1175 resultaten.
Goddeloos geweld
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.145 Ik strooi de as van miljoenen doden
op de daken van tempels en kerken,
verblind daarmee de starende goden.
Met mijn laatst mij gebleven krachten
haal ik knoken vanonder de zerken,
mep botweg ùw god uit ùw gedachten.…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 en zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar teerste weefsel
vermengd met lucht vergeefs en golft
tot schuim en as…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
857 al smeult het as en is vuur als de dood
waakt er toch een vlaag van puur purperrood
over verspreide paden door onzichtbaarheid
opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid
ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht
en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht
waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken
hoe…
Van je ras ras ras
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
830 ja hoor, daar begint het gejuich
wohoheeeojo
de pakjesboot van sinterklaas
stoelen en tafel aan de kant
daar gaan we met zijn allen
en ik alleen
voetjes van de vloer
gezellig hoor
erna naar
as the World turns kijken
ze doen het met zijn allen
om en om
maar ik kijk
al etend
met het bord op schoot
en een servet voor de vieze vingers…
blindelings
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
672 als vergeten
zo welkom
slaat het weer om
zoals haar hart klopt
niemand vergeeft
ooit echt
slechts
doen alsof
het bestaat
waarom het gaat
draai rond
om je eigen as
leef zoals je bent
en hoop
dat je jezelf herkent
dat je lijkt
op wat je ziet
als je door het riet
in het water kijkt
wie dacht te weten
wie zij was
komt niet dichterbij…
Zoals een blad dat valt...
gedicht
2.0 met 110 stemmen
18.810 Je as dwarrelt neer,
je witte bloed zindert en zoekt zich een vrijplaats,
een plein in de stad waar de liefde je loutert,
een liefde die geen blad voor de mond neemt,
een mond die zich aanbiedt, een kus op de Kouter.
--------------------------------------------------
uit: 'De luwte van het late middaguur', 2002.…
ik wou dat je hier was
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.068 zo. dus jij weet het dan wel
van de hemel en hel
van blauwe plekken in de lucht
en dat groener gras
in weer een nieuwe vlucht
een glimlach, een zucht
dus jij weet het dan wel
kan jij je helden ruilen
voor wolken of spoken
of as van een boom
hete lucht voor iets gewoon
als chillen thuis
maar hoor je de ruis
als je wandelt door mijn droom…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 Ergens daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar…
Oude Mysteriën
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
596 Groter
dan het heilige Stonehenge
doet het immense Superhenge
ons beseffen
hoe klein en nietig we zijn,
dat de oude spiritualiteit
niet
voor altijd is begraven,
maar steen voor steen
zal herrijzen
als een vuurvogel
uit de as,
uit de schoot
van Moeder Aarde.…
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Als een feniks,
in gouden gloed getooid,
vlammend uit de eigen as,
zo zag je pas..,
de zon.
-
Het nadert..
Verheug je,
wees voor even blij.
Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.
Het jaart een nieuwe dag,
je mag, er zijn.
-
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.…
Op de boot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 Eindelijk was het de dag
je as uit urn
leek vastgeklonken,
(wou je niet weg
of werd jij vastgehouden?)
maar eenmaal verwaaid als glitter,
één met de glinstering van water.…
Aan een graf
gedicht
4.0 met 2 stemmen
14.789 Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken
handjevol as mij om het vuur bedrieg.
Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken,
de bij, het kind, de vlinder en de vlieg,
die in het licht van puur geluk verblonken.…
Bij de lift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.157 De deur opent en er is geen as
op zijn pyjama, nergens is het wit
vervoosd met verf of koffievlekken.
Op zijn teennagels glimmen maantjes,
duur melkglas met vuur geboend;
woede is vlijt geworden, toewijding.
Hij draagt een koffer voor zijn buik
het hengsel vast met beide handen.…
is zwanger van herinnering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.011 zonder handen strijden
zielen om bestaan
je proeft de wind
in tijdloos gaan
ze is zwanger
van herinnering
uit tijden dat
het beter ging
nu kermt ze en jaagt
restanten bulderend
naar alle kanten
ze smoort de lucht
zucht haar gif in
stikkend sterven
niemand zal de
aarde erven, want
het leven is vermoord
stilte wordt gehoord
de as…
Anouk Vetter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Begrip dat schittert door afwezigheid
Beneden in de put der úítputting
bevindt zich slechts een restje as dat rest
waar slechts een popje van een vlinder is
Op pure wilskracht kruipt ze uit beschutting,
de feniks fladdert uit, verlaat het nest:
loop hard en gooi en neem die hindernis!…
Mijn laatste wil... dat goedje, het groetje en.doei!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 uitstrooien op een algemene plaats
ik wil snel tot as, tot stof, tot stofas wederkeren
maar nooit, nooit meer tot deze aardse wereld
met haar wereldwijde bewuste onwerkelijkeid
van zogenaamde gelijkheid, liefde en broederschap
dat is mijn eigen laatste wil en ‘zeggie’
dat wil ik, dit bepaalde ik zelf, begrepen!…
In de knoop
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.261 Het vuur in hem
Staat op punt van doven
Sintels her en der
Liggen triestig na te stoven
Vonken onder as verborgen
Wachten op zijn levenslucht
Om opnieuw te kunnen branden
In torenhoge vlucht
Anderen vaak gekoesterd
In de hitte van zijn haard
Het eigen vuur nooit opgerakeld
Is het schemer dat hem aanstaart
Als duisternis gaat heersen…
woordjes leren
gedicht
3.4 met 276 stemmen
57.696 Hij knikte energiek
zodat er as viel op zijn vest,
maar dat was toch al vies.
Wij lachten half vertederd,
half meewarig, want tragiek
daar wist je alles van en hij,
heel oud, haast vijftig, niets.…
Waar bleef wel de meetkund'ge
poëzie
2.9 met 10 stemmen
1.985 En langzaam, langzaam om onzichtbare as
Wentelen rond in groots balancement
De wereldstolpen van gespikkeld glas.
'K hoor - Ja! nu weet ik 't: 't was Pythagoras,
Van sferenharmonie de dirigent,
Teek'naar van sterrepunt en maansegment.…
Skemerliedjie
gedicht
3.2 met 76 stemmen
43.421 Van vreugde en smart
terdeë moeg
(dis reeds te laat,
dis nog te vroeg
om meer te weet
as dat die rus
die sin en slot
van alles is)
bevestig jy:
dit is verby,
dit maak nie seer,
dit maak nie bly,
en niks wat later
mag gebeur
sal ooit so skoon
wees of so teer.
-----------------------------
uit: Gedigte 1958-1973…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 de naam dementie
het ongewenst bezoek heet Bechterew
je morst weer melk een blik vraagt om clementie
en van mijn komst heb je het minst besef
mistflarden taal ze vluchten uit je mond
eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer
rusteloos reist het oog de kamer rond
stoot op de foto zo zijn we er niet meer
Drie maanden rust ze nu in vreê en as…
Libra
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.112 een warrelig patroon
Herken ik een weegschaal
De scharen van de schorpioen
Ze hopen zich op in een tastbare vorm
Geen wonder dat men ze een naam gaf
In de verbeelding kan veel
Als we de zieners mogen geloven
Een cirkelzaag splitst de hemel
In noord en zuid
De evenaar loopt door de nacht
Daar ergens ten noordoosten van die lijn
Die as…
Het kind
gedicht
3.6 met 8 stemmen
18.123 Dan as. De troostende handen waren daaruit
allang tot taal verworden.
Het soldaatje moet rusten
tussen fel beschreven lakens met een lege droom.
Luister, dit is een verlicht gebed.
Niemand mag het horen.
---------------------------
uit: 'Het feestmaal', 1997.…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Achter de bossen stond Parijs te branden:
van een hecatombe van autobanden
zweefden de vlokken as over mijn hoofd
en door dat voorjaar naar een hoger noorden.
Weldra zou Praag vallen, wist ik, weldra
sprak ik mijn eerste dissidente woorden -
weldra zat ik in deze dode hoek
mijn blinde te scanderen.…
Rouwboeket
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.579 Midden in het heideveld
rust jouw as geborgen
in een blauwe urn
met opschrift:
omdat jij bijzonder was
dat is ook zo en elke dag
mis ik je nog maar toch
bezoek ik je niet vaak
ik vind er niets
geen ogen die ondeugend glimmen
geen hand die even in de mijne knijpt
geen lijf waar ik mijn armen om kan sluiten
enkel maar een urn
met…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan water
daarin drijven de daken
van steden die niemand bouwde
de mond van de nacht
bijt zacht in mijn enkels
en fluistert met kikkers
dat liefde een brandstapel is
van natte kranten en as…
Pijn in mijn hart
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.837 Hemeltergend vuur
mens en dier verjagend
jankend in de as
pijn in mijn hart
Alweer een kermende moeder
tussen de puinhopen van een oorlog
gevoerd uit winstbejag
pijn in mijn hart
De medische misgreep
die meer vernietigd dan heelt
ongestraft weer een leven verminkt
pijn in mijn hart
de angstige ogen van het kind
waar het smerige…
Septemberlicht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
658 Dan knipper ik twee keer met mijn ogen,
Want het witte schaap en het groene gras,
Worden één geheel langs deze zonnige as,
Het lijkt wel of de kleuren elkaar opzogen.
Als ik nu beweer dat het lente was,
Weet dit schaap dat ik heb gelogen.…
Het paradijselijke van ooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
462 even
machtiger dan de wereld te zijn
onverwacht tot uitbarsting gekomen
in het groene landschap van mijn dromen
waar zon en vruchtbaarheid weer
het paradijselijke van ooit hadden bereikt
ik voelde mij de schepper van elementen
zonder te denken aan de mensen om me heen
zag de confrontatie van generaties leven
met rode lava in lagen hete as…
VAN SS EN TRAININGSKAMP NAAR VLUCHTELINGENOPVANG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Nee liever wil ik Vogelsang vermijden
Daar werden de SS'ers opgeleid
Wat zal er zijn geschreeuwd en soms geschreid
Dorp Wollseifen beleefde zware tijden
Gebombardeerd en uit de as herrezen
Todat de Brit de inwoners verjoeg
De NATO aan het leger trainen sloeg
Nu spookdorp waar je niets van hebt te vrezen?…