13575 resultaten.
in de lucht
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
4.853 hoog in de lucht
leeg verbergt hij zijn lot
dromen zijn aan hem verschoten
er vallen veren neer tot witte rouw.…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
een zee vol zomerrozen
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
10.912 in de zomerzee van jullie liefde
tekenen zon en wolken
witte golven van de branding
als vluchtige sluiers over het strand
waar zandkorrels jullie harten
in een tintelende beweging
voortdurend omhelzen
verenigen zielen zich op het ritme
van hooggewelfde woorden
en vlechten dagen zich
in een beminde gloed
laat de bindende klank…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 ik zag vanochtend zon
de wolken schaduw vragen
ze keken om en riepen
hen niet op te jagen
hij knipoogt naar
de wind die jachtig giert
langs strand en schaduw
meevoert aan zijn hand
naar branding waar de
schaduw overslaat in golven
en schuim de restjes zon
in wit hebben verzwolgen
winden zijn gebleven in
stilte op het strand schaduw…
jij bent de regenvrouw
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
780 natte haren
druipend voor mijn ogen
jouw liefde heftig
vochtig in de wind
jij bent het kind van zon
en zwaarbeladen wolken
stijgend in ontwikkeling…
Wolkenhemel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.026 donker grijs getamponneerde wolken
steken af tegen het vuile wit
hier en daar wringt een winters zonnetje
om het blauw in de zee te weerkaatsen
wentelende golven te verlichten
die af en aan rollen op het strand
meegebrachte schelpen slijpen
in het tij aan het natte zand
wanneer zonlicht het wolkendek breekt
en het water kust, schept het…
Vlinderpracht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Rein in wit gehuld.
Geruisloos schouwspel.
Hij gaat van bloem
tot bloem tot bloem.
Ongebukte emotie.
Pure vlinderkracht.
Zo beweeglijk fladderend.
Zo licht van geest.
Vrij van negatief
positief bewogen.
Zo licht van ziel,
geef mij wat mee.
Van aarde tot lucht,
in watten van wolken.
Leegte in ziel en geest.…
donderteken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 donder wentelt het mes
op de wetsteen flikkert
de wolk gedrenkt in
voorgevoel van wat
wordt voorgeschreven
onder het soepel buigend
lemmet keert een witte
siddering runentekens
heet staal ritst aan
de donkere hemel
voorteken dat de aarde
moet lezen
het brengt een kentering
aan de lauwe adem van
de avond het schrift
scheurt…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
Openheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 De hemel,
waarin wolken ontstaan.
Het vuur,
waarin stof tot as verbrandt.
Het water,
waarop wij als stofjes drijven.
Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik?
Wij zijn het maagdelijk witte doek,
waarop onze levensfilms verschijnen.
Wij zijn de onbeschreven bladeren,
waarop onze levens worden vastgelegd.…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 De kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er.…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Overal zag ik je
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.979 nu is de maan zeker zestig mager en vaal
de haren wit bij haar nachtelijke wandeling
kijkt zij steeds naar de grond
zie je mij niet meer staan
jawel jawel ik ben in gedachten ik denk
steeds aan jou hoe het toen was ik weet
het nog precies ik zie het nog voor mij
hoe wij elkaar voor het eerst zagen
allebei wit en jong en nog helemaal
zonder…
Even
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 De witte
bloesems
doen je juichen
om al dat
nieuwe leven.
De hoop
vervuld
en dankbaarheid
voor zoveel moois
al is ’t maar even.…
WEIDS FEEST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Natte duisternis
siddert om Het Witte Huis
van Olterterp.
Achter diens ramen
noden gloed en helder licht
tot doen vol genot
Handen werken flink,
vullen zich met denkkrachten:
de keuken dampt warm
Bestek klinkt telkens,
is een stem van dankbaarheid
voor de fijne spijs.…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Het noodweer week, en onderdoor de donkere,
zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen
gezonken in de vroege middag, blonk er 'n
reep wit-blakende zonne-hemel heen!
De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen!…
In elementen verzonken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
802 En dan, onverwacht
vlokken wolken wit, ongedacht
de wereld tot rust gebracht…
Ook in jou
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.276 Jij bent mijn kleinood
mijn allergrootst bezit
met een handgebaar
maak jij wat zwart is wit
Alsof jij kan toveren
enkel als je maar verschijnt
zie ik hoe menig boze blik
in een glimlach verdwijnt
De zon begint te schijnen
zelfs door wolken heen
mijn allergrootste kleinood
jij brengt warmte tot iedereen
Het wonder van het leven
men…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
Verdwenen straat
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.106 Er zat niets anders op,
zo dacht ik toch,
dan in de witte, zachte wolk,
die juist van pas al aangedreven kwam,
mezelf maar neer te vlijen,
al hopend dat de wind
me naar het zuiden sturen zou
waar ‘k in de warme zon
andere luchtkastelen
bouwen kon.…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 De deken als de ozonlaag
wordt het gordijn van de storm terwijl
een koude opperbries
door de regenval zwiert
en zich bonkt tot brullen,
verstrikt in de wolken.
Een schurende omarming
laat de hemel kruimelen
en de merrie haar manen,
wit als de maan,
roteren om de nacht.…
Hoop
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
922 Wolken scheren over
Regen, zon, windflarden
Kind waar ben je
Wat voel je
De tijd loopt door
Eindigt liefde?
Eindigt geduld?
Gehaktballen draaien
zout, peper, maggi
Gehakt onder je nagels
Rechts het keukenraam
Is dat zijn witte auto?…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
Kalkstenen vlinders
gedicht
3.1 met 16 stemmen
14.963 kalkstenen vlinders vliegen naar je toe
de stad zegt met één oog de nacht gedag
straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar
over de blauwe halswervel der stad
als een dragonder ga ik in de wolken rijden
maar jij wenkt met je kleine witte hand
een twijfeltorentje van vrees en beven
rijst uit de zwarte bronnen van je ogen
en als ik dichter…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 de weg terug
was net zo wit als het licht
wat me verblindde met de kou
die me langzaam bevroor
en toen stierf ik met mijn laatste hoop…
dwaas staat op de hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
676 de dwaas staat
op de hoek
en mompelt
mensen na
zijn armen zwaaien
naar de trams
zijn ogen lachen
auto’s toe
en fietsers trappen
op hun rem
want hij wil spelen
op de weg
hij plukt
de wolken
uit de lucht
en zucht de hitte
van de zon
zijn hemd gaat los
hij pakt de rails
en fluit vooruit
zijn treinen uit
hij wordt
in wit…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 toch komt er een straal licht door de wolken heen
de lucht is net een portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…