Alle inzendingen over witte wolken

13575 resultaten.

Sorteren op:

in de lucht

netgedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.853
hoog in de lucht leeg verbergt hij zijn lot dromen zijn aan hem verschoten er vallen veren neer tot witte rouw.…

Neem me mee

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Ik geef mijn stem mee aan de wind Langs de dagen en de nachten Langs een droom en werkelijkheid Ik geef mijn warmte mee aan de winter Langs lage wolken en vederlicht gemijmer Langs witte dekens en roerloosheid Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst Langs de lente en de zomer Langs een traan op papier Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…

het Wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.096
kom, droom je in mijn zee mijn Wad mijn water - mijn idee de zucht waar eeuwen zijn neergestreken een blauwe lucht met wolken als pennenstreken een vlucht van meeuwen en ganzen kleine witte golfjes – en als je goed kijkt dan lijkt het alsof ze dansen op het schimmenspel van avondrood en morgenstond het Wad hoeft geen octrooi er is geen…
elze24 mei 2006Lees meer >

een zee vol zomerrozen

hartenkreet
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 10.912
in de zomerzee van jullie liefde tekenen zon en wolken witte golven van de branding als vluchtige sluiers over het strand waar zandkorrels jullie harten in een tintelende beweging voortdurend omhelzen verenigen zielen zich op het ritme van hooggewelfde woorden en vlechten dagen zich in een beminde gloed laat de bindende klank…

hangt in donkers verte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
ik zag vanochtend zon de wolken schaduw vragen ze keken om en riepen hen niet op te jagen hij knipoogt naar de wind die jachtig giert langs strand en schaduw meevoert aan zijn hand naar branding waar de schaduw overslaat in golven en schuim de restjes zon in wit hebben verzwolgen winden zijn gebleven in stilte op het strand schaduw…
wil melker28 augustus 2006Lees meer >

jij bent de regenvrouw

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
natte haren druipend voor mijn ogen jouw liefde heftig vochtig in de wind jij bent het kind van zon en zwaarbeladen wolken stijgend in ontwikkeling…
wil melker11 oktober 2006Lees meer >

Wolkenhemel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
donker grijs getamponneerde wolken steken af tegen het vuile wit hier en daar wringt een winters zonnetje om het blauw in de zee te weerkaatsen wentelende golven te verlichten die af en aan rollen op het strand meegebrachte schelpen slijpen in het tij aan het natte zand wanneer zonlicht het wolkendek breekt en het water kust, schept het…
LadyLove11 november 2010Lees meer >

Vlinderpracht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Rein in wit gehuld. Geruisloos schouwspel. Hij gaat van bloem tot bloem tot bloem. Ongebukte emotie. Pure vlinderkracht. Zo beweeglijk fladderend. Zo licht van geest. Vrij van negatief positief bewogen. Zo licht van ziel, geef mij wat mee. Van aarde tot lucht, in watten van wolken. Leegte in ziel en geest.…
CurlyMe16 juli 2014Lees meer >

donderteken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
donder wentelt het mes op de wetsteen flikkert de wolk gedrenkt in voorgevoel van wat wordt voorgeschreven onder het soepel buigend lemmet keert een witte siddering runentekens heet staal ritst aan de donkere hemel voorteken dat de aarde moet lezen het brengt een kentering aan de lauwe adem van de avond het schrift scheurt…

Voelden ons goden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
ik wist de verte dichterbij te halen zon te laten stralen op het stille strand we liepen hand in hand de wolken voorbij voelden ons onmetelijk vrij nog spoelden schaduwen aan die door het kuivend wit van golven werden verzwolgen de duinrand liet verrast zijn vlinders gaan zij dwarrelden al spelend achter ons aan we voelden…

Openheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De hemel, waarin wolken ontstaan. Het vuur, waarin stof tot as verbrandt. Het water, waarop wij als stofjes drijven. Wie zijn wij? Wie ben jij? Wie ben ik? Wij zijn het maagdelijk witte doek, waarop onze levensfilms verschijnen. Wij zijn de onbeschreven bladeren, waarop onze levens worden vastgelegd.…

Lente en zomerbruin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb de wolken langs zien razen het witte boven om de hemel te behagen het donkere onder door het frequent gedonder van ontlading pas in het universum ontdekte ik zon in leeftijd en liefde ging jij voor de eerste opgang ik zag jouw licht voelde eindelijk warmte teder heb jij mijn huid belicht met lente en zomerbruin…
wil melker13 februari 2022Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 542
De kraai landt op een tak wolken herhalen zich in een waterplas. En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte te bedaren met zacht wuivende gebaren. Getemperd licht valt door de ramen een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij. Verdriet raakt aan schoonheid als een witte stilte naar de bodem zweeft. Alles is er.…
J.Bakx4 februari 2024Lees meer >

Iedere dag opnieuw

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Iedere ochtendstond geniet ik van de witte schapen grazend in het Pruisisch blauw. Iedere nieuwe dag rijst voor of achter de wolken de nieuwe warmte bron. En iedere dag opnieuw geniet ik weer van het leven dat mag, want ik ben tachtig.…

Overal zag ik je

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.979
nu is de maan zeker zestig mager en vaal de haren wit bij haar nachtelijke wandeling kijkt zij steeds naar de grond zie je mij niet meer staan jawel jawel ik ben in gedachten ik denk steeds aan jou hoe het toen was ik weet het nog precies ik zie het nog voor mij hoe wij elkaar voor het eerst zagen allebei wit en jong en nog helemaal zonder…
Wim Hofman22 december 2014Lees meer >

Even

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
De witte bloesems doen je juichen om al dat nieuwe leven. De hoop vervuld en dankbaarheid voor zoveel moois al is ’t maar even.…
Adeleyd17 maart 2024Lees meer >

WEIDS FEEST

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Natte duisternis siddert om Het Witte Huis van Olterterp. Achter diens ramen noden gloed en helder licht tot doen vol genot Handen werken flink, vullen zich met denkkrachten: de keuken dampt warm Bestek klinkt telkens, is een stem van dankbaarheid voor de fijne spijs.…
Han Messie20 november 2024Lees meer >

L1CHT-SPEL1NG.

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 868
Het noodweer week, en onderdoor de donkere, zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen gezonken in de vroege middag, blonk er 'n reep wit-blakende zonne-hemel heen! De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten van 't schemeren, waar zij de kern van was; 't wit licht slaat binnen!…

In elementen verzonken

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 802
En dan, onverwacht vlokken wolken wit, ongedacht de wereld tot rust gebracht…
Fred7 juli 2005Lees meer >

Ook in jou

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Jij bent mijn kleinood mijn allergrootst bezit met een handgebaar maak jij wat zwart is wit Alsof jij kan toveren enkel als je maar verschijnt zie ik hoe menig boze blik in een glimlach verdwijnt De zon begint te schijnen zelfs door wolken heen mijn allergrootste kleinood jij brengt warmte tot iedereen Het wonder van het leven men…

Wij bloeiden wild

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 767
jij zonde het blauw in de lucht ik schilderde wolken wat wit jij kaatste ons licht snel weer terug ik warmde mijn rug onder jouw stralen om mijn kleur op te halen en penseelde prilgroen ons verlangen wij bloeiden wild in bloemen die alleen deze zomer maar kenden wisten de lente in voorzichtig verkennen maar de zaden…

Verdwenen straat

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Er zat niets anders op, zo dacht ik toch, dan in de witte, zachte wolk, die juist van pas al aangedreven kwam, mezelf maar neer te vlijen, al hopend dat de wind me naar het zuiden sturen zou waar ‘k in de warme zon andere luchtkastelen bouwen kon.…

Storm

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 882
De deken als de ozonlaag wordt het gordijn van de storm terwijl een koude opperbries door de regenval zwiert en zich bonkt tot brullen, verstrikt in de wolken. Een schurende omarming laat de hemel kruimelen en de merrie haar manen, wit als de maan, roteren om de nacht.…
Dion4 januari 2007Lees meer >

Hoop

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Wolken scheren over Regen, zon, windflarden Kind waar ben je Wat voel je De tijd loopt door Eindigt liefde? Eindigt geduld? Gehaktballen draaien zout, peper, maggi Gehakt onder je nagels Rechts het keukenraam Is dat zijn witte auto?…
Hanne24 juni 2004Lees meer >

het voorjaar van mijn dromen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
ik kartel wolken met een scherpe blik snijd gaten in het grijs om zon in blauw te laten schijnen op mijn witte huid maar winter sluit geen compromissen laat hagel springend sissen op bevroren grond ons naar lente gissen hoewel het licht al langzaam eerder komt ik hoor vogels fluiten in de sneeuw die valt, hun liedjes zijn niet…

Kalkstenen vlinders

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 14.963
kalkstenen vlinders vliegen naar je toe de stad zegt met één oog de nacht gedag straks vlieg ik op de vleugels van je rode haar over de blauwe halswervel der stad als een dragonder ga ik in de wolken rijden maar jij wenkt met je kleine witte hand een twijfeltorentje van vrees en beven rijst uit de zwarte bronnen van je ogen en als ik dichter…

mijn stervende hoop

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.301
de weg terug was net zo wit als het licht wat me verblindde met de kou die me langzaam bevroor en toen stierf ik met mijn laatste hoop…

dwaas staat op de hoek

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
de dwaas staat op de hoek en mompelt mensen na zijn armen zwaaien naar de trams zijn ogen lachen auto’s toe en fietsers trappen op hun rem want hij wil spelen op de weg hij plukt de wolken uit de lucht en zucht de hitte van de zon zijn hemd gaat los hij pakt de rails en fluit vooruit zijn treinen uit hij wordt in wit…
wil melker19 augustus 2006Lees meer >

borg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
toch komt er een straal licht door de wolken heen de lucht is net een portret wat iets vertellen moet donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…

In tijdloos rood verstuift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
een handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze…
wil melker20 augustus 2010Lees meer >