1622 resultaten.
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
Wat ik vind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
701 steeds later rangeert mijn liefde
lege wagons naar jouw verlangens
het is het ontwijken van het lot
geen prijs maar een boetedoening
om het kansspel dat ik heb genegeerd
alleen maar mij, ongeëvenaard in besef
beeld en uitspraak, laat mijn naakte stem
de kledij verwijderen die me zo pijnt
en zelfs overtreft in de beschouwing
die jouw veroordeelt…
Wat respijt.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
853 Ja, na je dood
besef je het pas,
alles wat
nu nog is
wordt was.…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 De dagen schuiven voorbij
waarin ik besef dat geluk
een ver van mijn bed show
is geworden.
Stilletjes kijk ik steeds vaker
uit het raam - iets wat me zegt
dat de kracht niet te vinden is soms
zoals vandaag.
Mijn hoofd speelt een spelletje
met mij en ik speel mee
door de chaos er maar opnieuw
te laten zijn.…
Potentiaalverschillen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
477 Nu ik dit besef,
kan ik me altijd achter mijn brein verschuilen.…
hoe lief
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
549 hoe lief ik jou nu de lente leeft
en het terras groen uitgeslagen
door het plagend mos zichzelf
verwijdert nu de stappen smoren
in het gebed van ijzige wolken
het lijkt kathedraals, de silhouet stompig
geworteld in de aarde
terwijl het verschoven
millennium zich spietst in eeuwigheid
besef van tijd is de rust van het moment
het verdwijnt…
De reis niet waard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Schuld kan ik beter
Inlossen in het hier,
En in het nu,
Van mijn hart geen
Moordkuil meer maken,
Maar met een schuldenvrij
Besef op reis gaan,
Want onthoud voor jezelf
En voor de ander die je meevraagt
Ver van eigen huis en haard:
Schuld alleen is de reis niet waard…
Nog warm ik mijn hand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
446 ik kan je nog zien
horen en voelen
ogen en handen
samen kunnen we
lachen maar de
verhalen zijn al verteld
ik proef de
nuances van je stem
ook al ben je er niet
jij deelt mijn denken
al zoveel jaren
toch laat het daar los
breekt in besef
dat ik alleen sta voor
vraag zonder antwoord
kijk in reflex
naar ogen die er niet zijn…
Van de dingen die (niet) doorgaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 Een keten van gebeurtenissen is het leven
waarin hoop en twijfel hun dansjes doen,
om zich dan weer stil langs de muur te begeven
met een besef van "Er was eens ..." en "Toen ...".…
DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Komende tot dat magische besef,
wanneer ik het vijfde glas glühwein hef!…
De roepende wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 De wind roept mij naar buiten
het is precies de goede wind
om te lopen in het wonder
van de lange lanen
die de lucht betoveren
met dwarrelende bloesem
en in mij ingehouden
gaan zingen van vreugde
gemengd met verdriet
om het vallen, weg
van het leven, weg
van de bladscheuten
het dwarrelende besef
dat het bijna voorbij is
hoe graag…
Griezelig manifest
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
470 uit de nalatenschap
van onze spoken is
iets losgebroken
de dreiging
is echt wordt nu
griezelig manifest
met miljoenen
doden geven zij ons
nu griep na de pest
wij waren erbij
alert in een behoorlijk
ontwrichte maatschappij
nog is er geen besef
hoe diep dit in zal grijpen
die wereld is niet te begrijpen
zij kan niet uitgaan…
Tijd Inhalen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
525 ik meen
verloren tijd
in te kunnen halen
zoals een visser
vis met z’n net
herstelde net
helaas heb
ik me vergist
en zal weer falen
tijd wordt nooit verloren
haalt mij met gemak in
zoals altijd al ging
ik besef dat ze
mij weer is ontglipt als
gladde slijmerige alen
en met mijn net
zal ik geen tijd vangen
zo geldt de wet…
Voila, ik ben wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De morgenstond stond koud en blond
Bij mij op het venster te kloppen
Bomen en vogels besproken haar naam
Als hielp ze beholpen de rozen uit knoppen
De wind preste haar boezem ineen op het glas
Nieuw besef kwam als zuurstof mijn lijf in gegleden
Dat onder de dekens, gekruld als een vrucht
Naar het diepere land van de droom was gevlucht…
Verloren in mijzelf
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
501 Verloren in mijzelf
zinkend
verdrinkend
er is geen nu
geen verleden
de tijd heeft geen besef
zout op mijn lippen
de zee is nabij
vogels schreeuwen
voorbij schaduwland
grillig gevormde vingers
grijpen gedachten
wachtend op het licht
van dageraad
Zilver breekt haren
in duizend broze tinten
van licht
aan de horizon
tijd verroert…
Stiefeltje, mijn prachtige lentemerel
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
656 met je zorgeloze
zuivere zang
breek je de winter
en het ijs om mijn hart
versplintert
onder het plotse verlangen
naar jouw belofte van lome warmte
dagen zo licht als de tonen van jouw zang
Zonder besef
dat jouw lichte lied
deze donderende gevolgen heeft
bezing je de terugkeer van leven
Herinnering
verlangen
Stuiterend geluk…
Vroegere dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
352 als kind
wist ik al
wat ik miste
toen ik voor
het eerst
iemand echt
in de ogen keek
een moment
dat ik nooit
vergeet omdat
wij die blik
samen deelden
in deze uithoek
van het universum
jij die mij
voor het eerst
iets van mezelf gaf
het diepste besef
dat wij deel zijn
van dit geheel
dit bewustzijn delen
de volheid van
dit gevoel…
Decadentie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Is dit nu decadentie:
het vasthouden aan je leventje
en de jonge mensen
verantwoordelijk achten
voor hun toekomst
die verloren lijkt
zonder geloofwaardige beloftes
en met alleen het verlammende
besef dat alles slechter wordt
zodat alleen geweld nog
uitkomst lijkt te bieden?…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
270 Mocht dit besef je troosten, ook ondanks de pijn;
er is een nieuwe wijze van geborgen zijn.…
Mijn spijt
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
3.912 te betuigen
Hoe heb ik haar vertrouwen kunnen schaden
Waar vond ik de door mij verwenste moed
Was het, dat ik door aandachtzucht gevoed
mijzelf met rampspoed wist te overladen
Ik weet: ik had niet eens het beetje lef
om na te gaan hoezeer zij was gekweld
En 's ochtends als mijn trein komt aangesneld
groeit met dezelfde vaart ook dat besef…
verleden van nu
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.717 naar de zon en naar het water
waar het zand zijn schelpen leest
vroeger samenkomt met later
Ik ben tot de rand gegaan
van mijn voelen en mijn denken
heb er op een wolk gestaan
zag een engel naar me wenken
Ik ben uit mezelf gegleden
heb als vogel rondgevlogen
zwevend door mijn oud verleden
zoekend naar een nieuw vermogen
Ik ben tot besef…
Kakelhof
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
10.960 Poreus gesmoorde verhalen
waar geen greintje vet aan zit
Laat mijn gedachten dwalen,
besef dat ik meer heb dan dit.
Zoals rackets elkaars werking versterken
factoren die bepalend zijn
in het gruis van samenhangend gravel
Waar men emoties zal bemerken
tussen in en uit of op de lijn
lijkt vriendschap in de knel.…
onvolmaakt verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.376 Bij de eerste
zonnestralen
die een diffuus licht
werpen op m'n
pas ontwaakte gezicht
en m'n gemoed
doordrenkt is
in niet te
stoppen gevoelens
door aanrakingen gevoed
kijk ik met een
kritische blik naar mezelf
wanneer de scherven van het
onvolmaakte hun plek krijgen
glimlach ik naar m'n
spiegelbeeld
dan besef ik
dat het spel niet…
Kerkenpad
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.239 Zo makkelijk valt de tijd weg
in het besef
dat slechts een laag beton
mijn stappen scheidt
van die van haar,
vijfenzeventig jaar geleden.…
Als de dood en gladiolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 kruimels in mijn haar
zijn het jouw ogen
en handen, niet
en toch gelaakt
als een oor en ooggetuige
al vluchtend
gelijk met de dood
maar onafgemaakt
noem me niet meer
als laatste te lispelen
in mijn oor of gelijk
aan het afgelegen naspoor
van verdoolde kruimels
van een verlaten
komt geen vraag
slechts het aanzien
in stil besef…
huiveringen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
839 november, gure maand
de oude Tijd is daar
zijn Zeis alweer klaar
voor het snijden in draden
zonder waardig leven
hij is enkel gekomen
om mee te kunnen nemen
onder de huid de rillingen
ijzige huivers uit besef
dat het deze maand kan zijn
de laatste na al die jaren
bezigheid vol futiliteit
en de rekening overdreven
gepresenteerd zal worden…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.247 de tijd kruipt heel langzaam
aan mij voorbij
iedere dag spiegel ik mezelf
in jouw buitenkant
het duurt soms even
voordat ik weer besef
dat wachten nu echt
geen enkele zin meer heeft
de diepe wallen
onder mijn vermoeide ogen
weerspiegelen de pijn
die jij hier ooit achterliet
zonder veel woorden
trok jij de deur achter je dicht
om…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
Weer een verjaardag...
netgedicht
4.0 met 48 stemmen
9.900 Weer een verjaardag, bloemen, wensen,
een tijdje stilstaan bij wat was,
een droom, een onvervuld verlangen,
een kijken door het vensterglas;
Weer een verjaardag, dagen gingen
en heel veel stroomt zo snel voorbij,
we worden oud eer we het weten
maar in ons hart zingt helder-blij
het diep besef: we zijn geborgen
bij Hem die Leven is en Licht…