1787 resultaten.
De laatste trein
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.360 En daar op het perron,
staat ze te staren naar het spoor.
Een traan stroomt over haar wangen,
haar blik vol verlangen,
kust ze hem voor de laatste keer.
En vraagt zich af:
wanneer zie ik hem weer.
Haar schouders ineen gedoken,
zo loopt ze naar huis.
Van alles is ze verstoken,
eenzaamheid wacht haar thuis.…
de lucht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.331 uren kan ik
blijven staren
naar de wolken
in de lucht
wit, grijs, blauw
in alle tinten
veranderend
met iedere zucht
de zon zorgt voor
't zilveren randje
de wind jaagt alles
op een hoop
wolken krijgen
weer gezichten
mijn gedachten
gaan op de loop
herinneringen
drijven op de wolken
een glimlach komt
op mijn gezicht
ik voel me…
van Rups naar Vlinder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.078 Onzichtbare vleugels
hebben me meegenomen
In gedachten verzonken
staar ik naar het verleden
In trance laat ik het
over me heen komen
Langzaam terugkerend
naar het heden
Met nieuwe kracht
vul ik mijn longen
De verse lucht
laat mijn hart herleven
De pijn lost op
die ik altijd heb vedrongen
Na lange strijd
eindelijk opgegeven
Als herboren…
Stadswacht
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.882 Ergens in de stad
staren stenen saters
met wellustige grijns.
Ik maak me los
van ongelijke tegels.…
Opgegeven
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.983 Aardappels zijn anders zo droog
Af en toe zie ik je slikken
Toe, hou je nog even groot
Steek de kaarsjes daar eens aan
Trek de gordijnen maar veilig dicht
Echt gezellig vind je niet
Kom niet huilen, toe nou lief
Erwtjes smaken niet met zout
Rust maar even op mijn schouder
Staar met mij niet verder dan morgen
Traan je ogen niet aan mijn…
Verstild
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
3.351 Verzilverd hebben we je zachte lach
je milde staren in brons gegoten
het stokkend hart voorgoed omsloten
en strijden nog mijmerend jouw slag
Wat is verliezen of gewin
in de leegte van verstilde uren
zelfs de balsem kan het schuren
niet verzachten in ons gezin
Zo onraakbaar dichtbij
zo tastbaar ver weg
altijd die echo als ik zeg
waar…
Up to Smoke
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.129 de opwarming van de aarde
verloopt gestaag en onzeker
de temperatuur wordt hoger
de aardkorst weker ik staar
naar het woord Kyoto dat mij
onheilspellend voorkomt ook al
is het ondertekend ratificeren
heeft niets met ratten te maken
bromt mijn buurman ik weet het
nog zo net niet het vernietigen
van ons ecosysteem gaat door
lees ik in een…
Witte zeilen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.633 Terwijl het heenvaart, blijf ik staren
En voel de heldre vedergloed
Mij zachtjes strelen door de haren
Met heel de weemoed van een groet.…
Kali
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
941 Nu staar ik hard en zonder ogen,
ter ere van mijn dode God.
En voor u doe ik het gratis
Voor u,
Voor u alleen.
Mijn tranen stelpen steeds de uwe,
telkens als ik ween.…
__ ROLLERCOASTER __
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
1.297 een tijdje rustig
even draaien
omhoog geschoten
beetje bang
angstig gillen
en tòch weer
nieuwsgierig zijn
wàt er is
achter die heuvel
héél even
in de diepte staren...…
Gezichtsbedrog
hartenkreet
4.7 met 30 stemmen
1.703 Als jouw kussen steenkoud waren
en getoonde liefde gezichtsbedrog
dan nog zou ik eeuwig kunnen staren
en voelde ik jouw warmte alsnog
Als jouw woorden bliksems waren
die schoten op mijn hart en ziel
dan nog had ik geen bezwaren
en voelde zoals ik voor je viel
Als jouw handen zwaarden waren
en gebleken passie een luchtkasteel
dan nog kon…
Een stille ademhaling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
754 Wie ademt leeft, of toch wel ooit,
want veel van wat wij ondernemen
is enkel ijdelheid en droom,
een staren naar een verte
die telkens wijkt en wendt.
Een stille ademhaling,
een in en uit,
een geven, nemen,vrucht'loos zoeken
muziek en kleuren,
daden, boeken
en weten dat er niets
het heimwee echt geneest...…
overdonderende stilte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.168 ik aanschouw het zielewater
langszij jouw ogen
gaat het over vroeger of later
verdriet of mededogen
dat jij mij aanblikt in verwachting
uitziend naar enig gevoel
al was het maar gering
we ontmoeten elkaar
op een onzichtbaar brandpunt
buiten ons gelegen
gevangen in een verre staar
waar woordeloze stromen
worden samengeregen…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
Schijndood
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.031 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de kust
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
om levenslijnen te tellen
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
onbewogen staar ik…
Hij is...
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
8.523 Hij is als ieder ander
en toch meer
dan heel gewoon
dat is te horen in
zijn rappe woord
de schaterende lach
ook te zien wanneer
fluffige uren staren
naar een trage start
van vroeger dag
schapen worden graag geteld
hoewel hij zich in maanlicht
liever door de nacht laat voeren
hij staat voor waarde
houdt van puur
kan moddersmoelen…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 Waarom doet het licht zo raar
het licht dat woont in mijn ogen
alsof ik alleen nog maar staar
en geen tranen meer kan drogen
Duisternis voelt plots geborgen
veilig in een diep donker bestaan
maar straks is er weer een morgen
en gaat helaas het licht weer aan
Waarom doet dat licht pijn
dat licht wat om mij heen dwaalt
alsof ik altijd gelukkig…
Zij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.046 Blauw ziet mijn blik van verlangen,
omdat ik alleen naar de lucht kan staren,
met mijn handen als pilaren tegen mijn wangen
voel ik de rijkdom van een duizend tsaren.
Want zij begeeft zich weer in mijn buurt,
ik straal al vanaf dat ik haar zag,
het is of iedereen naar haar tuurt,
misschien wel om de schoonheid van haar lach.…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Haar ogen tranen,
blijven in een bloedende leegte staren.
Eén keer teveel gebroken
zal ze nooit meer zo dichtbij komen.
Verloren loopt ze ver weg
van die plek in steen,
verhard heeft ze het overleefd.
Getekende woorden
branden in haar ogen,
te lang hebben stemmen gelogen.…
Voor altijd alleen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.156 Weemoedig staren z'n ogen
in stilte voor zich heen.
Haar zal hij nooit meer zien,
hij is voor altijd alleen.…
Met geen pen te beschrijven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.532 Soms zit ik heerlijk weg te dromen
en staar ik uren naar de horizon
dan zie ik m’n dochters voorbij komen
en weet weer hoe mijn trotse vaderschap begon
Dat was iets wat moest groeien
ik wist niet wat me te wachten stond
maar toen het zo mooi ging bloeien
maakte het mijn levenscirkel rond
Ik verwacht niet veel van het leven
probeer gewoon…
Babel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.822 Ik stapel gedichten op elkaar
tot zware poëziepilaren
als stompe torens staan ze daar
onmondig voor zich uit te staren
Ze spreken stil in toegedekte klanken
preken, verwijten of bedanken
verduisteren, versluieren of verlichten
vergane luister en oranje vergezichten
In regels liefde en relaties
staan tedere letters, zwoele spaties
verwarrende…
Inscriptie
gedicht
3.1 met 22 stemmen
11.363 Wij legden achter ons leven
een tuin aan, ook een register
van allen met wie wij nog zouden
bijpraten, staren, verhelen.
Wij meden de liefde
en lieten de tastzin,
schreven hooghartig
de toekomst af.…
de raadsels in je ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
794 je kleurt de
raadsels in je ogen
met blauw omkransd
ontsnapt in groen je blik
wat lichtelijk verschrikt
omdat ik naar je kijk
ik zie de verte
in je zorgelijk staren
een rimpel gaat spontaan
gedachten baren die je lijf
laat huiveren en je lippen
woordenloos doen fluisteren
mijn handen luisteren
op je wang en voelen
in de zachte…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
Mag ik je wat vragen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.811 Mag ik je wat vragen,
staat de tijd soms ook voor je stil,
mag ik kijken diep in je ogen,
ook al draag je een aartslelijke bril;
mag ik naar je staren,
ook al kijk je niet naar mij,
kan ik je ook aanraken,
of is de grens daarmee bereikt;
wil je met mij iets gaan drinken,
de laatste trein is nu toch voorbij,
zal ik je daarna vervoeren,…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
Rechtdoorzee
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
628 ik staar naar het roomwitte schuim
van golven die tegen klippen slaan
de rusteloze zee knaagt aan het land
zonder een voet aan de grond te krijgen
als een ongelijke strijd
vastbesloten onstuimig
bij voorbaat verloren
zeevogels scheren krijsend
langs immense rotspartijen
overstemd door het natuurgeweld
lijken ze enkel lucht te happen…
De verleiding
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.933 Ik die vlucht uit de voorspelbaarheid weet
het gif van de verleiding dringt binnen
steeds verder kronkelend als de rivier
in mijn aderen, effectief en onverwachts
Het breekt abrupt
verkeerde richting vandaag
lang nog staar ik mij na.…
sloffen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.632 ik staar naar mijn pantoffels
zij geraken sleets
en vaal
zij beginnen te stinken
maar ik durf ze niet te wassen.
de dag heeft een aanvang genomen
de zon schijnt
zo dadelijk ga ik
in anonimiteit
een eindje sloffen
op mijn pantoffels.
dag.…