
dag vrouw in bed
even een ogenblik van onbekend
op een willekeurige plek
de ogen sluiten
ruggelings overdenken
wat de namen zijn
stoel, bed, bureau
een lamp van art deco
het schilderij aan de muur
wie is die vrouw
die haar oogleden openmaakt
de dingen aanraakt met…
Doorheen Seizoenen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
16 Herfst je bent voor mij als een lieflijk schilderij
dat ik graag in mijn atelier op zou willen hangen
overrompeld door de milde zon als was het mei
trachtend om je schone kleurenpracht te vangen
In het doek voordat alles weldra zal versterven
seizoenen te beërven als ijzige koude doordringt
door de kieren en wij warme behaaglijkheid derven…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 gaat bezoeken
om de mooie mozaïeken
het is de lucht van dode vis, slierten zeewier
na de regen, de baai met een terras
en een standbeeld dat ik altijd in gedachten had
het is een man die groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen
het is een aapje op een grijsgroen schilderij…
Winnifred
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
2.666 stilletjes verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als je was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten die stoppen met delen
Ik hoor je stem warm en lief
zie je schilderijen…
Geluk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.086 Ja, jullie waren daar
samen met mij op een bankje
aan de rand van het bos
in wat leek
een eindeloze harmonie
Een schilderij van geuren en geluiden
van bruinverkleurde plantenresten
een pas geschoren korenveld
en verder weg
Een dodenakker
en lichtend groene maïs
onder een donker dak van
onkenbaar oude bomen
De tijd werd uitgerekt en…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Het is een wankel
immer kantelend
schilderij
van jou
zoals je was
toen ik voor het laatst
iets tegen je zei
Op jouw gelaat
altijd die traan omlaag, langs je wang.
Tot de plaat kantelt.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 het water
als jij er op loopt
geen vezels van bedekking
op een wankel doek
de naakte waarheid omsluierd
je eenzame destinatie
je ogengloed in pigmenten fluweel
geven een matte glans
van gebonden kleur
het doek blijft je muze
als was het in letters geschreven
zo duidelijk zonder woorden
je streken van verf
zijn schilderijen…
VERLATEN HERENWONING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
599 mistroostigheid
's avonds kringelt kille poeldamp
door kapotte ramen binnen
voert heerschappij
over de lege kamers
kleine naargeestige tempels
gewijd aan 't zachte wegteren
verlopen ruimtes
binnen verweerde muren
maken
zowel krijgshaftig denken
als opgewekte vingerstrijd
kunstzinnige zwervers
brengen hier hun nachten door
wat houtsnee schilderij…
Als glas
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.481 verdwijnen
laat harten zomaar verstenen
Ik denk aan jou en glimlach
zo lief en zo trouw als jij was
De warmte die je me schonk
blond haar doorzichtig als glas
Dood is dood en plots verlaten
niet meer kunnen aanraken strelen
Voorbij alles wat vrij kan ademen
gedachten die stoppen met delen
Ik hoor je stem warm en lief
zie je schilderijen…
summa theologica
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
587 troost: ook thomas werd ontwricht
wat in geen mensenhart was opgekomen
geen oog ooit zag dat kreeg voor hem gezicht
en nooit meer is een woord van hem vernomen
genaderd was hij tot het hoge vlak
waar al zijn logica in stukken brak
..........................................................
7 maart 1274 stierf Thomas van Aquino
Het schilderij…
ongewild celibatair
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
958 ben al zo lang zonder vrouw
dat ik vergeten ben hoe een vrouw
er poedelnaakt uit ziet
niet echt vergeten natuurlijk
maar toch behoorlijk kwijt
dat wat zo subtiel kan zijn
een tepel met ijsklonten prikkelen
of je tong in alle bochten wringen
de zwarte paardedeken bedekt het
ik zie in alle vrouwen enkel nog
levenden uit decadente schilderijen…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 contouren
beneden het groen: mos met kleine sterren
oeroude grond, stenen uit de vroege ijstijd
gestapeld tot hoge wallen; tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden werden tot
lichte voorjaarsregen, niet tragisch
wel zacht, groeizaam en voorspelbaar
en vonden rust op de naakte koele huid
het schilderij…
Paranoia
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 In een manisch schilderij van Liu Lui
herken ik even mijn wanhoop, maar
de sempexbombrief, die ik vanmorgen
kreeg, scheert mijn stoppelbaard niet
vrolijker. Er is werkelijk geen enkele
poes, die mij kan opbeuren en de
speelgoedtreintjes op zolder ook niet.…
De twee gevangenen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.087 Bij een schilderij van Willink
Sinds zij zich afsloot voor de roes van 't dansen
tart Stella Holland met versteende blik,
rechtop in 't strak fluweel, waaruit als kransen
de mouwen storten, ruisend snik op snik.
Het mausoleum wekt macabre trancen.
‘Juich niet voor muren, waar 'k mijn hart verstik!’…
Eindeloos verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 maar het zal gaan
steun mij in m’n pogen
om voor altijd in verbinding
met de natuur te blijven
en naast jou te willen staan*
*geïnspireerd door een naamloos gedicht van Menno ter Braak welke is geplaatst bij het schilderijtje ‘Roodborstje in Winterlandschap’ die verbonden zijn in de Kunstagenda – een agenda met gedichten en schilderijen…
Zeeuwse inkijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 (Bij een schilderij van Maryanne van Winden)
Langs de oude haven van Goes geflaneerd
en verbaasd naar de mooie huizen gekeken,
waarna een antiquair uit de doeken deed
over de historie van Zeeland. Hij toonde
een oude kaart met tientallen eilanden en
diepe geulen daartussen.…
Plek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Schilderij van straatje,
waar in de verte man uitloopt
Een vaag eigen druksel
van iemand die me tegemoet,
als om te corrigeren
foto's die vergeelden:
Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen
niets te duchten
Een blauwe schaal met vruchten
Boeddhaatje aan de wand
twee leermeesters,
spiegel met rand van stukjes wingerd
Vrienden, die…
LIEFDE IN MIJN HART
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
633 Als kolkende lava
Zo voel ik de liefde
De hitte van het genieten
Het schaamteloze gevoel
Waar de horizon lonkt
Om daar te verdwalen
Heerlijk de weg kwijt
Laat dat gebeuren
Waar kleuren helder zijn
En zoenen om je heen vliegen
Waar ritmes heerlijk klinken
Lopend in een schilderij
Waar haat niet kan aarden
Waar oorlog geen kans maakt…
Vrienden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
460 prettig in hun wereld
Ze nemen mij overal mee naartoe
Om me van alles te vertellen
Daarvoor zijn ze nooit te moe
Ik heb ook een vriendin
En dat is de muziek
In haar wereld kan ik genieten
Van de blues tot aan klassiek
De teksten van chansons
Een vioolconcert van Bach
De gospels en nog zoveel meer
Ik luister iedere dag
En dan de schilderijen…
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om…
Kleurnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Mijn oor is kleurpositief
de rode rand kookt
van jouw woorden, fel
licht spat uit de schelp
en hangt voor mijn mond
voor mijn ingehouden adem
mijn lippen nog niet open
mijn gedachten onuitgesproken
mijn blik kleurnegatief
met doorbloede hersenen
gekruiste armen, gloeiend
van argwaan en verzet
van willen aanvallen
Jij zult er niet…
Schreeuw om hulp (bij schilderij E. Munch)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.187 een rauwe schreeuw
breekt de prille nacht in stukken
en ik schrik op
uit vergeten mijmeringen
een besef
dat dit moet zijn
wat anderen leven noemen
dat dit
- wat het ook is -
van mij is
en dat dit
mij heeft wakkergemaakt
uit een ver verleden…
TOOROP'S SCHILDERIJ: „De Dorpelwachters der Zee".
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.631 Verwonderd-rond, zacht-vragend kijkt het kind,
Het zand-blond kind, met de ogen blauw als zee.
En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee
Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt
Voor 't Eind bevrediging. De al'-oudste, 't wee
Van heel een ras in de ogen, staart verblind
Van wanhoop 't Raadsel aan .... waar géén van vindt
Ooit antwoord…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 terwijl ik door het
raam naar binnen tuimel
bekijk ik de aanblik
vanuit 'n ander perspectief
hetzelfde behang na al
die jaren, de klok die
oneindig door tikt toch
heeft 'ie hier stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet…