Alle inzendingen over weemoedig

1300 resultaten.

Sorteren op:

Niet meer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 827
De kleuren spelen een melodie van afscheid en de kou tekent weemoed in hemel die een spiegel wil zijn. Dichtbij is de gedachte die de tijd omkeert en momenten laat slapen. En niets verbergt dat een droom waard zou kunnen zijn. Of de regen laat wachten met zijn hopeloze spel van komen en blijven in verregend geluk.…
proficiens30 oktober 2010Lees meer >

Uitdagend in haar vrijerij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
stook het vuur nog eenmaal op voor de zon ons laat vertrekken zing de weemoed naar je land dat al zo lang in tranen brandt een laatste dans hartstocht op bloedhete kolen uitdagend in haar vrijerij rood gloeit de as de eerst strepen licht doen pijn in afscheid van het samenzijn weer ligt de wereld open we moeten verder onstuimig…

Zintuigen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Je pijlen zijn raak in mijn ziel geschoten De geur van vandaag, weemoedig van nu, smelt laag na laag, wordt morgen uitgegoten.…

ver weg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
de stad de angst de leegte de droom de starende voorbijgangers ver weg van wolken trekkend het land in ver weg van de woestijn van het verleden ontdek je dat het dezelfde plaats is met ruisende sparren met stille weemoed…
wim euser16 oktober 2012Lees meer >

CONGRES 50 PLUS 2 november 2013

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Ik ben als 50PLUS-lid niet op het congres geen interesse in die Nagel aan de doodskisten van politieke partijen geen interesse in Scheringa de wanhoop van narcistisch autistisch gedrag Ik denk met weemoed aan Krol hij die fouten heeft gemaakt maar ook mensen op de kaart heeft gezet dat was hem ook gelukt met ons ouderen Krol kan altijd…

Nergens in dat eeuwig ooit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Ach wat mijn hart van leegte heeft geen vragen besteed geen gedachten aan verloren dagen jij laat mij achter en ik ga verder dan samen in het duister om water te dragen naar de dromenoceaan van groot verlangen het concept ligt hier voor handen draagt weemoed naar zijn golvengraf ik heb mijn leven volgeschreven met waterdunne…
mobar10 maart 2014Lees meer >

Stal blues

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
Hoe weemoedig hun dansant. Zwart witte koppen hangen triest, maar zij plotten hun ontsnapping; een koe is nooit lang levensmoe.…
Marije Geerts30 november 2015Lees meer >

tokkelen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
zoals de meeuw zweeft op heuvels van thermiek, hoog-laag een vleugeldans, abseilen naar beneden waar een zee vol zilte dromen wenkt gestage golven weemoed brengt al naar gelang het tij een zilveren vis juicht in zijn sprong boven het water waar hij vonken schiet en later terug in zee neemt hij de meeuw, de heuvels en de dromen met…
switi lobi27 januari 2017Lees meer >

WEG AANWEZIG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
In een grote tuin ligt de stapel hazelnoten vergeten te rotten verspreidt langzaam aan de geur van gevallen loof dat in de bosgrond bedolven en verkruimeld vergaat om leven te schenken gelijk Kerststemming ieder jaar blij komt _ weemoedig weer verdwijnt bij het dagelijkse doen en gewone gebeuren ingetogen stroomt door het bloed van mensen…
Han Messie20 december 2020Lees meer >

Stro voor iedereen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Nu ik hier terugkom, zie ik het pas als een paradijs, dit groene land de bloemen, het gouden graan al de rijkdom die ik normaal vond Nu overweldigt het bekende mijn nieuwe ogen, vervult het me met een weemoed al voor ik aan weggaan denk Of zal ik blijven voor de rest van mijn leven, best wetend dat het zielshart werken is om samen te…
Zywa4 juni 2022Lees meer >

De baas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
Ik ben de baas van dit gedicht Het is aan mij gehoorzaamheid verplicht Zo wil ik dat het niet meer rijmt En dat het raadsels in zich bergt Van opkomst, bloei en ook verval Ik ben de baas van dit gedicht De weemoed in mijn ziel Wil ik in de regels branden Over wat eens was en niet meer is en nooit meer komt of toch weer anders Ik ben…
Ger Belmer3 februari 2005Lees meer >

Eenzaamheid

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 933
weemoedig zoek ik langs de einder. naar houvast voor mijn bestaan. ogen glijden langs langs vliedende wolken. geef me de kracht de eenzaamheid te verdragen verankerd en onbewust gekozen, in steeds verloren dromen. zal ooit het tij ten goede keren?…

winter

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 902
als de bomen bladerend, blad verliezen vogels vroeg een vlucht verkiezen boven de stad gehuld in mistig grijs waar na een koude nacht het eerste ijs takken kromt met rijp behangen die weemoedig naar de zon verlangen hoop ik op een spoedig slot van straffe wind en gestampte pot oh winter passeert toch zonder slag of stoot het maakt mij koud,…
r kroon29 oktober 2003Lees meer >

verborgen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.178
In een deel van mij waar ik me heb verborgen daar is hij nog gisteren, vandaag en morgen geen dag zal mij passeren zonder even daar te zijn soms wil ik niet, maar doe het toch als ik daar in mijn tranen zwem ontwaakt de liefde weer die ik nog voel, voor hem herinneringen...dalen op mij neer in deze duist’re ruimte waar weemoed overheerst…
Robert Conrad22 november 2003Lees meer >

Witte zeilen

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.633
Terwijl het heenvaart, blijf ik staren En voel de heldre vedergloed Mij zachtjes strelen door de haren Met heel de weemoed van een groet.…

gewoon geluk

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 922
mozart in het kille halogeen muzikale energie uit kv 622 juichend koestert het allegro zich in het diepste van ons samen zijn roept het voorname adagio in fluisterzachte weemoed momenten op van stromend geluk vervagend in stille verten deint het rondo in kristalschittering dansen wij in een warme blauwe nacht deze magie eindigt boven de…

Gevangen in gemoed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
het huis van mijn geest knellen van vragen hoe en waarom zie ik zelf niet meer ziende blind hoor niet of slecht luisteren alleen de wind rondom draaiend laat nog enkel woorden toe licht verdwijnt zacht naar beneden neer donker wordt het duister geluid heel stil gesloten wie was ik waarom niet blij contact verstild tot weemoedig…

waar niets alles is

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 802
weemoed kleurt de lucht grauw grijs snijdt littekens in mijn ziel maar hoog boven winden spreidt meeuw haar vleugels hoger steeds hoger draagt zij de pijn ver boven ruimte en tijd geen stilte geen lawaai niets is alles - alles is niets haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon terwijl tussen…

Een spetterend nieuwjaar

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.027
heb al mijn kruit verschoten in een spetterend nieuwjaar zag mijn sterren in jouw ogen stralen de klap kwam zonder dralen het oude jaar ís uitgegaan in zachte weemoed hebben we de deur achter haar dicht gedaan katerig gaat nu de eerste dag weer open vol beloften en nieuw hopen jij was de laatste vuurpijl die ik had jouw vuurwerk…
wil melker1 januari 2007Lees meer >

kinderen

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.234
hart, dat klopte van geluk Ogen die glinsterden als sterren In de wolken vertoevend Zwevend van gelukzaligheid De harde werkelijkheid Maakte van mijn glimlach Een uitdrukkingsloos gezicht Het hart klopte van ellende De ogen werden verdoezeld Door hete tranen Kwam met beide voeten op de Grond terug Wat had ik wel gedacht Werd alleen met weemoed…

Voor altijd alleen

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.156
Weemoedig staren z'n ogen in stilte voor zich heen. Haar zal hij nooit meer zien, hij is voor altijd alleen.…
moeke26 januari 2004Lees meer >

Cecilia

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.615
steeds las hij de eerste bladzij, verloor zijn hoofd geruisloos alle woorden wat later las ik hem nog kleine stukjes voor, stamelde hij soms zacht bewogen: mooi, heel mooi na zijn dood heb ik het oude boek weemoedig uitgelezen zag hem samen met Cecilia lopen, weer fluitend langs zomergroene dreven gaan (n.a.v…

Illusionaire tocht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
vandaag ligt weemoed aan de voet van mijn diepst verstopte bergkam mijmer ik langs de ontstane rivieren die de rug in alle koelte verlieten nu leiden ze naar een warmtebron waarin ijsbloemen zeepbellen zijn doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen die mijn verstand en hart verscheurden geen denkraam verstond het tikken geen glas maakte…

Vervagende beelden

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 809
zij tuurde gisteren naar het trieste grijze weer de koude bleef stil in de lucht hangen in voorwaartse vlucht zij steunde op haar armen verzucht door weemoedige gevoelens zucht o zucht ergens binnenin was zij weer kind ziet zij zichzelf als klein meisje zitten in vervagende beelden over oud en nieuwjaar ging zij terug in de tijd…

De vrouw die in mij woont

gedicht
2.0 met 219 stemmen aantal keer bekeken 34.231
De vrouw die in mij woont kijkt uit het raam van een stil huis en laaft zich aan de fado de weemoed van de cello het vuur van de gitaar de waaierende zang minstens één vergeefse liefde kent ze, een val die haar deed wankelen en misschien een vijand in haar vlees mooier is ze dan haar leven zachter haar strelen dan haar handen dieper…
Job Degenaar23 december 2021Lees meer >

Is voor altijd

hartenkreet
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.592
Ik kan de woorden niet vinden die ik je zo graag zeggen wil misschien zou ik gaan huilen en daarom blijf ik stilletjes stil Ik heb beloofd van je te houden meer dan ik ooit heb gedaan alleen de herfst maakt mij weemoedig maar samen kunnen wij het aan Geef me alleen een beetje liefde zeg de woorden als ik het niet kan het is zo simpel…
Moeke9 december 2009Lees meer >

Herinnering.

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.526
niets in mij herkent de tijd van einde nabij in het brandend uur binnen deze torso jaagt het liefdesvuur weemoedig als een traan sluit ik mijn ogen zie jou lachend staan een kus die mij bemint met jou aan mijn zij het dagfeest begint het lezen in de krant ontgrendelt mijn passie zet mijn geest in brand ontremd in mijn denken…

Baldakijn

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik weet wel dat ik op moet staan om niet te blijven liggen weemoedig staar ik naar de einder golven met witte kruinen vertellen een verhaal maar het spookt zo in mijn hoofd Ik spaar de tijd in ongebruikte kamers ik zit daar uren lang maar het vallen van de noten maakt me zo klein van binnen hij staat vaak boven aan de trap de man zonder…
rudy paans1 oktober 2010Lees meer >