1057 resultaten.
Mijn Zusje
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.720 Mijn zusje
Bijna gelukkig
Zo leek het bij jou te gaan
Altijd gehoopt dat het goed kwam
Maar het was niet meer dan een waan
Diep in jou zit die hele grote wond
En hoever je ook van ons vandaag bent
Waar je ook terechtkomt
Ik hoop dat je ergens diep van binnen
Later met ons wil verder gaan
of in elk geval opnieuw beginnen
altijd verbonden blijven…
mijn schaduw deelde zich
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.257 nagelde
de voeten in het zwart
de splitsing was volkomen
ieder deel stond nu apart
zolen op de grond
de rest gewoon illusie
mijn geest verdroeg
niet deze werkelijkheid
maakte schreeuwend ruzie
ik heb het donker
uitgedaan, gedachten
laten waaien, ik zag
mijn handen iedere kant op
gaan om naar houvast te graaien
ik was gespitst op waan…
strijd
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
3.185 in de stilte van haar tranen
woedt de storm in haar hoofd
blijft haar ziel zich in het donker wanen
van elk licht ruw beroofd
in de kilte van haar hart
woedt het vuur van blinde haat
als zij compleet verward
tegenover haar belager staat
in de stilte van haar schreeuw
woedt de woede in haar lijf
duurt een seconde wel een eeuw
voelt haar…
Taal huilt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
796 Woorden lachen tranen
ik lach om verdriet
had ik maar geen wanen
woorden lachen tranen
een weg zal ik banen
geplaveid vanuit het niet
woorden lachen tranen
ik lach om verdriet
---------------------------------------------------
Note:
Het triolet is een achtregelig versje met slechts twee rijmklanken
(schema: abaaabab) waarvan de eerste…
Dronkenschap.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.821 'k Zie sterren boven en beneden mij
en ik zweef, ik waan me vrij.
Ik ben de zon, de maan, de sterren.
Ik voel mij God en goed beroerd
en zie je staan, ginds in de verte
maar ik ben zat, ik ben gevloerd
--------------------------------------------------------------
www.uitdewaardzingt.nl…
Dorpsgek
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.513 De nieuwe buurman staat gekleed tot
z'n middel in de vijver, orakelt
maakt 'n vuist tegen de westenwind
die het wateroppervlak kreukelt
Hij strijkt met 'n lat 't water glad
zegt dat z'n vissen door de deining
niet naar buiten kunnen kijken
Wanen vrezend deel ik z'n mening
Wat doet U voor werk, vraag ik
Ik ben gepensioneerde dorpsgek
ik…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Oktober 1
gedicht
4.6 met 129 stemmen
12.126 Dit is de tijd van afscheid nemen,
nog even blijven of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
Oktober
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
810 Dit is de tijd van afscheid nemen,
nog even blijven of in de waan.
Wat woorden en wat zinnen schrijven.
Straks weer langs oude graven gaan.…
goddelijk moe
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.271 beroven"
ik zing het lied naar buiten
over het schone geluid
dat elkeen soms ontmoet
tijdens een dans met fluiten
betoverd worden door
een oogverblindend meisje
dat wiegt voor mijn ogen
mij zuigend naar haar
kwetsbaar getekend lijf
en sierlijk diep,
doch onaantastbaar,
voor mijn mannelijk ego
heeft gebogen
ik roep de leegte toe,
waan…
MEER DAN WIJSHEID
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.940 Schoon lief, steeds leger wordt mijn hart,
‘k Zie, nutloos glas, al wijsheids waan
Mijn moede handen eens ontglippen;
En toch, nooit zal dier armoe smart
Mij deren, zien me uw ogen aan
En voel ik ’t branden van uw lippen.…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu maar gaan
misschien… een andere keer
als het ooit mis mocht gaan
zie ik je wel op die berg
voor nu laat ik je in de waan…
GEDACHTEN EN GEDICHTEN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.591 Als ik mensen zie met een groot verdriet
dan huil ik stilletjes hun tranen
ik voel mij dan echt ook verdrietig
als ik mij zo'n persoon ga wanen.
Daarom zijn mijn gedachten altijd bezig
met wat er in een ander om kan gaan
door mij in hen te verplaatsen
heb ik hier nu vele gedichten staan.…
Gewoon een lekker ding .....
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.283 opgelicht
een prachtig figuur
met lange benen
té grote voeten
schuld van de tenen
vijf kilo te zwaar
ik kijk mijzelf licht
niet alles is waar
het is maar een gedicht
de rest voor U een vraag
en voor mij een weet
onthoud dit plaatje
eer U mij vergeet
ik kijk in de spiegel
en zie mijzelf staan
soms worden dromen
overheerst door waan…
Groot geweld
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.581 Na groot geweld vloeien doorgaans de tranen
De raven komen zich tegoed doen aan het op de aarde gelaten vlees
Nabestaanden huilen, aaseters houden een bloederig feest
Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen
Moeders treuren om verloren zonen
De wind waait geuren van brand en verwoesting
Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen
Een storm…
VERLANGEN
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.155 Ik reik, van zoete waan bedrogen,
Mijne armen naar uw beeldtnis uit;
Zij deinst terug; zij is vervlogen,
En laat me alleen, der smart ten buit!
Wat toeft gij, dat een vruchtloos haken,
Als middagbrand, mijn bloei verzeng'.
Zal nooit ... ach, nooit! de stond genaken
Die u mijn wensen tegenbreng'?…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 niet uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 uitgenodigd is
waar wind de bladeren jaagt
het vuil zich ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet de snede niet, overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
je volgt de stemmen in je geest
je hart maakt overuren de wanen…
troost
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 mens
verlaat u op
mijn dragende troost
voel mijn warme hand
het verzacht uw pijn
door scheiden overmand
houdt mij nog even vast
dicht mij uw gedachten toe
ze worden nog enkel gedragen
als een angstige last
ga nog even mee
langs mooie levenslanen
ik weet u bent stervensmoe
doch laten wij nog even dralen
en ons in de hof van Eden wanen…
Zinkend schip
poëzie
4.2 met 24 stemmen
7.384 "
- ik heb geleerd
dat in de dood
de ziel zal stijgen
levensgroot
of dalen
in het schimmenrijk
en falen
onherroepelijk
en dat al wat
der wereld is
een waan is,
een bekommernis
na deze woorden
wordt het stil,
alsof de nacht
omvamen wil
een zinkend schip,
een koele maan -
twee stemmen, stijgend uit de klip:
- o, red ons,…
Toegang tot teleurstelling
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.538 Mijn vroege komst werd hogelijk beloond,
wan op mijn biljet stond de begeerde
- ik heb het opgetogen vaak getoond -
naam van de speler die ik vereerde.
Als een kind zo blij zat ik in vak Noord,
menig blik viel jaloers op mijn biljet;
trots, bij de krabbel die ik had gescoord,
heb ik ook mìjn handtekening gezet.…
"Natura naturales"
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.192 bestaat geen verlies aan tijd
als we elkaar komen te vervangen,
een hengst die schrijlings wordt bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen
snuift briesend het koren van de molen,
te dolen in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, in de
schaduw van een korenschoof in ongebonden haar
na de zomer zich in een nieuwe jeugd te wanen…
kamikaze
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
752 terwijl de kramp zich door de kuit vertakt
plet ik naakte zolen tegen pedalen
de fiets in slalom tussen emmers afval
tussen bakens van gekreukt blik
zo blijf ik in de waan dat ik op een motor zit
mijn enkel aan het chroom verbrandt
trappen is gas geven
een gat in de dag heb ik nodig
om het prut uit de ooghoek te wrijven
om de koorts…
Het einde van de gokziekte
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.943 De verlokkingen van het gokken
knijpen het geld uit mijn sokken
totdat ik op blaren zit en loop
in de waan van vergeefse hoop.
Mijn lijf vlekt uit in pokken,
ik zit me doodziek te mokken.
Dit is het eind en wel voorgoed
voor leven ontbreekt me moed.…
Vriendschap?
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
4.139 De momenten dat ik in een waan leef,
met het idee dat er iemand om mij geeft.
Geven een extra glans aan mijn saaie leven,
en is al het verdriet weer vergeten!…
Natura Naturales
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
670 komen we elkaar vervangen, wordt de
hengst van passie schrijlings bereden,
beteugeld, gevleugeld van verlangen,
verschuiven dekens van de evenaar,
dolend in de wieken van de molenaar,
waait wind door frisse manen, liefde
bedreven in de schaduw van een
korenschoof, beschreven in een wolk
van haar om zich in de 'indian summer'
te wanen…
Zielsbedrog
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
667 ik wandel zo graag
met de vredige waan
dat de nacht zich gedraagt
als een goede vrind
maar in de oude sporen
van mijn voortbestaan
drijven dromen weg
met een noordwestenwind
nu brengt u terecht
zonder enige schroom ter sprake
waarom juist in die waairichting
idealen verdwijnen
vaak gepaard gaande
met regen en ander hemelbraken…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
in gloort, in zeven dagen
waarin ik niet kon wachten
op de zeven warme harten
met ons bruisend bloed,
ontsponnen in zeven
dromen in zovele tranen
van zeven rozen, één voor
alle nachten gekozen,
ruisend langs dezelfde
bron, zich een weg te
wanen…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 Zó is het best, zó hoeft de strenge dood
Met zachte waan ons niet meer te overreden.
Men ziet in hem de laatste bondgenoot,
De ultieme vriend, die onz' vermoeide leden
In vage droom, bij 't kille morgenrood,
Voert naar een oord (men zegt: een oord!) van vrede.
1933…
Onzichtbaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 geen wapenfeiten uit de kosmos
meer verwachten
dus nog een stapje verder gaan
en zelfs in vreemde gaten duiken
zwarte gaten spugen hen uit
maar de aliens komen eraan en
de nucleaire opbouw in Iran is
kattepis voor hen ja die zotten
zullen zich helemaal rotschrikken
maar ook die andere zotten
die zich oppermachtig wanen
maar daar komen…